← Chapters

ပွတ်တိုက်မှုဆိုတာ ဘာလဲ သိလား

Vol. 12 Ch. 170

ပွတ်တိုက်မှုဆိုတာ ဘာလဲ သိလား

Vol. 12 Ch. 170

"အဘိုးကြီးက တိတိကျကျ ဘာကို သုတေသနလုပ်နေတာလဲ" ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဟွာယွမ်က သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြန်ဖြေသည်၊

"အဘိုးကြီးက သူအရက်မူးနေတုန်းက ပြောဖူးတယ်။ သူက ရွေ့လျားနိုင်တဲ့မြို့တော်တစ်ခု တည်ဆောက်ချင်တယ်တဲ့။"

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

(ဟောင်းလ်၏ ရွေ့လျားရဲတိုက်လိုမျိုး ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ရဲတိုက်လား။) (မမျှော်လင့်ဘဲ အဘိုးကြီးရဲ့စိတ်ကူးက ဒီလောက်တောင် ခေတ်ရှေ့ပြေးနေပါလား။) (သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုကို ထုလုပ်နိုင်ပြီး ကြယ်တာရာဖမ်းယူမျှော်စင်၏ ပျံဝဲနေသော နန်းရင်ပြင် ကောင်းကင်ဥယျာဉ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။)

"ဒါပေမဲ့ သူသာ ရွေ့လျားနိုင်တဲ့မြို့တော်တစ်ခု တည်ဆောက်ချင်တယ်ဆိုရင် အဘိုးကြီးက ဘာလို့ လှည်းတစ်စီးနဲ့တူတဲ့အရာတစ်ခုကို ကလိနေပြီး ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးနဲ့ မတူညီတဲ့ပစ္စည်းတွေကို မြေကြီးပေါ်မှာ တွန်းရွှေ့နေရတာလဲ" ချင်ဖုန်းက နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးရဲ့ကနဦးစိတ်ကူးက မြို့တော်ကို လှည်းပေါ်မှာတည်ဆောက်ပြီး မြင်းလှည်းနဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေဆွဲသလိုမျိုးပေါ့။ မှော်ရတနာပစ္စည်းတွေရဲ့စွမ်းအားနဲ့ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းချင်ခဲ့တာ။"

"မြို့တော်ရဲ့အလေးချိန်က ထူးကဲနေမှာဆိုတော့ အဘိုးကြီးစမ်းသပ်တဲ့အခါ သူက လှည်းပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ဝန်တင်နိုင်စွမ်းထက် အများကြီးကျော်လွန်တဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေကို တင်လေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ လှည်းက အလွယ်တကူချော်ကျပြီး တိမ်းမှောက်သွားတတ်တာပဲ။" "ပျော့သောမြေနဲ့ကြုံတွေ့ရင် ဘီးများ နစ်မြုပ်သွားပြီး ရွှေ့လို့မရတော့ဘူး။ အဘိုးကြီးက ဘီးတွေရဲ့ပုံသဏ္ဌာန်ကြောင့် ပြဿနာရှိတယ်လို့ သံသယဝင်ခဲ့တော့ သူက အဲ့ဒါတွေကို တိုးတက်အောင်လုပ်ချင်ခဲ့တာ" ဟု ဟွာယွမ်က ရှင်းပြသည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တွေးလိုက်သည်၊

(အဘိုးကြီးက အသင့်တော်ဆုံးဘီးတွေကိုရှာဖို့ မြေကြီးပေါ်မှာ အမျိုးမျိုးသောအရာဝတ္ထုတွေကို ပွတ်တိုက်နေခဲ့တာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။)

"ဒါပေမဲ့ အဘိုးကြီးက အချိန်အကြာကြီးကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ရွှံ့ထဲနစ်နေတဲ့ဘီးတွေက ကုန်ပစ္စည်းတွေကို မဆွဲနိုင်ဘူး။"

"ကုန်ပစ္စည်းတွေကိုဆွဲနိုင်တဲ့ဘီးတွေကတော့ ချော်ကျပြီးတိမ်းမှောက်လွယ်ကာ ရွှံ့ထဲနစ်မြုပ်သွားတတ်တယ်။"

"ဒါကြောင့် အဘိုးကြီးက ဒီကိစ္စအပေါ်မှာ အချိန်အများကြီးကုန်ဆုံးခဲ့ပေမယ့် တိုးတက်မှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိခဲ့ဘူး" ဟွာယွမ်က အနည်းငယ်နှမြောတသဖြစ်သောလေသံဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွေ့လျားနိုင်သောမြို့တော်တစ်ခုမှာ အမှန်ပင် ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တစ်ခုပင်။ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူလည်း ထိုသို့သောဆန်းသစ်သည့်အရာများကို သဘာဝအတိုင်း တောင့်တမိသည်။ သို့သော် ဤမကြုံစဖူးသော သုတေသနက ပထမဆုံးခြေလှမ်းကိုပင် မလှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

"ရှီး~" ချင်ဖုန်းက သူ၏ပါးကိုကုတ်လိုက်ပြီး အတွေးနက်နေသည်။ အဘိုးကြီးမှာ ပါးနပ်ဆန်းကြယ်ပြီး အဆက်မပြတ်စိတ်ကူးသစ်များရှိနေသော်လည်း ခေတ်ကာလ၏ ကန့်သတ်ချက်များက သူ၏စိတ်ကူးများစွာကို မလွဲမသွေ ကန့်သတ်ထားပေလိမ့်မည်။

(ခဏနေဦး။ ငါသာ အဘိုးကြီးကို ဒီကနဦးပြဿနာကိုဖြေရှင်းရာမှာ ကူညီနိုင်ခဲ့ရင် ငါအဲ့ဒါကို လဲလှယ်မှုတစ်ခုအနေနဲ့သုံးပြီး သူ့ကို လက်နက်တစ်ခုထုလုပ်ပေးဖို့၊ စည်းမျဉ်းတွေကိုချိုးဖောက်ဖို့ ကူညီခိုင်းလို့ရနိုင်မလား။)

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်တောက်ပသွားသည်။ သို့သော် တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်သွားသည်။

"ဒီလိုအရာမျိုးက ရူပဗေဒဆိုင်ရာအသိပညာနဲ့ သေချာပေါက်ပတ်သက်နေရမယ်။ သူ့ညီမအတွက် လူမှုရေးဘာသာရပ်တွေကို ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအရာတွေကိုနားလည်နိုင်မှာလဲ" ချင်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ရူပဗေဒအသိပညာအဆင့်မှာ အထက်တန်းကျောင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

(ငါသာ သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒကို ကောင်းကောင်းသင်ယူခဲ့ရင် လောကအနှံ့ခရီးသွားရမှာကို ကြောက်နေစရာမလိုဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါအရမ်းငယ်ရွယ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့မိတာ ငါ့အမှားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ငါ စာပေသူတော်စင်တာအိုလမ်းစဉ်ကို လေ့လာခဲ့တော့ အဲ့ဒီအထက်တန်းရူပဗေဒသင်ခန်းစာတွေကို သိပ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသေးတယ်။ ဒီအပေါ်ယံအသိပညာက လုံလောက်ရဲ့လားတော့မသိဘူး။)

"တကယ်တော့ ငါ အဘိုးကြီးကိုအဖြေတစ်ခုပေးဖို့မလိုဘူး၊ သူ့ကို လားရာတစ်ခုပဲ ပေးအပ်ဖို့လိုတာ။" "ဘီး၊ ရွေ့လျားမှု၊ ပြီးတော့ ရွှံ့ထဲနစ်မြုပ်တာတွေက ပွတ်တိုက်မှုနဲ့ဖိအားနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့အသိပညာတွေနဲ့ ပတ်သက်နေသင့်တယ်။"

"ဟင်؟ ငါ့မှာ စိတ်ကူးတစ်ခုရှိလာသလိုပဲ။" ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့နောက်တစ်ကြိမ်တစ်လှမ်းတိုးကာ အဘိုးကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ဟွာယွမ်က လက်ဆန့်တန်းကာ သူ့ကိုတားဆီးရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း လေးလံသောငွေအိတ်တစ်အိတ် သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။ သူ စကားပြောရန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက ခြေသံများချဉ်းကပ်လာသည်ကိုကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်၊

"အဲ့ဒီ လူလည်လေး"

'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'မှလူတိုင်း ငွေကြေးရှားပါးကြသည်မှာ မဟာချန်၌ လူတိုင်းသိသောကိစ္စတစ်ခုပင်။ လူလည်လေးများက သူ့ကိုအကြောင်းပြချက်တစ်ခုအဖြစ်အသုံးပြုကာ ငွေရရှိရန် သတင်းအချက်အလက်များရောင်းချခြင်းမှာ တိတ်တဆိတ်ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အလေ့အထတစ်ခုပင်။ အဘိုးကြီးမှာ သဘာဝအတိုင်း ဤသည်ကိုသိရှိသော်လည်း သူ အမြဲတမ်း မျက်စိမှိတ်လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ ယနေ့ရောက်ရှိလာသောကောင်လေးမှာ ငွေရှိရုံသာမက ဤမျှခေါင်းမာစွာ ဇွဲမလျှော့ဘဲရှိနေခြင်းပင်။

"ကောင်လေး၊ မင်းသာ ငါ့ကိုဓားတစ်လက်ထုလုပ်ပေးဖို့ ဆက်ပြီးလိုချင်နေသေးရင်တော့ ဒီစိတ်ကူးကို စောစောစီးစီးလက်လျှော့လိုက်ပြီး မင်းရဲ့အားထုတ်မှုကို မဖြုန်းတီးနဲ့တော့။" အဘိုးကြီး၏သဘောထားမှာ ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏လေသံမှာ ငြင်းခုံမှုကို လက်မခံပေ။ သို့သော် သူအံ့ဩသွားသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ်က ဓားထုလုပ်ခြင်းအကြောင်း မပြောဘဲ ထူးဆန်းစွာမေးလိုက်ခြင်းပင်၊

"အဘိုးကြီး၊ ပွတ်တိုက်မှုဆိုတာ ဘာလဲ သိလား။"

အဘိုးကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏တုံ့ပြန်မှုကိုလျစ်လျူရှုကာ အထက်တန်းရူပဗေဒဖတ်စာအုပ်မှအသိပညာကို တိုက်ရိုက်ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"အမ်၊ ပွတ်တိုက်မှုဆိုတာက မျက်နှာပြင်နဲ့ထိတွေ့နေတဲ့အရာဝတ္ထုနှစ်ခုရဲ့ အပြန်အလှန်ရွေ့လျားမှု ဒါမှမဟုတ် အပြန်အလှန်ရွေ့လျားလိုသော သဘောထားကို ဟန့်တားတဲ့အားတစ်ခုပဲ။"

"အဘိုးကြီး၊ မြင်းလှည်းဘီးတွေက ဘာလို့ လေးထောင့်ပုံစံ ဒါမှမဟုတ် တခြားပုံသဏ္ဌာန်တွေမဟုတ်ဘဲ အဝိုင်းပုံစံဖြစ်နေရလဲဆိုတာ အဘိုးကြီး စဉ်းစားမိဖူးလား။"

"ဘာလို့ ဖန်ခွက်တစ်လုံးက ချောမွေ့သောစားပွဲပေါ်မှာ အလွယ်တကူတွန်းရွှေ့နိုင်ပေမယ့် ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတော့ ခက်ခဲနေရတာလဲ။"

"ဘာလို့ ဝက်မကြီးက..." ဤနေရာတွင် ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။

(သူ ချောချောမွေ့မွေ့ ပြောမိတော့မလို့ပဲ။)

အဘိုးကြီးမှာ မူလက ချင်ဖုန်းကိုမောင်းထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဤသီအိုရီကိုကြားသောအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသည့်အလား။ သူ တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်၊

"မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်က တူညီတဲ့အခြေအနေတွေအောက်မှာ တခြားပုံသဏ္ဌာန်တွေထက် ပွတ်တိုက်မှုနည်းလို့လား။"

"ဒါကြောင့် မြင်းလှည်းက ရှေ့ကိုရွှေ့ဖို့ ပိုလွယ်ကူတာလား။"

(အထင်ကြီးစရာပဲ၊ အဓိကအချက်ကို ဒီလောက်မြန်မြန်ဖမ်းမိရတယ်လို့။) ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင်အံ့ဩသွားသော်လည်း အသာအယာခေါင်းညိတ်ပြကာ သင်ကြားပေးနိုင်သော အသွင်အပြင်တစ်ခု ပြသလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် တူညီတဲ့ဖန်ခွက်တစ်ခုအတွက် ဘာလို့ ချောမွေ့သောစားပွဲပေါ်မှာ အလွယ်တကူတွန်းရွှေ့နိုင်ပေမယ့် ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတော့ မရတာလဲ။" အဘိုးကြီးက လျင်မြန်စွာမေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးလိုက်သည်။

(သူ ငါးစာမိပြီ) ချင်ဖုန်းက အဓိပ္ပာယ်ပါသောအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ခပ်ပေါ့ပေါ့ဆိုသည်၊

"ဒါက ပွတ်တိုက်မှုကိန်းဆိုတဲ့ သဘောတရားနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်။" မနီးမဝေးတွင် 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'မှ ဟွာယွမ်နှင့်အခြားသူများမှာ မူလက ချင်ဖုန်း အမြန်ဆုံးပြန်ပို့ခံရမည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အခြေအနေ၏တိုးတက်မှုမှာ သူတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သိပ်မပြုံးတတ်သော အဘိုးကြီးမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်ထိုချောမောသောလူငယ်နှင့်အတူ တက်ကြွစွာဆွေးနွေးနေပြီး သူ၏လက်များကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝှေ့ယမ်းနေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ထူးဆန်းသောအခြေအနေကိုအာရုံခံမိသဖြင့် ကုန်းလျန်က လျှောက်လှမ်းလာပြီး စပ်စုသောမျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မသိဘူး၊ သွားကြည့်ကြရအောင်" ဟွာယွမ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့။" ကျန်ရှိသော 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'အဖွဲ့ဝင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။ လန်နင်ရွှမ်နှင့်သူမ၏အဖော်နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ညီလေးချင်က အကြီးအကဲနဲ့ ဘာတွေဆွေးနွေးနေတာလဲ။ ငါ အဲ့ဒီအဘိုးကြီး ဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး" ယန်ဟယ်က မယုံကြည်နိုင်စွာဆိုလိုက်သည်။ ကျန်းထျန်နန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူစကားမပြောသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ စပ်စုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့အပြင် မကြာမီမှာပင် 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'မှအုပ်စုမှာလည်း ပြောင်းလဲမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေကြပြီး အချို့ကမူ ပျော်ရွှင်စွာနားလည်သဘောပေါက်ဟန်ပြကြသည်။ အသက်ပြင်းပြင်းရှူသံများနှင့် အံ့ဩထိတ်လန့်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူတို့၏စပ်စုမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လန်နင်ရွှမ်နှင့်သူမ၏အဖော်နှစ်ဦးမှာ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

All Chapters