စစ်သည်တော်တို့၏ ထယ်ဝါမှု
Vol. 10 Ch. 139
"သူမရဲ့အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" ကျန့်ထျန်းရီက လေးနက်သောလေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"လျို့ကျန့်လီရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ဘူးပဲ။ အသက်ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်နဲ့ 'အနန္တနတ်ဘုံဓားသဘောတရား' ရဲ့ ဓားသဘော ပဉ္စမအဆင့်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ နတ်စစ်သည်အဆင့် လေးရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကိုလည်း တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။ ကျွန်မ... သူ့လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး" ယုမေက လေးစားမှုဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်၏။
"ဒါပေမဲ့ သူမအနန္တဓားဂိုဏ်းမှာ ကပ်ဘေးကျရှုံးခဲ့ပြီး ကိုးထပ်ကောင်းကင်မိုးကြိုးကသူမခန္ဓာကိုယ်ကိုဓားချီနဲ့ခွဲခြမ်းခံရကာ သူမရဲ့အပေါ်ပိုင်းနဲ့အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကိုဆက်သွယ်ထားတဲ့သွေးကြောတွေ ပြတ်တောက်သွားပြီး ချီစွမ်းအင်စီးဆင်းမှုပိတ်ဆို့ကာ သူမရဲ့ကျင့်ကြံမှု သိသိသာသာထိုးကျသွားခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားမိတယ်။"
"အခုအခြေအနေအရတော့ အဲ့ဒီသတင်းစကားတွေက လုံးဝမမှန်ကန်ဘူးလို့ပဲ ဆိုရမှာပေါ့" ကျန့်ထျန်းရီက သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မှတ်ချက်ပြုသည်။ သူ၏ အစွမ်းအစဖြင့် အစောပိုင်းက ထိတွေ့မှုအတွင်း လျို့ကျန့်လီ၏ အတွင်းအားအခြေအနေကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီသတင်းစကားတွေက မှားတယ်လို့လည်း တစ်ထစ်ချ ကောက်ချက်ချလို့မရသေးဘူး" ဟု ယုမေက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
"အိုး؟" ကျန့်ထျန်းရီက စိတ်ဝင်စားသွားဟန်ဖြင့် သူမ၏ရှင်းပြချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေ၏။
"လျို့ကျန့်လီရဲ့ အတွင်းပိုင်း ချီစွမ်းအင် လည်ပတ်စီးဆင်းမှုမှာ ထူးခြားတဲ့ဖောက်ပြန်မှုတစ်ခုကို ကျွန်မခံစားမိတယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့သွေးကြောတွေက တကယ်ပဲ ပျက်စီးနေတာမှန်တယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမရဲ့ သွေးကြောပြတ်တောက်ပျက်စီးခြင်းကို ကုစားပေးနေတာဖြစ်ရမယ်" ယုမေသည် သူမ၏ထူးခြားသော ဝိညာဉ်မျက်စိကြောင့် ကျန့်ထျန်းရီပင် သတိမမူမိလိုက်သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
"ဒီလိုလား" ကျန့်ထျန်းရီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
သွေးကြောပြတ်တောက်ပျက်စီးခြင်းကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးမှာ တော်ဝင်မြို့တော်မှ နန်းတွင်းသမားတော်များပင်လျှင် လက်မှိုင်ချရသည့် ကုသရန်ခက်ခဲသော ဒဏ်ရာတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
မည်သူက ဤသို့သော အံ့ဖွယ်ဆေးပညာစွမ်းရည်မျိုး ပိုင်ဆိုင်နေသနည်း။ သူက အဆောင်ဘက်သို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်း၏လက်ထဲမှ ဖြူလွှသောအပ်တစ်ချောင်းကို မြင်တွေ့သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
"လျို့ကျန့်လီကို ကုသပေးနေတဲ့သူက အဲ့ဒီကောင်လေးများလား" ဟု ကျန့်ထျန်းရီက မေးလိုက်သည်။ ယုမေက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ငြိမ့်ပြလိုက်၏။
"ချင်မိသားစုက တော်တော်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ" ကျန့်ထျန်းရီက အဓိပ္ပာယ်ပါသောအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ကာ "သွားစို့ သွားစို့။ ကြည်နူးနေကြတဲ့ ချစ်သူစုံတွဲကို ဒီလို မျက်လုံးပြူးပြီး လိုက်ချောင်းနေတာက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူနဲ့မတူဘူး၊ သူတို့က မင်းကို အမြင်ကတ်သွားဦးမယ်" ဟု ဆိုရင်း ထွက်ခွာသွားသည်။
ယုမေက ပြန်မဖြေသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အားကျမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်သွားပြီးနောက် သူ၏နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားတော့သည်။
အဆောင်ထဲ၌၊ သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မှ လျို့ကျန့်လီသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိအား အာရုံစူးစိုက်မှုအပြည့်ဖြင့် ကုသပေးနေသော ချင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် သူ၏ပုံရိပ်များသာလျှင် တစ်လောကလုံးအလား ပြည့်နှက်နေ၏။
သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များလည်း မသိမသာ ကွေးညွတ်တက်သွားသည်။ လေပြေညင်းသည် ညင်သာစွာ တိုက်ခတ်သွားရာ သူမ၏နားသယ်စပ်မှ ဆံနွယ်စတို့ လွင့်ပျံသွားပြီး ကန်ရေပြင်ထက်၌ လှိုင်းဂယက်ငယ်များ ထသွား၏။
သစ်ရွက်များ တရှဲရှဲလှုပ်ခတ်သံနှင့်အတူ သစ်ရွက်ပေါ်၌တင်ကျန်နေသော မိုးစက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ကြွေကျသွားသည်။ ဤသို့သော ငြိမ်းချမ်းသည့်နေ့ရက်များသည် သိပ်မဆိုးလှဟု သူမ တွေးနေမိသည်။
နောက်တစ်နေ့၊ နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်နှင့်အတူ ချင်ဖုန်းလည်း အိပ်ရာမှ ထလာခဲ့သည်။ ချင်အာ၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုဖြင့် အဝတ်အစားများဝတ်ဆင်၊ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် အခန်းမှထွက်ခွာကာ ခြံဝင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။
စင်္ကြံလမ်း၌ ချိတ်ဆွဲထားသော အစီအရင်အမှတ်အသားများကို မဖယ်ရှားသေးပေ။ လန်နင်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများမှာ 'လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်' ကို အသုံးပြု၍ နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်သော်လည်း ဆက်လက်တည်ရှိနေသော ဖိအားအောက်၌ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချီစွမ်းအင်များကို ဆက်လက်စုစည်းနေနိုင်သေးသည်။
သတ္တုချင်းသံများ သူ၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက ထောင့်ချိုးတစ်ခုကို ကွေ့လိုက်ရာ ဟေးထန်ထိုနှင့် သူ၏ဒုတိယညီတို့ သိုင်းကွက်များ အပြန်အလှန်ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
လှံရှည်နှင့် ဓားမြှောင်တို့သည် လေထုထဲ၌ ထိခတ်မိတိုင်း စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ စစ်သည်တော်တစ်ဦးသည် နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူ၏ချီစွမ်းအင်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာပေသည်။
"ဒုတိယညီရဲ့ 'တောင်ကြီးပမာလေးလံခြင်း' ဒုတိယအဆင့်သဘောတရားက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီ။ အခု သူက နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့် 'စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းဘုံ' ကို ရောက်ပြီဆိုတော့ သူ့ကို တတိယအဆင့်အကြောင်း သင်ကြားပေးလို့ရပြီ" ဟု ချင်ဖုန်း တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ရပ်တန့်ရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး" "သခင်လေး" နှစ်ဦးသား လက်နက်များကိုချကာ သူ့အား အရိုအသေပေးကြသည်။ ချင်ဖုန်းက ခေါင်းအသာငြိမ့်ပြပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရန် ညာခြေကိုမြှောက်လိုက်စဉ်မှာပင် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်မိသည်။
'လေးလံသောတွင်းနက်အစီအရင်' က ရှိနေသေးသည်။
(အသက်ရှူသံတစ်ချက်စာသာ လိုတော့သည်။ ငါ... ဒီအစီအရင်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အရှင်သခင် ကိုယ်တိုင်က ဒီအစီအရင်ထဲ ခြေချော်လက်ချော်ဝင်သွားခဲ့ရင်တော့... အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ထယ်ဝါမြင့်မြတ်လှတဲ့ ပုံရိပ်ကြီးဟာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲကြေပြီး လေထဲမှာ ဖုန်မှုန့်လို လွင့်ပါသွားမှာ သေချာတယ်!)
သူက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ဒုတိယညီကို ရှေ့သို့ခေါ်ကာ "'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း'ရဲ့ တတိယအဆင့်အသုံးကို မင်း နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့်ကိုရောက်ရင် ရှင်းပြမယ်လို့ ငါအရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီနေ့ ဘာမှလုပ်စရာမရှိတာနဲ့ မင်းကို အသေးစိတ်ရှင်းပြမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဒုတိယညီ၏မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွား၏။ ဟေးထန်ထိုကလည်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ထို့နောက် ယခင်က ဓားသိုင်းသင်ကြားပေးခဲ့သည့်အတိုင်း ချင်ဖုန်းက မြေပြင်ပေါ်၌ သိုင်းကွက်များကို ရေးဆွဲပြပြီး ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ပုံ ပရိယာယ်များကို ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယညီက သူနားလည်သဘောပေါက်သည့်အတိုင်း ဓားသိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်ပြီး ချင်ဖုန်းက လိုအပ်ချက်များကို ထောက်ပြပေး၏။
အားကြီးသုံးသည့် ပညာရပ်များနှင့် ဓားသဘောဒုတိယအဆင့်တို့ကြား တူညီမှုရှိခြင်း၊ ထို့အပြင် နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့် 'စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း' နှင့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပေါင်းစပ်အသုံးဝင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဒုတိယညီသည် နေရာတစ်နေရာတွင်သာ အမှားလုပ်မိပြီး ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် သဘောတရားကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားတော့သည်။
"မဆိုးဘူး" ဟု ချင်ဖုန်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ချီးကျူးလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ ဒုတိယညီ၏ သိုင်းပညာပါရမီကို အားကျနေမိသည်။
ထိုစဉ် ရုတ်တရက် သူတို့၏ခေါင်းပေါ်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ဓားသိုင်းကစားသံ ကောင်းကောင်းလေးကြားလို့ လာကြည့်တာ 'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း' လေ့ကျင့်နေတာကိုး"
သုံးဦးသား အံ့ဩကာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျန့်ထျန်းရီက အနီရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် အိမ်၏ထုပ်တန်းပေါ်၌ ထိုင်လျက် သူတို့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မည်သည့်အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မမြင်ရဘဲ သူသည် သူတို့၏ရှေ့သို့ ငှက်မွေးတစ်စလို ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
"စစ်သူကြီးမင်း" ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
မြေပြင်ပေါ်မှ ဓားသိုင်းကွက်များကို ကြည့်ရင်း ကျန့်ထျန်းရီက မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ကာ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ စစ်သည်တော်တွေကို သိုင်းကွက်လေ့လာဖို့ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်တဲ့ စာပေပညာရှိမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ဒုတိယညီက ဂုဏ်ယူဟန်အနည်းငယ်ပါသော လေသံဖြင့် "ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးက သာမန်စာပေပညာရှိတွေနဲ့ မတူဘူးဗျ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ မီးသွေးခေါင်းကလည်း သဘောတူဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သခင်လေး၏စွမ်းရည်များမှာ မျက်မြင်ပင်ဖြစ်ပြီး သူ လေးစားအားကျမိသည်။
(ဟေ့ကောင်တွေ... တော်ကြပါတော့...။ သာမန်လူတွေရှေ့မှာ လျှို့ဝှက်နက်နဲတဲ့ ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်လို ဟန်ထုတ်ရတာကို ငါသဘောကျတာမှန်ပေမဲ့... ဒီလို အထွတ်အထိပ်ဘုံကို ရောက်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရှေ့မှာမှ လာပြီး ကမ္ဘာကျော်အောင် မြှောက်ပြောနေတာကတော့ သေတွင်းထဲကို တွန်းပို့နေတာနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး!)
ချင်ဖုန်းက ကျန့်ထျန်းရီ၏ စူးစမ်းရှုတ်ချနေဟန်ရှိသော အကြည့်ကြောင့် မျက်နှာအနည်းငယ် ပူသွားသည်။
သူက အကြောင်းအရာကို အမြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး "စစ်သူကြီးမင်း၊ ဒါက 'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း'မှန်း ဘယ်လိုသိတာပါလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ မဟာချန်သည် သိုင်းပညာကို ကိုးကွယ်ပြီး မကုန်ဆုံးနိုင်သော ဓားသိုင်းများ ရှိသည်။ ဓားသိုင်းကျင့်သော သခင်ကြီးတစ်ဦးပင်လျှင် ကြည့်ရုံဖြင့် 'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း' ကို မှတ်မိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျန့်ထျန်းရီက ပြန်ဖြေသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... ဒီဓားသိုင်းကို ငါကိုယ်တိုင်ဖန်တီးခဲ့တာမို့ပဲ"
ထိုစကားကြောင့် သုံးဦးလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ ဘယ်လိုတောင် တိုက်ဆိုင်နိုင်ရတာလဲ။ ချင်ဖုန်းမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွား၏။
"အရင်တုန်းက ငါဓားတာအိုလမ်းစဉ်မှစိတ်အလင်းနယ်ပယ်ကိုဝင်ရောက်ခဲ့တုန်းက ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ မြစ်ရေကို 'ကျန့်'သုံးရာအကွာအဝေးထိ ပြတ်တောက်သွားအောင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်ကစိတ်ကူးဉာဏ်ရလာပြီး ဒီဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို ငါတီထွင်ခဲ့တာ။
"ဒီဓားသိုင်းက ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာပဲ ရှိတော့မယ်ထင်ခဲ့တာ၊ ဒီနေ့ တစ်ယောက်ယောက် လေ့ကျင့်နေတာကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့ဘူး" ဟု ကျန့်ထျန်းရီက ခံစားချက်အချို့ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မြစ်ရေကို ကျန့်သုံးရာ ဖြတ်တောက်ခြင်း။ ချင်ဖုန်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးဖြင့် မှန်းဆကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ လှံနတ်မင်းက ရေခဲကန်ကို လှံအဖြစ်ပြောင်းကာ ရေခဲနဂါးကို ထိုးဖောက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကဲ့သို့ပင် လူတစ်ယောက်၏ သွေးကြောထဲမှ သွေးများကို ဆူပွက်လာစေသည်။
စစ်သည်တော်များသာလျှင် လူအများရှေ့တွင် ဟန်ပြအစွမ်းထုတ်ရန် ပို၍သင့်တော်သည်မှာ အမှန်ပင်။ ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် အားကျမှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ အားအင်မရှိသော စာပေပညာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤသို့ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"စစ်သူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော့်ဒုတိယညီက ဓားတာအိုလမ်းစဉ်မှာ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပါသလဲ" ဟု ချင်ဖုန်းက ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ညီဖြစ်သူ၏အနာဂတ်ကို သဘာဝအတိုင်း အလွန်အမင်း စိတ်ပူပေသည်။
သူ၏ရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓားတာအိုလမ်းစဉ်နားလည်မှုတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျန့်ထျန်းရီပင်တည်း။ သူ့ကို မေးခြင်းသည် ဘယ်တော့မှ မှားမည်မဟုတ်ပေ။
ဒုတိယညီနှင့် မီးသွေးခေါင်းတို့မှာလည်း ဤမေးခွန်းကိုကြားသောအခါ ကျန့်ထျန်းရီကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန့်ထျန်းရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊ "ကံမဆိုးဘူးဆိုရင်တော့ ဒီဘဝမှာ ဓားသဘောတရား စတုတ္ထအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ဓားဝှက်နယ်ပယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်"
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်သော 'အနန္တနတ်ဘုံ 'သို့ ရောက်ရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့။ ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ညှိုးမှိန်သွားတော့သည်။