ထူးကဲသော သမင်ဖြူ

"ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအရှိန်အဝါက ရမ်းကားစွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်တန်းတွေမှာ အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီသားရဲနှစ်ကောင်လုံးက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သားရဲတွေဖြစ်ပြီး နှစ်ကောင်လုံး သတ္တမအဆင့်ကပ်ဘေးကို ရောက်နေကြပြီ။"

"နှစ်ဖက်စလုံးက လတစ်ဝက်နီးပါး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်ကိုတစ်ဖက် မသတ်နိုင်ခဲ့ကြဘဲ နှစ်ဖက်စလုံး ဒဏ်ရာရခဲ့ကြတယ်။"

ဖော်ပြချက်ကိုနားထောင်ရင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျမမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်တိုင် ချင်ဖုန်းမှာ ထိုတိုက်ပွဲ၏ပြင်းထန်မှုကို အကြမ်းဖျင်း မှန်းဆနိုင်ခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် စီကျန့်က "ခဏနေဦး။ ခင်ဗျားပြောတာက ပိဖန်နဲ့ရှဲ့ဟွေတို့က တစ်ဦး၏အသား၊ သွေးနှင့် ဝိညာဉ်ကို အခြားတစ်ဦးက ဝါးမြိုပြီး အဋ္ဌမအဆင့်အသွင်ပြောင်းဘုံကိုရောက်ရှိဖို့ ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲဆင်နွှဲခဲ့တယ်ဆိုတော့၊"

"အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် တစ်ဖက်သေဆုံးသွားရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ဝိညာဉ်ကို တခြားတစ်ယောက်က ဝါးမြိုသွားမှာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်တွေက အသုံးမဝင်တော့ဘူး။"

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းမျိုးနွယ်က ပုံမှန်အားဖြင့် ဝင်မပါဘဲနေလေ့ရှိတာမဟုတ်ဘူးလား။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ မုယိုချန်က ခေါင်းညိတ်သည်၊

"မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အားကောင်းတဲ့မိစ္ဆာတွေရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ဝိညာဉ်တွေကို ထည့်သွင်းဖို့ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကို သုံးပေမယ့် တိုးတက်ဖို့ကျရှုံးပြီး ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို မခံနိုင်ခဲ့တဲ့အကောင်တွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတာပါ။"

"ပိဖန်နဲ့ရှဲ့ဟွေတို့လိုအခြေအနေမျိုးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ ဝင်စွက်ဖက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့မိသားစုရဲ့အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင်တောင် သတ္တမအဆင့်မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ အမျက်ဒေါသကို ခံနိုင်ဖို့က စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အခြေအနေက မတူခဲ့ဘူး။"

ဤနေရာတွင် မုယိုချန်က သူ၏အဘိုးအကြောင်းကို ပြောပြရတော့မည်။ ဂူသင်္ချိုင်းမျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲဘိုးဘေးမှာ မူလအမှန်ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမဟုတ်သော်လည်း သူ၌ ထူးခြားသောဗေဒင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အားကောင်းသောမိစ္ဆာသတ္တဝါများ မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင် ကျဆုံးမည်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဂူသင်္ချိုင်းမျိုးနွယ်မှအဖွဲ့ဝင်များမှာ အဘိုးကြီး၏ဗေဒင်ဟောကိန်းကိုအားကိုး၍ အားကောင်းသောမိစ္ဆာများ၏အကြွင်းအကျန်များနှင့်ဝိညာဉ်များကို အဆက်မပြတ်ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပြီး တံဆိပ်ခတ်ကာ ၎င်းတို့အား ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ် ပိဖန်နှင့်ရှဲ့ဟွေကြားမှတိုက်ပွဲအတွက် ဗေဒင်ဟောကိန်းမှာ အန္တရာယ်ကိုညွှန်ပြနေခဲ့သည်။ အဘိုးကြီးမှာ ဤတိုက်ပွဲ၌ ပုံမှန်မဟုတ်သော ထူးခြားမှုများစွာကိုပင် ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဒီအတိုင်းသာ လွှတ်ထားလိုက်လျှင် တောင်ပိုင်းနယ်မြေအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ယူဆောင်လာလိမ့်မည်။ စိတ်မအေးနိုင်သဖြင့် ဂရုတစိုက်စဉ်းစားပြီးနောက် သူ သတိထားသည့်အနေဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မုယိုချန်မှာ ကံကောင်းစွာ ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသူပင်။

ဤသည်ကိုနားထောင်ရင်း ချင်ဖုန်းမှာ အံ့ဩသွားသည်။

(တကယ်ပဲ၊ ဗေဒင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ ကောင်းကင်မျှော်စင်က နန်းတွင်းဆရာတော်ကြီးကလည်း ဒီလိုပဲ၊ ခေါင်းတလားဂူသင်္ချိုင်းမျိုးနွယ်ရဲ့အဘိုးကြီးကလည်း ဒီလိုပဲ။ ငါသာ အနာဂတ်မှာ ဆဋ္ဌမတန်း ကံကြမ္မာဟောကိန်းထုတ်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားခဲ့ရင် ဒီလောက်အံ့ဩဖို့ကောင်းမှာလားမသိဘူး။)

မုယိုချန်က ခါးသက်သောလေသံဖြင့် ထပ်မံပြောသည်၊ "သတ္တမအဆင့်မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှစ်ကောင်ကြားကပဋိပက္ခက ပြောပြလို့မရလောက်အောင် အန္တရာယ်များပြီး ဂူသင်္ချိုင်းမျိုးနွယ်ကလည်း ဝင်ရောက်ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။ ကျွန်တော်က သဘာဝအတိုင်း မသွားချင်တဲ့သူတွေထဲကတစ်ယောက်ပေါ့။"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ကျွန်တော့်အဘိုးက ပတ်ပတ်လည်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့တာ။"

"ကျွန်တော်ကတော့ သေချာပေါက်ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ကျွန်တော်နဲ့လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တယ်၊ ဘယ်လက်ထဲမှာ ကြေးနီပြားစေ့ရှိလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းခိုင်းတာပေါ့။ ကျွန်တော်သာ မှန်အောင်ခန့်မှန်းနိုင်ရင် သွားစရာမလိုတော့ဘူး။"

"နောက်ပိုင်းမှ ကျွန်တော်သိခဲ့ရတာက သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကြေးနီပြားစေ့တစ်ပြားမှမရှိခဲ့ဘူး ဆိုတာပဲ။"

ခန်းမဆောင်ထဲမှလူများမှာ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမသန်စွမ်းသောကလေးတစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်နေသည့်အလား ကြည့်နေမိသည်။

မုယိုချန်က တစ်ခဏမျှစိတ်ကိုစုစည်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊

"ပိဖန်နဲ့ရှဲ့ဟွေကြားကတိုက်ပွဲက တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိခဲ့တယ်။"

"ကျွန်တော် ကျန်းအော်တောင်တွေထဲမှာ အချိန်အကြာကြီးပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို အစကနေအဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။"

"အစပိုင်းမှာတော့ ဒါက မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှစ်ကောင် အချင်းချင်းသတ်ဖြတ်နေကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာ ရှင်ခြင်းသေခြင်းရလဒ် ပေါ်ထွက်တော့မယ့်အချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်စွက်ဖက်ခဲ့တယ်။"

"သူတို့က ရွှေရောင်မြားတံတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်ပြီး ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားစေခဲ့တယ်။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ကျိုးခိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

(ပိဖန် သေလုနီးပါးအခြေအနေဖြစ်နေသည့်တိုင် မြားတစ်စင်းပစ်လွှတ်ပြီး သူ့ဦးခေါင်းကိုဖြုတ်ချနိုင်သူမှာ မလွဲမသွေ သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။) ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားနေသည်။

"အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ကျွန်တော်နားလည်လိုက်တယ်၊ ပိဖန်နဲ့ရှဲ့ဟွေကြားကရန်ပွဲနောက်ကွယ်မှာ နောက်ကွယ်မှ လက်တစ်ဖက်ရှိနေရမယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ပစ်မှတ်က ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းပဲ။"

"ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို မသိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းက သူတို့လက်ထဲကို ကျရောက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတာတော့ ကျွန်တော်သိခဲ့တယ်။"

"သူတို့ ရှဲ့ဟွေကို ခဏတာဟန့်တားထားတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကိုသုံးပြီး ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းကို တံဆိပ်ခတ်ကာ စုဆောင်းခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရမ်းမြန်လွန်းပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော့်နောက်ကိုလိုက်မီလာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သေရတော့မယ်လို့ ထင်တုန်းမှာပဲ ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဦးချိုနဲ့ သမင်ဖြူတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာတယ်။"

မုယိုချန်က သမင်ဖြူ၏မျက်လှည့်ဆန်သောအသွင်အပြင်များကို ပြန်လည်ပြောပြရာ အားလုံး ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အံ့ဩတကြီးမျက်နှာထားများ ပေါ်လာကြသည်။

(အချိန်နှင့်နေရာလွတ် ရပ်တန့်သွားတယ်၊ ဘယ်လိုထူးကဲတဲ့နည်းလမ်းမျိုးလဲ။) (နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များတောင်မှ ၎င်းနဲ့မယှဉ်နိုင်ဘူး။) ချင်ဖုန်းက တွေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲကျိုး" စီကျန့်က ကျိုးခိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၌ ဗဟုသုတကျယ်ပြန့်ရမည်။ ထိုသို့သောလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့်သတ္တဝါများအကြောင်းကို ကျိုးခိုင်သာ သိရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ လူအုပ်ကြီး၏အကြည့်ကိုခံစားမိသောအခါ ကျိုးခိုင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့်

"ငါ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သမင်ဖြူအကြောင်း မကြားဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နတ်မင်းကြီးစစ်မာခုံနဲ့အတူ မြောက်ဘက်ကိုဦးတည်သွားတုန်းက အလားတူသတ္တဝါတစ်ကောင်နဲ့ မတော်တဆကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက နတ်မင်းကြီးစစ်မာက စကားတစ်ခွန်းပဲပြောခဲ့တယ်၊ သာမန်ထက်ကျော်လွန်ပြီး နတ်ဘုရားနီးပါး၊ သာမန်လူသားများ မပြောသင့်သောအမည်တဲ့။"

"သာမန်ထက်ကျော်လွန်ပြီး" ဟူသော ရိုးရှင်းသည့်စကားစုမှာ အဓိပ္ပာယ်များစွာဆောင်နေသည်။ ကျိုးခိုင်က ဤကိစ္စအပေါ် ဆက်မဆွေးနွေးတော့ဘဲ အချို့သောတည်ရှိမှုများမှာ သာမန်နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သောအရာများဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်၊ နယ်မြေလေးရပ်စစ်ဌာနချုပ်၏စွမ်းအားမှာ လောကကပြောဆိုကြသည်ထက် အများကြီးကျော်လွန်နေသကဲ့သို့ပင်။

"အဲ့ဒီလူတွေရဲ့အသွင်အပြင်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုခုများ ရှိသေးလား" ကျိုးခိုင်က မေးလိုက်သည်။ ခုနစ်အသွင်ပြောင်းစွမ်းအားရှိသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှစ်ကောင်ကြားမှတိုက်ပွဲနောက်ကွယ်မှကြိုးကိုင်သူနှင့် ပိဖန်၏ဦးခေါင်းကိုသိမ်းပိုက်ရန်ကြံစည်မှုမှာ ကြီးမြတ်သောရည်မှန်းချက်များ ရှိရမည်။ ကျိုးခိုင်မှာ သဘာဝအတိုင်း ဤသည်ကို လေးလေးနက်နက်သဘောထားသည်။

"သူတို့အားလုံး မျက်နှာကို အဝတ်အစားတွေနဲ့ဦးထုပ်တွေနဲ့ ဖုံးကွယ်ထားကြတယ်၊ သူတို့မျက်နှာတွေကို မြင်တွေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး" မုယိုချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အားလုံး၏မျှော်လင့်ချက်အတွင်းမှာပင်။ ချင်ဖုန်းက အကြီးအကဲကျိုး၏အရှိန်အဝါဖြင့်တံဆိပ်ခတ်ထားသော ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကိုကြည့်ကာ "ဒါဆိုရင် ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းက အခု ဒီအနက်ရောင်ခေါင်းတလားထဲမှာ တံဆိပ်ခတ်ထားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ပိဖန်ရဲ့နာကျည်းမှုက အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ကန့်သတ်ထားတဲ့အစွမ်းအစနဲ့ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ဦးခေါင်းကိုသန့်စင်ပြီး သူ့ရဲ့နာကျည်းမှုကို ပျက်ပြယ်စေဖို့ အနည်းဆုံး တစ်လလောက် ကြိုးစားအားထုတ်ရလိမ့်မယ်" ဟု မုယိုချန်က မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာမျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့သာ အဲ့ဒါကို မင်းရဲ့မုမိသားစုဆီ ပြန်ယူသွားရင်ကော။ မင်းတို့မိသားစုအကြီးအကဲတွေမှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ရှိမှာပဲ မဟုတ်လား" ချင်ဖုန်းက စပ်စုပြီးမေးလိုက်သည်။ မုယိုချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ "ဂူသင်္ချိုင်းမျိုးနွယ်က တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှာမရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အချိန်တိုအတွင်းပြန်သွားဖို့က လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော် သမင်ဖြူကိုနားထောင်ပြီး ကျင့်ယန်မြို့ကိုလာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါ့အပြင် သမင်ဖြူချမှတ်ခဲ့တဲ့တံဆိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ငါတို့သာ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်သယ်ဆောင်သွားရင် ပြာမှုန်တွေပဲပျံ့နှံ့စေပြီး မီးအဆိပ်ကို သောင်းကျန်းထကြွလာစေလိမ့်မယ်။"

"ဒါဆိုရင် သမင်ဖြူက ကျင့်ယန်မြို့မှာ ဘယ်သူက ပိဖန်ရဲ့နာကျည်းမှုကိုတားဆီးပေးနိုင်လဲဆိုတာ မင်းကိုမပြောပြခဲ့ဘူးလား" ချင်ဖုန်းက စုံစမ်းလိုက်သည်။ မုယိုချန်မှာ ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းသာခါလိုက်သည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

(သတင်းအချက်အလက်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ပြောဆိုခြင်းဟာ သူတို့ရဲ့ဇာတ်လမ်းတွေကို မပြီးပြတ်ဘဲချန်ထားခဲ့တဲ့ အရင်ဘဝက စာရေးဆရာတွေလိုပဲ ဒေါသထွက်စရာကောင်းပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာပဲ။)

ထိုစဉ်မှာပင် တစ်ချိန်လုံးလှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစပြုလာသည်။ မူလက သူ၏အသက်ရှုသံကိုတံဆိပ်ခတ်ရန်အသုံးပြုခဲ့သော စိမ်းဖန့်ဖန့်ယင်ချီမှာ အနက်ရောင်စွမ်းအင်၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံရပြီး တရှဲရှဲ အရည်ပျော်နေသောအသံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အုပ်စုမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ လေထု ပူပြင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်သို့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းထားသောပြာမှုန်နှင်းမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပို၍များပြားလာပုံရသည်။

"အိုး မဟုတ်တော့ဘူး၊ တံဆိပ်က အားနည်းသွားပြီ!" မုယိုချန်က အော်ပြောလိုက်သည်။ အကြီးအကဲကျိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ သူ သူ၏လက်များကိုယှက်လိုက်ပြီး သူ၏အနက်ရောင်အရိပ်မှာ ဒီရေအလား ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားဆီသို့ တိုးဝှေ့သွားကာ ၎င်းကို တင်းကြပ်စွာလွှမ်းခြုံထားသော အနက်ရောင်သေတ္တာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အပူရှိန်မှာ အနည်းငယ်လျော့ကျသွားပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးမှပြာမှုန်များ အနည်းငယ်လျော့ပါးသွားသည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ သက်ပြင်းမချနိုင်မီမှာပင် အရိပ်ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော အနက်ရောင်သေတ္တာမှာ ကြေမွသွားသည်။ နာကျင်စွာငိုညည်းနေသောငှက်ငိုသံတစ်ချက် ကျင့်ယန်မြို့ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "ဒါ ဘာကြီးလဲ" ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။