ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးနဲ့ ဒီလောက်တောင် စိမ်းကားနေဖို့ လိုလို့လား

ခြံဝင်းထဲ၌ ကျန့်ထျန်းရီသည် သေရည်အိုးတစ်လုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မကာ၊ ခေါင်းမော့၍ သောက်သုံးလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် အိုးထဲ၌ သေရည်တစ်ဝက်သာ ကျန်တော့သည်။

သူက နှမြောတသစွာဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ သေရည်စက်များကို သုတ်သင်ကာ "ကောင်းလိုက်တဲ့အရသာ" ဟု ချီးကျူးလိုက်၏။ ဤသို့သော ပြင်းရှရှသေရည်မျိုးသည် လောကတွင် အကောင်းဆုံးဟု ဆိုထိုက်ပေသည်တကား။

ဒုတိယညီသည်လည်း အနီးအနားတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်စွဲလျက် မည်သို့မည်ပုံ နေရမည်မသိဘဲ အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ရပ်နေသည်။

ကျန့်ထျန်းရီက သေရည်အိုးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် " 'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း' ရဲ့ တတိယအဆင့်ကို ဘယ်လောက်အထိ သဘောပေါက်ပြီလဲ" ဟု မေးလိုက်မှပင်...

"အဓိကအချက်တွေကို မကျွမ်းကျင်သေးပေမယ့် သုံးနိုင်ရုံလောက်တော့ ရှိပါပြီ" ဟု ညီဖြစ်သူက ပြန်ဖြေသည်။

ကျန့်ထျန်းရီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ညာလက်ဖြင့် လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခြံဝင်းထဲမှ သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းသည် ပြတ်တောက်ကာ သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။ "မင်းဓားနဲ့ ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်၊ အားမနာနဲ့။"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ညီဖြစ်သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ချီတုံချီတုံဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့သော် ထိုအနည်းငယ်မျှသော တုံ့ဆိုင်းမှုကိုပင် ကျန့်ထျန်းရီက ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်ဆုံးမလိုက်သည်၊ "မင်းက ဓားကိုင်စွဲတဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ပဲ။ ကလေးတစ်ယောက်လို ချီတုံချီတုံဖြစ်နေတာက ဘာသဘောလဲ! ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိလေးတောင်မရှိဘဲနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြင့်မားတဲ့အဆင့်တွေကို တက်လှမ်းနိုင်မှာလဲ။ ဓားသိုင်းဆိုတာ နည်းစနစ်နဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို အလေးပေးတယ်။ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်မယ့် ရည်မှန်းချက်မရှိရင်တော့ အမြန်ဆုံး လက်နက်ပြောင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

ကျန့်ထျန်းရီ၏ စကားကြောင့် ညီဖြစ်သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ ချီတုံချီတုံဖြစ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ညာလက်ထဲမှ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အသင့်အနေအထားဖြစ်သွား၏။ ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့သောအခါ ကျန့်ထျန်းရီက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ "တိုက်!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ!"

ခြံဝင်းထဲမှမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဆရာကောင်းက တပည့်ကောင်းကို မွေးထုတ်သည်ဆိုသော ရှေးအစဉ်အဆက်စကားမှာ အမှန်ပင်တည်း။ သူက ညီဖြစ်သူကို သိုင်းကွက်များ သင်ကြားပေးနိုင်သော်လည်း နတ်သိုင်းပညာ၏ အရေးပါသော နားလည်မှုနှင့် သဘောတရားကိုမူ သင်ကြားပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နတ်စစ်သူကြီးထံမှ လမ်းညွှန်မှုရရှိခြင်းသည်လည်း သူ၏ညီအတွက် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုဟု မှတ်ယူရမည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်နဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ နတ်စစ်သူကြီးက ကျင့်ယန်မြို့မှာ အကြာကြီးနေမှာမဟုတ်ဘူး၊ တစ်နေ့နေ့တော့ သူထွက်ခွာသွားမှာပဲ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါ့ညီက ဘယ်သူ့ဆီမှာ လမ်းညွှန်မှုသွားတောင်းရမှာလဲ။" "သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆရာနဲ့တပည့် ရေစက်ကို တကယ်တမ်း ခိုင်မြဲအောင်လုပ်နိုင်မှပဲ ငါစိတ်အေးနိုင်မယ်။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေပြီး ဘေးသို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မီးသွေးခေါင်းက ခြံဝင်းထဲကို အာရုံအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန့်ထျန်းရီက သူ၏ညီကို ဓားသိုင်းသင်ကြားပေးနေသော်လည်း နတ်သိုင်းပညာ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ အခြေအနေများစွာတွင် တစ်လောကလုံးအနှံ့ အသုံးဝင်နိုင်ရာ မီးသွေးခေါင်း၏ လေးနက်သောအမူအရာကို ရှင်းပြနေသကဲ့သို့ပင်။

ချင်ဖုန်းက သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထောင့်ချိုးတစ်ခုကို ကွေ့လိုက်စဉ် သူ၏ရှေ့တွင် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ဖြူသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ယုမေက လက်ပိုက်လျက် နံရံကိုမှီကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။ စိမ်းပြာရောင်ဝတ်စုံ၏ ကွဲကြောင်းမှ ပေါ်ထွက်နေသော သူမ၏ ဖြောင့်စင်းချောမွေ့သည့် ဘယ်ဘက်ခြေတံမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့ပင်။ (ဒါကတော့ တော်တော်ကိုင်တွယ်ရခက်တာပဲ။)

ချင်ဖုန်းက နောက်ထပ်မကြည့်ရဲတော့ဘဲ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "အကြီးအကဲယုမေ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ စိမ်းပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးက အေးစက်သောလေသံဖြင့် "မဟာမျိုးနွယ်စုတွေက ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံ ပါရမီရှင်တွေအများကြီးက ကျန့်ထျန်းရီကို ဓားသိုင်းသင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ကြပေမယ့် အဆုံးမှာတော့ အားလုံး မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ မင်းကတော့ တကယ်ကို နည်းလမ်းရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ၊ ကောင်းမွန်တဲ့သေရည်ကို ကျေးဇူးတစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးချပြီးတော့"

"နတ်စစ်သူကြီးက စိတ်ဓာတ်မာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံအစည်လေးက သူ့မျက်စိကနေ လွတ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူက ကျွန်တော့်ညီကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတာက သေရည်ကြောင့်တစ်ခုတည်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း စပ်စုနေတာပါ။ နတ်စစ်သူကြီးက ဘာလို့ ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားရတာလဲ" ဟု ချင်ဖုန်းက အမှန်အတိုင်း ဆိုလိုက်သည်။

နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးက လောကီအာရုံများကြောင့် မည်သို့လျှင် ယိမ်းယိုင်နိုင်မည်နည်း။ 'နတ်ယစ်သေရည်' မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ကျန့်ထျန်းရီက သူ၏ညီကို လမ်းညွှန်ပေးရန် ဆန္ဒရှိသည့် တကယ့်အကြောင်းရင်းမှာ သေရည်ကြောင့် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ဤအချက်ကို ချင်ဖုန်းက ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သည်။

ယုမေက ခေါင်းအသာငြိမ့်ပြကာ "မင်း သိမြင်နားလည်သားပဲ။ သူ လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတာက အဲ့ဒီသေရည်တစ်အိုးတည်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အကြောင်းရင်းနှစ်ခုကြောင့်ပဲ။" "ပထမတစ်ခုက သူက မင်းရဲ့စကားတွေကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာ။ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းနေချိန်မှာ မဟာချန်မင်းဆက်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတယ်။ ဂိုဏ်းတွေ၊ သိုင်းပညာရှင်တွေအများကြီးက ကိုယ့်ရဲ့ပညာရပ်ကို ကိုယ်တိုင်ပဲ တန်ဖိုးထားနေကြတော့ သူကလည်း ဒီအခြေအနေကို ပြောင်းလဲချင်နေတာ။" "ဒုတိယအကြောင်းရင်းကတော့ မင်းရဲ့ညီက 'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း' ကို လေ့ကျင့်နေလို့ပဲ။"

ပထမအကြောင်းရင်းမှာ ကိုယ်တိုင်ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်သည်၊ စာသားအတိုင်းပင်။ အဓိကမှာ ဒုတိယအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ 'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း' သည် နတ်စစ်သူကြီး ငယ်စဉ်က ဖန်တီးခဲ့သော ဓားသိုင်းပညာဖြစ်သည်။ သူ၏ညီနှင့် နတ်စစ်သူကြီးကြားတွင် သခင်-တပည့် ဆက်ဆံရေးမရှိသော်လည်း တူညီသောဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ရေစက်တစ်ခုဟု မှတ်ယူရမည်။ ထို့ကြောင့် နတ်စစ်သူကြီးက လမ်းညွှန်ပေးရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"အရင်တုန်းက ငါ့ညီကို 'ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ချီစွမ်းအင်ဓားသိုင်း' သင်ပေးခဲ့တာက ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့ဘူး၊ ကံကြမ္မာလို့ပဲ ဆိုရမှာပေါ့" ဟု ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲယု၊ နတ်စစ်သူကြီးကို ကျွန်တော့်ညီကို တပည့်အဖြစ်လက်ခံလာအောင် လုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိပါသလား"

စိမ်းပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "သူက ချုပ်တည်းမှုကင်းမဲ့တာကို ကြိုက်တယ်၊ ဘာတွယ်တာမှုကိုမှ မလိုချင်ဘူး။ ငါက ဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ" ထိုအမျိုးသမီးမှာ ထုတ်မပြောသည့်စကားများ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ချင်ဖုန်းက သူမ၏လေသံထဲမှ ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားမိပြီးဖြစ်သည်။

(အကြီးအကဲယုက နတ်စစ်သူကြီးကို တကယ်ပဲ သဘောကျနေတာပဲ။) ချင်ဖုန်း၏နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။ (ဒီလောက်လှတဲ့အမျိုးသမီး... သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေက ဒီလောက်သိသာနေတာကို နတ်စစ်သူကြီးက နည်းနည်းလေးမှ မလှုပ်ရှားဘူးလား။ တစ်သက်လုံးလူပျိုကြီးဖြစ်သွားရင်လည်း သူ့ကံပဲ!)

(ခဏနေဦး၊ 'ဓားရူး ကျန့်ထျန်းရီက တပည့်မွေးဖို့ မလိုလားတဲ့အကြောင်းရင်းက လွတ်လပ်မှုကို တောင့်တပြီး အကြီးအကဲယုရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ရင်မဆိုင်ချင်လို့ပဲ။) (တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အကြီးအကဲယုနဲ့ ငါက တစ်ဖက်တည်းမှာ ရှိသင့်တာပေါ့။)

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချဟန်ဆောင်ကာ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ စရိုက်ကိုပြောင်းလဲဖို့က တကယ်ပဲခက်ခဲပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တာတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။" "ခိုင်ခံ့တဲ့မြို့ရိုးကြီးတစ်ခုလိုပေါ့၊ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့က တကယ်မလွယ်ကူပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အပေါက်တစ်ပေါက်လောက် ဖောက်နိုင်ခဲ့ရင်တော့ မြို့ရိုးကြီးပြိုကျဖို့က အချိန်ပဲလိုတော့တာပါ။" "အကြီးအကဲယု၊ ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ"

ဤစကားများကိုပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားငေးမောနေသော စိမ်းပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။ "ဒီဂျူနီယာမှာ လုပ်စရာလေးရှိလို့ အရင်သွားခွင့်ပြုပါဦး။ အကြီးအကဲယု တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် အစေခံတွေကိုပဲ ခိုင်းစေလိုက်ပါ" ထိုသို့ပြောပြီး သူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ယုမေက စင်္ကြံလမ်းထောင့်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး ခြံဝင်းဘက်သို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဓားရူး ကျန့်ထျန်းရီမှာ အခြားလူငယ်တစ်ဦးကို ဓားသိုင်းပညာသင်ကြားပေးရင်း အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "တပည့်တစ်ယောက် မွေးစားလိုက်ရင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရှိလာမယ်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရှိလာရင်တော့ မင်း လွတ်လပ်ချုပ်တည်းမှုကင်းမဲ့တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။" "အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းက ဘယ်လိုဆင်ခြေနဲ့ ငါ့ကို ငြင်းပယ်ဦးမှာလဲ"

("အကြီးအကဲယုက ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက တစ်ဦးအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ဆိုလိုရင်းကို နားလည်နိုင်လောက်ပါတယ်။ သူ ငါ့ဘက်ကနေပြီး ငါ့ထောင်ချောက်ထဲကို ဝင်လာမလားဆိုတာပဲ သိချင်တော့တယ်။")

("အချစ်မှာမျက်စိမရှိတဲ့အမျိုးသမီးတွေက အကြီးအကဲဓားရူးကို သဘောကျနေသရွေ့တော့ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ဆောင်သင့်တာပေါ့။")

("ငါက အကြီးအကဲဓားရူးကို အရင်ဆုံး ငါ့ရဲ့သေရည်နဲ့ မျှားခေါ်ထားနိုင်တယ်။ နောက်ပိုင်း အကြီးအကဲယုက လှုပ်ရှားလာရင်တော့ ပိုပြီးသေချာမှုတွေ ရှိလာမှာပဲ။")

("ဒါပေမဲ့ ညီလေး၊ မင်းလည်းနည်းနည်းတော့ အားစိုက်ထုတ်ပြရမယ်။ မင်းရဲ့ဓားသိုင်းပါရမီက အရမ်းညံ့ဖျင်းနေရင်တော့ အကြီးအကဲဓားရူးက သဘောကျမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအခါကျမှ ငါ့ရဲ့ကြိုးပမ်းမှုတွေအားလုံးက အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။")

အိမ်တော်ထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရင်း ချင်ဖုန်းက ဆက်တိုက်စဉ်းစားနေပြီး အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိမိမှာ အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ချင်အိမ်တော်၏တံခါးဝတွင် လူတစ်စု စုရုံးနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ "ခင်ဗျားတို့ သွားတော့မလို့လား" ဟု ချင်ဖုန်းက စပ်စုပြီးမေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှုက ခေါင်းညိတ်ပြသည်၊ "တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့က နောက်ထပ်ခဏလောက် နေဖို့စီစဉ်ထားတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ 'ရတနာစုဆောင်းပြခန်း'က လေလံပွဲက စတော့မှာမို့လို့ သခင်မလေးက ပြင်ဆင်ဖို့ စောစောပြန်သွားဖို့ လိုအပ်နေလို့ပါ"

ချင်ဖုန်းက အရာအားလုံးကို နားလည်လိုက်သည်။ သူက ယောက်ျားလေးအဖြစ် အသွင်ယူထားသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်—ယားအန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ညာဘက်လက်မောင်းမှ ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်ပြီး သူမ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် မလိုအပ်တော့သည်မှာ အမှန်ပင်။

"ပွဲတိုင်းပြီးရသည်သာ။ ညီတော်ယားအန်း ခရီးလမ်းသာယာပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်" ဟု ချင်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။ စကားပြောရင်း သူက သူမကို ပွေ့ဖက်ရန်အလား လက်နှစ်ဖက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့သောအခါ ယာအန်းက အလျင်အမြန် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် ရှက်ရွံ့မှု့အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကာ "ဘာလုပ်မလို့လဲ!" ဟု တင်းမာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းအပေါ်ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့စေတနာကို ဖော်ပြတာလေ။ ညီတော်ယာအန်းနဲ့ငါ၊ ငါတို့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးနဲ့ ဒီလောက်တောင် စိမ်းကားနေဖို့ လိုလို့လား" ဟု ချင်ဖုန်းက နောက်ထပ်တစ်လှမ်းရှေ့တိုးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ရှုနှင့် အခြားသူများမှာ လက်မြှောက်ကာ စကားပြောချင်သော်လည်း ချီတုံချီတုံဖြစ်နေကြသည်။ ဘေးမှ အစေခံမလေးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသလို မျှော်လင့်နေသလို ဖြစ်နေကြသည်။ နှစ်ဦးသား တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ဉာဏ်လျှင်သော ယာအန်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ဆင်ခြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည်။

"ခဏနေဦး! သူတော်ကောင်းတို့၏ မိတ်သဟာယသည် ရေကဲ့သို့ ကြည်လင်၏။ ငါတို့ကြားက နှောင်ကြိုးကို နှလုံးသားထဲမှာပဲ သိမ်းထားနိုင်ပါတယ်၊ အပေါ်ယံမှာ ပြသနေဖို့ မလိုပါဘူး!"

"ကောင်းလိုက်တဲ့စကား" ချင်ဖုန်းက အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ နှမြောမိသည်။

(သူမရဲ့စိတ်က ကျယ်ပြန့်ရဲ့လားလို့ စမ်းကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပါ။)

လူအုပ်ကြီး ချင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ယာအန်းက နှုတ်ဆက်နေသော ချင်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏စိတ်ထဲတွင် သိမ်မွေ့သော တွန့်တိုမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရင်တုန်းက မင်း ငါ့အသက်ကိုကယ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို ငါမှတ်မိနေမှာပါ။ တစ်နေ့နေ့တော့ ငါပြန်ဆပ်မှာပါ။ နောက်တစ်ခါပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

"နောက်တစ်ခါပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

အုပ်စုမှာ မြင်းများပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး ယာအန်းက ချင်ဖုန်းကို နက်ရှိုင်းစွာတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းဇက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ မြင်းဟီသံနှင့် ခွာသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အုပ်စုမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားတော့သည်။

ချင်ဖုန်းက အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်မနေပေ။ သူ၏ ထိုသူနှင့်တွေ့ဆုံမှုမှာ မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့မှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်စရာများ ရှိနေသေးပြီး အနာဂတ်တွင် မလွဲမသွေ ပြန်တွေ့ကြဦးမည်မှာ အချိန်သာလိုတော့သည်။

(ငါက မင်းအသက်ကိုကယ်ထားတာ၊ မင်းဆီက ဆုလာဘ်ကိုတောင် မတောင်းရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှေးပဝေသဏီကတည်းက ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းက အခက်ခဲဆုံးပဲ။ ယွီလင်မြို့က ရတနာစုဆောင်းပြခန်းရဲ့ သခင်မလေး၊ မင်းဆီကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း အမြတ်ထုတ်ဖို့ပဲ စောင့်နေတော့။)

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ချင်အိမ်တော်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။