အလွယ်တကူကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့ အကြီးအကဲယွမ်ကျိုက်

ချင်ဖုန်းက လန်နင်ရွှမ်နှင့်အတူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ သွားရာလမ်းတွင် လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူ၏မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးနေသည်။ "ကျွန်တော်က အခြားတစ်ဖက်ကလူကို ဓားထုလုပ်ပေးဖို့ သဘောတူအောင်လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပေမယ့် တိတိကျကျ ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်သင့်သလဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကိုယ့်အတွက်တစ်ခုခုလုပ်ပေးစေဖို့ နည်းလမ်းအနည်းငယ်သာရှိသည်။ ကျေနပ်လောက်တဲ့ဆုလာဘ်တွေပေးကမ်းခြင်း၊ သူတို့ရဲ့နှစ်သက်မှုအတိုင်းလိုက်လျောခြင်း၊ ပြီးတော့ အကျိုးစီးပွားချင်းဖလှယ်ခြင်း။ သို့သော် အရေးကြီးသောပြဿနာမှာ ဤနေရာတွင် တည်ရှိနေသည်။

"အခြားတစ်ဖက်ကလူက အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုကို ထုလုပ်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့စုဆောင်းငွေအားလုံးကို သုံးရင်တောင်မှ သူ စိတ်ဝင်စားချင်မှစိတ်ဝင်စားမှာ။ သူ့ရဲ့နှစ်သက်မှုအတိုင်းလိုက်လျောတာနဲ့ အကျိုးစီးပွားချင်းဖလှယ်တာကတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို လုံးဝနားမလည်တော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒါကိုအောင်မြင်နိုင်မှာလဲ။"

ချင်ဖုန်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် လေခွင်းသံတစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"အင်း" ချင်ဖုန်းက အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု လျှပ်တပြက်ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ အကြီးအကဲယု ရောက်ရှိလာမှန်း သူ သိလိုက်သည်။

(ဒါက အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီ တပည့်လက်ခံဖို့အတွက် အရေးကြီးတဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ သူမ ဒီအတိုင်းထိုင်ကြည့်နေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။)

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်ပြုံးရင်း တွေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယု၊ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ" လန်နင်ရွှမ်က အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲယုက ခပ်ပေါ့ပေါ့ရှင်းပြသည်၊

"ကျွန်မ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ လုပ်စရာလေးတစ်ခုရှိလို့ ရှင်တို့နဲ့ ခဏလောက် အဖော်လိုက်ခဲ့တာပါ။"

(ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားရှာယူရတဲ့အရာပဲ။ အကြီးအကဲယုက ကျွန်တော့်ကို ဒီအချက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်စေခဲ့တယ်။)

ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် သူမကို လက်မသုံးဆယ့်နှစ်ချောင်းထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် အလိုက်ကန်းဆိုးမသိတဲ့ ကျန့်ထျန်းရီကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယု၊ အဆင်သင့်လို့ပဲဆိုတော့ အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုကို ထုလုပ်နိုင်တဲ့အဘိုးကြီးက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကိုပြောပြနိုင်မလား" ချင်ဖုန်းက အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ မေးလိုက်သည်။

(အခြားတစ်ဖက်ကလူ ဒီတစ်ခေါက်လာရတဲ့အကြောင်းရင်းက သတင်းအချက်အလက်ပေးဖို့ပဲ မဟုတ်လား။)

အကြီးအကဲယုက တိုးညင်းစွာဆိုသည်၊

"အဲ့ဒီလူနာမည်က ယွမ်ကျိုက်၊ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'ရဲ့ လက်ရှိသခင်ပဲ။ သူ့ရဲ့လက်ရာက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အံ့ဖွယ်အဆင့်ကိုရောက်နေတယ်၊ ဆွေးမြေ့ပျက်စီးနေတာကိုတောင် မျက်လှည့်ပြလိုက်သလို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။"

လူသိများသော အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုအပြင် တော်ဝင်မြို့တော် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်၌ အပြောအများဆုံး အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းဖြစ်သော 'ပျံဝဲနေသော နန်းရင်ပြင် ကောင်းကင်ဥယျာဉ်'ကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ 'ပျံဝဲနေသော နန်းရင်ပြင် ကောင်းကင်ဥယျာဉ်'မှာ မှော်ရတနာပစ္စည်းများအပေါ်မှီခိုခြင်းမရှိဘဲ လေထဲတွင် တည်ဆောက်ထားသည်ဟု ကောလာဟလထွက်ပေါ်နေပြီး ပါးနပ်ဆန်းကြယ်တဲ့နည်းပညာတွေကိုသာ အသုံးပြုထားသည်။ ၎င်းမှာ တော်ဝင်မြို့တော်၏ အဓိကဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုပင်။ နောက်ပိုင်းတွင် တော်ဝင်မြို့တော်၏အကြီးဆုံးစားသောက်ဆိုင်ဖြစ်သော 'ကြယ်တာရာဖမ်းယူမျှော်စင်'၏သူဌေးက ဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူခဲ့ပြီး နှစ်စဉ်ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်အတွက် ကျင်းပရာနေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ပန်းများ ဖူးပွင့်ဝေဆာ၊ မီးပုံးများ ထိန်လင်းတောက်ပ၊ လှပသောမိန်းမပျိုများ လှပကျော့ရှင်းစွာကခုန်၊ စာပေပညာရှင်များ သီဆိုသောက်စားရင်း ငွေကြေးများ ပလူပျံအောင်သုံးစွဲကြသည်။ ၎င်းကို တော်ဝင်မြို့တော်၏ ငွေအသုံးအဖြုန်းအများဆုံးနေရာဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤအရာအားလုံးမှာ ချင်မိသားစု ကျင့်ယန်မြို့သို့ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရာ ချင်ဖုန်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

"သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုက ဒီနေ့ကမ္ဘာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပေမယ့် သူ့ရဲ့စရိုက်ကတော့ ကျောက်တုံးလိုခေါင်းမာတယ်" အကြီးအကဲယုက မျက်ခုံးအနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။

(အိုးဇာတ်လမ်းရှိတယ်ပေါ့။)

ချင်ဖုန်း၏အတင်းအဖျင်းစိတ်ဝင်စားစိတ် တောက်လောင်လာပြီး ဆက်လက်ပြောမည့်အရာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေသည်။

"အရင်တုန်းက ကျွန်မ သူ့ကိုရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ကျွန်မအတွက် သားအမိဓားတစ်စုံ ထုလုပ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဘယ်လိုစည်းကမ်းချက်တွေပဲကမ်းလှမ်းခဲ့ပါစေ သူက တူညီတဲ့လက်နက်ကို ဒုတိယအကြိမ် ဘယ်တော့မှမထုလုပ်ဘူးဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ ကျွန်မကိုငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။"

"ဒီလိုကိုး။" ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုတွင် "စီးဆင်းနေသော ပိုးစုန်းကြူးဓား" အမည်ရှိ ဓားတစ်လက်ပါဝင်သည်။ ဓားသွားမှာ သွယ်လျပြီး စီးဆင်းနေသောအလင်းရောင်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဓားကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ဓားစွမ်းအင်မှာ ပိုးစုန်းကြူးများနှင့်တူကာ တောက်ပစွာလင်းလက်နေပြီး မဟာချန်၏ အလှပဆုံးဓားအဖြစ် ချီးကျူးခံရသည်။ ဤဓား၊ 'စီးဆင်းနေသော ပိုးစုန်းကြူးဓား'မှာ မဟာချန် နတ်ဘုရားဓားများစာရင်းတွင် နဝမအဆင့်၌ ရှိနေသည်။ အကြီးအကဲက ဤထူးကဲသောဓားကိုထုလုပ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲယု ဤဓားကိုရှာဖွေခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

(ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲယုတောင်မှ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးကို မစည်းရုံးနိုင်ခဲ့ဘူး။ အမည်မသိသူစိမ်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကိုယုံကြည်လက်ခံလာအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ။)

ချင်ဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက်

"အကြီးအကဲမှာ သူ့ဘဝမှာ ဝါသနာတစ်ခုခုများ ရှိပါသလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလူက ရံဖန်ရံခါ သေရည်အနည်းငယ်သောက်သုံးတာကလွဲရင် အခြေခံအားဖြင့် သူ့ရဲ့အတွေးအားလုံးကို ထူးဆန်းပြီးပါးနပ်တဲ့နည်းပညာတွေလေ့လာရာမှာပဲ ထည့်ထားတယ်" ယုမေက ချီတုံချီတုံမဖြစ်ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"သေရည်သောက်တာကို နှစ်သက်တယ် ဟုတ်လား" ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ တောက်ပသွားသည်။ (အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'က နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးဝင်လာမှာမဟုတ်ဘူးလား။) ယုမေက သူ၏အတွေးများကို သိရှိသွားဟန်ဖြင့် ရေခဲရေလောင်းချလိုက်သည်၊

"ကောင်းမွန်တဲ့သေရည်သုံးပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်စေဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ထားလိုက်ပါတော့။ အတိတ်တုန်းက ကျွန်မ 'ကြယ်တာရာဖမ်းယူမျှော်စင်၏ ယစ်မူးအိပ်မက်သေရည်'နဲ့ သူ့ဆီသွားခဲ့တုန်းက သူနဲ့စကားအနည်းငယ်ပြောခွင့်ရဖို့ လဲလှယ်ရုံသက်သက်ပဲ။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

(တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ကောင်းမွန်တဲ့သေရည်က တံခါးဖွင့်ပေးတဲ့နည်းလမ်းသက်သက်ပဲ၊ သူ့ကိုဓားထုလုပ်ပေးဖို့ ယုံကြည်လက်ခံလာအောင်လုပ်ဖို့အတွက် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေဖို့လိုအပ်နေသေးတယ်။) စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယုမေက ချင်ဖုန်း၏ပခုံးကိုပုတ်ကာ လေးနက်စွာဆိုသည်၊

"အခု မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးကို စကားပြောလာအောင် နည်းလမ်းရှာလိုက်တော့။"

သူ့ပခုံးပေါ်က တာဝန်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်ဖုန်းမှာ တာဝန်တစ်ခုပြီးမြောက်အောင်မြင်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဒါက သူ့ညီအတွက်သာမက အကြီးအကဲယု၏ပျော်ရွှင်မှုအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

ယုမေ စကားပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူမ ထိုခေါင်းမာသောအဘိုးကြီးနှင့် တွေ့ဆုံလိုခြင်းမရှိဟု ထင်ရသည်။ လန်နင်ရွှမ်က စပ်စုသည်၊ "သခင်လေး အကြီးအကဲယုက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို သွားနေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ သူထွက်သွားရတာလဲ။" ချင်ဖုန်းက တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားသော လှပကျော့ရှင်းသည့်ပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "သူ့ကိုသွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ။ သူ့အတွက်လည်း မလွယ်ကူပါဘူး။"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ဝင်ရောက်သောအခါ လူများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည်။ ယခင်တစ်ကြိမ်သူလာခဲ့စဉ်ကထက် ယခု သိသိသာသာ လူပိုများနေပြီး ပို၍စည်ကားလာသည်။ ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်း၏မျှော်လင့်ချက်အတွင်းမှာပင်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များစွာ ချီယွမ်မြို့မှ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူတို့ အနာဂတ်တွင် ဤနေရာ၌ နေထိုင်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသောလူအုပ်ကြီးကြားမှ ချင်ဖုန်းက ရင်းနှီးသောပုံရိပ်နှစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ခေါင်းစည်းပဝါဝတ်ဆင်ထားသော ကန်းဖေးလန်မှာ ယခင်အတိုင်းပင် အလွန်သူရဲကောင်းဆန်နေသည်။ သူမ၏အနက်ရောင်ဆံနွယ်များမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူမ၏ခါးအထိရောက်အောင် နောက်ကျောတွင် စည်းနှောင်ထားသည်။ ကိုယ်လုံးနှင့်အတိကျဖြစ်သော အနက်ရောင်ဘောင်းဘီရှည်မှာ သူမ၏ရှည်လျားပြီးအားကောင်းသောခြေတံများ၊ စွဲမက်ဖွယ်ရာကောက်ကြောင်းများဖြင့် ပတ်ချာလည်နေသည်။ ဆောင်းရာသီနီးကပ်နေသော်လည်း သူမ အပိုအလွှာတစ်ခု ထပ်မဝတ်ဘဲ သူမ၏အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသထားသည်။

ချင်ဖုန်း ချီးကျူးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ကျောရိုးထဲမှ အေးစက်မှုကို ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။ "သခင်လေး၊ ဘာတွေကြည့်နေတာလဲ" လန်နင်ရွှမ်က အေးစက်သောလေသံဖြင့် တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

"ထုံးစံအတိုင်းပဲ အကြီးအကဲစီကျန့်ကို ကြည့်နေတာပေါ့။ သူ့ကိုမတွေ့တာ ရက်အတော်ကြာပြီ၊ သူ့နောက်က ဘူးသီးက ပိုပြီးတော့တောင် တောက်ပပြီး ဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်လာတယ်။" "ဘယ်တော့လောက်များ ငါ ဒီလိုရတနာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲမသိဘူး။" ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။

"အော်၊ ဒီလိုကိုး။ ကျွန်မက ခုနက အစ်မကန်းကို ကြည့်နေတယ်လို့ထင်နေတာ" လန်နင်ရွှမ်က ပြုံးလျက်ဆိုသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်စွန်းတစ်စမျှမရှိပေ။ ချင်ဖုန်းက အနေရခက်စွာ ခိုးရယ်လိုက်သည်၊

"ဒီအထင်လွဲမှုက နည်းနည်းတော့လွန်လွန်းနေပြီ။ ကျွန်တော့်အတွက် တုံ့ပြန်ဖို့ခက်ခဲစေတယ်။"

(မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က တကယ်ပဲကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။)

"အဟွတ်ဟွတ်၊ သွားကြစို့၊ သူတို့ကိုနှုတ်ဆက်ရအောင်။ ကျွန်တော် နောက်ကျရင် သခင်ကျိုးနဲ့လည်း တွေ့ဖို့လိုသေးတယ်" ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်စွာ အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်သည်။

နှစ်ဖက်အုပ်စု ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် လန်နင်ရွှမ်က ကန်းဖေးလန်ကို သတိထားစောင့်ကြည့်မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ သူမ၏အနေအထားကိုချိန်ညှိလိုက်ပြီး အဆင်ပြေစွာ မိမိကိုယ်မိမိ ယောက်ဖနှင့်အစ်မကန်းကြားတွင် ကာလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူမ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

ချင်ဖုန်းကိုမြင်သောအခါ စီကျန့်က စပ်စုပြီးမေးသည်၊

"ကောင်လေး၊ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ။"

"ကျွန်တော် ဖြေရှင်းစရာကိစ္စတချို့ရှိလို့ပါ" ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ညာဘက်အင်္ကျီလက်ပေါ်မှဖုန်မှုန့်များကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ခပ်ပေါ့ပေါ့ ခါချလိုက်သည်။ ဤအပြုအမူမှာ ကန်းဖေးလန်နှင့်အခြားသူများ၏အာရုံကို အောင်မြင်စွာဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ သူတို့ ချက်ချင်းပင် ချင်ဖုန်း၏ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသော တံဆိပ်ပြားကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

"ကြယ်တစ်ပွင့် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားလား" စီကျန့်က မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်၊

"မင်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာလား။ ပြီးတော့ မင်း တိုက်ရိုက်ပဲ ကြယ်တစ်ပွင့် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ရရှိခဲ့တာလား။"

"ကံကောင်းစွာကြုံတွေ့ရုံသက်သက်ပါပဲ။ အခုချိန်ကစပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလို့ သတ်မှတ်လို့ရတာပေါ့" ချင်ဖုန်းမှာ အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အတော်လေးကျေနပ်နေပြီး တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်နေမိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကန်းဖေးလန်က ချင်ဖုန်း၏ခါးမှ ကြယ်တစ်ပွင့် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကိုကြည့်ရင်း သူမ၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားသည်။