← Chapters

သူမ ပို၍သန်မာလာလိုသည်

Vol. 12 Ch. 172

သူမ ပို၍သန်မာလာလိုသည်

Vol. 12 Ch. 172

ယုမေ ချင်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ခြံဝင်းထဲ၌ ကျန့်ထျန်းရီမှာ ချင်မိသားစု၏ဒုတိယသား ကို ဓားသိုင်းပညာ ဆက်လက်သင်ကြားပေးနေဆဲ။ ကျန့်ထျန်းရီမှာ ချင်မိသားစု၏ထိုလူငယ်ကို အမှန်ပင်သဘောကျပြီး တပည့်အဖြစ်လက်ခံရန် စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုယောက်ျားမှာ သူ၏နှလုံးသားထဲက အတားအဆီးကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့၊ ထို့ကြောင့်လည်း သူ ဓားထုလုပ်ခြင်းစမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို အဆိုပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"သူက ချင်မိသားစုက အဲ့ဒီလူငယ်လေးကို မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေးခဲ့ပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ့်ရဲ့တွယ်တာမှုတွေကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူးလား" ယုမေက သက်ပြင်းချရင်း သူမ၏အမူအရာမှာ ညှိုးငယ်နေသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်၌ရှိစဉ် 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'တွင် တူညီသောလက်နက်တစ်ခုကို ဒုတိယအကြိမ်ထုလုပ်ရန် ခက်ခဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ယုမေမှာ ချင်ဖုန်းကို အရိပ်အမြွက်များနှင့် သတင်းအချက်အလက်များ ပေးခဲ့သည့်တိုင်အောင် မြင့်မားသောမျှော်လင့်ချက်များ မထားရှိခဲ့ပေ။

(အဆင်မပြေခဲ့ရင်တော့ ငါ အင်အားသုံးနည်းလမ်းတွေ သုံးရတော့မှာပဲ။ သူ့အသက်ကိုခြိမ်းခြောက်လိုက်ရင် အဲ့ဒီအဘိုးကြီး ပါးစပ်ဖွင့်လာအောင် လုပ်နိုင်မလားမသိဘူး။) ယုမေက မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းတာပဲ။ အောင်မြင်နိုင်မလားတော့ ငါမသိဘူး" သူမ သူမ၏အစီအစဉ်၏ဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားနေသည်။

'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'၏သခင် ယွမ်ကျိုက်မှာ အပေါ်ယံအားဖြင့် လက်မှုပညာရှင်တစ်ဦးသာဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူ၏အစွမ်းအစမှာ လျှော့တွက်လို့မရပေ။ တော်ဝင်မြို့တော်၌ ယွမ်ကျိုက်၏အစွမ်းအစမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ကောလာဟလများပင် ရှိခဲ့သည်။ ဤအဆိုမှာ အတည်ပြုစစ်ဆေးမှုလိုအပ်သော်လည်း ယုမေမှာ အမှန်တရားနှင့် သိပ်မဝေးကွာဟု ယုံကြည်သည်။ ယွမ်ကျိုက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှုပ်ရှားမှုမပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယုမေမှာ သူ ထုလုပ်ရန်အတွက် တူတစ်လက်ကိုင်စွဲသည်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသံတူ ရိုက်ခတ်လိုက်သောအခါ အားပြင်းသောလေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ချက်ချင်းရိုက်ခတ်လိုက်တိုင်း အလုပ်ရုံကြမ်းပြင် တုန်ခါသွားသည်။ ထိုသံတူ၏အလေးချိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်တဲ့အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရမည်။ သို့သော် ထိုသို့သောသံတူကို လွယ်ကူစွာ ကိုင်စွဲနိုင်သူတစ်ဦးမှာ အားနည်းသူဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ လုံးဝမလွှဲမရှောင်သာသည့်အခြေအနေမှလွဲ၍ ယုမေမှာ အဘိုးကြီးကို ခြိမ်းခြောက်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏အစွမ်းအစကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်မဟုတ်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲတွင် ရာထူးအားဖြင့် သိပ်မနိမ့်ကျပေ။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အနည်းငယ်ခေါင်းမာခြင်းမှလွဲ၍ အဘိုးကြီးမှာ လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြန့်သောမိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းရှိသောကြောင့်ပင်။ ထိုသို့သောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို သူမ၏တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သောဆန္ဒများအတွက် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းမှာ သူမကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူမ ဤအခွင့်အရေးကိုလက်လွှတ်လိုက်ပါက ထိုသစ်တုံးက ဘယ်တော့မှ ဉာဏ်အလင်းပွင့်လာမည်နည်း။ ယုမေ နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ချင်မိသားစုက အဲ့ဒီလူငယ်လေးက ငါ့ကို သာယာတဲ့ အံ့ဩမှုတစ်ခု ပေးနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ထိုစဉ်မှာပင် သူမ ချင်အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်၊ "သူ ပြန်လာပြီလား။" တံခါးဝတွင် ချင်ဖုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ဖြင့် ပေါ်လာသည်၊

(အကြီးအကဲယွမ် လက်နက်ထုလုပ်ပြီးတာနဲ့ ငါတို့ ဓားလက်ဆင့်ကမ်းအပ်နှင်းပွဲလုပ်ပြီးရင် ငါ့ညီက အကြီးအကဲဓားရူးရဲ့တပည့် တရားဝင်ဖြစ်သွားပြီ။)

(ငါ ဒီသတင်းကို အကြီးအကဲဓားရူးဆီ အကြောင်းကြားပြီး လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းစာရင်းကို ဒီနေ့အမြန်ဆုံး ချရေးထားရမယ်။)

သူ ဤသို့တွေးနေစဉ်မှာပင် လေခွင်းသံတစ်ချက်ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် လျှပ်တပြက်ပေါ်ထွက်လာသည်။ လန်နင်ရွှမ်က ပေါ်ထွက်လာသော ဖြူဖွေးရှည်လျားသောပေါင်တံများကိုကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချီတုံချီတုံဖြစ်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ" ယုမေက အနည်းငယ်စိုးရိမ်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူမ ကျရှုံးနိုင်ခြေများမှန်းသိသော်လည်း ထိုမှေးမှိန်သောမျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်ကို ယုံကြည်ချင်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်၊

"တာဝန်ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပြီ!"

ယုမေမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ပထမတွင် ကြောင်တောင်တောင်စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အံ့ဩဟန်ပြသည်၊

"တကယ်လား။"

"ကျွန်တော် ဒီသတင်းကိုယူဆောင်လာဖို့ အလျင်အမြန်ပြန်လာခဲ့တာပါ။ အကြီးအကဲယွမ်က နောက်တစ်ခေါက်သူ့ဆီအလည်သွားရင် ဓားထုလုပ်ဖို့အတွက် ပစ္စည်းတွေယူခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အကြီးအကဲဓားရူးကို သွားရှာဖို့ စီစဉ်နေတာ" ချင်ဖုန်းက အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ယုမေ၏မျက်ခုံးများ လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ သူ၏ပခုံးကိုပုတ်ကာ တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်၊

"တော်လိုက်တာ။ အနာဂတ်မှာ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ငါ့ကိုရှာလိုက်။"

"အာ။" ချင်ဖုန်းမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

(အကြီးအကဲယု တကယ်ပဲ ခက်ခဲပင်ပန်းခဲ့ရတာပဲ။)

လန်နင်ရွှမ်က ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး အဖြူရောင်ပုံရိပ်မှာ အဆောင်အထိပ်တွင် ရပ်နေသည်။ လျို့ကျန့်လီက သူမ၏နူးညံ့သောမျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလိုက်ပြီး သူမ၏အနက်ရောင်ဆံနွယ်များ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံနေသည်။ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူမကိုဗဟိုပြု၍ ပတ်ပတ်လည်တိုက်ခတ်သွားသော်လည်း အဆောင်အပြင်ဘက်သို့မထွက်ခွာမီ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကန်ရေမျက်နှာပြင်မှာ အဆက်မပြတ်လှိုင်းဂယက်များထနေပြီး သစ်ပင်ခြုံနွယ်များ လဲပြိုကာ ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် သေးငယ်ဖြူဖွေးသောအမှတ်အသားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ခဏအကြာတွင် အရာအားလုံး တည်ငြိမ်မှုသို့ပြန်ရောက်သွားပြီး လျို့ကျန့်လီက သူမ၏ခြေဖျားကို ခပ်ဖွဖွထောက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

လန်နင်ရွှမ်က အနည်းငယ်စိုးရိမ်သောအမူအရာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်၊ "သခင်မလေး၊ သခင်မလေးရဲ့ကျန်းမာရေးကိစ္စ—" လျို့ကျန့်လီက ခေါင်းခါလိုက်သည်၊

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက်စောစောပြန်လာတာလဲ။ ခင်ပွန်းကရော..." စကားတစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် လျို့ကျန့်လီမှာ အနည်းငယ်မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး နွေဦးမှ မက်မွန်ပန်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူမ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသင့်ဖြစ်မနေသေးဘဲ သူမ၏စကားများကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်သည်၊

"သူ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'ကို နားထောင်ဖို့ မသွားခဲ့ဘူးလား။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်က သူမမရှိစဉ်ကဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးက ဇာတ်လမ်းကိုကြားပြီးနောက် အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊

"ဒါဆိုရင် မနေ့ညကလူနှစ်ယောက်က သူ့ကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကိုဝင်ရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပေါ့။"

"သခင်မလေး၊ သခင်လေးက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ဒဏ်ရာတွေကိုကုသပေးဖို့ပဲ တာဝန်ယူရပေမယ့် သူ့ရဲ့အစွမ်းအစနဲ့သာ အားကောင်းတဲ့မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေကောင်တွေနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မကတော့ သခင်လေးကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကိုဝင်ရောက်စေချင်တာမဟုတ်ဘူး" လန်နင်ရွှမ်က သူမ၏စိုးရိမ်မှုများကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"အားကောင်းတဲ့မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေကောင်တွေကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက တခြားအဖွဲ့ဝင်တွေက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိမ့်မယ်။ ဌာနချုပ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေအများကြီးရှိတယ်။"

"ကျွန်မဆရာတောင်မှ တစ်ခါကပြောဖူးတယ်၊ သူသာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကိုဝင်ရောက်ခဲ့ရင်တောင် အစွမ်းအစအပိုင်းမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်လောက်မှာပဲ အဆင့်သတ်မှတ်ခံရမှာတဲ့။ အဲ့ဒါတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေရင်တောင်မှတဲ့။"

"ဒါကြောင့် မင်း အရမ်းစိတ်ပူနေစရာမလိုပါဘူး" အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှပသူက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင် သူ့မှာ မင်းကကာကွယ်ပေးနေသေးတယ်လေ လျို့ကျန့်လီက အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်ပြောသည်။

"အဲ့ဒါမှန်ပေမယ့် သခင်မလေး၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကျွမ်းကျင်သူတွေက သခင်လေးရဲ့ဘေးမှာ အမြဲတမ်းရှိနေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အရင်တစ်ခေါက် ကျင့်ယန်မြို့ကျူးကျော်မှုအတွင်းမှာသာ အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီနဲ့အခြားသူတွေ ကယ်တင်ဖို့မရောက်လာခဲ့ရင် ကျွန်မရဲ့အစွမ်းအစတစ်ခုတည်းနဲ့ သခင်လေးကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး" လန်နင်ရွှမ်က နှုတ်ခမ်းများကိုတင်းတင်းစေ့ပြီး လက်သီးများကိုဆုပ်ထားလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ဤလောကအကြောင်းကို သူမ ပို၍သိရှိလာလေလေ၊ သူမ ကိုယ့်ရဲ့အားနည်းမှုနဲ့ အစွမ်းအစမဲ့မှုကို ပို၍ခံစားလာရလေလေဖြစ်သည်။ လျို့ကျန့်လီမှာ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမ၏ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်ဖွင့်ဟလိုက်သော်လည်း မည်သို့နှစ်သိမ့်ရမည်ကို မသိပေ။

ခဏအကြာတွင် လန်နင်ရွှမ်က အသက်တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး "သခင်မလေး၊ ဒီနေ့ ကျွန်မရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ကြီးကြပ်ပေးပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ!" လျို့ကျန့်လီက သူမ၏နီဆွေးသောနှုတ်ခမ်းလွှာများကို ခပ်ဖွဖွဖွင့်ဟလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုံရိပ်တစ်ခု ကန်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လှပကျော့ရှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

လျို့ကျန့်လီက ကန်ရေပြင်ပေါ်မှပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေသည်။

(ဒါဆိုရင် သူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာပေါ့။)

ကျင့်ယန်မြို့မှထိုနေ့ရက်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိရာ မုန်တိုင်းနှင့်မိုးကြိုးများအလယ်တွင် အားကောင်းသောရန်သူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအခြေအနေတစ်ခုပင်။ လေဟာနယ်ကို ဝါးမြိုနိုင်သော ထူးဆန်းသည့်အစွမ်းအစများရှိသည့်ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ သူမ မူလက အချိန်တိုအတွင်း ဖြေရှင်းပြီး ချင်ဖုန်း၏ဘေးသို့ပြန်လာကာ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံး အချိန်အကြာကြီးတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး တစ်ဖက်ကိုတစ်ဖက် မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ပြိုင်ဘက်က သူတို့၏အစွမ်းအစအကုန် မထုတ်သုံးခဲ့ဟု သူမ မှေးမှိန်စွာခံစားမိသည်။

မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများ လောကတွင် သောင်းကျန်းနေကြသည်။ လူသားများ မနင်းဝံ့သောနေရာများ၊ တောင်တန်းများ၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများ၊ တိမ်နှင့်မြူများ၏ထိပ်ဆုံးတောင်ထွတ်များ၊ ပင်လယ်၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများ၌ ဤသို့သောအားကောင်းသည့်ရန်သူများ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် မဟာချန်မင်းဆက်၏ နယ်မြေလေးရပ်အပြင်ဘက်တွင် ပြည်ပမျိုးနွယ်စုများ၏ စောင့်ကြည့်နေသောမျက်လုံးများလည်း ရှိနေသေးသည်။ အနန္တနတ်ဘုံ၏ဓားသဘောတရား ပဉ္စမအဆင့်မှာ သာမန်လူများ၏အမြင်တွင် သာမန်ထက်ကျော်လွန်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ သို့သော် သူမအတွက်မူ နောက်ထပ်အစပြုရာတစ်ခုကဲ့သို့သာ ထင်ရသည်။ ထိုသူကိုကာကွယ်ရန် သူမ ပို၍ပင်သန်မာလာရန် လိုအပ်သည်။ လောကရှိမည်သည့်မိစ္ဆာ သို့မဟုတ် တစ္ဆေကောင်ကိုမဆို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် လုံလောက်အောင် အားကောင်းရန်။ ဤအတွေးမှာ ချင်ဖုန်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ဝင်ရောက်သွားကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

"တတိယအဆင့်။ ခဏလောက်ပဲ စောင့်ပါဦး။" သူမ တိုးတိုးလေးသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

All Chapters