အသိပညာကို ငွေကြေးနဲ့ ဘယ်လိုတိုင်းတာနိုင်မှာလဲ
Vol. 12 Ch. 171
လူအုပ်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆိုသည်၊ "ငြိမ်သက်နေတဲ့အရာဝတ္ထုတွေပေါ်မှာ ပွတ်တိုက်မှုအားမရှိဘူးလို့ ခင်ဗျားတို့ထင်နေကြတာလား။"
"အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ဘူးလား" လူအုပ်ကြီးက တစ်သံတည်းမေးလိုက်ကြသည်။
ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ညှိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊ "မှားတယ်၊ လုံးဝမှားတယ်! ခင်ဗျားတို့မြင်နေရတဲ့ငြိမ်သက်မှုဆိုတာ ပွတ်တိုက်မှုအားက တခြားအားတွေကို ချေဖျက်လိုက်လို့ရလာတဲ့ရလဒ်သက်သက်ပဲ။ တကယ်တော့ ဒီအားက အမြဲတမ်းရှိနေခဲ့တာ!"
"ကြမ်းတမ်းတဲ့မျက်နှာပြင်ပေါ်က ဝိုင်ဖန်ခွက်ကို ဥပမာအနေနဲ့ယူကြည့်ပါ၊ ပွတ်တိုက်မှုကိန်းကြောင့် တွန်းရခက်နေတာ၊ အဲ့ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့တွန်းကန်အားကို တန်ပြန်ခုခံနေတဲ့ သိသာထင်ရှားတဲ့ပွတ်တိုက်မှုအားကို ဖြစ်ပေါ်စေလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့တွန်းကန်အားက ဒီပွတ်တိုက်မှုအားထက် ကျော်လွန်သွားသရွေ့တော့ ဖန်ခွက်ကို ရွှေ့လို့ရနိုင်ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်ပြောတာကို နားလည်ကြရဲ့လား။"
လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းရရှိသွားသောအခိုက်အတန့်တစ်ခု ကြုံလိုက်ရသည်၊
"ဒီလိုကိုး။"
ယွမ်ကျိုက်မှာမူ ဤလူများထက် အတွေးများပိုမိုများပြားစွာဖြင့် စဉ်းစားနေသည်၊
(တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် တစ်ခါတစ်ရံ ငါရွေးချယ်တဲ့ဘီးပုံသဏ္ဌာန်က လေးလံတဲ့အရာဝတ္ထုတွေကို ရှေ့ကိုမရွှေ့နိုင်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက အလွန်အမင်းများပြားသော ပွတ်တိုက်မှုအားကြောင့်ပဲ။) (အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် ဘီးက ပွတ်တိုက်မှုအားကိုလျှော့ချဖို့ အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ဆင်တူတဲ့အရာဝတ္ထုတွေကိုပဲ ရွေးချယ်နိုင်တော့မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မူလပြဿနာကိုပဲ ပြန်ရောက်သွားစေတယ် – ယာဉ်က ပျော့သောလွင်ပြင်များ သို့မဟုတ် တောင်ကုန်းမြေမျက်နှာသွင်ပြင်များပေါ်မှာ ရွေ့လျားတဲ့အခါ ဘီးတွေက ဖိအားကြောင့် နစ်မြုပ်သွားလွယ်တယ်။)
ရွေ့လျားနိုင်သောမြို့တော်တစ်ခုတည်ဆောက်ရန် အမျိုးမျိုးသောမြေမျက်နှာသွင်ပြင်အချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။ သို့သော် အနည်းငယ်လမ်းညွှန်မှုရရှိပြီးသည့်တိုင် ယွမ်ကျိုက်မှာ ကျရှုံးရခြင်းအကြောင်းရင်းများကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသော်လည်း ထွက်ပေါက်မရှိသော အတွေးစက်ဝိုင်းထဲ ကျရောက်သွားသည်။ အလုပ်ရုံမှလူများမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အတွေးနက်ကာ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။
"ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းလို့ရပါတယ်" ခဏအကြာတွင် ချင်ဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးက သူ့ကိုစပ်စုသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ယွမ်ကျိုက်ပင်လျှင် စပ်စုသောအကြည့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက များများစားစားမပြောဘဲ နှိုင်းယှဉ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူ လူတိုင်းကို ပန်းများစိုက်ပျိုးထားပြီး မြေပြင် ရွှံ့နွံများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော သစ်ပင်တစ်ပင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူ အလေးချိန်တူညီသောကျောက်တုံးနှစ်တုံး၊ တစ်တုံးက အောက်ခြေပြားပြီး အခြားတစ်တုံးက အောက်ခြေချွန်သောကျောက်တုံးကို ရှာခိုင်းလိုက်သည်။ သူ ကျောက်တုံးနှစ်တုံးလုံးကို ရွှံ့နွံပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်နက်ချထားလိုက်သည်။ အောက်ခြေပြားသောကျောက်တုံးမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အောက်ခြေချွန်သောကျောက်တုံးမှာမူ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားသည်။
ယွမ်ကျိုက်နှင့်အခြားသူများ စဉ်းစားနေကြသည်။ ဤဖြစ်စဉ်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် သာမန်အဖြစ် သဘောထားလေ့ရှိသော်လည်း ယခုအခါ အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေပုံရသည်။ သူတို့ ဘဝတွင် သဘာဝအတိုင်းဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသောအရာများနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းများကို တစ်ခါမျှ တကယ်တမ်းမစဉ်းစားခဲ့ဖူးကြပေ။
ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "တူညီတဲ့အလေးချိန်နဲ့ဆိုရင် သေးငယ်တဲ့အားသက်ရောက်ရာဧရိယာက ပိုကြီးမားတဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ ဒီအကြောင်းကို တစ်ခါမှမစဉ်းစားမိဖူးဘူးလား။"
"ဘာဖြစ်လို့ လက်နက်အများစုက တခြားပုံသဏ္ဌာန်တွေမဟုတ်ဘဲ ထိပ်ချွန်တွေရှိနေရတာလဲ။"
"ဘာဖြစ်လို့ ဓားတစ်ဖက်ကို အလွန်အမင်းထက်မြက်အောင် တိုက်ထားပြီး အရာဝတ္ထုတွေကိုလှီးဖြတ်တဲ့အခါ လူတွေက မထက်သောဘက်ကို ဘယ်တော့မှမသုံးကြတာလဲ။" "ဘာဖြစ်လို့ အပ်တစ်ချောင်းက အဝတ်အစားတွေကို အလွယ်တကူထိုးဖောက်နိုင်ပေမယ့် လက်ဖဝါးကတော့ မလုပ်နိုင်ရတာလဲ။"
လူအုပ်ကြီး၏ အတွေးနက်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသောမျက်နှာထားများကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက လေးနက်စွာဆိုသည်၊
"ဒါတွေအားလုံးက အားသက်ရောက်မှု၏အကျိုးဆက်သို့ အကျုံးဝင်တယ်၊ ကျွန်တော်အဲ့ဒါကို ဖိအားလို့ခေါ်တယ်။"
ထို့နောက် ချင်ဖုန်းက အထက်တန်းကျောင်း ရူပဗေဒဖတ်စာအုပ်မှ ဖိအားဆိုင်ရာသဘောတရားကို ရှင်းပြသည်။ ချင်ဖုန်း၏ရှင်းပြချက်ကိုကြားပြီးနောက် အလုပ်ရုံမှလူများမှာ အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေကြသည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့ ရုတ်တရက်ဉာဏ်အလင်းရရှိသွားကြပြီး မကုန်ဆုံးနိုင်သော ချီးကျူးထောပနာသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီလိုကိုး၊ ဒီလိုကိုး!" "အရင်တုန်းက ကျွန်တော် ရလဒ်ကိုပဲသိပြီး အကြောင်းရင်းကိုမသိခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့ သခင်လေးချင်ရဲ့စကားကိုနားထောင်ရတော့ ကျွန်တော် အများကြီးဗဟုသုတရလိုက်ပါတယ်!"
"ကျွန်တော့်မှာ ရုတ်တရက် ထက်မြက်တဲ့စိတ်ကူးတစ်ခုပေါ်လာတယ်။ ဓားရဲ့မထက်တဲ့ဘက်ကို ထက်မြက်တဲ့ပုံစံဖြစ်အောင်ထုလုပ်လိုက်ရင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းအားက သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာမဟုတ်ဘူးလား။"
"မင်းက ဓားရှည်အကြောင်းပြောနေတာလား။" "..."
လူအုပ်ကြီးမှာ အသိပညာသစ်များသင်ယူရခြင်း၏ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် နစ်မြောနေစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲယွမ်က ရုတ်တရက် "တိတ်!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ ချင်ဖုန်းကိုမော့ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး
"ဘီးတွေ ရွှံ့ထဲနစ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့က ဝန်အလွန်အမင်းများပြားစွာထမ်းထားရပြီး ဘီးတွေရဲ့ထိတွေ့ဧရိယာက အရမ်းသေးငယ်လို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီပြဿနာကိုဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းနှစ်ခုပဲရှိတယ်၊ ဝန်ကိုလျှော့ချတာ ဒါမှမဟုတ် ဘီးတွေရဲ့ထိတွေ့ဧရိယာကို တိုးမြှင့်တာ။"
(စိတ်ကူးက သိပ်ရှင်းလင်းနေတာပဲ မဟုတ်လား။)
ချင်ဖုန်းက ပြုံးပြီးခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊
"ခင်ဗျားပြောခဲ့တဲ့ ချော်ကျတာနဲ့တိမ်းမှောက်တာတွေအကြောင်း၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာရှင်းပြချက်တွေနဲ့ပေါင်းစပ်ပြီး အကြီးအကဲယွမ်အတွက် တိုးတက်ကောင်းမွန်တဲ့လားရာတစ်ခုကို ကျွန်တော်ကမ်းလှမ်းနိုင်ပါတယ်။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းကိုကောက်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံကြမ်းစတင်ရေးဆွဲလိုက်သည်။ လူတိုင်း စုရုံးကြည့်ရှုကြပြီး ချင်ဖုန်း ပုံဆွဲခြင်းရပ်တန့်လိုက်သောအခါ ယခင်ကတစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသော ဘီးတပ်ဆင်ပုံစံတစ်ခု သူတို့၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုဘီးအမျိုးအစားလဲ" အံ့ဩသံများ တိုးတိုးလေးရေရွတ်နေကြသည်။ "ဒီလိုဘီးအမျိုးအစားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရွေ့လျားနိုင်မှာလဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်မှပုံစံမှာ အမှန်ပင် သံကြိုးခွေဘီးစနစ်ပင်တည်း။
အကြီးအကဲယွမ်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှသံကြိုးခွေဘီးစနစ်ကို မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကိုဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည့်အလား၊ သို့သော် တစ်စုံတစ်ခုလိုနေသေးသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ၏မေးခွန်းများကိုနားထောင်ရင်း ချင်ဖုန်းက ပြန်မဖြေဘဲ သူ၏အပြုံးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။
(သံကြိုးခွေဘီးစနစ်မှာ စက်မှုဆိုင်ရာသဘောတရားတွေ တော်တော်များများပါဝင်နေတယ်၊ ရှင်းပြဖို့က နည်းနည်းတော့စိန်ခေါ်မှုရှိတယ်။)
"ရင့်ကျက်သောလက်မှုပညာရှင်တစ်ယောက်က အခြေခံသဘောတရားတွေကိုနားလည်ပြီးတဲ့နောက် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်စဉ်းစားတတ်ဖို့ သင်ယူသင့်တယ်" ချင်ဖုန်းက တစ်လောကလုံးအတွက်အဖြေတစ်ခုပေးကာ ကျီစယ်လိုက်သည်။ 'နတ်ဘုရားလက်မှုပညာရှင်အလုပ်ရုံ'မှအုပ်စုမှာ သဘောတူညီဟန်ဖြင့် မျက်လုံးများမှေးစင်းလိုက်ကြသည်။ (တံခါးဝသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လေ့ကျင့်မှုဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရတယ်၊) သူတို့ ထိုသည်ကိုနားလည်ကြသည်။
ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယန်ဟယ်ပင်လျှင် ဟန်ဆောင်ပြုံးလိုက်သည်၊
"ကောင်းလိုက်တဲ့စကား။" လန်နင်ရွှမ်က စပ်စုသည်၊
"သခင်လေးပြောတာကို နားလည်လိုက်လို့လား။"
"ဒါပေါ့" ယန်ဟယ်က ခိုးရယ်လိုက်သည်၊
"မင်းက သိုင်းသမားတစ်ယောက်ပဲလေ၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့နားလည်နိုင်စွမ်းကတော့ လိုအပ်နေသေးတယ်။ တစ္ဆေလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ စာပေသူတော်စင်တာအို ကျင့်ကြံသူတွေနှစ်ဦးလုံးက ဝိညာဉ်ကိုကျင့်ကြံကြတာ။ ဒီအဆင့်နားလည်မှုက သဘာဝအတိုင်း ဆင်တူတာပေါ့။" လန်နင်ရွှမ်မှာ စကားမဲ့သွားပြီး ကျန်းထျန်နန်မှာမူ သူ့ကို သံသယဖြင့်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ဒီအသိပညာတွေအားလုံးကို ဘယ်လိုသိခဲ့တာလဲ" အကြီးအကဲက ရှိနေသူအားလုံး၏သံသယများကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက လူတိုင်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ
"ကျွန်တော့်မှာ တစ်ခါက ဆရာတစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ကို အသိပညာတွေအများကြီး သင်ကြားပေးခဲ့တယ်။" "ဒါတွေက အဲ့ဒီထဲက အချို့သက်သက်ပဲ။" "ဒါပေါ့၊ ကျွန်တော့်ဆရာဆီက ကျွန်တော်သင်ယူခဲ့တဲ့ အကျိုးအရှိဆုံးအရာကတော့ စည်းမျဉ်းတစ်ခုပဲ၊ သာမန်စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ ချည်နှောင်မခံနဲ့၊ သူတို့ကိုချိုးဖောက်တတ်ဖို့ သင်ယူပါ။ အဲ့ဒီအခါမှသာ မင်း တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသေးတဲ့ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မယ်။"
(ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီဆရာရဲ့နာမည်က အထက်တန်းကျောင်း ရူပဗေဒဖတ်စာအုပ်တွေထဲမှာရှိတယ်၊ ပြည်သူ့ပညာရေးပုံနှိပ်တိုက်က ထုတ်ဝေတာ။)
အကြီးအကဲယွမ်မှာ ချင်ဖုန်း၏စကားများထဲမှ ရည်ညွှန်းအဓိပ္ပာယ်ကို သဘာဝအတိုင်း ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။ သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှသူကိုကြည့်ကာ "တခြားဘယ်လိုအသိပညာတွေ ရှိသေးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
(ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ!)
ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက်ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်၊
"ဒါပေါ့၊ အများကြီး၊ အများကြီးရှိသေးတယ်။"
"ဘာဖြစ်လို့ အရာဝတ္ထုတွေက ကောင်းကင်ကိုပျံတက်မသွားဘဲ မြေကြီးပေါ်ကို ပြုတ်ကျရတာလဲ။"
"ငါးတွေ ရေထဲမှာကူးခတ်နေတဲ့နေရာက ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့မြင်နေရတာနဲ့ အမြဲတမ်း နည်းနည်းကွာခြားနေရတာလဲ။"
"မိုးရွာတဲ့နေ့တွေမှာ ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့က လျှပ်စီးကိုအရင်မြင်ပြီးမှ မိုးကြိုးသံကို ကြားရတာလဲ။"
"ဒီသာမန်အရာတွေနောက်ကွယ်မှာ သူတို့ တကယ်တမ်း ဘယ်လိုအခြေခံသဘောတရားတွေ ပါဝင်နေသလဲ။ ခင်ဗျားတို့ မသိချင်ကြဘူးလား။"
"သိချင်တယ်!" လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ဝင်ရောက်ရာ တံခါးပေါက် ဖြည်းညင်းစွာပွင့်လာသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလား။
"ဒါပေမဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့ကို မပြောပြနိုင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ဆရာကို ကတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒီအသိပညာကို အလွယ်တကူ ဖြန့်ဝေလို့မရဘူးလို့။"
"မဟုတ်ရင် စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရာရောက်လိမ့်မယ်။"
"ခုနက ကျွန်တော် ပွတ်တိုက်မှုနဲ့ဖိအားရဲ့လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုတွေအကြောင်း ပြောခဲ့တုန်းက တကယ်တော့ နည်းနည်းတော့ လွန်သွားခဲ့တယ်။"
"ကျွန်တော် အမှားတွေ ဆက်လုပ်နေလို့မဖြစ်ဘူး။" စကားပြောနေစဉ် ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်တင်းတင်းကြုတ်နေသော အကြီးအကဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိသောလက်မှုပညာရှင်များမှာ စိုးရိမ်တကြီး ခေါင်းကုတ်နေကြသည်။
(ဒါက ပြည့်တန်ဆာအိမ်မှာလိုပေါ့၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့မိန်းကလေးက အိပ်ရာပေါ်မှာလှဲနေတယ်၊ ယောက်ျားက အဝတ်အစားတွေချွတ်ပြီး ပျော်ပါးဖို့အသင့်ဖြစ်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးက သူ့ရဲ့လစဉ်ဓမ္မတာ ရောက်လာပြီလို့ပြောတယ်။ ကြည့်လို့ပဲရတယ်၊ ထိလို့မရဘူး။ ဒီအခြေအနေကို ဘယ်သူက သည်းခံနိုင်မှာလဲ။)
ဟွာယွမ်က မေးလိုက်သည်၊ "ညီလေးချင်၊ ခြွင်းချက်တစ်ခုလောက် လုပ်ပေးလို့မရဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ ငွေသားပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။" ချင်ဖုန်းက မကျေမနပ်ဖြစ်သောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊
"အသိပညာဆိုတာ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများနဲ့ တိုင်းတာလို့ရတဲ့အရာလား။"
"ဒါက..."
လူတိုင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေစဉ်မှာပင် တစ်ချိန်လုံးတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊
"နောက်ကျရင် ဓားထုလုပ်ဖို့အတွက် ပစ္စည်းတွေယူခဲ့။"
"ဒါ့အပြင် မင်းပြောခဲ့တဲ့ ဒီအရာသစ်တွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကိုလည်း ယူခဲ့။"
"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော် ချရေးထားပြီး အတူတူယူဆောင်လာခဲ့ပါ့မယ်!" ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဆိုလိုက်သည်။
လက်မှုပညာရှင်များမှာ အလွန်အမင်းအံ့ဩသွားကြသည်။
(အကြီးအကဲက တကယ်ပဲ ခြွင်းချက်တစ်ခုပြုလုပ်ပြီး တူညီတဲ့လက်နက်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထုလုပ်ပေးတော့မှာလား။) သူတို့ ချင်ဖုန်းကို ထူးဆန်းသောအမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်၊
"သခင်လေးချင်၊ ဒီအသိပညာက အလွယ်တကူမျှဝေလို့မရဘူးဆို။" ချင်ဖုန်းက မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ "ဒီအရေးမပါတဲ့အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ဂရုမစိုက်ကြပါနဲ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။