← Chapters

လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်အား စီစဉ်တည်ထောင်ခြင်း

Vol. 8 Ch. 120

လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်အား စီစဉ်တည်ထောင်ခြင်း

Vol. 8 Ch. 120

"ဟက်"

ချင်ဖုန်းသည် ထိုသုံးဦး နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ခြေချနိုင်ရန် ကူညီပေးမည့်မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် မဆီမဆိုင်အသံတစ်ခု သူ၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယာအန်းမှာ တည်ငြိမ်သောမျက်နှာအမူအရာရှိနေသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော လှောင်ပြောင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

သူမငါ့ကို ကြွားဝါနေတယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲ၊ ငါအစီအရင်တစ်ခုတည်ထောင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်ဘူးပေါ့လေ။ ချင်ဖုန်း နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်ပြီး သူမနှင့်ငြင်းခုံရန် ပျင်းရိနေကာ လန်နင်ရွှမ်ကိုပြောလိုက်သည်၊ "ငါနဲ့အတူ ခြံဝင်းထဲလိုက်ခဲ့ပါ။ ညီလေးနဲ့မီးသွေးခေါင်း အဲ့ဒီမှာရှိတယ်။ မမျှော်လင့်တာတစ်ခုခုမဖြစ်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့ဒီနေ့ လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်ကိုဖြတ်သန်းပြီး ကိုယ်ခန္ဓာထဲကစွမ်းအင်ကို ကြံ့ခိုင်အောင်လုပ်နိုင်သင့်တယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး၊" လန်နင်ရွှမ်က ပြန်ဖြေရင်း ချင်ဖုန်းကို ခြွင်းချက်မရှိယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား ချင်အိမ်တော်၏ခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး ယာအန်းမှာမူ တရင်းတနှီးလိုက်ပါလာသည်။

"မင်းဘာလို့လိုက်လာတာလဲ။" ချင်ဖုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့ပါ၊" ယာအန်းက ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြန်ဖြေသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ဟုတ်လား။ မင်းမျက်နှာအမူအရာက ငါ့ကိုလူပုံအလယ်မှာ အရှက်ခွဲချင်နေမှန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြနေတာပဲ။

"မင်းသဘောပဲလေ၊" ချင်ဖုန်းက ဤစကားလုံးများကိုပစ်ချပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

ခြံဝင်းဘေးမှစင်္ကြံလမ်းသို့ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့ချင်အန်းနှင့်မီးသွေးခေါင်းတို့ လေ့ကျင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားသွားကျဉ်းရှည်နှင့်လှံရှည်တို့ အဆက်မပြတ်ထိခတ်နေပြီး ရွှေရောင်သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

ညီလေး၏တိုးတက်မှုမှာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်လောက်သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်သူတို့တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က နှစ်ဦးသားအင်အားတူညီမျှခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ညီလေးမှာ မသိမသာအသာစီးပင်ရနေသည်။

ချင်ဖုန်း မီးသွေးခေါင်း၏နဖူးမှချွေးစေးများနှင့် သူ၏မျက်လုံးများထဲမှတည်ကြည်မှုကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လန်နင်ရွှမ် အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်၊ "ဒုတိယသခင်လေးရဲ့အရည်အချင်းက တကယ်ကိုထူးကဲပြောင်မြောက်တာပဲ။ သူတကယ်ပဲ ရှင်းရှန့်ကို ဖိနှိပ်နိုင်နေပါလား။"

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ယာအန်း၏မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

စစ်တပ်မှစစ်သည်များသည် စစ်မြေပြင်မှသေရေးရှင်ရေးရုန်းကန်မှုများကို ကျင့်သားရနေကြပြီး သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံမှာ သာမန်သိုင်းသမားများထက် များစွာသာလွန်သည်။ အဆင့်တူများအကြားတွင် စစ်သည်များ၏အင်အားမှာ သာမန်သိုင်းသမားများထက် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အားကောင်းသည်။

သို့သော် ထိုချင်မိသားစုမှရုပ်ချောဒုတိယသခင်လေးမှာ ပြိုင်ဘက်ကိုအမှန်တကယ်ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ရာ အမှန်ပင်အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ချင်ဖုန်း ညီလေး၏စွမ်းဆောင်ရည်အတွက်ကျေနပ်နေသော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင်ပြောလိုက်သည်၊ "သူတို့က သိုင်းကစားနေကြတာသက်သက်ပါပဲ။ တကယ်လို့သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲသာဆိုရင် ညီလေးက မီးသွေးခေါင်းရဲ့ပြိုင်ဘက် သေချာပေါက်မဟုတ်နိုင်ဘူး။"

နောက်ဆုံးတွင် ချီစွမ်းအင်ထိန်းချုပ်သိုင်းကျမ်းမှာ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုအဓိကထားပြီး ဒဏ်ရာကိုအသက်ဖြင့်လဲလှယ်သော သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။

လန်နင်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများ အနည်းငယ်သဘောတူညီစွာခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသော်လည်း ၎င်းမှာ ချင်မိသားစုမှဒုတိယသခင်လေး၏ နတ်သိုင်းနယ်ပယ်မှပင်ကိုယ်အရည်အချင်းကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

လန်နင်ရွှမ် သက်ပြင်းပင်ချလိုက်သည်၊ "အကယ်၍ဒုတိယသခင်လေးသာ စစ်တပ်ထဲဝင်ပြီး စစ်မြေပြင်မှာတိုက်ခိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုတွေက သေချာပေါက်ထူးကဲပြောင်မြောက်မှာပဲ။"

စစ်တပ်ထဲဝင်ခြင်း၊ စစ်မြေပြင်မှာတိုက်ခိုက်ခြင်း။ ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်စဉ်းစားနေမိသည်။

ညီလေး၏အရည်အချင်းနှင့်ဆိုလျှင် သူစစ်တပ်ထဲဝင်ခဲ့ပါက နာမည်ရအောင်လုပ်နိုင်ပြီး ချင်မိသားစုကို ဘိုးဘွားတို့၏ဂုဏ်ကျက်သရေပြန်လည်ရရှိအောင် ဦးဆောင်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

သို့သော် ဤသို့သောလောကတွင် သူစစ်မြေပြင်တွင်သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သောအရိုးခြောက်ပုံကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သွားနိုင်ဖွယ်လည်းရှိသည်။

ထိုမိသားစု၏ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချင်ဖုန်း သဘာဝအတိုင်းပင် သူ၏ညီလေး မိသားစုနှင့်အတူရှိနေပြီး ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သောဘဝကို နေထိုင်စေလိုသည်။

တိုင်းပြည်၏တက်ကျမှုနှင့်ပတ်သက်၍မူ ချင်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်၊

"စစ်မြေကိုမှေး၊ မင်းရယ်သော်ငြား၊ ရှေးကတည်းက စစ်ထွက်သွား၊ ဘယ်သူများ ပြန်ခဲ့ဖူး။ ငါ့ညီလေးအခုလိုအနေအထားက တော်တော်ကောင်းနေပါပြီ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ယာအန်းနှင့်အခြားတစ်ယောက်၏မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သခင်လေးက တကယ်ပဲကဗျာဉာဏ်ရှိတာပဲ။ နန်းမြို့တော်မှာတောင် ဒီလိုကဗျာစာသားမျိုး ကျွန်မတစ်ခါမှမကြားဖူးဘူး၊" လန်နင်ရွှမ်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

ယာအန်း ချေပရန်ကြံရွယ်သော်လည်း စကားလုံးများသူမ၏နှုတ်ခမ်းဝတွင်ရပ်တန့်သွားပြီး သူမပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ကဗျာစာသားများကိုတိတ်တဆိတ်ထပ်ခါတလဲလဲရွတ်ဆိုနေပြီး ကဗျာဆန်သောအငွေ့အသက်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမဖြစ်ဘဲမနေနိုင်ကာ ချင်ဖုန်းကို အကြိမ်အနည်းငယ်ပို၍ကြည့်မိလိုက်သည်။

လူသားများ ဤသို့ကသောင်းကနင်းဖြစ်နေသောအချိန်ကာလများတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခြင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သောအသက်ပေါင်းများစွာကို ပေးဆပ်၍ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊" ချင်အန်း ချင်ဖုန်းကိုမြင်လျှင် သူ၏လက်ထဲမှဓားသွားကျဉ်းရှည်ကိုချထားလိုက်သည်။ သူ၏ဘေးမှမီးသွေးခေါင်းလည်း သူ၏လှံရှည်ကိုရပ်တန့်လိုက်ပြီး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း အသိအမှတ်ပြုခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောသည်၊ "ငါမင်းတို့ကိုတစ်ခုခုကူညီစေချင်တယ်။"

သူလေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်ကိစ္စကို အသေးစိတ်ရှင်းပြတော့သည်။

"လူလုပ်ဆွဲအားစက်ကွင်း ဟုတ်လား။" ရှင်းရှန့် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့ဩတကြီးကြည့်နေသည်။

နတ်ဘုရားဆန်သောမှူးမတ်၏စစ်တပ်မှ တပ်ဦးမှုးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူဤသို့ထူးဆန်းသောနေရာမျိုး သိုင်းသမားများအတွက်မည်မျှအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို သဘာဝအတိုင်းနားလည်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ခဏစောင့်။ ငါဒီခြံဝင်းထဲမှာ အစီအရင်ပုံစံကိုပုံဖော်လိုက်မယ်။ မင်းတို့ငါခုနကပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းလိုက်နာပြီး အစီအရင်ပစ္စည်းတွေကိုစီစဉ်လိုက်။ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလား။" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ဤသည်ကိုကြားလျှင် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုအတည်ပြုပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဤသည်ကိုကြည့်ရှုရင်း ချင်ဖုန်း ခြံဝင်းထဲမှသစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကိုချိုးယူပြီး အစီအရင်ပုံစံကို စတင်ပုံဖော်ရေးဆွဲတော့သည်။ သုံးဦးသားလေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်ကို ကျင့်ကြံမှုအတွက်အသုံးပြုမည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူမှတ်သားထားသောဧရိယာမှာ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ယာအန်း ဘေးတွင်ရပ်နေပြီး အစပိုင်းတွင်တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဟန်ရှိကာ ချင်ဖုန်း၏စစ်မှန်သောအရည်အချင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် အသက်တစ်ဒါဇင်ခန့်ရှူချိန်အကြာတွင် သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူက အစီအရင်ပုံစံကို ဒီလောက်မြန်မြန်ဆွဲနိုင်ရတာလဲ။

ချင်ဖုန်း အစီအရင်ပုံစံ၏နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကိုဆွဲပြီးသောအခါ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးမှလေ ငြိမ်သက်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု လေထုထဲတွင်ပြည့်နှက်သွားသည်။

ယာအန်း၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသည်။ သူမအရင်ကအစီအရင်ပုံစံများဆွဲစဉ် ဤသို့သောဖြစ်စဉ်မျိုး တစ်ခါမျှမကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

သူတကယ်ပဲ လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်ကို အောင်မြင်စွာတည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာလား။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အစီအရင်ပစ္စည်းတွေတောင် မထားရသေးဘူး။ ဒီလိုဖြစ်စဉ်တွေဘယ်လိုလုပ်ရှိနိုင်မှာလဲ။ ဒါငါ့စိတ်ကူးယဉ်မှုပဲဖြစ်ရမယ်၊" ယာအန်း စိတ်ထဲတွင်တွေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း ခြံဝင်းထဲမှအစီအရင်ပုံစံကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အတော်အတန်ကျေနပ်နေသည်။ သူပေါ့ပေါ့တန်တန်ပင်သစ်ကိုင်းများကိုပစ်ချလိုက်ပြီး သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးကြောကျောက်မည်းကိုထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤဆေးကြောကျောက်မည်းမှာ အမှန်ပင်အတော်အတန်လေးလံသည်ဟု ဆိုရမည်။ ချင်ဖုန်း သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ဆေးကြောကျောက်မည်းကို အစီအရင်အလယ်ဗဟိုတွင် ဂရုတစိုက်ချထားလိုက်သည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပုံစံကိုပုံဖော်ရန် သူအစွမ်းကုန်ကြိုးပမ်းအားထုတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နေရာတကျဖြစ်သွားပြီ။ ချင်ဖုန်း သူ၏အနည်းငယ်တုန်ရီနေသောညာလက်ကို နောက်ကွယ်တွင်ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားတို့အရင်ကကျွန်တော်ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း အစီအရင်ပစ္စည်းတွေစတင်ချထားလို့ရပြီ။"

"ကောင်းပြီ။" ချင်အန်းနှင့်ရှင်းရှန့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

"စောင့်ဦး။" ချင်ဖုန်း ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား၏ရှုပ်ထွေးနေသောအကြည့်များအောက်တွင် ခြံဝင်းထဲမှပြေးထွက်သွားသည်။

ကံကောင်းလို့ ငါမြန်မြန်တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် အစီအရင်ပစ္စည်းတွေချထားပြီးတာနဲ့ လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်ပွင့်ထွက်လာပြီး ငါနေရာမှာတင်ပြိုလဲကျသွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအရှက်ရစေမိမှာပဲ။

"အခုအဆင်ပြေပြီ။" ချင်ဖုန်း ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။

မီးသွေးခေါင်းနှင့်ဒုတိယညီ ညွှန်ကြားချက်များရရှိပြီး စတင်လှုပ်ရှားကြတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အစီအရင်ပစ္စည်းအားလုံး နေရာတကျဖြစ်သွားပြီး အားကောင်းသောစွမ်းအင်တစ်ခု လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့လှိမ့်တက်လာကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ထိုနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ခြံဝင်းထဲတွင်ရှိနေသောမီးသွေးခေါင်းနှင့်ဒုတိယညီတို့မှာ သူတို့၏ကျောပေါ်တွင် အလွန်လေးသောကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ဒူးများ ချက်ချင်းကွေးညွတ်သွားပြီး သူတို့၏တစ်ကိုယ်လုံး ကျုံ့ဝင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"အောင်မြင်သွားပြီ။" ချင်အန်းနှင့်ရှင်းရှန့် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်လုံးများထဲမှစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ကြပေ။

ခဏအကြာတွင် သူတို့လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်ထဲမှ လေးလံသောဖိအားနှင့်အသားကျသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာထရပ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏တုန်ရီနေသောခန္ဓာကိုယ်များနှင့် နဖူးမှစီးကျနေသောချွေးများမှာ သူတို့လက်ရှိတွင်မသက်မသာဖြစ်နေကြောင်းကို ပြသနေဆဲပင်။

ယာအန်း သူမ၏ပါးစပ်ကိုအနည်းငယ်ဟလိုက်ပြီး သူမ၏သူငယ်အိမ်များ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ သူမသတိကြီးစွာဖြင့်ခြံဝင်းထဲသို့ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သော်လည်း လေးလံသောဖိအားကိုခံစားမိသည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် အလျင်အမြန်နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သူမခြံဝင်းထဲမှရုပ်ချောချောအမျိုးသားကို ရောနှောနေသောခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အစီအရင်တစ်ခုတည်ထောင်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသောအလုပ်မဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ဆေးအနုပညာကိုအာရုံစိုက်သော စာပေသူတော်စင်တစ်ဦးအတွက်ဖြစ်သည်။

သူဘယ်လိုလုပ်အစီအရင်တစ်ခု စီစဉ်နိုင်ခဲ့သနည်း။

"မင်းဒါကိုဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။" ယာအန်း စိတ်လွတ်စွာမေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ချေပသည်၊ "ဒါကအဲ့ဒီလောက်ခက်ခဲလို့လား။ အစီအရင်ပုံစံတစ်ခုဆွဲရုံပဲမဟုတ်ဘူးလား။"

တစ်ခဏတာမျှ ယာအန်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

အတိတ်ကအစီအရင်များလေ့လာခဲ့သည့်နေ့ရက်များမှာ ယခုအခါပြက်လုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

All Chapters