လျိုကျန့်လီ လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်ခြင်း

"အင့်၊ အင့်၊ အင့်။" ဓားချီကြောင့် နောက်သို့တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသော သရဲခေါင်းသည် နာကျင်စွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ဖျော့တော့သောသွေးစွန်းရာတစ်ခု ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့နိုင်သည်။

အခြားသရဲခေါင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊ "တောင်တန်းအလားလေးလံခြင်း ဓားသဘောတရားကိုကျွမ်းကျင်တဲ့ သတ္တမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ယောက်လောက်နဲ့တောင် မင်းကဒီလောက်တောင် အခြေအနေဆိုးနေတာလား။ ငါ့ကိုကိုင်တွယ်ခွင့်ပေး။"

စကားကျဆုံးသည်နှင့် ၎င်းပါးစပ်ကိုဟလိုက်ရာ ပြင်းထန်သောမီးတောက်တစ်ခု ထိုးထွက်လာသည်။

ထိုသိုင်းသမား အစွမ်းထက်သော်လည်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမရှိဘဲ မှော်ပညာတိုက်ခိုက်မှုများနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့၏အင်အား ပြိုင်ဘက်ထက်မသာလွန်ပါက အင်အားနှင့်အရှိန်ဖြင့်ဖောက်ထွက်ခြင်းမှတစ်ပါး ရှောင်တိမ်းရုံသာတတ်နိုင်ပေသည်။

ချင်အန်း၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူအလျင်အမြန် သူ၏အမေကိုကောက်ချီကာ ဘေးသို့ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

"ငါလည်းဝင်ချမယ်။" သက်သာလာသောသရဲခေါင်း မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သောသစ်သားဆူးချွန်များ လေထဲမှရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ချင်အန်းကိုတိုက်ခိုက်လာသည်။

အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှင်းရှန့် အချိန်မီပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက ဓားကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သစ်သားဆူးချွန်အများအပြားကို ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်သည်။

လှိုင်းထန်နေသောမီးတောက်များမှာလည်း မမြင်နိုင်သောအတားအဆီးတစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံသွားသည်။

"ဒါ ချီစွမ်းအင်အပြင်ထုတ်တာပဲ။" ချင်အန်း အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။

ရှပ်။

ပုံရိပ်နှစ်ခု ချက်ချင်းပင် ချင်အန်းနှင့်သူ၏မေမေလေးဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ၎င်းတို့မှာ ဝမ်ရွှီနှင့်မော့လင်ထျန်းတို့ပင်။

"ဒါ တကယ်ပဲ သရဲခေါင်းတွေပဲ။" ဝမ်ရွှီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မော့လင်ထျန်း၏မျက်နှာအမူအရာလည်း တည်ကြည်သွားသည်၊ "ဒီလိုမိစ္ဆာသတ္တဝါတွေ ကျင့်ယန်မြို့မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပေါ်ထွက်လာနိုင်တာလဲ။"

သူတို့ချင်အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပြေးငိုယိုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့ကျင့်ယန်မြို့ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။

ယာအန်း ရောက်ရှိလာပြီး မြို့ထဲမှပုံမှန်မဟုတ်သောအခြေအနေကိုလည်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူမသရဲခေါင်းများကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဒီမိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကိုရှင်းလင်းပြီး မြို့ထဲကိုအမြန်သွားကူညီကြ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး၊" နှစ်ဦးသားပြန်ဖြေပြီး လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဆင့်ခြောက် ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ်သိုင်းသမားများဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ချီစွမ်းအင်ကို တစ်နေရာတည်းတွင်စုစည်းကာ အားကောင်းသောတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှင့်နိုင်သည်။

ဘန်း၊ ဘန်း။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပင် သရဲခေါင်းနှစ်လုံး လွင့်စင်သွားပြီး ချင်အိမ်တော်၏အပြင်နံရံကိုရိုက်ခတ်ကာ ဖုန်မှုန့်များလွင့်တက်သွားသည်။

"ဒီမိစ္ဆာနှစ်ကောင် ပြီးသွားပြီလား။" ဒုတိယအမေက တုန်လှုပ်စွာမေးလိုက်သည်။

ယာအန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ဒုတိယစက်ဝန်းကပ်ဘေးအင်အားက ပင်ကိုယ်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၊ ကြေးအရေခွံသံမဏိအရိုးတွေကို မွေးဖွားပေးလိမ့်မယ်။ သူတို့ကိုသတ်ဖို့မလွယ်ကူဘူး။ ဒါ့အပြင် ခုနကသူတို့ရဲ့မှော်ပညာကိုကြည့်ရရင် သူတို့စတုတ္ထအဆင့်ကပ်ဘေးစွမ်းအင်ကို ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ၊ အဲ့ဒါကစိုးရိမ်စရာပဲ။"

သူမစကားမဆုံးမီမှာပင် သူတို့ရှေ့မှမြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားကြသည်။

ဖုန်မှုန့်များငြိမ်သက်သွားသောအခါ သရဲခေါင်းနှစ်လုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင်ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူတို့၏အရေပြားမှာအနီရောင်ပြောင်းသွားကာ သူတို့ထုတ်လွှင့်နေသောဩဇာစက်ကွင်းမှာ အဆင့်ခြောက်သိုင်းသမားများဖြစ်ကြသော ဝမ်ရွှီနှင့်မော့လင်ထျန်းတို့ကိုပင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

"ဒါ ပေါင်းစပ်ခြင်းအတတ်ပဲ။" ယာအန်း သူမ၏စိုးရိမ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။ သူမအကြောက်ဆုံးအရာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်တစ္ဆေဘီလူး၏အင်အားမှာ ဝမ်ရွှီနှင့်မော့လင်ထျန်းတို့ထက် သာလွန်သွားပြီဖြစ်သည်။

ရွှား။

ရှပ်ခနဲအသံနှင့်အတူ ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်မိစ္ဆာ၏ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"သခင်မလေးနဲ့တခြားသူတွေကို ကာကွယ်ကြ။" မော့လင်ထျန်း အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်ပြီး သူနှင့်ဝမ်ရွှီအပါအဝင်အခြားသူများ အထူးသတိထားကာ အရပ်လေးမျက်နှာကို ကာကွယ်စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

အားကောင်းသောရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး ကျယ်လောင်သောပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဝမ်ရွှီနှင့်အခြားသူများ သူတို့၏စွမ်းအင်ကိုသူတို့၏လက်မောင်းများပေါ်တွင် စုစည်းထားသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွင့်စင်သွားကြဆဲပင်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ချင်အန်းနှင့်ရှင်းရှန့် အလျင်အမြန်ရှေ့သို့တိုးထွက်လာပြီး ယာအန်းနှင့်ဒုတိယအမေကို သူတို့နောက်ကွယ်တွင် ကာကွယ်ပေးထားလိုက်ကြသည်။

ဝမ်ရွှီနှင့်အခြားသူများ မြေပြင်ပေါ်မှရုန်းကန်ထရပ်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပြောသည်၊ "သခင်လေးချင်၊ ခင်ဗျားသခင်မနဲ့ငါတို့သခင်မလေးကို ကာကွယ်ပါ။ ငါတို့နဲ့ရှင်းရှန့်ရဲ့အစောင့်တွေ ခင်ဗျားတို့အတွက်အချိန်ဆွဲထားပေးမယ်။"

ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်မိစ္ဆာ ဤသည်ကိုကြားလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရယ်မောလိုက်သည်၊ "ဒီနေ့ဒီမှာဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်မိစ္ဆာ မျက်လုံးများရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားသည်။ သစ်သားတစ်စ လေထဲတွင်ပျံဝဲလာပြီး သူ၏မျက်လုံးအိမ်တစ်လုံးကို တားဆီးမရနိုင်သောအင်အားဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

စူးရှသောအော်ဟစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"အား!!!"

ဝမ်ရွှီနှင့်အခြားသူများ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ချင်အိမ်တော်တွင် မည်သူကဤသို့ထူးကဲသောအရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်း။

ယာအန်း တစ်စုံတစ်ခုကိုသဘောပေါက်သွားပုံရပြီး အလျင်အမြန်နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်အိမ်တော်၏စင်္ကြံလမ်းတွင် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသော လျိုကျန့်လီ ဖြည်းညှင်းစွာရောက်ရှိလာသည်။ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို မည်သူမျှတွန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြေပြင်အထက်တစ်လက်မခန့်အကွာတွင် လေထဲ၌ပျံဝဲနေသည်။

ဤသည်မှာ စွမ်းအင်ကိုပြိုင်ဘက်ကင်းသောအတိုင်းအတာအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အရည်အချင်း၊ ထူးကဲသောစွမ်းရည်များဖြင့်သာ ပြသနိုင်သောအတတ်ပညာတစ်ခုပင်။

"ဘယ်သူလဲ။" ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်မိစ္ဆာ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကိုသည်းခံရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ကျန်ရှိနေသောမျက်လုံးအိမ်သုံးလုံးမှာ ရူးသွပ်စွာလှည့်ပတ်နေကာ ထို့နောက်တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဖြူရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးထံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါမင်းကိုသေစေချင်တယ်။"

ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ပါးစပ်ကြီးနှစ်ခုတစ်ပြိုင်နက်တည်းပွင့်ဟလာကာ ညှီစို့စို့လေပြင်းတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခတ်သွားပြီး ၎င်း၏လမ်းကြောင်းမှအရာအားလုံး ပြာအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သတိထား။" လူတိုင်းစိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဤသို့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းနှင့်ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လျိုကျန့်လီ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူမသူမ၏ညာလက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ မူလကဗလာဖြစ်နေသောလက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ဖြူစင်သော သွယ်လျသည့်ဓားတစ်လက် ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ညှီစို့စို့လေပြင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး ဓားမြှောက်တင်လိုက်သည်။

လက်မအရွယ်အစားခန့်ရှိသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ရှေ့သို့လှိုင်းထိုးတက်သွားသည်။ ၎င်းတွင် အလားတူလွှမ်းမိုးနိုင်သောအရှိန်အဟုန်မရှိသော်လည်း ချင်အိမ်တော်ကို ချက်ချင်းတည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားစေသည်။

ပြင်းထန်သောလေ ရပ်တန့်သွားသည်။

ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်မိစ္ဆာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သွေးကြောင်းမျှင်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာကာ ထို့နောက်နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်။

တစ်ချက်တည်းသောလှုပ်ရှားမှုဖြင့် လျိုကျန့်လီ ပဉ္စမအဆင့်ကပ်ဘေးနှင့်ညီမျှသောအင်အားရှိသော ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့်မိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမသူမ၏အစွမ်းအကုန်မသုံးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယာအန်း လျိုကျန့်လီ၏လက်ထဲတွင်ပျောက်ကွယ်သွားသော စင်ကြယ်သောအဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းဓားကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးထဲနစ်မြုပ်နေသည်။

ဓားဝှက်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်တွင် "ဓားအရိုး" ဟုခေါ်သောလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှအရိုးများကို ဓားအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

လျိုကျန့်လီ၏လက်ထဲမှတစ်ခုမှာ ၎င်းပင်။

မဟုတ်ဘူး၊ နန်းမြို့တော်ကလူတွေ မှားနေကြပြီ။

လျိုကျန့်လီ၏အင်အားနယ်ပယ် လုံးဝမကျဆင်းခဲ့ပေ။ သူမဖောက်ထွက်ရန်ရည်ရွယ်ခဲ့သောဓားသဘောတရားမှာ ဓားဝှက်နယ်ပယ်စတုတ္ထအဆင့်မဟုတ်ဘဲ အနန္တနတ်ဘုံပဉ္စမအဆင့်ပင်။

ဓားသဘောတရား ဤသို့ဖြစ်နေမှတော့ နတ်သိုင်းအဆင့်ကရော။

စတုတ္ထအဆင့်မဟုတ်ဘဲ တတိယအဆင့်များဖြစ်နေလေသလား။

ယာအန်း၏သူငယ်အိမ်များ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ချီယွမ်မြို့မှသံချပ်ကာကြောင့်ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပွက်လောရိုက်မှုနှင့်ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင် ဤအခိုက်အတန့်မှသူမ၏တုန်လှုပ်မှုနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

အသက်တစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်တွင် ဤသို့သောနယ်ပယ်သို့ရောက်ရှိခြင်းမှာ အမှန်ပင်တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။

အဲ့ဒီတုန်းက အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ဘူး။

"ရှင်" ယာအန်း လျိုကျန့်လီချဉ်းကပ်လာသည်ကိုမြင်လျှင် စကားပြောချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

လျိုကျန့်လီ၏လှပသောမျက်လုံးများ လူတိုင်းအပေါ်သို့ဝေ့ဝဲသွားသော်လည်း ထိုပုံရိပ်ကိုမတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ သူမပန်းရောင်နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာဖွင့်ဟလိုက်သည်၊

"ချင်ဖုန်း ဘယ်မှာလဲ။"

ဒုတိယအမေ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဖြစ်ရပ်များကိုအသေးစိတ်ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီ တစ်ခဏစဉ်းစားပြီး များများစားစားမပြောပေ။ သူမသူမ၏ညာလက်ကိုဆန့်တန်းလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကိုခေါ်ယူနေသည့်အလား။

ပြာသာဒ်ဆောင်အတွင်းမှ လက်ရာမြောက်သောဓားသေတ္တာ အဆက်မပြတ်တုန်ခါလာပြီးနောက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

အသက်အနည်းငယ်ရှူချိန်အတွင်းမှာပင် ဓားသေတ္တာ လျိုကျန့်လီ၏လက်မောင်းများထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

သူမဓားသေတ္တာပေါ်မှပုံစံများကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်နေပြီး အတိတ်ကိုပြန်လည်အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ပင်။ သူမဓားသေတ္တာကိုနောက်ဆုံးဖွင့်ခဲ့သည်မှာ နှစ်လပင်မပြည့်သေးသော်လည်း သူမအတွက်မူ ဘဝများစွာကြာမြင့်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ဘီးတပ်ကုလားထိုင် ဖြည်းညှင်းစွာလေထဲသို့ပျံတက်သွားပြီး လျိုကျန့်လီကို ချင်အိမ်တော်ဘက်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။

ဒုတိယအမေ အလျင်အမြန်ပြောသည်၊ "သမီး၊ မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ။"

လျိုကျန့်လီ ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး တိုးညှင်းစွာပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်မသူ့ကိုပြန်ခေါ်လာမလို့။"

သူမစကားပြောနေစဉ်မှာပင် အဖြူရောင်ဝတ်ပုံရိပ်တစ်ခု ကြယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ညကောင်းကင်ကိုဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားသည်။

"သခင်မလေး၊ သူမ..." ဝမ်ရွှီနှင့်အခြားသူများ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်မှတုန်လှုပ်မှုမှာ စကားလုံးများဖြင့်ဖော်ပြ၍မကုန်နိုင်အောင်ပင်။

"ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ဒီကိစ္စကို ငါတို့အစီရင်ခံသင့်..."

"သတိထား။" ယာအန်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

မော့လင်ထျန်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူစကားလွန်သွားကြောင်းသိရှိကာ ကြောက်လန့်တကြားတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယာအန်း အဖြူရောင်ပုံရိပ်ထွက်ခွာသွားသောဦးတည်ရာသို့ကြည့်ရင်း အတွေးထဲနစ်မြုပ်နေသည်။

လျိုမိသားစုမှလူများပင်လျှင် လျိုကျန့်လီ၏နှလုံးသားကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ချင်ဖုန်း၊ မင်းဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။

ထိုနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကျင့်ယန်မြို့တွင်ထွက်ပြေးနေဆဲဖြစ်သော ချင်ဖုန်း ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။

အရင်ကကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကင်းခြေများကြီးကဲ့သို့ ဧရာမအရိုးစုကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက်မြေကြီးမှထိုးထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ပါးစပ်မှ စူးရှပြီးဝမ်းနည်းဖွယ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ညာဘက်ခြေကိုမြေပြင်ပေါ်သို့ နင်းချလိုက်သည်။

ကျင့်ယန်မြို့ တုန်ခါသွားသည်။

"သေစမ်းကွာ။" ချင်ဖုန်း တုန်လှုပ်စွာအာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။