ဒုတိယညီ၏ အောင်မြင်မှု

"သခင်ကြီးယွမ် တကယ်ပဲ သဘောတူလိုက်တာလား" ကျန့်ထျန်းရီမှာ မှင်သက်သွားသည်။ သူနှင့် အခြားတစ်ဖက်မှသူမှာ မိတ်ဆွေဟောင်းများဟု သတ်မှတ်ခံရပြီးဖြစ်ရာ သူ အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏စိတ်နေသဘောထားကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးဖြစ်သည်။ စည်းမျဉ်းများ ချမှတ်ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ချိုးဖောက်၍မရပေ။ သို့သော် ဤရလဒ်မှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ကျော်လွန်သွားသည်။

"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ" ကျန့်ထျန်းရီက သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ချုပ်တည်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက အဖြစ်အပျက်၏ အစအဆုံးအကြောင်းစုံကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ကျန့်ထျန်းရီက သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်၊

"ဒီလိုကိုး။ အဘိုးကြီးက ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့အရာတွေနဲ့ ကလိနေရတာကို သဘောကျတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာလည်း အဘိုးကြီးရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ ဒီလိုဆန်းသစ်တဲ့ ဗဟုသုတတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါတစ်ခါမှမတွေးမိခဲ့ဘူး။" ဘေးမှ ယုမေ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားပြီး သဘောတူညီဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်နေသည်။

ချင်အန်းမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူ၏အစ်ကိုကြီးမှာ သူ၏အနာဂတ်အတွက် မမောမပန်း ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ ထိုစကားများမှာ သာမန်ကာလျှံကာဟုထင်ရသော်လည်း သူတစ်ပါးထံမှ မျက်နှာသာတောင်းခံခြင်းမှာ ဒီလောက်ချောမွေ့သောခရီးစဉ်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေဟု သူနားလည်သည်။

(ငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့စေတနာကို အလဟဿမဖြစ်စေရဘူး။ ငါ အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီဆီကနေ ဓားသိုင်းပညာကို ကောင်းကောင်းသင်ယူရမယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါလည်း ငါ့အစ်ကိုကြီးနဲ့ ချင်မိသားစုကို လေနဲ့မိုးဒဏ်ကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။) ချင်အန်းက စိတ်ထဲတွင် သစ္စာပြုလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီ၊ အကြီးအကဲက ဓားထုလုပ်ဖို့အတွက် ပစ္စည်းတွေကို အကြီးအကဲကျိုးဆီကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ယူသွားပေးခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဂျူနီယာတွေက အကြီးအကဲအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာလား" ချင်ဖုန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာမေးလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဓားကို စောစောထုလုပ်နိုင်လေလေ၊ တပည့်လက်ခံခြင်းကိစ္စကို စောစောဆုံးဖြတ်ပြီးမြောက်နိုင်လေလေပင်။

ကျန့်ထျန်းရီက ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရှည်ငါးပေနှင့် အကျယ်တစ်ပေခန့်ရှိသော သွားနှင့်တူသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု လေဟာနယ်ထဲမှ ခြံဝင်းထဲတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ" ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စပ်စုသောအရိပ်အယောင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကျိုးပဲ့နေသောသွားတစ်ချောင်းဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ထိုအရာပေါ်မှကျန်ရှိနေသောစွမ်းအားက သူ့ကို အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

"တောင်ပိုင်းနယ်မြေက ဟွာရုံတောင်အနီးမှာ တစ်ချိန်တုန်းက သတ္တမအဆင့်ကပ်ဘေးစွမ်းအားအထိရောက်ရှိပြီး တောင်တစ်လုံး၏ တစ်ဝက်ခန့်အမြင့်ရှိတဲ့ ဆင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"

"ပိုပြီးအားကောင်းတဲ့စွမ်းအားရရှိဖို့အတွက် သူက သက်ရှိသတ္တဝါတွေကို ဝါးမြိုခဲ့ပြီး တစ်ညတည်းနဲ့ မြို့ဆယ်မြို့ကျော်ကိုဖျက်ဆီးကာ တောင်ကြီးသုံးလုံးကို ညီညာအောင် ချေမှုန်းခဲ့တယ်။" "အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အကြီးအကဲရဲ့အမိန့်အရ ငါ ဒီမိစ္ဆာကိုသွားသတ်ဖို့ တာဝန်ပေးအပ်ခံခဲ့ရတယ်" ကျန့်ထျန်းရီက အတိတ်ကို ပြန်လည်တမ်းတလိုက်သည်။

"ဒီသားရဲက ကိုင်တွယ်ရလွယ်တာမဟုတ်ဘူး၊ အရေပြားနဲ့အသားများ ထူထဲပြီး အထူးသဖြင့် ဒီဆင်စွယ်တွေက အလွန်အမင်းမာကျောတယ်။ အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့အရင်ကအနှစ်သက်ဆုံးဓားကိုတောင် ကြေမွသွားစေခဲ့တယ်။"

"ဒေါသအလျောက် ငါ့အရိုးတွေကို ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကိုသတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါစဉ်းစားမိတယ်၊ ဒီဆင်မိစ္ဆာရဲ့ဆင်စွယ်က ဒီလောက်မာကျောမှတော့ လက်နက်တွေထုလုပ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပစ္စည်းတစ်ခုပဲလို့။" "ဒါကြောင့် ငါ အဲ့ဒါကို တော်ဝင်မြို့တော် 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'က သခင်ကြီးယွမ်ဆီကို ယူသွားခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီလိုနဲ့ပဲ ဒီ'ကောင်းကင်ဖြတ်ဓား'က မွေးဖွားလာခဲ့တာပဲ။" ကျန့်ထျန်းရီ စကားဆုံးပြီးနောက် သူ ငွေဖြူရောင်ဓားရှည်ကိုမြှောက်ကာ ဓားသွားကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်လိုက်သည်။

(အရိုးတွေကို ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းဆိုတာ စတုတ္ထအဆင့်၊ ဓားဝှက်နယ်ပယ်မှာမှ လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့နည်းစနစ်တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဆင်မိစ္ဆာက ဓားရူးသခင်ရဲ့ဓားရှည်ကို ကြေမွသွားစေနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့အစွမ်းအစက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းလိုက်သလဲ။) ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားနေသည်။

ကျန့်ထျန်းရီက ဆက်ပြောသည်၊ "အဲ့ဒီဆင်မိစ္ဆာကို စိန်ဖြူဆင်ဖြူတော်လို့ခေါ်တယ်၊ မပျက်စီးနိုင်သော ဆင်စွယ်နှစ်ချောင်းပိုင်ဆိုင်တယ်။ တစ်ချောင်းကတော့ 'ကောင်းကင်ဖြတ်ဓား'ပြုလုပ်ရာမှာ အသုံးပြုပြီးသားပဲ။"

"ကျန်ရှိနေတဲ့တစ်ချောင်းကိုတော့ မင်း သခင်ကြီးယွမ်ဆီယူသွားပြီး မင်းရဲ့ဒုတိယညီအတွက် လက်နက်တစ်ခုထုလုပ်ခိုင်းလိုက်တော့။"

ချင်ဖုန်း၊ ဒုတိယညီနှင့် ဟေးထန်ထိုတို့မှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အံ့ဩသောအမူအရာများ ပြသကြသည်။ သတ္တမအဆင့်ကပ်ဘေးစွမ်းအားရှိသောမိစ္ဆာ၏အစိတ်အပိုင်းများအားလုံးမှာ တန်ဖိုးဖြတ်၍မရနိုင်ပေ၊ အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်သောဆင်စွယ်ဆိုလျှင် ပြောစရာပင်မရှိတော့။ ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်၊

"အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီရဲ့စေတနာကောင်းမှုကို ချင်မိသားစု ဘယ်တော့မှမမေ့ပါဘူး။"

ဒုတိယညီနှင့် ဟေးထန်ထိုတို့လည်း သူတို့၏လေးစားမှုကို ဖော်ပြကြသည်။

ကျန့်ထျန်းရီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး အဓိကအကြောင်းအရာသို့ ပြန်သွားသည်၊

"ဓားထုလုပ်ပြီးစီးသွားတာနဲ့ ဆရာတပည့်ဆက်ဆံရေး တည်ထောင်ပြီးဖြစ်သွားပြီဆိုတာ မင်းတို့သိသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ တောင်ပိုင်းနယ်မြေရဲ့ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးထဲကတစ်ဦးအနေနဲ့ ငါ တစ်နေရာတည်းမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံးနေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ လှည့်လည်သွားလာရင်း မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေကောင်တွေကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းရန် လိုတယ်။"

ထို့နောက် ကျန့်ထျန်းရီက ဒုတိယညီဘက်သို့လှည့်သည်၊

"မူလကတော့ မင်းကိုငါနဲ့အတူ တောင်ပိုင်းနယ်မြေကိုခရီးသွားဖို့ခေါ်သွားပြီး ရှင်သန်ရေးနှင့်သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုတွေကနေတစ်ဆင့် ကြီးထွားလာစေချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရတော့ မင်းက နည်းနည်းတော့ အားနည်းလွန်းသေးတယ်။" ချင်ဖုန်းမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

(အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို အားနည်းတယ်လို့ သတ်မှတ်တာလား။ ဒါဆိုရင် ငါက ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ။)

သို့သော် ဂရုတစိုက်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူနားလည်သွားသည်။ နတ်စစ်သူကြီးများ၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကိုလိုအပ်သော မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေကောင်များမှာ အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့်ကပ်ဘေးစွမ်းအားရှိကြသည်။ ထိုသို့သောသတ္တဝါများမှာ အားကောင်းပြီးထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်စွမ်းရည်များကို မွေးဖွားပေးတတ်သည်မှာ သာမန်ဟုထင်ရသော်လည်း အမှန်ပင်။ ဒုတိယညီ၏လက်ရှိအစွမ်းအစမှာ အမှန်ပင် လုံလောက်မှုမရှိသေးပေ။ သူ ဘေးသို့ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ ဒုတိယညီမှာ ခေါင်းငုံ့နေပြီး သူ၏ညာလက်က ဓားရှည်တစ်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ကျန့်ထျန်းက ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်၊

"ဒါပေမဲ့ မင်း အရမ်းစိတ်ဓာတ်ကျဖို့တော့မလိုပါဘူး။ မင်း ပဉ္စမတန်း နတ်ဘုရားဘုံကိုရောက်တဲ့အခါ ငါမင်းကို တောင်ပိုင်းနယ်မြေကိုစူးစမ်းလေ့လာဖို့ လာခေါ်သွားမယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်တော့ မင်းမိသားစုက သဘောတူမှဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကိုခေါ်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။" ဤသို့ပြောနေစဉ် ကျန့်ထျန်းက ချင်အိမ်တော်ခန်းမဆောင်၏လားရာဘက်သို့ ခပ်ပေါ့ပေါ့တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို ချောမွေ့စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ယုမေမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ခပ်ဖွဖွဆိုသည်၊ "တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုခေါ်သွားဖို့၊ အနုနည်းနဲ့မရရင် တခြားနည်းလမ်းတွေ သဘာဝအတိုင်းရှိတာပေါ့။"

(နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ရှိရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်ပြီးညင်သာမှာတော့မဟုတ်ဘူး၊) သူမ စိတ်ထဲတွင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

(ဒါကိုနားထောင်ရတာ သူတို့ အင်အားသုံးဖို့ရည်ရွယ်နေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။)

ကျန့်ထျန်းမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ယုမေကို အဓိပ္ပာယ်ပါစွာတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ စကားများထဲမှဝှက်ဖဲအဓိပ္ပာယ်ကို သဘာဝအတိုင်းဖမ်းဆုပ်မိလိုက်ပြီး မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားကာ အလျင်အမြန်ဆိုသည်၊

"အဲ့ဒီအထိတော့ ရောက်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မိဘတွေ သဘောတူသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။"

သူ ဤသို့ပြောသော်လည်း သူ၏အဖေကလည်း သူ၏သားသမီးများ မိသားစုအတွက်ဂုဏ်ယူစရာများယူဆောင်လာရန် မမျှော်လင့်ဘဲ ဘေးကင်းစွာနေထိုင်လိုသည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ အကြီးအကဲကျန့်ထျန်းရီနှင့်အတူ တောင်ပိုင်းနယ်မြေကိုဖြတ်သန်းခရီးသွားရင်း မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေကောင်များကိုသတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းခြင်းမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ဝင်ရောက်၍ လူများကိုကုသကယ်တင်ခြင်းထက် အများကြီးပို၍အန္တရာယ်များသည်။

"အင်းလေ၊ ငါ့ဒုတိယညီက ပဉ္စမတန်း နတ်စွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ တစ်ညတည်းနဲ့ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။"

"အချိန်ကျလာတဲ့အခါကျမှပဲ အဲ့ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။" ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချင်အိမ်တော်၏ခန်းမဆောင်၌ ချင်ကျန့်အန်းက ရေနွေးငွေ့ထနေသော လက်ဖက်ရည်ကို မှုတ်နေသည်။ လက်ဖက်ရည်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လက်ဖက်ခြောက်နှစ်ရွက် ဟိုဒီလွင့်မျောနေပြီး တစ်ရွက်မှာ ဖြည်းညင်းစွာနစ်မြုပ်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် အခြားတစ်ရွက်မှာလည်း နစ်မြုပ်သွားသည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ မေမေလေးက စပ်စုပြီးမေးသည်၊ " ဘာလို့ လက်ဖက်ရည်မသောက်တာလဲ။" ချင်ကျန့်အန်းမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုချထားလိုက်ပြီး မရှင်းပြနိုင်စွာဆိုသည်၊

"ဒီလက်ဖက်ခြောက်တွေက နောက်ဆုံးမှာတော့ အောက်ခြေကို နစ်မြုပ်သွားကြမှာပဲ။"

မေမေလေးက ခိုးရယ်လိုက်သည်၊

"အောက်ခြေကိုနစ်မြုပ်သွားတဲ့လက်ဖက်ခြောက်တွေက အကောင်းဆုံးပဲလေ။" ချင်ကျန့်အန်းမှာ အနည်းငယ်မှင်တက်သွားပြီး ကျေနပ်အားရသွားသည်၊

"ဟုတ်တယ်၊ အောက်ခြေကိုနစ်မြုပ်သွားတဲ့လက်ဖက်ခြောက်တွေက အကောင်းဆုံးပဲ။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုကောက်ယူကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်မှာ အနည်းငယ်ပူပြီး ပြင်းရှသောရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချင်ဖုန်းက စိန်ဖြူဆင်ဖြူတော်၏ဆင်စွယ်နှင့် ပြင်ဆင်ထားသောအထက်တန်းကျောင်း ရူပဗေဒဖတ်စာအုပ်ကို သယ်ဆောင်ကာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'မှအုပ်စု ရူပဗေဒဖတ်စာအုပ်ကိုဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်းမှဆန်းသစ်သောသီအိုရီများကြောင့် သူတို့ မဆွဲဆောင်ခံရဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူတို့၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ရတနာတစ်ခုရှာတွေ့သည့်အလား။ အချို့မှာ အတွင်းမှအသိပညာဖြင့် လောကကိုအံ့ဩသွားစေမည့် အံ့ဖွယ်ပစ္စည်းများ ထုလုပ်နိုင်ကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြေညာကြသည်အထိပင်။

သို့သော် အကြီးအကဲယွမ် ရူပဗေဒဖတ်စာအုပ်ကိုယူကာ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ကြီးမားသောရည်မှန်းချက်များ ငြိမ်သက်သွားသည်။ ယုန်ကလေးလို ကောင်လေးကောင်မလေးတွေအုပ်စု၏ မကျေမချမ်းဖြစ်နေသောမျက်နှာထားများကို ရင်ဆိုင်ရင်း အကြီးအကဲက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ "ငါ သေသေချာချာလေ့လာပြီးတဲ့အခါ မင်းတို့ကို သင်ကြားပေးမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ စကားပြောပြီးနောက် သူ ထိုလူများ၏တောက်လောင်နေသောအကြည့်များကို နောက်ထပ်ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ဧရာမအဖြူရောင်ဆင်စွယ်ကိုကြည့်ရင်း "ဒီအရာကိုမမြင်ရတာ အချိန်အတော်ကြာပြီပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ရိုသေစွာမေးလိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲ၊ ဒီဓားရှည်ကိုထုလုပ်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ။" ဆံပင်ဖြူနှင့်အဘိုးကြီးက တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီး သက်ပြင်းချကာ "ငါတို့ ဓားကိုနောက်တစ်ကြိမ်ထုလုပ်နေမှတော့ သဘာဝအတိုင်း ငါတို့ရဲ့အစွမ်းအစအကုန် ထုတ်သုံးဖို့လိုအပ်တယ်။ ထုလုပ်ပြီးတဲ့ဓားက ကျန့်ထျန်းရီရဲ့အရင်ဓားလောက်မကောင်းရင် ငါ့မျက်နှာအိုကြီးကို ဘယ်မှာထားရမှာလဲ။"

"ပြန်သွားပြီးစောင့်နေလိုက်တော့၊ ဓားပြီးစီးမယ့်အခိုက်အတန့်ကို စောင့်နေလိုက်။"

"ငါပြောစရာမလိုဘဲ မင်းတို့သိလာလိမ့်မယ်။"

ချင်ဖုန်းမှာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ (တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ငါ့ညီရဲ့ဓားရှည်က အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုထဲက ကောင်းကင်ဖြတ်ဓားထက် မနိမ့်ကျဘူးပေါ့။) (ဒါ့အပြင် ဓားပြီးစီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ပြောစရာမလိုဘဲ သူသိလာလိမ့်မယ်။) (ဒါက ဓားပြီးစီးတဲ့အခါ သဘာဝလွန်ထူးခြားဆန်းကြယ်ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။) ချင်ဖုန်းက နားလည်သဘောပေါက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားသောနှလုံးသားဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဒုတိယညီရဲ့ကိစ္စက နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ။ နောက်တစ်ခုအနေနဲ့ ငါ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ငါ့အချိန်ကို ကောင်းကောင်းအသုံးချရမယ်။"