အလုပ်သမားများအတွက် သတင်းကောင်း

ချင်ဖုန်းက ယခင်ညကအဖြစ်အပျက်များကို ကန်းဖေးလန်အား နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အနုပညာဆန်သောဖြည့်စွက်ချက်များ အနည်းငယ်တော့ ပါဝင်ပေသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးချုပ်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခန့်အပ်ခဲ့သည်ဟု စီကျန့်ကြားသောအခါ သူ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအကြီးအကဲပင်လျှင် ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသခဲ့သည်။ ကျင့်ယန်မြို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အကြီးအကဲဖြစ်သော်လည်း သူကဲ့သို့အရာရှိများမှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင်ရှိနေပြီး တောင်ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးချုပ်နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့်ရရန် အခွင့်အလမ်းမရှိပေ။

"ကောင်လေး၊ အနာဂတ်မှာ မင်းအောင်မြင်ကျော်ကြားလာရင် ငါ့ကိုမမေ့နဲ့ဦး" စီကျန့်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဒါပေါ့၊ ဒါပေါ့။ သခင်ကြီးစီက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်ဂရုစိုက်ပေးတာ၊ ကျွန်တော် သဘာဝအတိုင်း ဘယ်တော့မှမေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး" ချင်ဖုန်းက ပြုံးလျက်ပြန်ဖြေသည်။

သူ အစ်မကန်းကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်လိုက်သည်၊ ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်၏တုံ့ပြန်မှုနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် လှပသောမိန်းမတစ်ဦး၏တုံ့ပြန်မှုကိုလေ့လာခြင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ပိုပြီးကျေနပ်မှုကို ပေးနိုင်သည်ကို သူသိသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းစိတ်ပျက်သွားသည်မှာ ကန်းဖေးလန်မှာ ထိတ်လန့်မှုလက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာမပြဘဲ မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်ချိုးကာ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခြင်းပင်။

သူ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကန်းဖေးလန်က အေးစက်စွာမေးလိုက်သည်၊

"မင်းက စာပေသူတော်စင်ကျင့်ကြံနေတဲ့ စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ ဘာလို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနလို အန္တရာယ်များတဲ့နေရာမျိုးကို ဝင်ရောက်ရတာလဲ။ တောင်ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးချုပ်ရဲ့ခန့်အပ်မှုဖြစ်နေရင်တောင်မှ မင်းငြင်းပယ်နိုင်သင့်တာပဲ။"

"ကျွန်တော်..." ချင်ဖုန်းမှာ မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်ကိုမသိ၊ သူမ၏တုံ့ပြန်မှုမှာ မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့်ပင်။

ဘေးမှ လန်နင်ရွှမ်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ယခင်က သခင်လေး သူမကိုရှာဖွေစဉ်က သူမ ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကိုမြင်ခဲ့ပြီး သူမ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ထိတ်လန့်မှုထက်ပင် ပို၍ကြီးမားခဲ့သည်။ ယခု အစ်မကန်း၏တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်သောအခါ သူမ ပို၍ပင်သေချာသွားသည်—သူမမှာလည်း သခင်လေးကို သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အမျိုးသမီးများမှာ သူတို့ဂရုစိုက်သောသူတစ်ယောက်အတွက် အမြဲတမ်း ပို၍စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိတတ်ကြသည်တကား။

စီကျန့်က အခြေအနေကို ပြေလျော့အောင်လုပ်ပေးသည်၊

"ချီယွမ်မြို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကလည်း ပြောခဲ့ပါတယ်၊ ဒီကောင်လေးကိုလက်ခံတာက သူ့ရဲ့ဆေးပညာစွမ်းရည်ကို တန်ဖိုးထားလို့သက်သက်ပဲတဲ့။ သူတို့ သူ့ကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးလို အန္တရာယ်များတဲ့အလုပ်တွေလုပ်ဖို့ စေခိုင်းမှာမဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါနဲ့ ကောင်လေး၊ အကြီးအကဲကျိုးက အတွင်းထဲမှာ အချိန်အကြာကြီးစောင့်နေပြီ၊ မင်း အခုသွားသင့်ပြီ။"

"အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။" ချင်ဖုန်းက ကန်းဖေးလန်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန်ချီတုံချီတုံဖြစ်ကာ ထို့နောက် လန်နင်ရွှမ်ကိုဦးဆောင်၍ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ကန်းဖေးလန်မှာ ထိုနေရာတွင်ရပ်နေဆဲ၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်ကိုငေးကြည့်ရင်း အတွေးများဖြင့် နစ်မြောနေသည်။

"မင်း တကယ်ပဲစိတ်မအေးနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ အနာဂတ်မှာ သူ့နဲ့အတူ တာဝန်တွေထမ်းဆောင်လိုက်ပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့မှာ လက်အောက်ငယ်သားတွေအပေါ် ချုပ်တည်းကန့်သတ်မှု သိပ်မရှိပါဘူး" စီကျန့်က ပြုံးလျက် ခပ်ပေါ့ပေါ့ဆိုလိုက်သည်။

"ရှင်ဘာတွေပြောနေလဲ ကျွန်မနားမလည်ဘူး" ကန်းဖေးလန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့တုံ့ပြန်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

"နားမလည်တာက အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကိုသတိပေးလိုက်မယ်၊ သူက အခု ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းသာ သူ့နဲ့အတူ တာဝန်တွေထမ်းဆောင်ချင်တယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ မင်းက အဆင့်တူမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သင့်တယ်။ မင်းရဲ့ကြယ်သုံးပွင့် သစ်သားတံဆိပ်ပြားကတော့ နည်းနည်းတော့ အဆင့်မမီဘူး" စီကျန့်က ရုတ်တရက်သတိပေးလိုက်သည်။

ကန်းဖေးလန်မှာ သူ၏စကားကြောင့် ခဏရပ်တန့်သွားသည်၊ "ကျွန်မ မကြာသေးမီက အစွမ်းအစပိုင်းမှာ ထိုးဖောက်တိုးတက်မှုတချို့ရရှိခဲ့ပြီး ကိုယ့်အတွက် တံဆိပ်ပြားအသစ်တစ်ခုရယူဖို့ စဉ်းစားနေတာနဲ့အတော်ပဲ။ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားရဖို့ ကျွန်မ ဘာလုပ်ဖို့လိုအပ်လဲ။"

"ယေဘုယျအားဖြင့်ပြောရရင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားရဖို့အတွက် အစွမ်းအစနဲ့အောင်မြင်မှုနှစ်ခုလုံး မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက မဟာချန်က ဆဋ္ဌမတန်း စစ်ဘက်အရာရှိတစ်ဦးနဲ့ညီမျှသော သက်သေခံလက်မှတ်တစ်ခုပဲလေ။ အတိအကျသိချင်ရင်တော့ မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူဆီသွားပြီး မေးလိုက် " စီကျန့်က အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

ရှီဇီမင် (စီကျန့်) က ကန်းဖေးလန် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်၊ သူမ မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူကိုရှာဖွေရန် သွားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်၊

"ငါ အဲ့ဒီအနံ့ဆိုးတဲ့ကောင်စုတ်လေးကို တကယ်ပဲ အားကျမိတယ်။"

"သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လှပတဲ့မိန်းမတွေ ဒီလောက်များတာ။"

"အင်း၊ မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ့ကိုယ်ငါလည်း လျစ်လျူရှုထားလို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီည ငါ ပြည့်တန်ဆာအိမ်သွားပြီး ရှောင်ယာနဲ့ ပြန်လည်တွေ့ဆုံပြီး အမီလိုက်ရမယ်။"

ခန်းမဆောင်ထဲသို့ဝင်ရောက်သောအခါ အကြီးအကဲကျိုးခိုင်ကိုတွေ့သည်နှင့် ခန့်အပ်မှုအတွက် တရားဝင်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှု မြန်ဆန်ခြင်းမှာ သူစိတ်ပြောင်းသွားမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်ဟုပင် အထင်မှားမှုတစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်မိသည်။ အရာအားလုံးပြီးစီးသွားသည်နှင့် ကျိုးခိုင်က

"ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ကျောက်စိမ်းစိမ်းပြားပေါ်ကို သွေးတစ်စက်ချလိုက်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပုံကိုမြင်သောအခါ သူက ရှင်းပြသည်၊ "တစ်စုံတစ်ယောက်က တခြားသူတွေအဖြစ်ဟန်ဆောင်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနထဲကို စိမ့်ဝင်လာမှာကို တားဆီးဖို့အတွက်ပဲ။"

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံဆိပ်ပြားတိုင်းက ကိုင်ဆောင်သူက ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုရန် သွေးတစ်စက်ချဖို့ လိုအပ်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက နားလည်သဘောပေါက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ညာဘက်လက်ချောင်းထိပ်တွင် သွေးတစ်စက်စုစည်းကာ အပေါက်ငယ်တစ်ခုပြုလုပ်လိုက်သည်။ သွေးစက်မှာ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားပေါ်သို့ကျသွားပြီး ရေထဲသို့ကျသွားသည့်အလား မှိန်ဖျော့သော အပြာရောင်အလင်းဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားနှင့် ထူးခြားသောဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို မှေးမှိန်စွာခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါဆိုရပြီ။" ကျိုးခိုင်က ပြုံးလျက်ဆိုသည်၊ "မင်းက စာပေသူတော်စင်တာအိုလမ်းစဉ်က စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့အစွမ်းအစက အားနည်းတော့ သာမန်နေ့တွေမှာ ဒေသတွင်းမိစ္ဆာတွေသောင်းကျန်းရင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့မလိုဘူး၊ တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဖြေရှင်းလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ယောက် ဒဏ်ရာရပြီး ကုသမှုလိုအပ်လာရင်တော့ မင်းမှာ တာဝန်ရှိလိမ့်မယ်။"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။" ချင်ဖုန်းက ထို့နောက်မေးလိုက်သည်၊

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ပုံမှန်နေ့တွေမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ နေဖို့မလိုဘူးပေါ့။"

"တစ်နေ့တစ်ခါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို လာရောက်သတင်းပို့ရုံပဲ၊ ကျန်တဲ့အချိန်တွေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စီစဉ်နိုင်တယ်" ကျိုးခိုင်က ပြန်ဖြေသည်။

(တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် လာရောက်သတင်းပို့ရုံနဲ့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို လုပ်လို့ရတယ်ပေါ့။ အရင်ဘဝကသာဆိုရင် ဒါက အလုပ်သမားလူတန်းစားအတွက် အောင်ပွဲခံစရာပဲ။) ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ၁၉၉၆ ခုနှစ်ကထိုနေ့ရက်များကိုစဉ်းစားရင်း သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ဝေ့သီနေသည်။

"ဒါ့အပြင် မင်းကို တောင်ပိုင်းနယ်မြေတပ်မှူးချုပ်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခန့်အပ်ခြင်းခံရတာဖြစ်လို့ မင်းရဲ့အစွမ်းအစနဲ့အောင်မြင်မှုတွေကို စစ်ဆေးဖို့မလိုဘူး။ မင်း တိုက်ရိုက်ပဲ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ရရှိခဲ့တယ်။"

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ မင်းကိုင်ဆောင်ထားတဲ့တံဆိပ်ပြားရဲ့အဆင့် မြင့်မားလေလေ၊ မင်း ပိုပြီးအာရုံစိုက်မှုနဲ့ ပျိုးထောင်မှုကို ရရှိလိမ့်မှာဖြစ်တယ်။"

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ အဆင့်မြင့်သိုင်းသမားတွေနဲ့ တစ္ဆေလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတွေ တော်တော်များများရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်။"

"မင်းသာ ကျင့်ကြံမှုအထောက်အပံ့ပစ္စည်းတွေလိုအပ်ရင် ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှုမှာ ပြဿနာတွေကြုံတွေ့ရင် အကူအညီရယူနိုင်တယ်။"

"ဒါကြောင့် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပါ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မင်းကိုစိတ်ပျက်စေမှာမဟုတ်ဘူး။" ကျိုးခိုင်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ လူသစ်တစ်ဦးဝင်ရောက်လာတိုင်း ပြုလုပ်လေ့ရှိသည့်အတိုင်း အခြားတစ်ဖက်မှသူအတွက် အကောင်းမြင်ဖွယ်ရာအနာဂတ်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပုံဖော်ပေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုစဉ်းစားမိဟန်ဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က စာပေသူတော်စင်တာအိုလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတာလေ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာလည်း အဆင့်မြင့်စာပေသူတော်စင်တွေရှိတယ်မဟုတ်လား။ သူတို့က ကျွန်တော့်လေ့ကျင့်မှုကို လမ်းညွှန်ပေးပြီး ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးနိုင်ပါသလား"

ကျိုးခိုင်မှာ အတွေးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ဟယ်က သူ၏ခေါင်းကို လွှဲလိုက်ပြီး ကျန်းထျန်နန်မှာမူ ဘေးသို့စောင်းငဲ့မကြည့်ပေ။

(ဒီမေးခွန်းက တကယ်ပဲ ဖြေရခက်တာပဲ။)

ထို့ကြောင့် ကျိုးခိုင်က ၎င်းကိုလျစ်လျူရှုပြီး လွယ်ကူသောနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်၊

"ဒါပေါ့၊ မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှုမှာ လမ်းညွှန်မှုမလိုအပ်ဘူးဆိုရင် ကောင်းမှုကုသိုလ်များဖြင့် ရတနာများ သို့မဟုတ် ရွှေငွေများကိုလည်း လဲလှယ်နိုင်တယ်။"

"အင်း؟" ချင်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

(ကျွန်တော် မလိုအပ်ဘူးလို့ မပြောခဲ့ပါဘူး။)

"အကြီးအကဲကျိုး၊ တကယ်တော့..."

ချင်ဖုန်း စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျိုးခိုင်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊

"ကောင်းပြီ၊ ကျင့်ယန်မြို့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက ရှုပ်ထွေးနေပြီး လုပ်စရာအလုပ်တွေ အများကြီးရှိနေတယ်။ မင်းမှာ မေးခွန်းတစ်ခုခုရှိရင် ယန်ဟယ်နဲ့ကျန်းထျန်နန်ကိုမေးလိုက်၊ သူတို့ မင်းကိုလမ်းညွှန်ပေးလိမ့်မယ်။"

ယန်ဟယ်နှင့် ကျန်းထျန်နန်တို့မှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ မှင်တက်သွားကြသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲ့ဒီမှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ သူ့ကိုအောက်ထပ်ခေါ်သွားပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေလိုက်" ကျိုးခိုင်က တင်းမာသောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့။"

(အရှက်မရှိတဲ့အဘိုးကြီး) ဟု စိတ်ထဲတွင်ကျိန်ဆဲရင်း ယန်ဟယ်နှင့် ကျန်းထျန်နန်တို့ ချင်ဖုန်းနှင့် လန်နင်ရွှမ်ကို ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

"ညီလေးချင်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ လမ်းညွှန်မှုရဖို့တော့ မမျှော်လင့်နဲ့တော့၊ အထူးသဖြင့် စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်မှာပေါ့။ ငါသိသလောက်တော့ တောင်ပိုင်းနယ်မြေက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွေထဲမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတာ" ယန်ဟယ်က အမှန်အတိုင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။ ကျန်းထျန်နန်က သူ၏ဘေးမှ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ ဤရလဒ်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၌ စာပေသူတော်စင်အနည်းငယ်သာရှိသည်ကို သူသိသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေဆဲ။ (ငါသာ လမ်းညွှန်မှုလိုချင်တယ်ဆိုရင် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက တော်ဝင်မြို့တော်က မဟာစာပေတော်ဝင်တက္ကသိုလ်ကနေတစ်ဆင့်ပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။) ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'က အကြီးအကဲလည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနထဲမှာရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားမိတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က တာဝန်ပေးအပ်ထားတဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိပြီး အဲ့ဒါကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ သူ့ကိုလိုအပ်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို သူ့ဆီခေါ်သွားပေးနိုင်မလား။"

ယန်ဟယ်နှင့် ကျန်းထျန်နန်တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် "ကျွန်တော်တို့နောက်လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ဆိုလိုက်ကြသည်။