စီးပွားရေးမှာ အရေးအကြီးဆုံးက အဆက်အသွယ်ပဲ

ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်အားလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သတဲ့လား။ ချင်ဖုန်းက ဟွာရုံလမ်းဟာ တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ကို သေချာပေါက်ဖြတ်သန်းသွားမယ်ဆိုတာ သိထားပေမယ့် အားလုံးကိုတော့ မဖြစ်သင့်၊ ဖြစ်နိုင်ခြင်းလည်းမရှိဘူး။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်များဟာ နေရာအနှံ့အပြားမှာ တည်ရှိနေပြီး အချို့မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များက မတ်စောက်ကာ အချို့က တောင်များဖြင့်ဝန်းရံနေသည်။ ဤကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်အားလုံးကို ဆက်သွယ်ပြီး အစိုးရလမ်းမတော်များတည်ဆောက်ရန် မည်မျှသော လူအင်အားနှင့် ဘဏ္ဍာရေးအင်အားများ လိုအပ်မည်နည်း။ ဒါက လုံးဝ ကျေးဇူးမတင်ခံရတဲ့အလုပ်ပဲ။

"ဟွာရုံလမ်းကို ဒီလိုမျိုးတည်ဆောက်ရမယ့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုမရှိရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားနေသည်။ အကြောင်းရင်းကတော့ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်များကြားက တူညီတဲ့အချက်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေခြင်းထက်မပိုပေဘူး။ တူညီတဲ့အချက်တွေကို သုံးသပ်နိုင်သရွေ့ သဲလွန်စတွေ ရှာတွေ့နိုင်တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေက ကျယ်ပြန့်တယ်၊ ကောင်းစွာကာကွယ်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ လူဦးရေထူထပ်တယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိကြတယ်။ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါတွေအားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေ တည်ထောင်ပြီးနောက်ပိုင်းက ရလဒ်တွေပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေကို ဘာကြောင့်တည်ထောင်ခဲ့တာလဲ။ ချင်ဖုန်းက ဒီအကြောင်းကိုစဉ်းစားမိပြီး ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲမှာ ဉာဏ်အလင်းတစ်ချက်ရလိုက်ကာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

"အပြင်လူက အတွင်းလူထက် ပိုမြင်နိုင်တယ်ဆိုတာမှန်တာပဲ။ ငါ အစကတည်းက စပ်စုခဲ့သင့်တာ။ တောင်ပိုင်းနယ်မြေက ကျင့်ယန်မြို့လို ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့နေရာမှာ ဘာလို့ အစိုးရလမ်းမတော်တစ်ခု တည်ဆောက်ရတာလဲ။ ဒါက နဂါးဓာတ်ကြောတွေကြောင့်ပဲ!" ဟုတ်တယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေ တည်ထောင်ရခြင်းရဲ့ အခြေခံအကြောင်းရင်းက သူတို့အားလုံး နဂါးဓာတ်ကြောတွေရှိတဲ့နေရာတွေဖြစ်နေလို့ပဲ။ ပြီးတော့ အရင်ကကျူးကျော်မှုဘေးအန္တရာယ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် ကျင့်ယန်မြို့မှာလည်း နဂါးဓာတ်ကြောတွေရှိတယ်ဆိုတာ ချင်ဖုန်းသိခဲ့ပြီးသား။

"ဒါဆိုရင် ဟွာရုံလမ်းက ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်အားလုံးကို ဆက်သွယ်တယ်လို့ပြောတာထက် တောင်ပိုင်းနယ်မြေက နဂါးဓာတ်ကြောတည်ရှိရာနေရာအားလုံးကို ဆက်သွယ်တယ်လို့ပြောတာက ပိုတိကျမှန်ကန်လိမ့်မယ်။" "ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်ရခြင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ။" "ဟွာရုံလမ်းတည်ဆောက်မှုကို တွန်းအားပေးနေတဲ့ အင်အားစုသုံးခုအပြင် ကောင်းကင်မျှော်စင်က နန်းတွင်းဆရာကြီးရဲ့လက်ချက်လည်း ပါဝင်နေသေးတယ်။"

ချင်ဖုန်းက သဲလွန်စတွေကို ဖြေရှင်းလိုက်ပြီး ရေခဲတောင်ကြီးရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလေးကိုပဲ မြင်ခွင့်ရခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူသိတဲ့သတင်းအချက်အလက်က နည်းပါးလွန်းလို့ ဆက်လက်သုံးသပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီအရာတွေက ငါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။" "ကျင့်ယန်မြို့မှာ နဂါးဓာတ်ကြောတွေရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တော်ဝင်နန်းတော်က ဒီနေရာကို ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်အဖြစ်ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ အလားအလာအရမ်းများတယ်။" "အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့ အများကြီးပိုပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံသွားလိမ့်မယ်။" သူ့မိသားစုရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံမှုက ချင်ဖုန်း အလေးထားဆုံးအရာပင်။ သူ ကျင့်ယန်မြို့ကို အထက်ကလိုကျူးကျော်မှုမျိုး နောက်တစ်ကြိမ်မခံစားစေချင်တော့ဘူး။

"ကောင်းတယ်!" ချင်ကျန့်အန်းက စားပွဲကိုရိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကြီးတစ်ပွင့်ရှိနေသည်။ ဒီရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုက ချင်ဖုန်းကို လန့်သွားစေသည်။

(အဘိုးကြီးက ဘယ်လိုအရူးအကြံမျိုး ထပ်ကြံနေပြန်ပြီလဲ။)

ဒုတိယမေမေလေးက သူမ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ ညည်းညူသည်၊

"အဘိုးကြီး၊ ရုတ်တရက်ကြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ။ လုပ်ချင်တာတစ်ခုခုရှိလို့လား။" ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အဘိုးကြီးက ကျေနပ်စွာဆိုသည်၊

"ငါတို့မိသားစု တော်ဝင်မြို့တော်ကနေ ဒီကိုပြောင်းလာတုန်းက မင်းကန့်ကွက်ခဲ့တယ်။"

"နောက်ပိုင်း ငါ့စုဆောင်းငွေတစ်ဝက်သုံးပြီး မြို့ထဲကအကြီးဆုံးစားသောက်ဆိုင် 'လရောင်ပြခန်း'ကိုဝယ်တော့ မင်းက ငါ့ကိုငွေဖြုန်းနေတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်လိုက်စမ်း!" "ဟွာရုံလမ်းတည်ဆောက်မှု ဒီကိုရောက်လာပြီး အဓိကကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ကြီးတွေအားလုံးကို ဆက်သွယ်လိုက်တာနဲ့ ဒီကမြေဈေးတွေက ဒုံးပျံလို ထိုးတက်သွားမှာပဲ!"

"ငါသိသားပဲ၊ ငါ့မှာ စီးပွားရေးပါရမီရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့အမြော်အမြင်က အရမ်းကြီးမားလွန်းလို့ မင်းနားမလည်နိုင်ခဲ့တာ!" ယုံကြည်ချက်အပြည့်ပါသောမိန့်ခွန်းတစ်ရပ်ဖြင့် အဘိုးကြီးမှာ အိမ်ထောင်ဦးစီး၏ ခန့်ညားထည်ဝါသောပုံရိပ်ကို ပြန်လည်ရယူကာ အောင်ပွဲခံနေသည်။

သူ ချင်ဖုန်းကိုကြည့်ကာ ပြုံးလျက် "ဖုန်းအာ၊ အခု မင်းရဲ့စီးပွားရေးပါးနပ်မှုက ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ မင်းသိပြီမဟုတ်လား။" "ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကိုပြောချင်တဲ့အရာတစ်ခုရှိတယ်။" "ငါတို့စီးပွားရေးသမားတွေက ချက်ချင်းရမယ့်အကျိုးအမြတ်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်လို့မရဘူး၊ ငါ့လိုမျိုး ရေရှည်အမြင်ရှိရမယ်!"

"မင်းနားလည်ရဲ့လား။"

(ငွေပတ်ကြဲနေတဲ့သူကများ ငါ့ကို စီးပွားရေးလမ်းစဉ်တွေ လာသင်နေသေးတယ်။) ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားပြီး မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မီးသွေးခေါင်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေသောလူတစ်ယောက်နှင့်အတူ ရောက်လာသည်၊ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မန်နေဂျာဖုန်ပင်တည်း။ "မန်နေဂျာဖုန်၊ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ" အဘိုးကြီးက စပ်စုပြီးမေးလိုက်သည်။ ချင်ကျန့်အန်းနှင့် ဒုတိယမေမေလေးတို့နှင့် ခေတ္တမျှနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဖုန်ချင်က ချင်ဖုန်းကို ဦးညွှတ်ကာ "သခင်လေး၊ သခင်လေးက တကယ်ပဲ ထူးကဲပြောင်မြောက်လှပါတယ်!"

"ဒီလိုကြည့်ရတာတော့ သိမ်းယူမှုအောင်မြင်သွားတယ်ပေါ့" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။ "သိမ်းယူမှုလား"

အဖေချင်မှာ မှင်တက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ဟု အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး၊ မြို့စားအိမ်တော်ထဲကလူတွေကို ဘယ်သူသုတ်သင်ရှင်းလင်းသွားလဲ ဘယ်သူမှမသိကြပါဘူး၊ သူတို့ရဲ့သေရည်ဆိုင်တွေကလည်း သဘာဝအတိုင်း ပိုင်ရှင်မဲ့ဖြစ်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော် မကြာသေးမီကခရီးသွားလာရင်း ကံကောင်းစွာနဲ့ စိတ်ပျက်အောင်မလုပ်ခဲ့ဘဲ ဒီသေရည်ဆိုင်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ!"

"သေရည်ဆိုင်အားလုံး ဟုတ်လား" ချင်ကျန့်အန်းက စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး အနီးအနားမှဒုတိယမေမေလေးမှာ အံ့ဩတကြီးကြည့်နေသည်။ ယခင်က မြို့စားအိမ်တော်၏ သေရည်ဆိုင်များ အတင်းအကျပ်သိမ်းယူမှုအကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ ပါဝင်သောအရေအတွက်မှာ အတော်အတန်များပြားနိုင်လောက်သည်။

"အခု ကျင့်ယန်မြို့မှာ ငါတို့နာမည်အောက်မှာ သေရည်ဆိုင်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ" ချင်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

"အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းခြေအရ အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ပါ!" မန်နေဂျာဖုန်မှာ လေးစားအားကျသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သခင်လေးနောက်လိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက် အကောင်းဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု သူခံစားနေရသည်။

"အင်း၊ မဆိုးပါဘူး။" ချင်ဖုန်းမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤရလဒ်မှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်အတွင်းမှာပင် ရှိနေသည်။ သို့သော် အဖေချင်မှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"ဒါကို မဆိုးဘူးလို့ သတ်မှတ်တာလား။" ဟ

ွာရုံလမ်းရောက်ရှိလာခြင်းက ဤသေရည်ဆိုင်များ၏ဈေးနှုန်းများကို မိုးထိအောင် ထိုးတက်သွားစေဖွယ်ရှိသည်။ ချင်မိသားစုမှာ ဤသည်ကြောင့် ဤဒေသတွင် အချမ်းသာဆုံးဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏အဖေကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စပ်စုဟန်ဆောင်ရင်း "အဖေ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အံ့ဩနေတာလဲ။ အဖေ ခုနကပဲ ကျွန်တော့်ကို စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်ရဲ့အမြင်က ရေရှည်ဖြစ်ရမယ်လို့ သင်ကြားခဲ့တယ်လေ။ ကျွန်တော်က အဖေ့ရဲ့သင်ကြားမှုအတိုင်း လိုက်နာနေရုံပါပဲ။" အဖေချင်မှာ တစ်ခဏမျှ စကားမဲ့သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေး၊ မြို့စားအိမ်တော်ရဲ့ကိစ္စအကြောင်းတွေကို သခင်လေး ဘယ်လိုသိခဲ့တာလဲ၊ ပြီးတော့ ဟွာရုံလမ်းက ကျင့်ယန်မြို့အပြင်ဘက်ကို တူးဖော်တော့မယ်ဆိုတာကိုရော ဘယ်လိုသိခဲ့တာလဲ" မန်နေဂျာဖုန်က သူ၏သံသယများကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သောသုံးရက်က ချင်ဖုန်းက သူ့ထံချဉ်းကပ်လာပြီး နောက်နှစ်လအတွက် မျှော်မှန်းထားသောအမြတ်ငွေ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးနှင့်ညီမျှသော ငွေပမာဏကြီးတစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သခင်လေးက ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုတည်းသာ ပေးခဲ့သည်၊ မြို့စားအိမ်တော်အောက်မှသေရည်ဆိုင်အားလုံးကို အမြန်ဆုံးရယူရန်။ မန်နေဂျာဖုန်မှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေစဉ် သူ များများစားစားမမေးမြန်းဘဲ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာခဲ့သည်။ သူ မူလက မြို့စားအိမ်တော်မှသေရည်ဆိုင်များဝယ်ယူခြင်းမှာ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူအံ့ဩသွားသည်မှာ မြို့စားအိမ်တော်မှလူတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပုံရခြင်းပင်။ စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် အကြီးအကဲစီကျန့်ထံမှ မြို့စားအိမ်တော် ဘေးအန္တရာယ်ကြုံတွေ့ခဲ့သည်ဟု သူသိရှိခဲ့သည်။ ဤသည်ကြောင့် သိမ်းယူမှုမှာ လွယ်ကူချောမွေ့ခဲ့သည်။

ယနေ့ နံနက်စောစောတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခု ကျင့်ယန်မြို့အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သတင်းတစ်ခုမှာ မကြာမီမှာပင် မြို့ငယ်လေးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အစိုးရလမ်းမတော်၊ ဟွာရုံလမ်းမှာ မြို့အပြင်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ မြို့တစ်မြို့လုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်အော်ဟစ်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤသည်ကိုကြားပြီးနောက် မန်နေဂျာဖုန်မှာ သခင်လေး၏အစီအစဉ်အပေါ် ပို၍ပင် လေးစားအားကျသွားသည်။

ခန်းမဆောင်ထဲ၌ လူတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် စပ်စုမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

"ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်ကိုပေးခဲ့တာပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကြိုတင်စီစဉ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့" ဟု ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"အာ၊ ဒီလိုကိုး" မန်နေဂျာဖုန်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက ဘေးမှအနည်းငယ်စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော သူ၏အဖေကိုကြည့်ကာ "အဖေ၊ စီးပွားရေးမှာ ရေရှည်အမြင်အပြင် ကုန်သည်တွေမှာ တခြားဘာတွေလိုအပ်သေးလဲဆိုတာ အဖေသိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူ၏အဖေမှာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဆက်အသွယ်ပဲ" ချင်ဖုန်းက အလွန်ရိုးသားစွာ အလေးပေးပြောကြားလိုက်သည်။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူ ဘေးမှမန်နေဂျာဖုန်နှင့် ဆွေးနွေးစတင်တော့သည်။ အချိန်တိုအတွင်း စားသောက်ဆိုင်များစွာကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက် နောက်ဆက်တွဲကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် သေးငယ်သောကိစ္စများစွာ မလွဲမသွေ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ တော်သေးသည်မှာ စားသောက်ဆိုင်များပူးပေါင်းခဲ့သည့် ရှေ့ပြေးသာဓကရှိသောကြောင့် မြို့စားအိမ်တော်ပိုင်ဆိုင်သော ဤလုပ်ငန်းများကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းမှာ ပုံစံတစ်ခုအတိုင်း လိုက်လုပ်ရုံကဲ့သို့ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ ချင်ဖုန်းက မန်နေဂျာဖုန်၏ထူးချွန်သောစွမ်းရည်ဖြင့် ဤသေးငယ်သောကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းမှာ လုံးဝပြဿနာမရှိဘဲ ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ယောကျား၊ နေကောင်းရဲ့လား" ဒုတိယမေမေလေးက စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။ ဘဝအပေါ် သံသယဝင်နေပြီးသားဖြစ်သော သူ၏အဖေက "မိန်းမ ငါအဆင်ပြေပါတယ်။ ငါနည်းနည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့အချိန်လေး လိုချင်လို့ပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက်ခေါင်းလှည့်ကာ "အဖေ၊ ကျင်းကျင်းက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ ချင်ကျန့်အန်း: "???"

ဒုတိယမေမေလေး၏လေသံမှာ ရုတ်တရက်အေးစက်သွားသည်၊

" ကျင်းကျင်းက ဘယ်သူလဲ။ ကျွန်မကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြရမယ်။"

(ဒီည ဧည့်သည်ခန်းမှာ တည်းခိုနေရမယ့်လူတစ်ယောက်တော့ ရှိတော့မယ်ထင်တယ်။)