နတ်ဘုရားနည်းစနစ် — မြူမှောင်ကြားမှ ပန်းများမြင်ခြင်း

ကိုက်အတွင်းမှအရာဝတ္ထုများကိုပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သောမြူများက ကျင့်ယန်မြို့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မြို့သူမြို့သားများအကြား ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မကြာမီကပင် မြို့တော်၌ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများနှင့် မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် သတ္တုကိုရွှေအဖြစ်၊ ကျောက်တုံးများကို စီးဆင်းနေသောမြစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည့်အလား ပူပြင်းခြစ်ခြစ်တောက်သောနေ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယခုမူ မရှင်းပြနိုင်စွာပင် ဤထူထပ်သောမြူများ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ လူများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေကြပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကျရောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ သူတို့ သေဆုံးရတော့မည်ဟု တွေးနေကြသည်။ သူတို့အံ့ဩသွားသည်မှာ မြူကိုထိတွေ့လိုက်သောအခါ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်သွားပြီး သူတို့၏အသိစိတ်များပင်လျှင် ဝါးမြိုခံနေရခြင်းပင်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျင့်ယန်မြို့မှမြို့သူမြို့သား ထက်ဝက်ကျော်မှာ လေထဲတွင် အငွေ့ပျံသွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ချင်အိမ်တော်၌ ချင်ဖုန်းက ဤထူးဆန်းသောမြူကိုမြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ "ဒုက္ခပါပဲ၊ အမေနဲ့အဖေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။" သူ၏မိဘများ၏လုံခြုံမှုကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ ပင်မခန်းမဆောင်ဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားပြီး လျို့ကျန့်လီနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့က အနီးကပ်လိုက်ပါလာကြသည်။ စင်္ကြံလမ်းတွင်ပြေးနေစဉ် ချင်ဖုန်းက အနီးအနားမှအခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ချင်အာကို ရုတ်တရက်မြင်တွေ့လိုက်သည်။ အဖြူရောင်မြူများက အခန်းထဲသို့ ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်နေပြီး ချင်အာ မြူကိုထိတွေ့လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ "သခင်လေး!" ချင်အာက ကြောက်လန့်တကြားအော်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏စကားဆုံးသည်နှင့် သူမ၏ပုံရိပ်မှာ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ချင်ဖုန်းမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ (ဒီအဖြူရောင်မြူမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီ!) ထူးဆန်းသည်မှာ သူလည်း ဤနေရာသို့လာရာလမ်းတွင် အဖြူရောင်မြူနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်၊ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူ ဘာမှမဖြစ်သနည်း။ ပို၍ပင်စိုးရိမ်လာသဖြင့် ချင်ဖုန်းက ပင်မခန်းမဆောင်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အိမ်တော်မှအစေခံ သို့မဟုတ် အပျိုတော်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မမြင်တွေ့ရတော့ဘဲ သူတို့မှာ အဖြူရောင်မြူ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပုံရသည်။ ပင်မခန်းမဆောင်အနီးသို့ရောက်သောအခါ သူ အဖြူရောင်မြူနှင့်ကြုံတွေ့ခဲ့သော အပျိုတော်တစ်ဦးကို ရုတ်တရက်မြင်တွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ကြောက်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက သူမကိုကူညီရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူအနားသို့မရောက်မီမှာပင် ချင်အာကဲ့သို့ပင် ထိုအပျိုတော်မှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပင်မခန်းမဆောင်၌ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အမေ၊ အဖေ؟" ချင်ဖုန်းက အော်ခေါ်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်နှစ်ခု လျှောက်ထွက်လာသည်၊ တစ်ဦးမှာ သူ၏ညီဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ မီးသွေးခေါင်းဖြစ်သည်။ သူ၏မိဘများ၏အရိပ်အယောင်ကိုမူ မတွေ့ရပေ။ သူ၏ညီမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသည်၊ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကိုရှာပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အမေနဲ့အဖေရဲ့ခြေရာလက်ရာကို ရှာမတွေ့ဘူး။" "သခင်မလေးနဲ့ နင်ရွှမ်ကော ဘယ်မှာလဲ" မီးသွေးခေါင်းက အရေးတကြီးမေးလိုက်သည်။ သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏နောက်မှ အဖြူနှင့်အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်နှစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရပြီး သူ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

လန်နင်ရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်၊ "ဒီအဖြူရောင်မြူက ထူးဆန်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အပေါ်မှာတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိဘူး။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။" ဘေးမှ လျို့ကျန့်လီက အဖြူရောင်မြူကိုကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏မိဘများ၏လုံခြုံမှုအတွက် အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေသော်လည်း သူ မိမိကိုယ်မိမိ အတင်းအကျပ် စိတ်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ အခြေအနေ ပို၍တင်းမာလေလေ၊ အမှားလုပ်ရန် နေရာနည်းပါးလေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူ လက်ရှိအခြေအနေကို စတင်သုံးသပ်သည်၊ "ငါတို့အားလုံးမှာ ကျင့်ကြံမှုရှိတယ်၊ အဖြူရောင်မြူနဲ့ထိတွေ့ပြီးနောက် အိမ်တော်ထဲက ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့သူတွေကတော့ ကျင့်ကြံမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိတဲ့ သာမန်လူတွေပဲ။" "တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဒီအဖြူရောင်မြူက သာမန်လူတွေကိုပဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတယ်။" သို့သော် ပြဿနာမှာ ဤနေရာတွင်ပင် တည်ရှိနေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျင့်ယန်မြို့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ဤသို့ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နည်းစနစ်ကိုအသုံးပြုနေသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများကို ပစ်မှတ်မထားလျှင် အဘယ်အသုံးဝင်မည်နည်း။ သာမန်လူများက ကျူးကျော်သူများကို မည်သို့လျှင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လျို့ကျန့်လီက ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်၊ "ကျွန်မ အခုဖြစ်ပျက်နေတာနဲ့ အနည်းငယ်ဆင်တူတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုကို သိတယ်။" အခြားသူများက သူမထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောမည့်အရာကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ "နတ်ဘုရားနည်းစနစ် — မြူမှောင်ရူပါရုံ။"

"နတ်ဘုရားနည်းစနစ်လား" ချင်ဖုန်းက အံ့ဩဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊

"ဒါက ဘယ်လိုနည်းစနစ်မျိုးလဲ။ ဘယ်လို တာအိုလမ်းစဉ်မျိုးဆက်က ဒါကိုလုပ်ဆောင်နိုင်တာလဲ။" စာအုပ်များစွာဖတ်ဖူးသဖြင့် သူ စာပေ၊ သိုင်းပညာနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပညာရပ်များအကြောင်း သိရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားနည်းစနစ်အကြောင်းကိုမူ တစ်ခါမျှမကြားဖူးပေ။

လျို့ကျန့်လီက ဖြည်းညင်းစွာရှင်းပြသည်၊

"နတ်ဘုရားနည်းစနစ်က တာအိုလမ်းစဉ်မျိုးဆက်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး၊ ဒါက ရှေးအစဉ်အဆက်ကနေ လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ရှေးကျပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ ကျွန်မဆရာက အမှတ်မထင်ပြောခဲ့တာကို ကြားဖူးတာ။"

"သခင်မလေး၊ ဒီမြူမှောင်ရူပါရုံရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ။ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့သူတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ" လန်နင်ရွှမ်က မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားတာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က နည်းစနစ်အသုံးပြုသူက ဖန်တီးထားတဲ့ အခြားနေရာလွတ်တစ်ခုကို ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရတာပဲ" လျို့ကျန့်လီက ရှင်းပြသည်။

"အခြားနေရာလွတ်တစ်ခုလား" ချင်ဖုန်းနှင့် မီးသွေးခေါင်းတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ သူတို့၏အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြပေ။

"ဘယ်သူက ဒီလောက်အံ့ဩဖွယ်ရာနည်းစနစ်တွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်တာလဲ" လန်နင်ရွှမ်က အံ့ဩတကြီးအော်ပြောလိုက်သည်။ ဤအဖြူရောင်မြူ၏အတိုင်းအတာကိုကြည့်လျှင် ကျင့်ယန်မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီးဖြစ်ပုံရသည်။ သာမန်လူများကို နေရာလွတ်တစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ခြင်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်စွမ်းရည်မဟုတ်ပေ၊ နတ်တစ်ပါး၏အလုပ်နှင့် ပိုတူနေသည်။ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ဟူသော အမည်နှင့် အမှန်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားသည်၊ "ဒီလိုနည်းစနစ်မျိုးကိုသုံးနိုင်မှတော့ သာမန်လူတွေကိုရှင်းလင်းပစ်ဖို့က ခဏတာအတွင်း ကိစ္စပြီးနိုင်တယ်။ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးပွေလီတဲ့ အစီအမံတွေလုပ်ဖို့မလိုဘူး။"

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါဆိုရင် အမေနဲ့အဖေက ဘေးကင်းတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား" ဒုတိယညီက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်၊

"ငါ့ခန့်မှန်းချက်မှန်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီနတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကိုသုံးတဲ့သူက မြို့ထဲကလူတွေကို ကာကွယ်ပေးနေတာဖြစ်ရမယ်၊ သူတို့ကို ကျူးကျော်သူတွေရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကနေ တားဆီးပေးနေတာ။ ဒါနဲ့ ကျန့်ထျန်းရီသခင်နဲ့ အကြီးအကဲယုတို့ကော ဘယ်မှာလဲ။" အခြားသူများက ခေါင်းခါပြကြပြီး သူတို့ကိုမတွေ့မိကြောင်း ညွှန်ပြကြသည်။ လျို့ကျန့်လီက တိုးတိုးလေးဆိုသည်၊ "မိုးကြိုးမုန်တိုင်းရပ်စဲသွားတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ သူတို့ ချင်အိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။"

ထိုအချိန်မှာပင် နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေပြီး သူ၏မှန်းဆချက်မှာ ပို၍ပင်ခိုင်မာသွားသည်။ ကျန့်ထျန်းရီသခင်နှင့် အကြီးအကဲယုတို့ ကျင့်ယန်မြို့၌ မကြာမီကျရောက်တော့မည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ကြသည်၊ သူတို့ မြို့တော်ကိုကယ်တင်ရန် စောစီးစွာရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့တစ်စုတည်းသာ ကယ်တင်ရန်ရောက်ရှိလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်မှာ အခြားသြဇာတိက္ကမကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ လက်ရာဖြစ်နိုင်သည်။

"မြို့ထဲကလူအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးဖို့စဉ်းစားရဲတယ်ပေါ့၊ တကယ်ပဲ ရယ်ဖွယ်ရာပဲ။ မင်းသာ ဒီနတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကို မသုံးခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့နောက်တစ်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မင်းမှာအစွမ်းအစရှိမှာလား"

'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'အပြင်ဘက်၌ တစ္ဆေဘုရားက လှောင်ပြုံးပြုံးသည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏အနက်ရောင်သင်္ကန်းမှာ တလွင့်လွင့်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ကျောဘက်မှ စုတ်ပြဲနေသောအဝတ်များမှ လက်လေးဖက် ထိုးထွက်လာကာ သူ၏လက်များမှာ ချက်ချင်းပင် အမျိုးမျိုးသောလက်ပုံစံများ (မုဒြာ) ပြုလုပ်လိုက်သည်။ တစ္ဆေဘုရားကို ဗဟိုပြု၍ အနက်ရောင်အလင်းအကာအကွယ်မှာ လျင်မြန်စွာကျယ်ပြန့်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ကျင့်ယန်မြို့၏ သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါက မြို့ထဲမှအဖြူရောင်မြူများကို ကွဲလွင့်သွားစေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ကြည်လင်မှုသို့ ပြန်ရောက်စေသည်။

အနက်ရောင်အလင်းအကာအကွယ်အတွင်း၌ အရှေ့တောင်၊ အနောက်မြောက်အရပ်များတွင် အနက်ရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်လေးဆူ တစ်ပြိုင်နက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ဒေါသထွက်နေသောအမူအရာဖြင့် ထည်ဝါစွာရပ်တည်နေသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး လက်သီးများဆုပ်ထားကာ လက်ဖဝါးများဖြန့်ကျက်၍ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတောင်ဝှေးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်—လေးပြင်လေးရပ်ဗုဒ္ဓပင်တည်း။

"သတ်!"

ဗုဒ္ဓလေးဆူက တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ဧရာမနှင့်အားကောင်းသော အနက်ရောင်လက်မောင်းများ တစ်ပြိုင်နက်ရိုက်ချလိုက်ရာ မြေကြီးတုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှအိမ်များ ချက်ချင်းပင် ပြိုကျသွားသည်။ ကျယ်ပြန့်သောအက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ရှည်လျားသွားပြီး ကျင့်ယန်မြို့ကို တိုက်ရိုက်ခွဲထုတ်ကာ ပေတစ်ရာကျော်ရှည်လျားပြီးနောက်မှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤမြေကြီးတုန်လှုပ်စေသောမြင်ကွင်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် မြို့ထဲမှလူတိုင်း၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ စီကျိန့်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။ ဤသို့သော ထူးကဲသည့်မြင်ကွင်းမျိုးမှာ သူကဲ့သို့ ပဉ္စမအဆင့် တစ္ဆေတာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့်အရာမဟုတ်ပေ။ "မြို့ထဲကလူတွေ ဘယ်လိုနေလဲ" စီကျိန့်က သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ မြို့ထဲကလူတွေက အဲ့ဒီအဖြူရောင်မြူက ဝါးမြိုသွားသလို ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ မြူကြောင့် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ထဲက တစ်ယောက်မှ မထိခိုက်ခဲ့ပါဘူး" လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

စီကျိန့်မှာ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် သူ အကြောင်းရင်းကိုခန့်မှန်းမိလိုက်သည်၊

"အဖြူရောင်မြူက ရန်သူသုံးတဲ့နည်းဗျူဟာမဟုတ်ဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက်က မြို့ထဲကလူတွေကို ကာကွယ်ပေးနေတာပဲ!" ကန်းဖေးလန်က ဘေးတွင်ရပ်နေပြီး သူမ၏မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးနေကာ လားရာတစ်ခုကို ကြည့်နေသည်။ ထိုလားရာမှာ ချင်အိမ်တော်၏ လားရာပင်တည်း။