လျို့ကျန့်လီ၏ ချီတုံချီတုံဖြစ်ခြင်း

မန်နေဂျာဖုန်နှင့်ကိစ္စများ ဖြေရှင်းပြီးနောက် ချင်ဖုန်း ပင်မခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ၏နောက်မှ အဖေဖြစ်သူအပေါ် မေမေလေး၏ မေးခွန်းထုတ်နေသောလေသံကိုကြားရင်း သူ အလွန်အမင်း သက်သောင့်သက်သာဖြစ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။

ချင်အိမ်တော်၏ ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အဝေးမှပင် လှပကျော့ရှင်းသောပုံရိပ်နှစ်ခု၊ တစ်ဦးက အပြာရောင်၊ တစ်ဦးက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ရေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ (ဒါက ချီစွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုကို လေ့ကျင့်နေတာပဲဖြစ်ရမယ်။)

သိုင်းသမားတစ်ဦး နတ်သိုင်းဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူတို့ ချီစွမ်းအင်ကိုစုစည်းနိုင်ပြီး အံ့ဩဖွယ်ရာစွမ်းအားကိုထုတ်လွှတ်ရန် တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းနိုင်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ဝင်ရောက်ခြင်း၏ အခြေခံအဆင့်မျှသာ။ တကယ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသိုင်းသမားများမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို လွတ်လပ်စွာထိန်းချုပ်နိုင်သင့်သည်။ အားပြင်းသောတိုက်ကွက်အတွက် ချီစွမ်းအင်စုစည်းကာ၊ အားဖြင့်ကျောက်တုံးများကို ကြေမွစေသည်။ ချီစွမ်းအင်ရုပ်သိမ်းလျှင် ငှက်မွေးကဲ့သို့ပေါ့ပါးပြီး၊ နှင်းပေါ်တွင် ခြေရာမကျန်စေရ။

သီအိုရီအရ သူ၏ညီမှာလည်း သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် သင်ယူနေသင့်သည်။ သို့သော် အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီ မထွက်ခွာမီရက်များအတွင်း သူ၏အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ဓားတာအို၏အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက နှစ်ဦးသားလေ့ကျင့်နေသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ အသေးစိတ်အချက်တစ်ချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ လန်နင်ရွှမ်မှာ ရေပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာရပ်နေပုံရသော်လည်း ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုပါက သူမ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရံဖန်ရံခါ လှိုင်းဂယက်များထနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤသည်က သူမ ချီစွမ်းအင်အပေါ် လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ (သူမသာ အခုချိန်မှာ ပြင်ပကလှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုခုနဲ့ကြုံလိုက်ရရင် ရေထဲပြုတ်ကျသွားဖို့ အလားအလာအရမ်းများတယ်) ချင်ဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လျို့ကျန့်လီမှာ ရေပေါ်တွင်ရပ်နေခြင်းထက် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသကဲ့သို့။ သူမ၏ခြေဖဝါးများမှာ ရေမျက်နှာပြင်အထက် လက်တစ်လုံးခန့်တွင် ထင်ရှားစွာရှိနေသည်။ လျို့ကျန့်လီ၏ပါရမီမှာ ထူးကဲပြီး သူမ၏ချီစွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုမှာ ပြည့်စုံကျွမ်းကျင်မှုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ သူမအတွက် ဤကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မှာ ရေသောက်သလောက် လွယ်ကူသည်။

ချင်ဖုန်း ဤသို့တွေးနေစဉ်မှာပင် လှပသည့်အမျိုးသမီး ရုတ်တရက် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏အနက်ရောင်ဆံနွယ်များ လွင့်ပျံသွားပြီး သူမ၏အဖြူရောင်ဝတ်စုံမှာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ချီစွမ်းအင်များ သူမ၏ကိုယ်ထဲမှ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာပြီး အားပြင်းသောလေကိုဖြစ်ပေါ်စေကာ ကန်ရေပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ချက်ချင်းထစေသည်။ ဤရုတ်တရက်မြင်ကွင်းက ချင်ဖုန်းကို အလွန်အံ့ဩသွားစေသည်။

ထို့နောက် အော်သံတစ်ချက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဗွမ်း!" လန်နင်ရွှမ်၏ခြေဖဝါးအောက်မှ ချီစွမ်းအင်များ ကွဲလွင့်သွားပြီး သူမ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ တစ်ခဏမျှမှင်တက်သွားပြီး သူ၏ယခင်မှန်းဆချက်အတိုင်းပင် "မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ!" ဟု ဆိုလိုသောအမူအရာ ပေါ်လာသည်။

(အမ် အခုက ဒီအကြောင်းတွေစဉ်းစားနေရမယ့်အချိန်မှမဟုတ်တာ။)

သူမ၏ခြေဖျားကို အသာအယာထောက်လိုက်သည်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လျို့ကျန့်လီမှာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာခုန်တက်သွားသည်။ သူမ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေထဲသို့ပြုတ်ကျသွားသော လန်နင်ရွှမ်မှာ ဆွဲယူခံလိုက်ရပြီး ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ တဘက်တစ်ထည်ကိုထုတ်ယူကာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး "ဘယ်လိုနေသေးလဲ" ဟု ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မအဆင်ပြေပါတယ် သခင်လေး။" လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တဘက်ကိုယူကာ သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှရေများကို စတင်သုတ်သင်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏အဝတ်အစားများမှာ လုံးဝစိုရွှဲနေသည်။ ဆောင်းရာသီဖြစ်သော်လည်း သိုင်းသမား၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သက်လုံကောင်းပြီး သာမန်လူများထက် အစွန်းရောက်အပူချိန်များကို ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လန်နင်ရွှမ်မှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံရှည်တစ်ထည်တည်းသာ ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အတွင်းမှအခြားမည်သည့်အဝတ်အစားမျှ ထပ်မဝတ်ထားပေ။ ကိုယ်လုံးနှင့်အတိကျဖြစ်သောဝတ်စုံမှာ သူမ၏ချောမွေ့ဖြူစင်သောအသားအရေကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ထို့အပြင် ယောက်ျားသားတို့ စိတ်ကူးယဉ်တပ်မက်ဖွယ်ရာ အဖြူရောင်ရင်စည်းမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင်သာလာသည်။ ထူးခြားသော စွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ထပ်တိုးပေးနေသကဲ့သို့။

ချင်ဖုန်းက ထိုညမှလသာသည့်လကို နောက်တစ်ကြိမ်သတိရသွားသည်။ သူ ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်ကိုလွှဲကာ ထိုမြင်ကွင်းမှ ခပ်ခွာခွာရွှေ့လိုက်သည်။ လန်နင်ရွှမ်ကလည်း သူမ၏လက်ရှိအသွင်အပြင်မှာ အနည်းငယ်မသင့်တော်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားသည်။ "သခင်မလေး၊ သခင်လေး၊ ကျွန်မ အဝတ်အစားသွားလဲလိုက်ဦးမယ်။" သူမ၏အသံမှာ ခြင်သံကဲ့သို့ တိုးညင်းသည်။ ဤစကားများကိုချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် သူမ ထွက်ပြေးသည့်အလား အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ အားကောင်းသောသိုင်းသမားတစ်ဦး အတွင်းအားကိုအသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်မှစိုထိုင်းမှုကို ကွဲလွင့်သွားစေနိုင်သော်လည်း လန်နင်ရွှမ်မှာ ထိုသို့မလုပ်နိုင်သေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အဆောင်ထဲ၌ ချင်ဖုန်းနှင့် လျို့ကျန့်လီ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

(ငါ ခုနက သူ့ကို သိပ်ပြီးမကြည့်မိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ သတိမထားမိလောက်ဘူး။)

ချင်ဖုန်းက တွေးရင်း ဘေးမှအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှပသည့်အမျိုးသမီးကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမ၏မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးနေဆဲ။

(ဒုက္ခပါပဲ!)

ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်ပြီး သူမ၏အာရုံကိုလွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားသည်၊ "ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ရပ်၍ အတွင်းအားကို လမ်းညွှန်ထိန်းချုပ်ခြင်းက သိုင်းသမားတစ်ယောက်ရဲ့ အတွင်းအားထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို လျင်မြန်စွာတိုးတက်စေနိုင်တာအမှန်ပဲ။ ဒီနည်းလမ်းက ကောင်းတယ်၊ နောက်ကျရင် ငါ့ညီကို စမ်းခိုင်းကြည့်ရမယ်။ မင်း ဘယ်လိုစဉ်းစားမိတာလဲ။"

လျို့ကျန့်လီမှာ တွေဝေငေးမောနေပုံရပြီး တစ်ခဏအကြာတွင်မှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမ ခေါင်းလှည့်ကာ ပြန်ဖြေသည်၊

"ဒါက ကျွန်မဆရာသင်ပေးတဲ့နည်းလမ်းပဲ။ ပထမဦးဆုံး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းဂယက်မထအောင် ရပ်တည်နိုင်ရမယ်။"

"ပြီးတော့ ရေမျက်နှာပြင်အထက် လက်တစ်လုံးခန့်မြင့်တက်ပြီး လေထဲမှာရပ်တည်ရမယ်။"

"လေထဲမှာ လမ်းလျှောက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာရပ်တည်နိုင်မှသာ ပဉ္စမအဆင့်သိုင်းသမား၊ နတ်လှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်နဲ့ နီးစပ်လာလိမ့်မယ်။"

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားသည်၊ "မင်း ခုနက တမင်တကာ ဖိအားထုတ်လွှတ်နေခဲ့တာလား။ နင်ရွှမ်သခင်မလေးကို အတွင်းအားအမြန်ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့လား။" လျို့ကျန့်လီက ထိုမေးခွန်းကြောင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူမက

"ရှင့်ရဲ့လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်၊ "မကြာသေးမီက ကျင့်ကြံမှု တော်တော်လေးတိုးတက်လာတယ်။ လက်ရှိအခြေအနေအရတော့ မကြာခင် အဋ္ဌမအဆင့် ကြည်လင်စိတ်နယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်လောက်တယ်။"

"ပြီးတော့ သတ္တမအဆင့်ကော"

သူမက တိုးညင်းသောအသံဖြင့်မေးလိုက်သည်။ လျို့ကျန့်လီမှာ မျက်နှာနီမြန်းသွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ပါးကိုကုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျက်နှာပူနေပုံရသည်၊

"သတ္တမအဆင့်က ဖြောင့်မတ်ချီနယ်ပယ်ပဲ။ နဝမနဲ့အဋ္ဌမအဆင့်တွေနဲ့မတူဘဲ စာပေချီစွမ်းအင် အများကြီးစုဆောင်းဖို့မလိုပေမယ့် ကိုယ်ထဲကစာပေချီစွမ်းအင်ကို ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်အဖြစ် သန့်စင်ဖို့လိုတယ်။"

"သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ချီနယ်ပယ်ကိုဝင်ရောက်ဖို့ ဖြစ်စဉ်ကိုအရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု ရရှိထားပေမယ့် လေ့ကျင့်မှုတော့မစရသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။" လျို့ကျန့်လီက အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။

"ကျွန်မ ပင်မတံခါးဝမှာ ရှင့်ကိုစောင့်နေမယ်။ နင်ရွှမ်ပြန်လာရင် ကျွန်မကို တိုက်ရိုက်ရှာတွေ့ဖို့ သူ့ကိုပြောလိုက်ပါ။" "ကောင်းပြီ။" ချင်ဖုန်းက နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

သူထွက်ခွာသွားပြီးမကြာမီမှာပင် လန်နင်ရွှမ်က သူမ၏ပြောင်းလဲထားသောအဝတ်အစားများနှင့်အတူ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ "သခင်မလေး၊ သခင်လေးဘယ်မှာလဲ။" "သူ ပင်မတံခါးဝမှာ မင်းကိုစောင့်နေတယ်" လျို့ကျန့်လီက တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် သူမ၏မျက်ခုံးများ နောက်တစ်ကြိမ်တွန့်ချိုးသွားပြီး အတွင်းအားမှာ သူမ၏ကိုယ်ထဲမှ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လန်နင်ရွှမ်က သူမ၏ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်၊

"ကျွန်မ ခုနက ကန်ရေပြင်ပေါ်မှာ တစ်ခုခုထူးဆန်းတာကို ခံစားမိလိုက်တယ်။ သခင်မလေး၊ ထိုးဖောက်တော့မလို့လား။" လျို့ကျန့်လီက သူမ၏လက်များကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင်ယှက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအကြာတွင် ကွဲလွင့်နေသောအရှိန်အဝါမှာ တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

အမှန်တော့ သူမ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အတည်ပြုခြင်းကို လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက စတင်နိုင်ခဲ့ပြီး တတိယဘုံသို့ဝင်ရောက်ရန် ကပ်ဘေးကို စတင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ အနန္တနတ်ဘုံသို့မတက်လှမ်းမီ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးမှာ ကိုးလွှာမိုးကြိုးကပ်ဘေးဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် အနန္တနတ်ဘုံသို့ဝင်ရောက်သောအခါ ကျရောက်လာမည့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးမှာ သေချာပေါက် ပို၍ပင်အန္တရာယ်များလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။

သမိုင်းတစ်လျှောက် မရေမတွက်နိုင်သောလူများ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အတည်ပြုခြင်းအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတိုင်အောင် မည်သူမျှ ရလဒ်များမည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ အတိတ်ကာလတွင် သူမ မြင့်မားသောဘုံနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးဓားလမ်းစဉ်ကိုရှာဖွေရာ၌ ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းမှာ ရှင်ခြင်းသေခြင်းအခြေအနေဖြစ်သည့်တိုင် သူမ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏စိတ်ထဲ၌ ချီတုံချီတုံဖြစ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမကဲ့သို့ ကြည်လင်သောဓားနှလုံးသားရှိသူတစ်ဦးအတွက် ဤသည်မှာ လုံးဝမတွေးဝံ့စရာပင်။

သူမ၏အားကောင်းသောစွမ်းအားဖြင့် သူမ ထိုးဖောက်မှုလက္ခဏာများကို အဆက်မပြတ်ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပြီး ဤအတိုင်းဆက်သွားနိုင်မည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျင့်ယန်မြို့ကျူးကျော်မှုဘေးအန္တရာယ်အပြီးတွင် ထိုးဖောက်မှုလက္ခဏာများမှာ ပို၍ပင်ပြင်းထန်လာပြီး ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင်အထိ ဖြစ်လာသည်။ လျို့ကျန့်လီက ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်သို့ကြည့်လိုက်ပြီး အတွေးနယ်ချဲ့နေပုံရသည်။

"နင်ရွှမ်။" "ဘာများလဲ သခင်မလေး။" "နောက်ကျရင် လျိုမိသားစုက လျိုအဘွားအကြောင်းနဲ့ သူ မင်းကိုသင်ပေးခဲ့တာတွေအကြောင်း ငါ့ကို ပိုပြီးပြောပြဦး။"