ဧည့်သည်ကို ပြန်လွှတ်ခြင်း!

ယန်ဟယ်က ထူးဆန်းသောမျက်နှာထားဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသော ဟွာယွမ်၏ကျောပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ဓားတစ်လက် ဟုတ်လား။ ငါမှတ်မိသလောက်တော့ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'ရဲ့ အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှာ ဓားတစ်လက်တော့ အမှန်ပဲရှိတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချသည်၊ "အမှန်ပဲ၊ 'ကောင်းကင်ဖြတ်ဓား'လို့ခေါ်တဲ့တစ်လက်ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးထဲက 'ဓားရူး'ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဓားပဲ။"

"ဒါဆိုရင် ညီဟွာပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းဆိုရင် အကြီးအကဲကို ဓားတစ်လက်ထုလုပ်ပေးဖို့ မင်းရဲ့တောင်းဆိုချက်က မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူးမဟုတ်လား" ယန်ဟယ်က အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ အကြီးအကဲရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကို ငါအချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိထားပြီးသားပါ၊ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းရင်းတချို့ကြောင့် ငါကြိုးစားကြည့်ရဦးမယ်" ချင်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက လေကိုမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မနီးမဝေးမှဆံပင်ဖြူနှင့်အဘိုးကြီးထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ လန်နင်ရွှမ်နှင့် အခြားသုံးဦးမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ နောက်မှလိုက်ပါသွားကြသည်။ ချင်ဖုန်းက 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကြိုတင်ထုတ်ယူထားလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုမှ ထင်မြင်ချက်မှာ အရေးကြီးသည်၊ ထို့ကြောင့် သူ လုံလောက်သောရိုးသားမှုကို ပြသရမည်။

ဆံပင်ဖြူနှင့်အဘိုးကြီးအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ ရိုသေစွာဆိုသည်၊ "အကြီးအကဲ၊ ဒီဂျူနီယာနာမည်က ချင်ဖုန်းပါ။ ကျွန်တော့်ကို တောင်ပိုင်းနယ်မြေက နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးထဲက 'ဓားရူး' အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီက တာဝန်ပေးအပ်လိုက်တာဖြစ်ပြီး အကြီးအကဲကို ကျွန်တော့်အတွက် လက်နက်တစ်ခုထုလုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။"

"အကြီးအကဲက လောကအနှံ့က နာမည်ကြီးဝိုင်တွေကို နှစ်သက်တယ်လို့သိရတော့ ကျွန်တော် အထူးတလည် 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'တစ်အိုးကို အရသာမြည်းစမ်းဖို့ ယူလာခဲ့တာပါခင်ဗျာ။"

ချင်ဖုန်းက ဓားတစ်လက်ထုလုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုကြောင်း တမင်တကာ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ဤသည်မှာ အခြားတစ်ဖက်မှသူနှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကြားတွင် သိကျွမ်းမှုမရှိသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ သူ အစကတည်းက အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်မိလျှင် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာနည်းလမ်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏နည်းဗျူဟာမှာ ရိုးရှင်းသည်—ပထမဦးစွာ အခြားတစ်ဖက်မှသူနှင့် ဆက်သွယ်၍ ရင်းနှီးမှုတည်ဆောက်ရန်၊ ထို့နောက်မှသာ ကိစ္စကိုဆွေးနွေးရန်။

အကြီးအကဲက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သူ၏လက်များမှာလည်း မရပ်တန့်ပေ။ သူ တစ်ခုခုကို ဆက်လက်၍ တလိမ့်လိမ့်လုပ်နေသည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

(ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေအားလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်စရိုက်လက္ခဏာတွေရှိကြတယ်၊ ဒီအခြေအနေကတော့ ငါ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်အတွင်းမှာပဲ။) သူ သူ၏ညာလက်ဖြင့် 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'၏အဖုံးကို ဖြည်းညင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။ မွှေးပျံ့သောဝိုင်ရနံ့က ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ယစ်မူးဖွယ်ရာပင်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'မှလူများအားလုံး ဝိုင်၏ရနံ့ကိုရရှိလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ပုံရိပ်များ တစ်ခဏမျှရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရနံ့၏မူလအစကို ရှာဖွေကြသည်။ အကြီးအကဲက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ ဝိုင်အိုးကိုကြည့်လိုက်သည်၊ "ဝိုင်ကတော့ ကောင်းတယ်။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောက်ပသွားပြီး သူ အလျင်အမြန် 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဆံပင်ဖြူနှင့်အဘိုးကြီးက ဝိုင်အိုးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်မကာ ဝိုင်ကို သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့လောင်းထည့်လိုက်ရာ လူငယ်တစ်ယောက်ထက် မနိမ့်ကျသော ရဲရင့်ပြီး ချုပ်တည်းမှုမရှိသောပုံစံကို ပြသနေသည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဝိုင်အိုးမှာ ဗလာဖြစ်သွားသည်။ 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'မှာ ဤမျှအရက်ပြင်းအားမြင့်မားသော်လည်း အဘိုးကြီး၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်သာနီမြန်းသွားပြီး များစွာထိခိုက်မှုမရှိသကဲ့သို့ပင်။

အကြီးအကဲ ဝိုင်ကို အပြည့်အဝသောက်သုံးပြီးစီးသည်ကိုမြင်သောအခါ လန်နင်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများမှာ အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ထင်လိုက်ကြသည်။ ချင်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသို့ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆံပင်ဖြူနှင့်အဘိုးကြီးက ဗလာဖြစ်နေသောဝိုင်အိုးကိုချထားလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ ဆက်လက်၍ တလိမ့်လိမ့်လုပ်နေတော့သည်။

"ဒါက..." ယန်ဟယ်နှင့် ကျန်းထျန်နန်တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "သခင်လေး..." လန်နင်ရွှမ်က တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက တိတ်ဆိတ်သောအမူအရာပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ ထိုသို့စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ နှစ်နာရီကြာမြင့်သွားသည်။

"သခင်လေး၊ ထားလိုက်ပါတော့လား" လန်နင်ရွှမ်က ရှေ့သို့တိုးကာ အကြံပေးလိုက်သည်။ သူမ တကယ်ပဲ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်။

"ပြဿနာမရှိဘူး" ချင်ဖုန်းက ခိုင်မာစွာပြန်ဖြေသည်။ သူ ဤသို့ပြောသော်လည်း သူ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေဆဲ။

(ဒီလူကြီးက သေရည်တွေသောက်ပြီးသွားတာတောင် ခဏလောက် စကားစမြည်မပြောချင်ဘူးလား။ ဒါက သိသိသာသာ အလကားစားနေတာပဲ မဟုတ်လား။)

(အင်းလေ၊ ငါ့ညီလေးအတွက်ပဲ၊)

ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲက သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို နောက်တစ်ကြိမ်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လားရာတစ်ခုကိုလက်ညှိုးထိုးကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ဆိုသည်၊

"ကောင်လေး၊ အဲ့ဒီအရာတွေကို ဒီကိုယူခဲ့စမ်း။"

ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ သူ၏အကြည့်နောက်သို့လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အိမ်ဘေးမှထောင့်တစ်နေရာတွင် စုပုံထားသော လူတစ်ပိုင်းအရွယ် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကိုသာ တွေ့လိုက်ရပြီး အတွင်း၌ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးနှင့် မသိရှိသောပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ခဏစောင့်ပါ" ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

(အခြားတစ်ဖက်ကလူ စကားပြောဖို့ဆန္ဒရှိနေတာက မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတာပဲ။)

သူ သစ်သားသေတ္တာဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားပြီး ထိုင်ကာ တစ်ခုလုံးကိုမတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ဘေးနှစ်ဖက်မှကိုင်ကာ မတင်ရန်ကြိုးစားသောအခါ သစ်သားသေတ္တာမှာ တစ်လက်မမျှမရွေ့ပေ။

(သေစမ်း၊ ဒီလောက်လေးလံတာလား။)

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ နီမြန်းသွားပြီး အနည်းငယ်မျက်နှာပူသွားသည်။ သူ အနီးအနားမှလူသုံးယောက်ကို တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ မနီးမဝေးတွင် ထိုသုံးဦးမှာ သူ့ကိုကြည့်နေကြသည်။

လန်နင်ရွှမ်မှာ ချင်ဖုန်းနှင့် အချိန်ပို၍ကြာမြင့်စွာအတူရှိခဲ့ဖူးရာ အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်းပင်ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သူမ လျှောက်လှမ်းလာပြီး တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်၊

"သခင်လေး၊ ကျွန်မလုပ်လိုက်ပါ့မယ်။" ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ ခုခံကာကွယ်သည်၊

"ငါ မူလက မတင်နိုင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမနက်အိပ်ရာထတော့ အကြောလွဲသွားလို့။ ငါ့ညာလက်ကို သုံးလို့မရဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်။"

"ယဉ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး" လန်နင်ရွှမ်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ဒီသေတ္တာက နည်းနည်းလေးတယ်။ မင်းက နည်းနည်း..."

သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။ အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးက လူတစ်ပိုင်းအရွယ်သစ်သားသေတ္တာကို သူမ၏ညာလက်ဖြင့် ညင်သာစွာ မတင်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်း၏မာနမှာ မကြုံစဖူးထိခိုက်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ (နင်ရွှမ်က ပိုသန်မာတယ်။ သူမက နတ်သိုင်းပညာကျင့်ကြံတာလေ။ သူ့ရဲ့ခွန်အားက ငါ့လိုစာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ထက် ပိုကြီးမားတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။) ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်မိမိ နှစ်သိမ့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ကျောမှာမူ မတ်မတ်မရပ်နိုင်သေးပေ။

လန်နင်ရွှမ်က သစ်သားသေတ္တာကို အကြီးအကဲ၏ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။ ထိုသူက မော့ကြည့်ကာ ချင်ဖုန်းနှင့်မျက်လုံးချင်းဆုံပြီး အနည်းငယ်ထူးဆန်းသောအမူအရာ ဖြစ်နေသည်။ အခြားတစ်ဖက်မှသူ တိုက်ရိုက်မပြောသော်လည်း ထိုအကြည့်ထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ချင်ဖုန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြီးအကဲက သစ်သားသေတ္တာထဲမှ အမျိုးမျိုးသောအရာများကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် လှည်းတစ်စီးနှင့်တူသော အရာတစ်ခုကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူက "ငါ့ရဲ့ထုလုပ်ခြင်းစည်းမျဉ်းတွေကို ခုနက အဲ့ဒီကောင်စုတ်လေးက ရှင်းပြပြီးလောက်ပြီ။ မင်းက ကျန့်ထျန်းရီအတွက် ဓားတစ်လက်ထုလုပ်ပေးဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာဆိုရင်တော့ အခုပြန်သွားလို့ရပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

(အဘိုးကြီးက ငါ့လာရင်းရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် သူ စကားများများမပြောချင်တော့တာ။) ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း လက်မလွှတ်ချင်သေးပေ၊ "တကယ်ပဲ ခြွင်းချက်တစ်ခုပြုလုပ်ပေးလို့မရဘူးလား။ ကျွန်တော် ဘယ်ဈေးနှုန်းမဆို ပေးဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

အကြီးအကဲက ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ လေးနက်သောအသံဖြင့် "စည်းမျဉ်းမရှိလျှင် စနစ်တကျမှုမရှိနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ..."

"ဧည့်သည်ကို အပြင်သို့ပို့လိုက်တော့!" အကြီးအကဲက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသံကြားသည်နှင့် ဟွာယွမ်နှင့်အခြားသူများ အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ညီလေး၊ အဘိုးရဲ့စည်းမျဉ်းတွေက ဘယ်တော့မှမပျက်ပြားဖူးဘူး။ မင်း အားထုတ်မှုကို ဖြုန်းတီးနေဖို့မလိုဘူး" ဟွာယွမ်က ချင်ဖုန်း၏ပခုံးကိုကိုင်ကာ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများကို အကြီးအကဲများထံမှ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက စပ်စုပြီးမေးလိုက်သည်၊ "သူ ဘာလို့ ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့စည်းမျဉ်းတွေ ချမှတ်ထားရတာလဲ။ လက်မှုပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပိုကောင်းတဲ့လက်နက်တွေထုလုပ်ဖို့ မိမိကိုယ်မိမိ အဆက်မပြတ် ကျော်လွှားတိုးတက်အောင်လုပ်ဆောင်သင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။" ဟွာယွမ်က မနီးမဝေးမှဆံပင်ဖြူနှင့်အဘိုးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်၊

"အဘိုးကြီးအတွက်တော့ သူထုလုပ်တဲ့လက်နက်တိုင်းက တစ်မူထူးခြားတယ်၊ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကလေးတွေလိုပဲ။ တူညီတဲ့လက်နက်အမျိုးအစားကို နောက်တစ်ကြိမ်ထုလုပ်လိုက်ရင် သူက သူ့ရဲ့ယခင်လက်ရာတွေကို ငြင်းပယ်နေသလိုပဲ။ ဒါက သူ့ရဲ့လက်နက်ထုလုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်နဲ့ ဆန့်ကျင်နေတယ်။"

ဤစကားများကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

(ဘာမဟုတ်တဲ့စကားတွေ! ကလေးတွေက မွေးကတည်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မတူတာပဲ၊ သူ နောက်ထပ် ဒုတိယကလေး မယူချင်တော့ဘူးလား။ ပထမလက်နက်ကို ငြင်းပယ်ရာမရောက်ပါဘူး။)

"တကယ်ပဲ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား" ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ အရုပ်ဆိုးသွားသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ခြံဝင်းထဲ၌ ကျယ်လောင်သော ပြုတ်ကျသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အကြီးအကဲ ယခင်ကထုလုပ်ခဲ့သောလှည်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အစိတ်အပိုင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ အလုံးပုံသဏ္ဌာန် သတ္တုပစ္စည်းတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်၊

"ဘာလို့ နောက်တစ်ခါ ကျရှုံးပြန်ပြီလဲ။"