ဖုန်မှုန့်များငြိမ်သက်သွားခြင်း

ငွေရောင်အလင်းများ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ချင်ဖုန်းနှင့် သုံးပေမပြည့်သောနေရာတွင် မြင်းဟီသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ယခင်ကပျောက်ကွယ်သွားသော သေမင်းအရိုးခွာ ဖြည်းညှင်းစွာပေါ်ထွက်လာသော်လည်း သူ၏ခေါင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဖြတ်တောက်ရာမှာ ညီညာပြောင်ချောနေပြီး မြင်သူတိုင်းကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ဓားရာတစ်ခု မြေကြီးထဲသို့နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည်။

မြင်းခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ကျရောက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲမှကြောက်မက်ဖွယ်အစိမ်းရောင်တစ္ဆေမီးမှာ ငြိမ်းသွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးခိုးမည်းအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သေမင်းအရိုးခွာ သေဆုံးသွားပြီ။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်သာ။

ကျင့်ယန်မြို့တွင် မည်သူကဤသို့သောအင်အားကို ပိုင်ဆိုင်သနည်း။ စတုတ္ထအဆင့်ကပ်ဘေးစွမ်းအင်ရှိသားရဲတစ်ကောင်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မည်သူကသုတ်သင်နိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်း ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိသော်လည်း ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲနေဆဲပင်။

သူပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ညပင်ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော အဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

အနက်ရောင်နှင့်စိမ်းပြာရောင်တို့ လှုပ်ရှားနေပြီး စင်ကြယ်သောအဖြူရောင်အသားအရေမှာ လင်းထိန်နေသောလမင်းကဲ့သို့ဖြစ်ကာ မျက်လုံးများမှာ ကြယ်များကဲ့သို့တောက်ပနေပုံရသည်။

သူမဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသော်လည်း နတ်သမီးတစ်ပါးလူ့ပြည်သို့သက်ဆင်းလာသကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်လှပနေဆဲပင်။

"တကယ်ပဲ သူမပါလား။" ချင်ဖုန်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ခံစားချက်များမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

လျိုကျန့်လီလည်း သူ၏ဘေးတွင် လေထဲမှဖြည်းညှင်းစွာသက်ဆင်းလာပြီး သူမ၏လက်မောင်းများထဲတွင် ဓားသေတ္တာတစ်လုံးကိုပိုက်ထားကာ လက်များမှာဒူးများပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာတင်ထားလျက် ယခင်ကဓားမှာ သူမဝှေ့ယမ်းခဲ့ခြင်းလုံးဝမဟုတ်သကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့ လာတာလဲ။" ချင်ဖုန်းက တွေဝေစွာမေးလိုက်သည်။

"မင်းကို ချင်အိမ်တော်ကိုပြန်ခေါ်ဖို့ပဲ။" လျိုကျန့်လီက ပြောလိုက်ပြီး လူကိုတွေဝေသွားစေနိုင်သော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့်မျက်နှာတစ်ခြမ်းဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏အသံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားနေဆဲဖြစ်ပြီး ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသားကို အလိုအလျောက်လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

"ကောင်းပြီ၊" ချင်ဖုန်း မသိစိတ်ဖြင့်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မြေကြီး နောက်တစ်ကြိမ်တုန်ခါသွားသည်။

စီကျန့်၏ရိုက်ချက်ကြောင့် လဲကျသွားခဲ့သော အားကောင်းသည့်ဧရာမအရိုးစုဖြူကြီးမှာ အရိုးလက်မောင်းတစ်ဖက်၏အကူအညီဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏အရိုးလက်ဝါးကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် မြို့ထဲမှအဆောက်အအုံများ ကြေမွသွားပြီး ကျောက်ခဲအပျက်အစီးများ နေရာအနှံ့လွင့်စင်သွားသည်။

လူတစ်ပိုင်းအရွယ်အစားရှိအပျက်အစီးများ သတိလစ်နေသောနိုင်ငံသားများအပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည်ကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ပျံသန်းနေသောအပျက်အစီးများမှာ အသက်တစ်ရှိုက်စာအတွင်းမှာပင် မသိနိုင်သောအင်အားတစ်ခုခုကြောင့် သဲများအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားသည်။

ဒါက အရမ်းအားကောင်းတာပဲ။ ချင်ဖုန်း သူ၏ဘေးမှအလှမယ်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တံတွေးမမြိုချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

"အရိုးစုဖြူကြီး မသေသေးဘူး။ ဒီမှာသတိလစ်နေတဲ့လူတွေ အန္တရာယ်ရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းဒီမှာသူတို့ကိုစောင့်ရှောက်နေလိုက်၊ ငါအိမ်ပြန်ပြီးအကူအညီသွားခေါ်မယ်။" ချင်ဖုန်း ဤသို့ပြောပြီး ထွက်ခွာမည်အပြုတွင်ရှိနေသည်။

လျိုကျန့်လီ၏朱砂ရောင်နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားသည်၊ "မလိုအပ်ပါဘူး။"

"ဟင်။" ချင်ဖုန်း သူမကိုရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လျိုကျန့်လီ၏ညာလက် နူးညံ့သောဓားသေတ္တာကိုပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဓားသေတ္တာ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းပုံစံများ အလင်းတန်းတစ်ချက်ဖြင့် လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

ခရက်

ခရက်

ဓားသေတ္တာ နှစ်ဖက်စလုံးသို့ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဓားလက်ကိုင်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာပေါ်ထွက်လာသည်။

ချင်ဖုန်း တောင်တန်းမြစ်ချောင်းများစီးဆင်းသံနှင့် စမ်းရေများတချွင်ချွင်မြည်သံကိုပင် ကြားလိုက်ရသည်။

လျိုကျန့်လီ၏ညာလက်မှအမူအရာတစ်ခုနှင့်အတူ ဓားသေတ္တာထဲမှဓား ချက်ချင်းပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် ချင်ဖုန်း နောက်ဆုံးတွင်ဓား၏အသွင်အပြင်အပြည့်အစုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဓားမှာ သုံးပေရှည်ပြီး လက်သုံးလုံးအကျယ်ရှိကာ ဓားသွားပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသောရေကဲ့သို့ အပြာနှင့်အဖြူရောင်အစင်းကြောင်းပုံစံ ထွင်းထုထားသည်။

ဤဓားမှာ သေချာပေါက်သာမန်မဟုတ်ပေ။

လျိုကျန့်လီ ဓားကိုသူမ၏လက်ထဲတွင်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ညာလက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။

ဖျော့တော့သောအပြာရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လှိုင်းထန်နေသောသမုဒ္ဒရာလှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဧရာမအရိုးစုဖြူပုံရိပ်ကို တိုက်ရိုက်ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်း ၎င်း၏ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်ကိုထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အရိုးစုဖြူမှာ လေထဲတွင်ရပ်တန့်သွားကာ သူ၏အရိုးလက်မောင်းများကိုမြှောက်တင်ထားသည်။

၎င်းနှင့်တိုက်ခိုက်နေသောစီကျန့် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ၏အံ့ဩတကြီးအကြည့်အောက်တွင် အရိုးစုဖြူပုံရိပ်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်။

အပြာရောင်ဓားအလင်းတန်း မရပ်တန့်ဘဲ လေထဲတွင်ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး လရောင်ကိုဖုံးကွယ်ထားသောတိမ်မည်းများကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ကိုခွဲခြမ်းသောဓားတစ်လက်၊ ဖြူစင်သောလရောင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။

ရေကဲ့သို့သောဓားဩဇာစက်ကွင်းမှာ မပြယ်သေးဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်အဝင်ဝတွင် အဘိုးကြီးတစ်ဦး ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းရင်း ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရှုနေသည်။ သူအေးအေးလူလူပြောသည်၊ "မဟာချန်နတ်ဘုရားဓားများစာရင်းမှာ နတ်ဘုရားဓားဆယ်လက်ရှိပြီး အနန္တဓားဂိုဏ်းက သုံးလက်ပိုင်ဆိုင်တယ်။

ဓားလေးတောင်ပေါ်မှာ အလွန်ကြီးမားသောအင်အား စိုးမိုးတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်မှာ နတ်မိုးကြိုးသက်ဆင်းပြီး ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးဖြာထွက်တယ်။

ပင်လယ်ထဲသို့တဟုန်ထိုးဝင်ရောက်လျှင် ရေအေးသီချင်းဆို။

ဒီရေအေးဓားက နတ်ဘုရားဓားများစာရင်းမှာ သတ္တမနေရာရထိုက်တာ အမှန်ပဲ။"

အဘိုးကြီးကို ပို၍အံ့ဩစေသောအရာမှာ အနန္တနတ်ဘုံနယ်ပယ်သို့ပင်မဝင်ရောက်သေးသော လျိုကျန့်လီပင်။ သူမ၏ဓားသိုင်းပညာမှာ ဤမျှအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ဓားနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကိုထားလိုက်ဦး၊ နောင်မှာသူမ ကောင်းကင်ဘုံကိုထိုးဖောက်ကျော်လွှားသွားရင်တောင် ငါအံ့ဩမှာမဟုတ်ဘူး။" အဘိုးကြီး ခေါင်းကိုနောက်သို့လှန်လိုက်ပြီး ဝိုင်တစ်ငုံသောက်ကာ ကျေနပ်နေပုံရသည်။

သူ၏ပေတစ်ရာပတ်လည်အတွင်းကြည့်လိုက်လျှင် မိစ္ဆာတို့၏ပြာများ အဆက်မပြတ်ရှိနေသည်။ ညလေမည်သို့ပင်တိုက်ခတ်စေကာမူ ၎င်းတို့ကိုမရှင်းလင်းနိုင်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် အဘိုးလီ ကောင်းကင်တွင်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသောလကိုကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးပြီးကျေနပ်နေပုံရသည်။

မဟာချန်မင်းဆက်တွင် အရည်အချင်းရှိသူများ ရှိနေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် အတိတ်ကစိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်ခဲ့သော ကျန်းမာစည်ပင်ဝပြောသောလောကကြီးတစ်ခု တစ်နေ့နေ့တွင်အမှန်တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူတုတ်ကောက်ကိုမှီကာ သူ၏နေအိမ်သို့ ပြန်လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာဆိတ်ငြိမ်နေသော်လည်း ဖြောင့်မတ်နေဆဲပင်။

သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တစ်ဝက်မြင်သာသောအစိမ်းရောင်ဝတ်စစ်သည်ဝိညာဉ်များ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သောမိစ္ဆာအလောင်းများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျင့်ယန်မြို့အပြင်ဘက်၊ လေထဲတွင် ယောင်ဇန်း မောဟိုက်စွာအသက်ရှူနေပြီး သူ၏အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသည်။ သူ၏ညာလက်မှာ ပျော့ခွေကျနေပြီး သူ၏ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ ခရုပတ်ပုံလိမ်ကျိုးနေသည်။

"မင်းဘယ်သူလဲ။ မင်းက ဘယ်ကောင်လဲ။" ယောင်ဇန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူဤမျက်နှာမဲ့လူမှာ အများဆုံး ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူလုံးဝမှားယွင်းခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်၏အင်အားမှာ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးအဆင့်တွင် သေချာပေါက်ရှိနေသည်။

မျက်နှာမဲ့လူ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ညာလက်ဖြင့်အောက်သို့ဖိချလိုက်သည်။ ယောင်ဇန်း ချက်ချင်းပင်ကြီးမားသောအင်အားတစ်ခုဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာပြုတ်ကျသွားသည်။

ဘန်း။

ကျယ်လောင်သောအသံနှင့်အတူ ညီညာသောမြေပြင်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲအပိုင်းပိုင်းအစစကွဲအက်သွားပြီး ယောင်ဇန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာမြုပ်ဝင်နေသည်။

ဤသို့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောရန်သူနှင့် တစ်ယောက်တည်းရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ တစ်မျိုး၊ သို့သော် မြို့ထဲမှမိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ လျော့နည်းလာနေသည်ကိုလည်း သူခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို အများကြီးကျော်လွန်နေသည်။

ထို့အပြင် ဤဖြစ်စဉ်တစ်လျှောက်လုံး ထိုသေနာကျချန်ကွေမှာ ပေါ်ထွက်လာရန်ရည်ရွယ်ချက်တစ်စုံတစ်ရာမပြခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင် ယောင်ဇန်း နောက်ဆုံးတွင်နားလည်သွားသည်မှာ ဤမြို့ငယ်လေးတွင် လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ဖုံးကွယ်ထားရမည်ဖြစ်သော်လည်း သရဲဘုရားရော ချန်ကွေပါ သူ့ကိုဘာမှအသိမပေးခဲ့ပေ။

"သရဲဘုရား။ ချန်ကွေ။" ယောင်ဇန်း ဒေါသဖြင့်သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူ့နဲ့ဆက်ပြီးနေရင် ငါသေမှာသေချာတယ်။ ငါထွက်ပြေးဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုရှာမှဖြစ်မယ်။"

ထွက်ပြေးရန်စိတ်ကူးပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ၎င်းမှာပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သူအဖွဲ့အစည်းသို့ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့်ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ရာကိုထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အားကိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အကြွင်းမဲ့အင်အားကွာခြားမှုရှေ့မှောက်တွင် အရေအတွက်ကွာခြားမှုက ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။ ဤသည်မှာလည်း သူအဖွဲ့အစည်း၏အဓိကအဖွဲ့ဝင်အဖြစ်သို့ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင်ဖြစ်သည်။

"ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး၊ ငါဒီရုပ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်မှဖြစ်တော့မယ်။" ယောင်ဇန်း ပြတ်သားစွာဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ကိုယ်ထည်တွင် အဖြူရောင်အရိုးတစ်ခု သူ၏ရင်ဘတ်ကိုဖောက်ထွင်းထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှသွေးနီရောင်ပုံစံများ ပိုးကောင်များကဲ့သို့အဖြူရောင်အရိုးကို တွယ်ကပ်နေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန်များဖြင့်ဖုံးကွယ်လျက် အဖြူရောင်အရိုးမှာ မြေကြီးထဲသို့ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အောက်မှနေ၍တောတောင်များဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းထွက်ခွာသွားသည်။

ယောင်ဇန်း၏စစ်မှန်သောပုံသဏ္ဌာန်မှာ အရိုးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူပုစဉ်းရင်ကွဲအခွံလဲသလို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် နည်းစနစ်ကိုအသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်သည်။

ဘုန်း။ အဖြူရောင်အရိုး ခုလေးတင်ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိနေသောခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှုန့်အဖြစ်သို့ ကြေမွသွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ယောင်ဇန်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူလူတိုင်းကိုလှည့်စားနိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်နေစဉ်မှာပင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု သူ့အပေါ်သို့ သက်ရောက်လာသည်။

သူမတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် အဖြူရောင်အရိုးမှာ ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ကြေမွသွားသည်။

မျက်နှာမဲ့ပုံရိပ် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြီး လွတ်မြောက်သွားသူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုကာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လေထဲတွင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လှံနတ်မင်းနှင့်သရဲဘုရားအဖွဲ့တို့၏တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။

ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မှုများအလယ်တွင် လေထဲမှပိုင်ချုံး ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတို့ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။"

သူတို့လက်ထဲမှသရဲဘုရားရုပ်ပွားတော် တစ်ခဏစဉ်းစားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ကျင်းယွင်အာ။"

"နောက်ဆုံးတော့ ထွက်သွားလို့ရပြီ။" အချိန်အတော်ကြာ စိတ်မရှည်ဖြစ်နေခဲ့သော ကျင်းယွင်အာ သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကိုပြင်းထန်စွာထိုးလိုက်သည်။ သူ၏အနက်ရောင်နှင့်အဖြူရောင်ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ဧရာမဟထားသောပါးစပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျင်းယွင်အာ၏ကိုယ်အရွယ်အစားထက်ကျော်လွန်သည်အထိ အဆက်မပြတ်ကျယ်ပြန့်လာကာ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် တံခါးပေါက်တစ်ခုနှင့်ဆင်တူနေသည်။

ပိုင်ချုံး သရဲဘုရားရုပ်ပွားတော်ကိုကိုင်ထားပြီး ပါးစပ်ကြီးထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာလျှောက်ဝင်သွားသည်။

သူတို့၏ပုံရိပ်များ အတွင်းထဲသို့ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အချိန်တွင် ပါးစပ်ကြီး ရုတ်တရက်ပြန်ပိတ်သွားသည်။ ပိုင်ချုံး၏ပုံရိပ်များ လေထဲတွင်အငွေ့ပျံပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"လေဟာနယ်နည်းစနစ်ပဲ၊" လေထဲမှလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာမှိတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။

"သခင်လှံနတ်မင်း၊ လိုက်ဖမ်းချင်ပါသလား။" ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"မလိုအပ်တော့ပါဘူး။"