ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အထွတ်အထိပ်ကို အတည်ပြုခြင်း

ဆိုရသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏အထွတ်အထိပ်ကိုအတည်ပြုခြင်းဆိုသည်မှာ လောကရှိအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ချုပ်နှောင်မှုများဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သတ္တမအသွင်ပြောင်းခြင်းကပ်ဘေးအင်အားကို ကြံ့ကြံ့ခံနေသောမိစ္ဆာသတ္တဝါဖြစ်စေ၊ တတိယအဆင့်နယ်ပယ်သို့ဝင်ရောက်နေသော လူသားကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ မည်သူမျှဤကြောက်မက်ဖွယ်အတားအဆီးကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

၎င်းကိုရှင်သန်ကျော်လွှားနိုင်လျှင် ကောင်းကင်ယံမှသက်ရှိအားလုံးကို အပေါ်စီးမှကြည့်ရှုနိုင်မည့် အရင်းအနှီးကိုရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကျရှုံးခဲ့ပါက အကောင်းဆုံးအနေဖြင့် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိပြီး ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်သိသိသာသာကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးအနေဖြင့်မူ ခြေရာလက်ရာမကျန်သေဆုံးပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျိုးလည်း စကားပြောလာသည်၊ "အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လျိုကျန့်လီသာ တတိယအဆင့်နယ်ပယ်ကိုပဲတက်လှမ်းခဲ့မယ်ဆိုရင် သူအဲ့ဒါကိုကျော်လွှားပြီး မဟာချန်ရဲ့သမိုင်းမှာ အသက်အငယ်ဆုံးတတိယအဆင့်သိုင်းသမားဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အလမ်းအများကြီးရှိခဲ့မှာပါ။"

"ဒါပေမဲ့ သူမက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏အထွတ်အထိပ်ကိုအတည်ပြုခြင်းကိုအသုံးပြုပြီး ဓားသဘောတရားပဉ္စမအဆင့်ကို အနန္တနတ်ဘုံနယ်ပယ်ထဲပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းချင်ခဲ့တယ်။ ဒါကသူမရဲ့ကပ်ဘေးအခက်အခဲကို စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်လောက်တဲ့အဆင့်အထိ မလွဲမသွေမြင့်တက်သွားစေခဲ့တယ်။"

သူ၏လေသံထဲတွင် စာနာမှုနှင့်နောင်တရမှုတို့ ပါဝင်နေသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် လျိုကျန့်လီသာ ကပ်ဘေးကိုအောင်မြင်စွာကျော်လွှားနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် မဟာချန်မှာ အင်အားကြီးသိုင်းသမားတစ်ဦးကိုရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာလူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဘိုးပိုင်လီမှာမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် "သူမမှာဒီလောက်သတ္တိလေးတောင်မရှိခဲ့ရင် သူကလျိုကျန့်လီမဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။

ဒါ့အပြင် မင်းအရင်တုန်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏အထွတ်အထိပ်ကိုအတည်ပြုခြင်းနဲ့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတုန်းက မင်းတော်တော်လေးကို ဖန်တီးမှုကောင်းကောင်းနဲ့ ကစားခဲ့တာပဲ။"

ယန်ကျိုး ပြုံးလိုက်သည်၊ "ဒါကတော့အမှန်ပဲ၊ မင်းသာစည်းကမ်းတွေကိုလိုက်နာနေရင် သာမန်လူအများထဲကတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့။"

လီလော့ သူတို့၏စကားဝိုင်းကိုဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး အဘိုးကြီးကိုမေးသည်၊ "ကျွန်တော်ကြားတာတော့ လျိုကျန့်လီက သူ့ကပ်ဘေးမှာကျရှုံးခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတစ်ခြမ်းလေဖြတ်သွားကာ နောက်ပိုင်းအနန္တဓားဂိုဏ်းကနေထွက်ခွာပြီး နန်းမြို့တော်ကိုပြန်သွားခဲ့တယ်တဲ့။

သူမရဲ့နယ်ပယ် ထိုးကျသွားပြီး ဓားလမ်းစဉ်ကိုစွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်လို့တောင် ကောလာဟလတွေထွက်နေသေးတယ်။

အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ရှင်ကသူမကို အနှစ်တစ်ထောင်အတွင်း နံပါတ်တစ်ဓားသမားလို့ ပြောရတာလဲ။ သူမရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက ဘယ်လိုရှိပါသလဲ။"

သူအနန္တဓားဂိုဏ်းမှာ အခက်အခဲအတိုက်အခံများကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အချိန်မှစ၍ လီလော့သည် လျိုကျန့်လီကို သူလိုက်မီရန်ပန်းတိုင်အဖြစ် အမြဲသတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကပ်ဘေးကျရှုံးခဲ့ကြောင်းကြားသိရသောအခါ သူယုံကြည်ရန်ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘဲ သူ၏နှလုံးသားမှာရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအဘိုးကြီး၏စကားများကိုကြားလျှင် သူမျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေးတစ်ခု သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လျိုကျန့်လီကပ်ဘေးကျရှုံးပြီးနောက် ကြီးမားသောထိခိုက်မှုမရှိခဲ့လေသလော။

ယန်ကျိုးလည်း အဘိုးကြီးဘက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူအခြေအနေအချို့ကြောင့် လီလော့နှင့်အတူ တောင်ပိုင်းဒေသ၏ဝေးလံခေါင်ဖျားသောနေရာများတွင် ခရီးသွားနေခဲ့သောကြောင့် လျိုကျန့်လီနောက်ပိုင်းဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူမသိရှိခဲ့ပေ။

အဘိုးကြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာပြုံးလိုက်သည်၊ "သူမအခုတခြားတစ်ယောက်ရဲ့ဇနီးဖြစ်နေပြီ၊ အရင်ကနဲ့လုံးဝမတူတဲ့ဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်နေတာ။"

"သြော်" ယန်ကျိုး စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ဘေးတွင် လီလော့ မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်၊ "ဘာရယ်။ သူမတကယ်ပဲဓားသိုင်းပညာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလား။ မဟုတ်ရင် သူမဘယ်လိုလုပ်လက်ထပ်နိုင်မှာလဲ။"

ဤမေးခွန်းနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အဘိုးပိုင်လီ တိကျစွာမဖြေဘဲ "အရာရာအဆင်ပြေချောမွေ့နေတာက အမြဲတမ်းကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ခါတစ်လေ မင်းအရမ်းမြန်မြန်လျှောက်သွားရင် လမ်းတစ်လျှောက်ကရှုခင်းအများအပြားကို လွတ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးအတွက်တော့ တစ်ခဏတာရပ်တန့်ခြင်းက အနေတော်ပဲ။"

လီလော့ ဤမရေရာသောအဖြေကို လက်မခံနိုင်ပေ။ သူပိုမိုစူးစမ်းမေးမြန်းမည်အပြုတွင် အဘိုးကြီးသူ၏လက်ညှိုးကို လေဟာနယ်ထဲသို့ခပ်ဖွဖွညွှန်ပြလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နေရာလွတ် ရေကဲ့သို့လှိုင်းဂယက်ထသွားပြီး ပုံရိပ်များထင်ဟပ်လာသည်။

"မာယာနတ်ပညာပဲ၊" ယန်ကျိုးက ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြောလိုက်သည်။

ပုံရိပ်ထဲတွင် ဖျော့တော့သောအပြာရောင်ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ဧရာမအရိုးစုဖြူကြီးကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ တိမ်နှင့်မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။

သူဓားစွမ်းအင်ကိုဝှေ့ယမ်းသောသူကိုမမြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း လီလော့ ရေကဲ့သို့သောဓားစွမ်းအင်ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါ လျိုကျန့်လီရဲ့ ရေအေးဓားပဲ။" သူစိတ်လှုပ်ရှားစွာ အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ သူမဓားသိုင်းပညာကို မစွန့်လွှတ်သေးဘူး။ မင်းသူမကိုလိုက်မီချင်သေးတယ်ဆိုရင် မြန်မြန်လုပ်တာပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊" အဘိုးပိုင်လီက မှတ်ချက်ချသည်။

"သိပါပြီ။" လီလော့ လေးလံစွာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပြတ်သားသောစိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

ယန်ကျိုး ဤသည်ကိုမြင်တွေ့ရသည့်အတွက် ကျေနပ်သွားပြီး အဘိုးကြီးထံသို့အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ကာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခဏတာစကားစမြည်ဆက်ပြောကြသည်။ ထို့နောက် ယန်ကျိုး တစ်စုံတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိပုံရပြီး လီလော့ကိုမေးလိုက်သည်၊ "စကားမစပ်၊ အဲ့ဒီအရာက ဘယ်လောက်ကြာကြာဖိနှိပ်ထားနိုင်ဦးမှာလဲ။"

ယန်ကျိုး သူရည်ညွှန်းနေသော "အရာ" မှာအဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို တိတိကျကျမပြောခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နာမည်များမှာလည်း လောကတွင်နိယာမတစ်မျိုးကိုကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍အသံကျယ်ကျယ်ပြောထွက်လိုက်ပါက မသမာသောရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများ အလွယ်တကူတွက်ချက်သိရှိသွားနိုင်သည်။

"အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ကြွက်တချို့က အနံ့ရသွားကြပြီ၊" အဘိုးပိုင်လီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်ပြန်ဖြေသည်။

ယနေ့တစ္ဆေတစ်ရာညခင်းထွက်ခြင်း ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ အလွန်ဆန်းကြယ်လှသည်၊ လှည့်ကွက်တစ်ခုခုမရှိဘဲ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ ရန်သူ၏စမ်းသပ်ကြည့်ရှုခြင်းပင်။

အဘိုးကြီး ယန်ကျိုးထံသို့တစ်စုံတစ်ခုကိုကမ်းပေးလိုက်ရာ ယန်ကျိုးမှာကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ တိုက်ရိုက်သူ၏သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းကိုစစ်ဆေးရန်အချိန်မကျသေးကြောင်း သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယင်နာရီသုံးချက်တီးချိန်သို့ရောက်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးထွက်ခွာသင့်သည်။

"ငါမမှားဘူးဆိုရင် ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်းကလည်း သူ့မိသားစုတစ်စုလုံးကို ဒီကိုပြောင်းရွှေ့လာခဲ့တာပဲ။ အချိန်တိုတောင်းတာတော့ ၀မ်းနည်းစရာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါသူနဲ့အရက်အတူသောက်ချင်ခဲ့တာ၊" ယန်ကျိုး ဖြည်းညှင်းစွာပြုံးလိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်းဟောင်း ဟုတ်လား။ ဟမ့်၊" ပိုင်လီ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်သည်။

"ထွက်သွားတော့။"

"မြန်မြန်သွား၊ မြန်မြန်သွား၊ ငါ့ငြိမ်းချမ်းသောအိပ်စက်ခြင်းကို မနှောင့်ယှက်နဲ့။" အဘိုးကြီး သူတို့ကိုမောင်းထုတ်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ယန်ကျိုး လီလော့ကိုခေါ်ဆောင်ထွက်ခွာသွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းပြီးနောက် သူတို့၏ပုံရိပ်များ ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မြင့်မားသောပြခန်းဆောင်ပေါ်မှအမည်းရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုလည်း တိတ်ဆိတ်စွာနောက်ဆုတ်သွားသည်။

"သူတို့အားလုံး အရှက်မရှိတဲ့ကောင်တွေပဲ။" အဘိုးပိုင်လီ တံတွေးထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူပြန်လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

တစ္ဆေတစ်ရာညခင်းထွက်ခြင်းပြီးနောက် ကျင့်ယန်မြို့၏ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးမှာ ချောမွေ့စွာပြီးသွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏နေ့စဉ်ဘဝမှာ များစွာထိခိုက်ခြင်းမရှိပေ။ အချိန်အများစုတွင် သူသည် မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်တွင်နေထိုင်ကာ စာအုပ်များဖတ်ရှုပြီး အစ်မကန်းနှင့်ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်နေသည်။

သူ၏အားလပ်ချိန်များတွင် သူဘောင်ယိထန်သို့ ဆေးကုသလေ့ကျင့်ရန်သွားရောက်ခဲ့သည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် ယာအန်းစေလွှတ်လိုက်သောအဖွဲ့ မြို့သို့ပြန်ရောက်လာပြီး သွေးကြောများပြန်လည်ပြုပြင်ရန်လိုအပ်သောဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ချင်ဖုန်းအရင်ကစုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သော ဆေးကြောကျောက်မည်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

နံနက်စောစောတွင် နံနက်စာစားပြီးသည်နှင့် ယာအန်း အိမ်တော်မှထွက်ခွာတော့မည့်ချင်ဖုန်းကိုရှာတွေ့လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှတောက်ပသောအမည်းရောင်အလင်းထုတ်လွှင့်နေသော ကျောက်တုံးတစ်ခုကို သူ့အားကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဆေးကြောကျောက်မည်း ဟုတ်လား။" ချင်ဖုန်း ဤထူးခြားသောကျောက်တုံးကိုချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူလေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်အတွက်လိုအပ်သော အခြားပစ္စည်းများကို အခြားသူများမှတစ်ဆင့် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤဆေးကြောကျောက်မည်းတစ်ခုတည်းသာ အလွန်ရှားပါးပြီး သေးငယ်သောကျင့်ယန်မြို့တွင် ရှာဖွေ၍မရနိုင်ပေ။

ယခုဆေးကြောကျောက်မည်း နေရာတကျရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်တည်ထောင်ပြီး လန်နင်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများကို နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံတက်လှမ်းနိုင်ရန်ကူညီပေးမည့်အစီအစဉ် စတင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

လန်နင်ရွှမ် ဤကျောက်တုံးကိုမြင်လျှင် သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "သခင်လေး၊ ခင်ဗျားဒီဆေးကြောကျောက်မည်းကို လက်နက်တစ်ခုထုလုပ်ဖို့ သုံးမလို့လား။"

ဆေးကြောကျောက်မည်း၏အထူးဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် အကယ်၍၎င်းကိုထုလုပ်စဉ် လက်နက်ထဲသို့အရည်ကျိုထည့်သွင်းပါက လက်နက်၏ခိုင်မာမှုကိုတိုးပွားစေပြီး ပိုမိုခိုင်ခံ့စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆေးကြောကျောက်မည်းသည် လက်နက်များထုလုပ်ရန်အတွက် နာမည်ကြီးထိပ်တန်းပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ရှားပါးမှုကြောင့် လူအနည်းငယ်သာ ထုလုပ်စဉ် သူတို့၏လက်နက်များထဲသို့ ဆေးကြောကျောက်မည်းများကို ထည့်သွင်းကြသည်။

ယာအန်း ချင်ဖုန်းဤပစ္စည်းလိုအပ်ကြောင်းသိရှိသောအခါ သူလက်နက်များထုလုပ်ရန် ၎င်းကိုအသုံးပြုလိုသည်ဟု သဘာဝအတိုင်းပင်ယူဆခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လန်နင်ရွှမ်ကိုပြန်ဖြေသည်၊ "လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်လို့ခေါ်တဲ့အစီအရင်တစ်ခုရှိတယ်၊ ချုပ်နှောင်ခြင်းအစီအရင်အမျိုးအစားတစ်ခုပေါ့။ သက်ရှိသတ္တဝါတွေအဲ့ဒီထဲဝင်သွားရင် သာမန်ထက်အများကြီးပိုကြီးတဲ့ဆွဲအားကို ခံစားရလိမ့်မယ်။ မင်းက နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့်ကိုတက်လှမ်းဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲလိုတော့တာ။ ဒီတွင်းနက်အစီအရင်နဲ့ဆိုရင် တိုးမြှင့်ထားတဲ့ဖိအားအောက်မှာ အတွင်းအားကိုကြံ့ခိုင်အောင်လုပ်ပြီး ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်။"

"သခင်လေး။" လန်နင်ရွှမ်၏မျက်လုံးများ နူးညံ့သွားပြီး တွေးလိုက်သည်၊ ကြည့်ရတာ သခင်လေးက ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေခဲ့တာကိုး။

"ဟုတ်တယ်၊ ညီလေးနဲ့မီးသွေးခေါင်းလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒီအစီအရင်နဲ့ဆိုရင် သူတို့အားလုံးအဲ့ဒီနောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ကြမှာပါ၊" ချင်ဖုန်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ်၏နှလုံးသားထဲမှနူးညံ့မှု ချက်ချင်းပင်တစ်ဝက်အေးစက်သွားသည်။ ကြည့်ရတာ သခင်လေးရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ငါကသူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှမခြားနားဘူးပဲ။