ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဂူမှ ထွက်ခွာခြင်း

"ဟင်?"

ယွင်ရီကျန်း၏ ပြောဆိုချက်ကို ကြားလိုက်ရသော ချင်ရှန်းဝူ၊ ရွယ်ပင်း နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဂူ၏ ပဉ္စမအဆင့်အတွက် စိန်ခေါ်မှုကိုစတင်ခဲ့လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ရှန်းဝူ၊ ရွယ်ပင်းနှင့် ယွင်ရီကျန်းတို့သည် မျက်လုံးချင်းဆုံကာ အချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများ၌ မယုံနိုင်သော အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဆန်ကြယ်ကောင်းကင်ဂူအတွင်း ပဥ္စမအဆင့်တွင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ကျယ်ပြန့်သော ဥမင်တစ်ခုတွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ၎င်းသည် တောင်တစ်လုံးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ယာယီနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

ပဉ္စမအဆင့်က သူ့၏ပြိုင်ဘက်မှာ သူ့ရှေ့မှ ဤတောင်ကြီးဖြစ်နိုင်ပါသလား?

ဝုန်း..!

အတွေးက သူ့စိတ်ထဲ ဖြတ်သွားသည်နှင့် တောင်ကြီးက ရုတ်တရက် ရွေ့သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ကျောက်လက်တစ်ချောင်းသည် မိုးကြိုးများဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်ဆီသို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

"ဟင်?"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချန်ရွမ်က ချက်ချင်းနားလည်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် တောင်တစ်လုံးမဟုတ်ဘဲ တောင်နတ်ဆိုးဖြစ်ပြီး တောင်သည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဝုန်း....!

ခနအကြာတွင် အဆုံးမဲ့ အစိမ်းရောင်အလင်းက ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။

အရှေ့စိမ်းနဂါးအလံကို ကျန်းချန်ရွှမ်က ဆင့်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံမြည်သွားခဲ့သည်။

အရှေ့စိမ်းနဂါးအလံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစိမ်းရောင်အလင်းဒိုင်းသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်မီ ခဏမျှ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

"ဘာ?"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ပေါ်မှ အံ့အားသင့်ဖွယ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျုန်း...

၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ရွေ့လျားနေစဉ်တွင်ပင်၊ တောင်သည် တဖြည်းဖြည်း ခြေလက်များ ၊ ဦးခေါင်းတစ်လုံးနှင့် လည်ပင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး တောင်နတ်ဆိုး ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေတော့သည်။

ထိုတောင်နတ်ဆိုးသည် ပေတစ်သိန်းနီးပါး အမြင့်ရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေစဉ် ၎င်းသည် ကြီးမားသော အရိပ်ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

၎င်း ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် တည်ရှိမှုက ခုခံရန် အတွေးကို အချည်းနှီး ဖြစ်စေခဲ့ သည်။

နတ်ဆိုးများအားလုံးထဲ တောင်နတ်ဆိုးများသည် အင်အားအရှိဆုံးဖြစ်ကာ အထူးသဖြင့် ခွန်အား နဲ့ ခုခံကာကွယ်မှုများတွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချန်ရွှမ်၏ တောင်နတ်ဆိုးနှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုဖြစ်သည်။

အနှစ်သာရကိုးပါးကျင့်ကြံရေးလောကတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ သို့မဟုတ် ပိုးကောင်နတ်ဆိုးများနှင့် ရေနေနတ်ဆိုးသတ္တဝါများ၊ နတ်ဘုရားသွေးကြောရှိသူများကိုသာ တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့ တောင်နတ်ဆိုးမျိုးကို သူတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးပါ။

တောင်နတ်ဆိုး၊ မင်းဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ငါကြည့်ဦးမယ်။

ချက်ချင်းပင် ၊ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မွမ်းမံခြင်းနည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို အမှတ်ရစေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရောင်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝုန်း..!

လျှင်မြန်သောရွေ့လျားမှုမရှိပါ ၊ ရက်စက်သော အင်အားသာဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ရှေ့သို့တိုးလိုက်သည်။

ဝုန်း...ဝုန်း...ဝုန်း.....

ခဏလေးအတွင်း၌ သူနှင့် တောင်နတ်ဆိုးတို့သည် အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်မှု ထောင်နဲ့ချီ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီသည် အကြွင်းမဲ့စွမ်းအားတိုက်မိမှုများဖြစ်ပြီး လေထုအလယ်ပိုင်းတွင် အဆက်မပြတ် တိုးပွားနေသော အသံများကို ဖန်တီးပေးသည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် လှိုင်းလုံးများ က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်နံရံများကို အပျက်အစီးများ နှင့် မြေမှုန့်များ အဖြစ် ချေမွပစ်ခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ တောင်နတ်ဆိုးသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပိုတိုးလာခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ၎င်းသည် ယခုကဲ့သို့ ညီမျှသော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်နိုင်ရန် မပြောသေးနှင့်၊ သူ့ခွန်အားနှင့် ကိုက်ညီနိုင်မည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်မျှ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသေးပါ။

ထိုသူသည် တကယ်ပင် လူသားကျင့်ကြံသူဖြစ်ပါသလား?

ဝုန်း....!

နောက်ဆုံးတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက ကွဲကွာသွားကြစဉ်တွင် ထိုတောင်နတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် များစွာသော အက်ကွဲရာများနှင့် ပြည့်သွားခဲ့သည်။

ထိုအက်ကွဲရာများသည် ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မြင်သာသည့်နေရာတွင် မရှိခဲ့ကြသော်လည်း ရှိနေသည်မှာ သိသာပါသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်က ၎ င်းကို ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အင်အားဖြင့်သာ အနိုင်ယူခြင်းသည် စိန်ခေါ်မှု ဖြစ်နိုင်သည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရောင်ငါးရောင်ရှိသော အစိမ်း ၊ အနီ ၊ အဝါ ၊ အဖြူ ၊ အပြာရောင်တို့သည် သူ့နောက်မှ ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောင်နတ်ဆိုး တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိမီပင် ၎င်းကို လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။

ကျီ!

အစ၌ တောင်နတ်ဆိုးသည် အဘယ်ကြောင့် မထိခိုက်ရသည်ကို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သို့သော် သိပ်မကြာခင်၌ပင် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်း ၏ အစွမ်းသတ္တိ၊ စိတ်ဓာတ်နှင့် ခုခံကာကွယ်မှုသည်ပင် ၎င်းတို့ ၏ မူလအဆင့်မှ ရုတ်တရက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ကျဆင်းသွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အာရုံခံလိုက်မိသည်။

မည်ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောအကျိုးဆက်များ ဖြစ်စေနိုင်သနည်း?

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ လက်ချောင်းထိပ်များသည် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို စုဆောင်းလိုက်ပြီး ၎င်းသည် တောင်နတ်ဆိုးကို တိုက်ရိုက်ညွှန်လိုက်သည်။

ကျီ!

ရုတ်တရက်!

ကြောက်စရာကောင်းသော အင်အားစုတစ်ခုသည် တောင်နတ်ဆိုးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာသည်။

သူ၏ အသက်စွမ်းအင်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်မျိုး၌ အသက်ကုန်သွားသည်အထိ အချိန်သိပ်ကျန်တော့မည်မဟုတ်ပါ။

၎င်းသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ တက်ရောက်ပြီးနောက် အသစ်နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည့် သစ်သားဓာတ်နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ဖြစ်ကာ အခြားသူများ၏ အသက်ဓာတ်ကို ကုန်ဆုံးစေနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး ညိုးနွမ်းခြင်းဟု ခေါ်လေသည်။

"သေစမ်း!"

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ပြင်းထန်စွာအော်လိုက်ပြီး သူ၏ မြေနက်လှံကို လွှဲလိုက်သည်။

ဂျုန်း...

ကောင်းကင်ကြီး ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ရှိန်လောက်သည့်အင်အားက တောင်နတ်ဆိုး၏မျက်စိအား အကြိမ်ကြိမ် ကျဉ်းမြောင်း သွားစေသည်။

၎င်းသည် ဒေါသထွက်ကာ အော်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် အဝါရောင်အလင်းများကို ရောင်ပြန်ဟပ်စေကာ ၎င်း၏ကြိးမားသော လက်ဖဝါးကြီးသည် ကောင်းကင်ဆီသို့ ထိုးကျလာခဲ့သည်။

ဝုန်း...ဝုန်း...ဝုန်း.....

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ အားနည်းစေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် တောင်နတ်ဆိုး၏ အစွမ်းသတ္တိနှင့် ခုခံကာကွယ်မှုမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်သည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အတင်းဆုတ်ခွာရန် တွန်းအားပေးခံနေရလေသည်။

သတိလွတ်သွားချိန်တွင် မြေနက်လှံသည် သူ၏ခေါင်းကိုထိုးခွဲလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း..!

တောင်နတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်းသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်းနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲစပြုလာခဲ့လေတော့သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အလျှင်အမြန်ပြောင်းလဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် ဂူဗိမာန်အစား ကျယ်ပြန့်သော စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် သူကိုယ်သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

"ဟင်?"

ငါက ဆဠမအဆင့်မှာ ရှိနေပြီလား?

သိချင်စိတ်သည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤဆဠမအဆင့်တွင် မည်သည့် ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို တွေးတောနေမိသည်။

ထိုအတွေးက သူ့စိတ်ထဲမှာ ဖြတ်သွားသည်နှင့် သူ့နားတွင် လေတိုက်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမတုံ့ပြန်နိုင်ခင်၌ပင် သူ့ရှေ့တွင် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုက တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့နေသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

"ဟင်?"

ငါ ချက်ချင်းပဲ ရှုံးသွားတာလား?

ကျန်းချန်ရွှမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်က မည်သူနည်းဟူသည်ကိုပင် မရှုံးသွားခင်က မမြင်ခဲ့ရပါ။

ဒါကဘယ်လို ဟာသမျိုးလဲ။

ပဉ္စမအဆင့်နဲ့ ဆဌမအဆင့်ကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ အဲလောက်တောင် ကျယ်ပြန့်တာလား?

သို့သော် သူ့ကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူခဲ့သော ပြိုင်ဘက်၏ အရိပ်အမြွက်ကို သူ မဖမ်းနိုင်ခင်တွင်ပင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၏ လောကကြီးက လှည့်ပတ်နေသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ့မျက်လုံးများကို ထပ်မံဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဂူ၏ အပြင်ဘက်တွင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ဂူအပြင်ဘက်တွင် မည်သူမျှ ဦးစွာစကားမပြောခဲ့ပေ။

သူ၏ ဆရာ ချင်ရှန်းဝူ ဖြစ်စေ ၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရွယ်ပင်း ဖြစ်စေ ၊ ရှန်းရူယန်၏ဆရာဖြစ်သူ ယွင်ရီကျန်း ဖြစ်စေ အားလုံးက သူ့ကို မယုံနိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များအောက်တွင် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည့် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ့အား ဝမ်းသာစွာပြုံး၍ကြည့်နေသည့် ရှန်းရူယန်ကိုပင် ကြည့်လိုက်တော့သည်။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရွယ်ပင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကိုချိုးဖျက်ပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်ကို ပြောကြားခဲ့လေသည်။

"စစ်သည်တော်တူလေးကျန်း၊ မင်းအခု ဆဠမအဆင့်ထိ ရောက်ခဲ့တာလား?"

***