အသက်ရှင်နေခြင်းဟာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့အရာတစ်ခုပဲ

ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်နေသောနေ့ရက်များမှာ လက်ချောင်းများကြားမှ တိတ်တဆိတ် လျှောကျပျောက်ကွယ်သွားမြဲပင်။ အကြီးအကဲများကို ဓားထုလုပ်ပေးရန် အောင်မြင်စွာတောင်းဆိုပြီးနောက် ချင်ဖုန်း၏ဘဝမှာ သူ၏ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ဆေးကုသလေ့ကျင့်ခြင်း၊ စာအုပ်များအလွတ်ကျက်မှတ်ခြင်း၊ စာပေချီစွမ်းအင် စုဆောင်းခြင်း။

အကယ်၍ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခုရှိခဲ့သည်ဆိုပါက နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ လာရောက်သတင်းပို့ရခြင်းပင်။ ညနေပိုင်းများတွင် သူ သူ၏လှပသောမိန်းမနှင့်တွေ့ဆုံကာ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ပျိုးထောင်ရင်း၊ ဘဝအကြောင်းပြောရင်း၊ စံပြအယူအဆများကို ဆွေးနွေးရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးသည်။ သို့သော် သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်မှာ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ၏မိန်းမမှာ ဤအချိန်အတောအတွင်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်နှုန်းကို အတော်လေး စိတ်ပူနေပုံရခြင်းပင်။

ယခုမှာ ပထမလ (ဆောင်းဦးရာသီ) ဖြစ်ပြီး အေးစက်သောလေမှာ စူးရှနေသည်။ ချင်ဖုန်းက လန်နင်ရွှမ်နှင့်အတူ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'သို့ သွားရာလမ်းတွင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ကျင့်ယန်မြို့၌ နဂါးဓာတ်ကြောများ ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် သူ၏စာပေချီစွမ်းအင်စုဆောင်းနှုန်းမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ ယခု သူ ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ နဝမအဆင့်တွင်ရှိနေပြီး ပြီးမြောက်ရန် တစ်လှမ်းသာလိုတော့သည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန့်မှန်းချက်အရ ယနေ့မှာ သူ၏နှလုံးသားစစ်မေးခြင်း စမ်းသပ်မှုနေ့ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

စာအုပ်ထဲတွင်မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အတိုင်း ဤနှလုံးသားစစ်မေးခြင်း စမ်းသပ်မှု၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းအပေါ် နားလည်မှုမှာ ကွဲပြားသော်လည်း ခြွင်းချက်မရှိ၊ ကျင့်ကြံသူပေးသောအဖြေမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ အဋ္ဌမအဆင့် ကြည်လင်စိတ်နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။ ဤသို့ခေါ်ဆိုသော နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းမှာ ပုံစံအရ ပြုလုပ်ရသည့်ကိစ္စသက်သက်ကဲ့သို့ပင်။

ကျင့်ယန်မြို့ထဲတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ချင်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ကျင့်ယန်မြို့မှာ မြေကြီးတုန်လှုပ်လောက်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ လမ်းများမှာ ကျယ်ဝန်းရုံသာမက မြို့တော်မှာလည်း အပြင်ဘက်သို့ တိုးချဲ့နေသည်။ ဆယ်ရက်အကြာက အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ထိုးတက်သွားသည်နှင့် ကျင့်ယန်မြို့၏ မြို့တော်အကာအကွယ်အစီအရင်မှာလည်း ဖန်တီးပြီးစီးခဲ့ပြီး မြို့ထဲမှလူများ ဝမ်းမြောက်အော်ဟစ်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အကာအကွယ်အစီအရင်တည်ထောင်ခြင်းက ဤသို့အန္တရာယ်များသောလောကတွင် သူတို့ကို ပိုပြီးလုံခြုံတယ်လို့ ခံစားရစေလိမ့်မည်။ သူတို့အတွက်တော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ရှင်နေထိုင်ခွင့်ရခြင်းဟာ တကယ်ပဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့အရာတစ်ခုပါပဲ။

မှတ်သားဖွယ်ရာမှာ ထိုအချိန်ကပင် ကျန့်ထျန်းရီနှင့် ယုမေတို့ တော်ဝင်အမိန့်တော်တစ်ခုဖြင့် ဆင့်ခေါ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ ဤအကြောင်းကို များများစားစားမစဉ်းစားပေ။ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါးနှင့် ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှတစ်ဦးမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် အမြဲတမ်းနေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ညီမှာ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါးထံမှ အခမဲ့နီးပါး သင်ကြားခွင့်ရရှိခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး ဓားသိုင်းပညာနှင့် အတွင်းအမြင်များနှစ်ခုလုံးကို သင်ယူခဲ့ရရာ ကြီးမားသောအမြတ်တစ်ခု ရရှိပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဓားရူးသခင်ထွက်ခွာသွားစဉ်က သူ ဘာမျှမချန်ထားခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာမှာ ချင်အိမ်တော်အထက်မှကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းခုတ်ပိုင်းသွားသော ဓားချီတစ်ခုဖြစ်ပြီး လေဟာနယ်ကို စုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိကာ မဖျောက်ဖျက်နိုင်သော ဓားချီတစ်ခုပင်။ ချောမွေ့သောမှန်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းကဲ့သို့ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထူးဆန်းနေသည်။ အကယ်၍ နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ် စိုက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာပင်။ လျို့ကျန့်လီပင်လျှင် ဓားချီကိုမြင်သောအခါ အချိန်အတော်ကြာ ရပ်တန့်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

"မင်း မကြာသေးမီက အကြီးအကဲဓားရူးချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓားချီကနေ အတွင်းအမြင်တစ်ခုခုများ ရရှိခဲ့သေးလား" ချင်ဖုန်းက ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ဤအချိန်အတောအတွင်း သူမ၏ပုံမှန်အစောင့်တာဝန်များအပြင် လန်နင်ရွှမ်မှာ လျို့ကျန့်လီနှင့်အတူ ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်၌ သူမ၏ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရန်သင်ယူရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ညဉ့်နက်ပိုင်းများတွင် သူမ ချင်အိမ်တော်ခြံဝင်းသို့သွားရောက်ပြီး ဓားချီကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းအသာခါလိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲဓားရူးချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓားချီမှာ လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုတွေအများကြီးရှိတယ်။ ကျွန်မ အဲ့ဒါကိုနားလည်သဘောပေါက်ဖို့ကြိုးစားတဲ့အခါ တစ်ခုခုကိုဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သလို အမြဲခံစားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ ဘာမှနားမလည်လိုက်သလိုပဲ။" သူမ အတော်လေး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေပုံဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ ချင်ဖုန်းက နှစ်သိမ့်သည်၊

"ဖြစ်နိုင်တာက မင်းက ဓားသိုင်းနည်းစနစ်တွေထက် ဓားရှည်ပညာကို လေ့လာနေလို့ဖြစ်မှာပေါ့။" "မဟုတ်ဘူး၊ သခင်မလေးက ကျွန်မကိုပြောဖူးတယ်၊ နတ်လက်နက်သဘောတရားရဲ့အတွင်းအမြင်တွေက ပေါင်းစပ်ပြီး အပြန်အလှန်ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်တဲ့။ တစ်ခါတစ်လေ သိုင်းကွက်တွေတောင်မှ နေရာတိုင်းတွင် အသုံးချနိုင်တယ်တဲ့။ ကျွန်မ ဘာမှနားမလည်နိုင်ခဲ့တာက ကျွန်မရဲ့ပါရမီမလုံလောက်လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ့ဒုတိယညီတောင်မှ အဲ့ဒီဓားချီကနေ အတွင်းအမြင်တစ်ခုမှမရသေးဘူး၊ သူက အကြီးအကဲဓားရူးဆီကနေ အချိန်အတော်ကြာ လမ်းညွှန်မှုရရှိခဲ့တာတောင်မှပဲ။"

"ဓားချီက ဒီလောက်လျှို့ဝှက်နက်နဲတာ၊ ဒါက သဘာဝအတိုင်း တစ်ညတည်းနဲ့ ပြီးမြောက်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး" ဟု ချင်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ခ မသိသေးလို့ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်းရှန့်နဲ့ကျွန်မက ဒုတိယသခင်လေး ဓားသဘောတရား တတိယအဆင့်၊ စိတ်အလင်းနယ်ပယ်နဲ့ နီးစပ်နေပြီဆိုတာကို အာရုံခံမိနေပြီ" လန်နင်ရွှမ်က လေးစားအားကျသောအမူအရာဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။ သူမ ချင်အိမ်တော်သို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိစဉ်က သူမ ဒုတိယသခင်လေးထက် ကျင့်ကြံမှုရော လက်နက်များနားလည်မှုတွင်ပါ သာလွန်ခဲ့သည်။ သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက သူမကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက ပါးစပ်ဟကာ တစ်ခဏအကြာတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

(အမှန်ပင်၊ မနှိုင်းယှဉ်ဘဲနဲ့တော့ ဘယ်ခံစားရပါ့မလဲ။) (သူများရဲ့ကလေးက ကိုယ့်ရဲ့ဒုတိယညီဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒီခါးသီးတဲ့ခံစားချက်ကို သူဘယ်သူ့ကို သွားပြီးညည်းညူနိုင်မှာလဲ။)

"ဘာလို့ သခင်မလေးကို ဓားသဘောတရားအကြောင်း သင်ကြားပေးဖို့ မခိုင်းတာလဲ။ သူမက ဓားသဘောတရား ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ" ချင်ဖုန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။ သို့သော် လန်နင်ရွှမ်မှာ သူ၏စကားကြောင့် ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြုံးလိုက်သည်၊ "သခင်မလေးက ကျွန်မကို အရင်ကလမ်းညွှန်ပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သခင်လေး၊ သခင်မလေးရဲ့ပါရမီကို ခင်ဗျားသိထားသင့်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ရာစုနှစ်အတွင်း မဟာချန်မင်းဆက်တစ်လျှောက်လုံးမှာ ဘယ်သူမှ ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းက လူအများစုအတွက် သင့်တော်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသည်။ (ဒါက သူ့အရင်ဘဝတုန်းက ဂျီဩမေတြီပုစ္ဆာတစ်ခုအတွက် အတန်းထဲကပါရမီရှင်ကို အကူအညီတောင်းခဲ့တုန်းကလိုပဲ၊ ပါရမီရှင်က အရန်မျဉ်းတစ်ကြောင်းဆွဲလိုက်ပြီး 'အခု ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာ မင်းသိသင့်ပြီမဟုတ်လား' လို့ပြောခဲ့တာနဲ့တူတူပဲ။) (ပါရမီရှင်တွေက သာမန်လူတွေရဲ့အခက်အခဲတွေကို နားလည်နိုင်ခဲတယ်တကား!)

သူ လန်နင်ရွှမ်အတွက် စတင်ကိုယ်ချင်းစာလာသည်၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှလူတိုင်းမှာ ပါရမီရှင် သို့မဟုတ် ထူးခြားဆန်းကြယ်သူများချည်းသာ။ ထိုသို့သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာနေထိုင်ရခြင်းက သဘာဝအတိုင်း မိမိကိုယ်မိမိ သံသယဝင်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

(အိုး၊ ခဏနေဦး၊ ခြွင်းချက်တစ်ခုတော့ရှိခဲ့တယ်—အောက်ဆုံးမှာရှိတဲ့ မီးသွေးခေါင်းပေါ့။)

ချင်ဖုန်းက ဘေးမှသူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမအတွက် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ထို့နောက် သူ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ပြီး လမ်းမပေါ်မှ သကြားလုံးသစ်သီးဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရုတ်တရက် လှမ်းမြင်လိုက်သည်။ စိတ်ကူးတစ်ခုရသွားသည်နှင့် သူ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "သူဌေး၊ သကြားလုံးသစ်သီးက ဘယ်လောက်လဲ။" "တစ်လုံးကို နှစ်ပြားပါ။"

ဆိုင်ရှင်မှာ သွယ်လျသောကိုယ်လုံးနှင့် ကြမ်းတမ်းသောအသားအရေရှိသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကြင်နာစွာပြုံးနေသည်။ သူ၏ဘေးတွင် လူငယ်တစ်ယောက်ထိုင်နေပြီး သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ချောင်းကိုကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ရေးဆွဲနေသည်။ ချင်ဖုန်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ပြုံးကာ ထိုကောင်လေး လက်ရေးလှပညာလေ့ကျင့်နေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ သူ ပြားစေ့ရှစ်ပြားပေးကာ သကြားလုံးသစ်သီးလေးလုံး ဝယ်ယူလိုက်သည်။ သူ လန်နင်ရွှမ်ကို တစ်လုံးပေးလိုက်သည်။ သူမ သကြားလုံးသစ်သီးကိုလက်ခံရရှိသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏မျက်ခုံးနှင့်မျက်လုံးများ လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး သူမကို ထူးကဲစွာလှပသွားစေသည်။ သို့သော် လန်နင်ရွှမ် သကြားစိမ်ဆီးသီးအရေအတွက်ကို ရေတွက်သောအခါ သူမ၏မျက်ခုံးများ အသာအယာတွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ ဘာတွေစဉ်းစားနေသည်ကို မရှင်းလင်းပေ။

ချင်ဖုန်းက သကြားစိမ်ဆီးသီးတစ်လုံးကို အရသာမြည်းကြည့်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်၊ "မဆိုးဘူး၊ တကယ်ချိုတယ်။" သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေသည်၊ "ဒီကျွမ်းကျင်မှုတွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ဘိုးဘွားတွေဆီက လက်ဆင့်ကမ်းလာတာဆိုတော့ သဘာဝအတိုင်း ထိပ်တန်းတွေချည်းပါပဲ။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆိုင်ရှင်က အနီးအနားမှကလေးတစ်ယောက်၏အပြုအမူများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြင့်ဆိုသည်၊

"ထိုက်ဝါအာ၊ မင်း ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေတာလဲ။ ဒါတွေနဲ့မကလိဖို့ ငါမင်းကိုပြောထားတယ်မဟုတ်လား။" လူငယ်လေးမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏အဖေ၏မျက်နှာအမူအရာကိုမြင်သောအခါ သူ စိတ်မပါ့တပါနဲ့ သစ်ကိုင်းကိုလွှတ်ချလိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှကောက်ကွေးနေသောစာလုံးများကို သုတ်သင်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်၊

"သူစာရေးတာကြိုက်ရင် သူ့ကိုရေးခိုင်းလိုက်ပေါ့။ ဘာလို့ တားမြစ်ရတာလဲ။" ဆိုင်ရှင်မှာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဆိုသည်၊

"ဒီခေတ်ကြီးမှာ စာဖတ်တာ၊ စာရေးတာက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ ဒီလိုပရမ်းပတာဖြစ်နေတဲ့လောကကြီးမှာ ဒီလိုအရေးမပါတဲ့အရာတွေနဲ့ အချိန်ကုန်ခံမယ့်အစား ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင်လုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အနာဂတ်မှာ အန္တရာယ်နဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ပိုမြန်မြန်ပြေးနိုင်တာပေါ့။"

ထို့နောက် သူ လူငယ်လေးကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းသည်၊ "အိမ်ပြန်ပြီး မင်းအမေဆီကနေ သကြားလုံးသစ်သီးလုပ်နည်းကို သင်ယူလိုက်။ အနည်းဆုံးတော့ အနာဂတ်မှာ မင်းအတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပေါ့။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါမရှိတော့ရင် မင်းငတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

လူငယ်လေးမှာ မတ်တပ်ရပ်ကာ တုံ့ပြန်ပြီး လမ်း၏ဘေးဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ အလျင်လိုမှုကြောင့် သူ ကျောက်တုံးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိ၍ ခလုတ်တိုက်လဲကျသွားလုနီးပါး။ စိုးရိမ်နေသော အမျိုးသားက "ဖြည်းဖြည်းသွားလေကွာ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက ဆိုင်ရှင်၏ဖာထေးထားသောဘောင်းဘီကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ညာဘက်ခြေထောက်မှအပေါက်နေရာ၌ ထင်ရှားသောအမာရွတ်တစ်ခုက သူ၏မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အမျိုးသားကလည်း ချင်ဖုန်း၏အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူ၏ဘောင်းဘီအောက်ပိုင်းကိုဆွဲချကာ ဒဏ်ရာကိုဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး "အဲ့ဒီညတုန်းက လမ်းတွေပေါ်မှာ မိစ္ဆာတွေပြည့်နေခဲ့တာ။ တော်သေးတယ်၊ ကျွန်တော်မြန်မြန်ပြေးပြီး အထဲဆုံးလမ်းကြားထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့လို့။ ကပ်သီးလေးလွတ်သွားတယ်၊ " ဟု ဆိုလိုက်သည်။

(တစ္ဆေတစ်ရာည ဟုတ်လား။) ချင်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး တိုးညင်းစွာဆိုသည်၊ "မဟာဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်ရင် ကံကောင်းခြင်းကြီးကြီးမားမား ရောက်လာတတ်တယ်။" ဆိုင်ရှင်က လက်မထောင်ပြသည်၊ "သခင်လေး၊ ခင်ဗျားက ပညာတတ်တစ်ယောက်လိုပဲ။ ဒါက နက်နဲတဲ့ဆိုရိုးစကားပဲ။ ဒီမြို့ငယ်လေးမှာ လက်ရှိ မငြိမ်သက်မှုတွေနဲ့ဆိုတော့ ဘဝကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြတ်သန်းဖို့အချိန်တန်ပြီ။"

"ဒီသကြားလုံးသစ်သီးတွေအားလုံးကို ကျွန်တော်ယူမယ်" ချင်ဖုန်းက ကြေးနီပြားစေ့တစ်ကုံးကို ထုတ်ယူရင်း ဆိုလိုက်သည်။ ဆိုင်ရှင်မှာ အကြိမ်ကြိမ်ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရင်း ချင်ဖုန်းနှင့်သူ၏အဖော်တို့ ထွက်ခွာသွားသည့်ပုံရိပ်များကို ကြည့်နေသည်။ အေးစက်သောလေ တိုက်ခတ်လာသည်နှင့် သူ တုန်ယင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ခြေရာလက်ရာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။