နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များအသုံးပြုသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့်ကျွမ်းကျင်သူ

တောင်ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးချုပ်၏ရာထူးမှာ မဟာချန်မင်းဆက်မှ ပထမတန်းစစ်ဘက်အရာရှိတစ်ဦးနှင့် ညီမျှပြီး ဒုတိယတန်းမြို့စားရာထူးရှိသော လီမင်ရွှမ်ထက် ရာထူးပိုမြင့်သည်။ လီမင်ရွှမ်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာပြောင်းလဲသွားပြီး သူ တည်ငြိမ်စွာဆိုသည်၊ "တောင်ပိုင်းတပ်မှူးချုပ်ဆီက ခန့်အပ်လွှာရှိနေမှတော့ ကျွန်တော် နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီခန့်အပ်လွှာရှိနေရင်တောင်မှ ချင်မိသားစုက သခင်လေးချင်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကိုမဝင်ချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် သူ့ကိုဆက်ပြီး စည်းရုံးသိမ်းသွင်းဖို့ ကြိုးစားဦးမှာပဲ။"

"အချိန်ကျလာတဲ့အခါကျရင်တော့ သခင်လီရဲ့ဆန္ဒအပေါ်မှာပဲ လုံးဝမူတည်ပါလိမ့်မယ်" ဟု ကျိုးသခင်က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကိုပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်သောအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ လီမင်ရွှမ်၏ ပညာအရည်အချင်းမြင့်မားသော်လည်း ဤအမူအရာကိုမြင်သောအခါ သူ၏လက်ရှည်ဝတ်ရုံအောက်မှလက်သီးမှာ အနည်းငယ်တင်းကြပ်သွားသည်။

(ဒီအဘိုးကြီးတော့!)

လီမင်ရွှမ်က လေကိုမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် "ဒါဆိုရင် နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ ကျင့်ယန်မြို့ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးကြရအောင်။ အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့အတွေးအမြင်က ဘယ်လိုရှိပါသလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ လူတိုင်း ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကြီးအကဲယွမ်ဟုခေါ်သော ဆံပင်ဖြူနှင့်အဘိုးကြီးမှာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့်မေးစေ့ကိုထောက်ကာ မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး ညင်သာသောဟောက်သံတစ်ချက် ကြားနေရသည်။ သူ တကယ်ပဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ကုန်းလျန်က အလျင်အမြန်ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ အဘိုးကြီး၏ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။

"အမ်؟ အားလုံးပြီးသွားပြီလား"

အဘိုးကြီးမှာ ပုတ်နှိုးခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် နိုးလာပြီး ပျင်းရိစွာအကြောဆန့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးများဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း သူ့ကိုကြည့်နေသည်ကိုတွေ့သဖြင့် စပ်စုသောမျက်နှာဖြင့် "ကိစ္စတစ်ခုခုရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီမင်ရွှမ်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ဘဲ ရိုသေစွာဆိုသည်၊ "ကျင့်ယန်မြို့ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး အကြီးအကဲ၊ အကြံပြုချက်တစ်ခုခုများ ရှိပါသလား။" အဘိုးကြီးက သူ၏ဆေးတံကိုမီးညှိကာ အနည်းငယ်ဖွာရှိုက်လိုက်ပြီး မီးခိုးငွေ့တစ်လိပ်ကိုမှုတ်ထုတ်ရင်း "ဘယ်လိုပြန်လည်တည်ဆောက်မလဲဆိုတာကတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ဆွေးနွေးမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဆုလာဘ်တွေသာ လုံလောက်ရင် ခင်ဗျားတို့လိုချင်သလို ကျွန်တော်တို့ တည်ဆောက်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသောစကားလုံးများဖြစ်သော်လည်း အဘိုးကြီး၏ခိုင်မာသောယုံကြည်ချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။ ထိုသို့သောယုံကြည်ချက်အတွက် သူ၌ အရင်းအနှီးအမှန်ပင်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ မဟာချန်မင်းဆက်၌ ကျယ်ပြန့်စွာပျံ့နှံ့နေပြီး အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှတစ်ခုအဖြစ် ကိုးကွယ်ခံထားရသော အဓိကလက်နက်ကြီးမှာ သူကိုယ်တိုင် ထုလုပ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။ အကြီးအကဲ၊ နာမည်အပြည့်အစုံ ယွမ်ကျိုက်မှာ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'၏ လက်ရှိအကြီးအကဲပင်တည်း။

"အကြီးအကဲ ဒီလိုပြောမှတော့ ကျိုးသခင်နဲ့ဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့စိတ်ကူးတွေကို အကြောင်းကြားပါ့မယ်" တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် လီမင်ရွှမ်က ထိုသို့ဆိုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ဒီကောင်လေးတွေကိုခေါ်ပြီး ကျင့်ယန်မြို့ကို သေသေချာချာစစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး နောက်ပိုင်း အကာအကွယ်အစီအရင်တစ်ခုတည်ဆောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ အတည်ပြုပြီးတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကိုလာရှာပေါ့။" အဘိုးကြီးက ဤစကားများကိုချန်ထားခဲ့ပြီး အခြားသူများကိုဦးဆောင်ကာ ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ လန်နင်ရွှမ်နှင့်အတူ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း အတွင်းသို့ အလျင်အမြန်မဝင်သေးပေ။ သူ ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်လှဲလျောင်းနေသော အဘိုးကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား။ ကျူးကျော်မှုဖြစ်ပွားချိန်က အနက်ရောင်အကာအကွယ်နှင့် ဧရာမအနက်ရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်လေးဆူမှာ ဤနေရာတွင် ထင်ရှားစွာပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအဘိုးကြီးမှာ လုံးဝထိခိုက်မှုမရှိပုံရသည်

သူ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်မှာ အဘိုးကြီးမှာ တကယ်ပဲကျင့်ကြံမှုမရှိဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကျွမ်းကျင်သူ၏ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကြောင့် အခြားနေရာလွတ်တစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင်။ သို့သော် သူ သူ၏ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သောစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြု၍ အဘိုးကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသောအခါ သူအံ့ဩသွားသည်။ ယခင်က အစွမ်းကုန်မြင်နိုင်သော ဓာတ်မှန်အမြင်မှာ အဘိုးကြီးကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်တော့ဘဲ ဖြူလွှသောလူပုံသဏ္ဌာန် အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်တော့သည်။

(ဒီအဘိုးကြီးမှာ တစ်ခုခုတော့ လုံးဝမှားနေပြီ! အကြီးအကဲယုလို ကြယ်သုံးဆယ့်ခြောက်လုံးအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဓားရူးသခင်လို နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရတုန်းကတောင် ငါ့ရဲ့ဓာတ်မှန်အမြင်စွမ်းရည်က ဒီလိုအခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှမကြုံဖူးဘူး။) (ဖြစ်နိုင်တာက...) သတ္တိရှိသောမှန်းဆချက်တစ်ခု ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ဤအဘိုးကြီးမှာ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။ ထို့အပြင် အစပိုင်းတွင် နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကိုအသုံးပြုခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကျွမ်းကျင်သူမှာ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်၊ သူ၏ရှေ့မှဤအဘိုးကြီးပင်တည်း။ ဤအတွေးအမြစ်တွယ်သွားသည်နှင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'သို့လာတိုင်း အဘိုးကြီးကို အချိန်အကြာကြီး စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသည့်အထိပင်။

"အနံ့ဆိုးတဲ့ကောင်စုတ်လေး၊ ငါ ဒါကိုပြောချင်နေတာကြာပြီ။ မင်းက ဘာလို့ မင်းဘေးက စွဲမက်ဖွယ်ရာအလှပဂေးကိုမကြည့်ဘဲ ငါ့ကိုပဲ တစ်ချိန်လုံးစိုက်ကြည့်နေရတာလဲ။ ရွံရှာစရာကောင်းလိုက်တာ။"

အဘိုးကြီးပိုင်လီက သူ၏မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်မှာ မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး အနည်းငယ်မျက်နှာပူကာ နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏အကြည့်မှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်ထံသို့ လွင့်မျောသွားသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ ရိုသေနေဆဲ။ အတိတ်ကာလတွင် အဘိုးကြီးက သူ့ကိုဤသို့ဆူပူကြိမ်းမောင်းပါက သူ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'ထဲသို့ ဒေါသဖြင့်ဝင်သွားပြီး စကားများရန်ဖြစ်ဖို့ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် အချိန်အခါများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

(အဘိုးကြီးက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေကျင့်ကြံတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကျွမ်းကျင်သူသာဆိုရင်၊ ငါသူ့ကို ဆရာတင်ပြီး နည်းတစ်ကွက်နှစ်ကွက်လောက်သင်ယူလိုက်မယ်။ ဒါဆိုရင် နဂါးတစ်ကောင် ကောင်းကင်ကိုပျံတက်သလို ဖြစ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။)

ချင်ဖုန်းက တွေးလိုက်သည်။ ပိုင်လီ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များအသုံးပြုစဉ် မြူမှောင်ထဲ၌ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောမြင်ကွင်းမှာ သူ၏အမှတ်တရထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေဆဲ။ ထို့အပြင် လှပသည့်အမျိုးသမီး (လျို့ကျန့်လီ) က နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကျင့်ကြံခြင်းမှာ ခွန်အား သို့မဟုတ် ယင်ချီကဲ့သို့သောအရာများအပေါ် မမှီခိုဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များသင်ယူရန် အခွင့်အရေးရှိနိုင်သည်တကား။

ကြိမ်ကုလားထိုင်ဘေးမှ ဗလာဖြစ်နေသောသေရည်ခွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'တစ်အိုးကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှထုတ်ယူကာ အဘိုးကြီးအတွက် ရက်ရက်ရောရော ငှဲ့ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့သေရည်ဆိုင်က အကောင်းဆုံးဝိုင်ပဲ၊ တစ်လကို တစ်အိုးပဲရောင်းတယ်။ အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန်စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တော့ ကျွန်တော် အထူးတလည် အရသာမြည်းစမ်းဖို့ ယူလာခဲ့တာပါ။"

ဤထူးခြားသောအမူအရာက အနီးအနားတွင်ရပ်နေသော လန်နင်ရွှမ်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားစေသည်။

(သူမ၏သခင်လေးမှာ ဤအဘိုးကြီးကို မနှစ်သက်ပုံရသည်၊ သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် ယနေ့ ဤမျှကွဲပြားစွာ ပြုမူနေရသနည်း။)

ပိုင်လီက မျက်လုံးများကိုမှေးစင်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ခိုးရယ်လိုက်သည်။ သူ သေရည်ခွက်ကိုယူကာ မော့သောက်လိုက်ပြီး "ဝိုင်ကောင်းပေမယ့် လူကတော့ လိုအပ်ချက်နဲ့မကိုက်ညီဘူး။ အကြောင်းမဲ့ ချစ်ခင်မှုပြခြင်း၊ လှည့်ဖြားခြင်း သို့မဟုတ် ခိုးယူခြင်းသာတည်း။ ပြောစမ်း၊ အနံ့ဆိုးတဲ့ကောင်စုတ်လေး၊ မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင်မေးလိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲ၊ ဆယ်ရက်အကြာက ကျင့်ယန်မြို့မှာ ပရမ်းပတာအခြေအနေတွေဖြစ်ခဲ့တယ်။ မြို့တစ်မြို့လုံး အဖြူရောင်မြူတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အကြီးအကဲ ဘယ်မှာရှိနေခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်ပါတယ်။"

"ဘာလို့ သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုနေရတာလဲ။ မင်းက အဲ့ဒီအဖြူရောင်မြူကို ငါဖန်တီးခဲ့တာလားလို့ မေးချင်နေတာမဟုတ်လား" အဘိုးကြီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

(သေစမ်း၊ သူက သိပ်ပွင့်လင်းတာပဲ။ ဒီအဘိုးကြီးက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကျွမ်းကျင်သူကြီးလား။) တံတွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်၊

"ဂျူနီယာက တကယ်ပဲ သိချင်ပါတယ်။"

"ငါလုပ်ခဲ့တယ်လို့ပြောရင်ကော" အဘိုးကြီး၏အပြုံးမှာ ခန့်မှန်းရခက်နေသည်။

ဤစကားကြောင့် ချင်ဖုန်းနှင့် လန်နင်ရွှမ်နှစ်ဦးလုံး အံ့ဩတကြီး မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားကြသည်။ ထိုအဖြူရောင်မြူမှာ သာမန်နည်းစနစ်မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တစ်ခုပင်တည်း။ ဤအဘိုးကြီးမှာ ပါးစပ်ကြမ်းပြီး အတော်လေးစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသော်လည်း နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ရှေ့တွင်မူ ဤသည်တို့မှာ သည်းခံနိုင်သောအားနည်းချက်များပင်။

ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုသည်၊ "အကြီးအကဲက သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်မှန်း ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ၊ လူတော်က ကိုယ့်အစွမ်းအစကို မဖော်ပြ၊ ပင်လယ်ကို တိုင်းတာ၍မရဘူးလေ။"

"အကြီးအကဲ အတိတ်ကပြသခဲ့တာတွေက အပေါ်ယံသာပဲ။"

"ပြောရရင် အကြီးအကဲ၊ အရှင်က ဒီမှာ အမြဲတမ်းတစ်ယောက်တည်း 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'ကို စောင့်ရှောက်နေရတာကို ကျွန်တော်မြင်မိတယ်။ တာဝန်တွေကို ခွဲဝေထမ်းဆောင်ဖို့ တပည့်တစ်ယောက်လောက် မွေးစားဖို့ စဉ်းစားမိဖူးတာမျိုးမရှိဘူးလား။"

"ငါ့ကိုယ်က အိုမင်းနေပြီ၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာကို အမြဲတမ်းစောင့်ရှောက်နေရပြီး လေဒဏ်နေဒဏ်ခံနေရတာ။ အမှန်ပဲ၊ ငါစဉ်းစားမိဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သင့်တော်တဲ့ကိုယ်စားလှယ်လောင်းကို တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးသေးဘူး။" အဘိုးကြီးက သူ၏ပခုံးကိုပုတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာပြောရင်း ချင်ဖုန်းကို တမင်တကာဖြစ်စေ၊ မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်စေ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင်နားလည်သွားပြီး ရှေ့သို့တိုးကာ အဘိုးကြီး၏ပခုံးကို နှိပ်နယ်ပေးနေသည်၊ "တပည့်တစ်ယောက်မွေးစားတာက တကယ်ပဲ ပေါ့ပေါ့တန်တန်သဘောထားလို့မရတဲ့ကိစ္စပါ။ အရည်အချင်းနဲ့ စာရိတ္တကောင်းမွန်မှုတို့က မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါပေါ့၊ ဒီအချက်နှစ်ချက်အပြင် နောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့အချက်တစ်ချက်ရှိပါသေးတယ်၊ အဲ့ဒါကတော့ အပြန်အလှန်နားလည်မှုပါပဲ။" "ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်အပေါ် ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ။"

"မင်းက ငါ့တပည့်ဖြစ်ချင်တာလား" အဘိုးကြီးက အံ့ဩဟန်ဆောင်သည်။

"ကျွန်တော် အကြီးအကဲကို အမြဲတမ်း လေးစားအားကျခဲ့ပါတယ်" ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ မင်းကိုသင်ပေးစရာ ဘာမှမရှိဘူးထင်တယ်။"

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ၊ အိမ်မှာ အသက်ကြီးသူတစ်ယောက်ရှိခြင်းဟာ ရတနာတစ်ပါးရှိသလိုပဲလေ။ အကြီးအကဲ၊ ရှင့်ရဲ့ကြွယ်ဝတဲ့အတွေ့အကြုံနဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ဗဟုသုတတွေက ကျွန်တော့်အတွက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ရတနာတွေပါပဲ။" ချင်ဖုန်းက ရိုးသားစွာဆိုလိုက်သည်။