မင်းရဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ပုံစံက ငါ့အကြိုက်နဲ့ကိုက်ညီတယ်

ချင်ဖုန်းက လေကိုမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသိစိတ် ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ လှေကားထစ်ကိုးဆင့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်မှာမူ ရှိနေဆဲ။ သူ၏ယခင်စကားများမှာ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကမ္ပည်းစာကဲ့သို့ ထွင်းထုထားသည့်အလား။

သူနှင့်တူသောပုံရိပ်ယောင်က ပြုံးလျက် "မင်း ဒီနေ့ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေကို မမေ့နဲ့ဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်မှာ အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့အဖြစ်ပြောင်းလဲကာ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွင်းစိတ်၏ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်မှုတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်ဆန်းစစ်သုံးသပ်ရန် တိုက်တွန်းနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် မှန်းဆချက်တစ်ခုရှိနေသည်။

"ငါ့ကိုယ်ထဲက စာပေချီစွမ်းအင်က သိသိသာသာ ပိုပြီးအားကောင်းလာတယ်။ အခု ငါ့စိတ်ထဲမှာ ထူးကဲစွာ ကြည်လင်ရှင်းလင်းနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။" လက်မဖြူများ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များ၌ စုစည်းလာပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံ (စာပေနည်းစနစ်) ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤစာပေနည်းစနစ်နှစ်ခု၏အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ သူ နဝမအဆင့်၌ရှိနေစဉ်ကထက် သိသိသာသာ ပို၍အားကောင်းနေသည်။ အထူးသဖြင့် လက်မဖြူစာပေနည်းစနစ်မှာ သူ၏စာပေချီစွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝအသက်သွင်းလိုက်သောအခါ အဖြူရောင်အပ်မှာ အပ်တစ်ချောင်းမဟုတ်တော့ဘဲ တစ်ပေခန့်ရှည်သော ဓားတိုတစ်လက်နှင့် ပိုတူနေသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း လက်မဖြူစာပေနည်းစနစ်ကို ကျေနပ်စွာကြည့်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုရှာဖွေတွေ့ရှိသည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒါက အရမ်းသေးသွယ်လွန်းသေးတယ်။"

"မင်း စာပေသူတော်စင် အဋ္ဌမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်သွားပြီလား" ကြည်လင်သောအသံတစ်ချက် သူ၏နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မဖုံးကွယ်နိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ကန်းဖေးလန်မှာ တစ်ချိန်ချိန်က သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏စွဲမက်ဖွယ်ရာ အပြာနုရောင်မျက်လုံးများက သူ့ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်။ အနက်ရောင်လေးထောင့်ပဝါတစ်ခုက သူမ၏အပြစ်အနာအဆာကင်းသော လှပသည့်မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ကန်းဖေးလန်၏ လှပကျော့ရှင်းသောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကိုမူ မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ (အကယ်၍ မျက်နှာဖုံးပဝါကိုသာ ဖယ်ရှားလိုက်မည်ဆိုပါက မည်သို့သော အံ့မခန်းအလှတရားမျိုး ပေါ်ထွက်လာမည်နည်း။)

တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများကိုမှေးစင်းလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသောအမူအရာပြကာ "ငါ နောက်ဆုံးတော့ အဋ္ဌမအဆင့် ကြည်လင်စိတ်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်သွားပြီ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ပျော်ရွှင်မှုကိုဖော်ပြရန် သူမကိုပွေ့ဖက်လိုဟန်ရှိသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကန်းဖေးလန် ဤလှုပ်ရှားမှုကိုမြင်သောအခါ ပန်းရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူမ၏ဖြူစင်သောနားရွက်ဖျားများပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာတက်သွားပြီး သူမ မသိစိတ်ကပင် နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ သူမ အနည်းငယ်သတိကြီးစွာထားပြီး မလုံမခြုံဖြစ်နေကာ "ရှင့်ဘာလုပ်မလို့လဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

(မအောင်မြင်ဘူးပဲ။) ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းသပ်ကာ တောင်းပန်သောမျက်နှာထားဖြင့် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်၊ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ခုနက အဋ္ဌမအဆင့် ကြည်လင်စိတ်နယ်ပယ်ကိုဝင်ရောက်သွားတော့ တစ်ခဏလောက် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်သွားလို့ပါ။" "နောက်တစ်ခါ ပိုသတိထားပါ" ကန်းဖေးလန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြန်ဖြေပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နောင်တနှင့် ညှိုးငယ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တပြက်ဖြတ်သန်းသွားသည်။

နှစ်ဦးသား သာမန်စကားများပြောရင်း လှေကားမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သူတို့ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'မှ ထွက်ခွာတော့မည်ပြုစဉ် ကန်းဖေးလန်က ရုတ်တရက် "သကြားလုံးသစ်သီးတွေက အရသာရှိပြီး ချိုမြိန်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ အမှန်တော့ သူမ တစ်လုံးသာစားသုံးခဲ့ပြီး ကျန်သည်တို့ကို ယခင်သကြားရုပ်တုများကဲ့သို့ပင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူမ ထုတ်ဖော်ပြောကြားမည်မဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားကြိုက်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ကျွန်တော် ယူလာခဲ့ပေးပါ့မယ်။" "ကောင်းပြီ" ကြည်လင်အေးစက်သောအသံက ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်အနည်းငယ်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘိုးကြီးပိုင်လီက ထွက်လာသောနှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "အိုး၊ စာပေသူတော်စင် အဋ္ဌမအဆင့်ကိုဝင်ရောက်သွားပြီကိုး၊ မဆိုးပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ လူတွေကြည့်လို့ရတဲ့အဆင့်တော့ ရောက်လာတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏နားထင်ကြောများ ထောင်ထလာပြီး သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်သည်။ နယ်ပယ်တိုးတက်မှု၏ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကန်းဖေးလန်နှင့် သက်သောင့်သက်သာစကားပြောဆိုခဲ့မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ (ဒီအဘိုးကြီးက တကယ်ပဲ ပါးစပ်ကြမ်းတာပဲ။)

"ဘယ်လိုလဲ။ မင်း စာပေသူတော်စင် အဋ္ဌမအဆင့်ကိုဝင်ရောက်သွားပြီဆိုတော့ ငါ့ဆီမှာ တပည့်မခံသင့်ဘူးလား။ ဟူး၊ မကြာသေးမီက ငါ့ခါးကနာနေပြီး ငါ့ကိုယ်က တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ဆိုးရွားလာနေပြီ။ ငါ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအချို့ကို ခွဲဝေထမ်းဆောင်ပေးမယ့် ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့တပည့်တစ်ယောက် ရှာဖို့အချိန်တန်ပြီပဲ" အဘိုးကြီးက သူ၏ပခုံးများကို ထုနှက်ရင်း ထိုသို့ဆိုလိုက်သည်။

(တပည့်အဖြစ်လက်ခံမွေးစားမှာလား။ ဟွန်း၊ ဒီအဘိုးကြီးက ပုံမှန်ဆို ငါ့ကိုဆူပူကြိမ်းမောင်းနေကျ၊ အခုကျတော့ ဒီလိုတောင်စဉ်းစားနေသေးတယ်။ သူ ငါ့ကို အလကားခိုင်းစားချင်နေတာလား။)

ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ်မှာ ကွေးတက်သွားပြီး မျက်လုံးများဆီသို့ မရောက်ရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် "ဒီသစ်ဆွေးတုံး၊ ဒီဂျူနီယာကတော့ လောကဓံနဲ့ တိုက်စားခံရဦးမှာမို့လို့ အကြီးအကဲများကို ထွင်းထုပုံဖော်ပေးဖို့ ဒုက္ခမပေးလိုတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကြီးပြင်းလာတဲ့အခါကျမှပဲ အကြီးအကဲဆီကို ကျွန်တော့်ဆရာအဖြစ် တပည့်လာခံပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးပိုင်လီမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူ၏နားကိုကလော်လိုက်ပြီး အညစ်အကြေးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်၊ "ငါ မင်းကိုထွင်းထုပုံဖော်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့လို့လားကွယ့်။" ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

(အဘိုးကြီးရဲ့ ဝံပုလွေလို လောဘကြီးသောရည်မှန်းချက်တွေက ပေါ်ထွက်လာပြီ၊ ဖုံးကွယ်ဖို့တောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ သူက အလကားခိုင်းစားချင်နေတာပဲလား။) (ရွံရှာစရာကောင်းလိုက်တာ!) ချင်ဖုန်းမှာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်ပင် စိတ်မပါတော့ပေ။ အေးစက်သောနှာမှုတ်သံတစ်ချက်ဖြင့် သူ လှည့်ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ဘေးမှကန်းဖေးလန်က လန်နင်ရွှမ်၏အံ့ဩတကြီးအကြည့်အောက်တွင် လက်ဆန့်တန်းကာ သူ၏အင်္ကျီလက်ကိုဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အဘိုးကြီးထံသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ (အစ်မကန်းက ဘာကိုဆိုလိုနေတာလဲ။) "သူ့တပည့်။" အနက်ရောင်လေးထောင့်ပဝါအောက်မှ တိုးညင်းသောစကားလုံးနှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကန်းဖေးလန်က သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့် အဆက်မပြတ်အချက်ပြနေပြီး သူ ဤအခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်စေချင်ပုံရသည်။

"အစ်မကန်း၊ ဒါက..." ချင်ဖုန်းက ချီတုံချီတုံဖြစ်သွားသည်။ လှပသူတစ်ဦး၏အကြံပြုချက်ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ဤသည်က သူ့ကို အနည်းငယ် ခုခံလိုစိတ်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်လှဲလျောင်းနေသော အဘိုးကြီးထံသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ သူတို့၏စကားဝိုင်းကို ဂရုမစိုက်သည့်အလား ပျော်ရွှင်စွာ နားကလော်နေဆဲ။ (ဒီဖြစ်ကတတ်ဆန်းပုံစံကိုကြည့်ပါဦး။ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ကို ဆရာအဖြစ်လက်ခံလိုက်ရင် ကိုယ့်အတွက် ဒုက္ခပဲများမှာပဲ။)

"ဒါပေမဲ့ မာနကြီးတဲ့အစ်မကန်းတောင်မှ ငါ့ကို ဒီအဘိုးကြီးကိုဆရာအဖြစ်လက်ခံစေချင်နေမှတော့ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့အထောက်အထားက ဘာလဲ။" ချင်ဖုန်းမှာ အဘိုးကြီးအပေါ် မှန်းဆချက်များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏ရှေ့မှလူကို ထိုဖမ်းရခက်သောကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ဆက်စပ်ရန် ခက်ခဲနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ "အဘိုးကြီးက 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'လို ရတနာတွေကိုစောင့်ရှောက်နိုင်မှတော့ သူ့ရဲ့နောက်ခံက သေချာပေါက် မရိုးရှင်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ တံခါးစောင့်တစ်ယောက်သက်သက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ဆရာတစ်ယောက်လက်ခံတယ်ဆိုတာ တစ်သက်တာကိစ္စ၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆလုပ်လို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ နှစ်ခါပြန်စဉ်းစားရမယ်။" အစ်မကန်းအတွက်မူ သူ လောလောဆယ်တော့ သူမကိုစိတ်ပျက်စေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ချင်ဖုန်းက အခြေအနေ၏ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုများကို နားလည်ပြီး တပည့်အဖြစ်လက်ခံခြင်းကိစ္စကို ရှောင်တိမ်းရန်ဆင်ခြေတစ်ခု ရှာဖွေရန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ အဘိုးကြီး၏ညာဘက်လက်၊ နားကလော်နေသောလက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဘိုးကြီး၏ညာဘက်လက်ချောင်းထိပ်များပေါ်တွင် အဖြူရောင်မြူအစုအဝေးငယ်တစ်ခု လွင့်မျောနေသည် ထိုမြူမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဘိုးကြီး၏မှုတ်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားနည်းစနစ်—မြူမှောင်ကြားမှ ပန်းများမြင်ခြင်းပဲ!" ချင်ဖုန်းက တံတွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ထိတ်လန့်မှုမှာ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင်ပင်။

"ဒီအဘိုးကြီးက အရင်က ငါ့ကိုလှည့်စားနေခဲ့တာ။ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကိုသုံးခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကျွမ်းကျင်သူက သူပဲ!"

(မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ! ငါ့လို ဖြူစင်တဲ့စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ကို လှည့်စားရတာ၊ သူ့ဝိညာည် က မနာကျင်ဘူးလား။) (ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဒီအားကိုးထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကိုတော့ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်။)

ချင်ဖုန်းက ကြိမ်ကုလားထိုင်ဘေးမှမြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝိုင်ပန်းကန်လုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး အတွင်း၌ ဝိုင်တစ်ဝက်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ထို့နောက် ဝိုင်ပန်းကန်လုံး အစောင့်အရှောက်မဲ့နေစဉ် သူ သူ၏ညာခြေကို ရှေ့သို့ပို့လိုက်သည်။ ခပ်တိုးတိုးအသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ဝိုင်ပန်းကန်လုံး မှောက်ကျသွားပြီး ဝိုင်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်သွားသည်။ သူ တောင်းပန်ဟန်ဆောင်ကာ "ကျွန်တော် ဒီမှာ ဝိုင်ခွက်တွေရှိနေသေးတာကို တကယ်ပဲသတိမထားမိလိုက်ဘူး။ ဆရာ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ တပည့်ဆီမှာ ဝိုင်ကောင်းတချို့ ဖွက်ထားတာရှိပါတယ်။ တပည့် ဆရာ့အတွက် ဖြည့်ပေးပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် 'နတ်ဘုရားမူးယစ်ရီဝေ'မှာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူပြီးဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် ဝိုင်ခွက်မှာ ပြည့်သွားပြီး ချင်ဖုန်းက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်ကပ်လိုက်သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ ဘေးမှလန်နင်ရွှမ်၏လှပသောမျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေခြင်းမှ မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ကန်းဖေးလန်မှာလည်း ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ သူတို့၏အစွမ်းအစဖြင့် ချင်ဖုန်း၏လုပ်ရပ်ငယ်လေးများကို သူတို့ မည်သို့ မမြင်ဘဲနေနိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သောခဏလေးကပင် သူ ဆရာအဖြစ်လက်ခံရန် ချီတုံချီတုံဖြစ်နေခဲ့ပြီး ယခုမူ သူကိုယ်တိုင်ပင် တပည့်ဟု မိမိကိုယ်မိမိ ရည်ညွှန်းနေသည် ။ "သခင်လေး..." လန်နင်ရွှမ်မှာ ခေါင်းလွှဲလိုက်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှအဘိုးကြီးက ဝိုင်ခွက်ကိုယူကာ ချင်ဖုန်းကို ပြုံးတစ်ဝက်မပြုံးတစ်ဝက်အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရင်း "မင်းရဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ပုံစံက ငါ့အကြိုက်နဲ့ကိုက်ညီတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏စကားကြောင့် ချောင်းတစ်ချက်ဆိုးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာ အနည်းငယ်နီမြန်းသွားသည်၊

"ဆရာ၊ ကျွန်တော့်ကို ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ။"

အဘိုးကြီးက ရုတ်တရက်သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ရှေးရိုးစွဲလူကြီးတွေ နန်းတွင်းကိုအရာရှိအဖြစ်ဝင်ရောက်ရင် လာဘ်စားတဲ့အရာရှိတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်လို့မရဘူး။ အရမ်းဖြောင့်မတ်တည်ကြည်တဲ့လူတွေ စစ်တပ်ကိုဦးဆောင်ရင် မကြာခဏ ခက်ခဲတဲ့အနေအထားမှာ ကြုံတွေ့ရတတ်တယ်။ မင်းလိုစာပေပညာရှင်မျိုးတွေပဲ အခြေအနေသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ကောင်း ဖွင့်လှစ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

(ဟင်?) ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ (သူ ငါ့ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတယ်လို့ ဆိုလိုနေတာလား။) (ရင်းနှီးသည်ဖြစ်စေ မရင်းနှီးသည်ဖြစ်စေ ခင်ဗျားသာ အဲ့ဒီလိုပြောရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အသရေဖျက်မှုနဲ့ စွပ်စွဲဦးမှာပဲ။) ထို့နောက် သူ ပြန်ပြုံးလိုက်သည်၊ "ဆရာပြောတာမှန်ပါတယ်။"

"အာ၊ အသက်ကြီးလာပြီ။ ဒီအရာတွေစဉ်းစားနေရုံနဲ့ ငါ့နှလုံးသားကို ပင်ပန်းစေတယ်။ ဒါနဲ့ ဒီပခုံးက ဘာလို့ နောက်တစ်ခါ ကိုက်ခဲနေရပြန်တာလဲ။" ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်သွားသည်၊ "တပည့် ဆရာ့ကို နှိပ်နယ်ပေးပါ့မယ်။" အဘိုးကြီးက မျက်လုံးများကိုမှေးစင်းလိုက်ပြီး သာယာကျေနပ်သောအမူအရာပြကာ "လက်ချောင်းတွေမှာ အားအနည်းငယ်ပါတယ်။" သူ ညကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်လိုက်ရာ လဆုတ်ပိုင်းလမင်းဆိုင်းတွဲနေပြီး ကြယ်များ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လင်းလက်ကာ တိမ်တစ်စမျှမရှိပေ။ "ပြောင်းလဲတော့မယ်။" "ပြောင်းလဲမှာလား" ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများမှာ စပ်စုနေကြပြီး မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်လက္ခဏာကိုမျှ မခွဲခြားနိုင်ကြပေ။