ပိဖန်၏ ကျိုးပဲ့သွားသော ခေါင်းတလား

အရိပ်ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော အနက်ရောင်ခေါင်းတလားမှာ လုံးဝဥဿုံ ကြေမွသွားပြီး ၎င်းကလွှမ်းခြုံထားသော ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားမှာ အသစ်တစ်ဖန် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အနက်ရောင်အရှိန်အဝါတစ်ခု ခေါင်းတလားထဲမှ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြိုးကြာငှက်ပုံသဏ္ဌာန်မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ပိဖန်ပဲ!"

ပိဖန်၏ပုံရိပ်ယောင်က လူအုပ်ကြီးကို နာကျည်းသောအကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ရှည်လျားသောငှက်နှုတ်သီး ပွင့်ဟလာပြီး နားစည်များကိုထိုးဖောက်နိုင်လောက်အောင် စူးရှပြင်းထန်သောအော်သံတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားမှာ အတွင်းမှတစ်ခုခုက တံဆိပ်ကိုဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစပြုလာသည်၊

မုယိုချန်က စိုးရိမ်တကြီးဆိုသည်၊

"မကောင်းတော့ဘူး၊ ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းက ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကို ဖောက်ထွက်ဖို့ကြိုးစားနေပြီ။"

စကားပြောနေစဉ် သူ လက်ပုံစံများ(မုဒြာ)စွာကို လျင်မြန်စွာဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့သော စိမ်းပြာရောင်အလင်းတစ်ခု ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားနှင့် ဆက်သွယ်သွားသည်။ ခေါင်းတလား၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောပုံစံများ တောက်ပလာပြီး အနက်ရောင်ခေါင်းတလား၏သောင်းကျန်းမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ပိဖန်၏ပုံရိပ်ယောင်က သူ၏အတောင်ပံများကိုခတ်လိုက်ရာ အားကောင်းသောအရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ အနီးဆုံးတွင်ရှိသော မုယိုချန်မှာ အချိန်မီမတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက်လွင့်စဉ်သွားသည်။ အနက်ရောင်ခေါင်းတလား၏မျက်နှာပြင်ပေါ်မှပုံစံများ ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး မကြာမီကျရောက်လာတော့မည့်တိုက်ခိုက်မှုကို မျှော်လင့်နေစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်နှစ်ခု သူ၏ဘေးတွင် တစ်ပြိုင်နက်ပေါ်ထွက်လာသည်။

လျို့ကျန့်လီက သူမ၏ညာလက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ်ပြုမူကာ ပိဖန်မှထုတ်လွှတ်သောအရှိန်အဝါကို လုံးဝတားဆီးထားလိုက်သည်။ သူမ၏အထောက်အထားကိုမသိသော ကျိုးခိုင်မှာ အံ့ဩတကြီးကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်၊

"လက်ဗလာဖြင့် ဓားစွမ်းအင်ကိုင်စွဲခြင်း၊ ပဉ္စမအဆင့်ဓားသဘောတရား၊ အနန္တနတ်ဘုံလား။ ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တာ..."

သူ လျင်မြန်စွာ မဟာချန်မင်းဆက်မှ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင်များကို ပြန်လည်သတိရကာ တစ်ယောက်ချင်းစီ နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်။ အသက်ရှူမှားလောက်သောအလှတရား၊ ထူးကဲသောပါရမီနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသောဓားသိုင်းပညာတို့နှင့်ဆိုလျှင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းနှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်—

ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်မှ ဓားဧကရာဇ်၏သမီး ပိုင်ဝူရွှမ်နှင့် တော်ဝင်မြို့တော်မှ လျိုမြို့စားကြီး၏သမီး လျို့ကျန့်လီ

ပိုင်ဝူရွှမ်မှာ ဓားဧကရာဇ်တစ်ဦးဖြစ်သောဖခင်ရှိပြီး ထူးကဲသောမွေးရာပါပါရမီနှင့် လျို့ကျန့်လီ၏ 'တောက်ပသောရေအေးဓား'နှင့်နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော 'ကြည်လင်စိတ်နှလုံးသားဓား'ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤမျှငယ်ရွယ်စဉ်၌ ပဉ္စမအဆင့်ဓားသဘောတရားသို့ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်နိုင်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။ သို့သော် ပိုင်ဝူရွှမ်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်၌နေထိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်သို့ရှားရှားပါးပါးသာထွက်ရာ ဤသို့ဝေးလံခေါင်ဖျားသောနေရာ၌ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့ဆိုလျှင် အမှန်တရားမှာ လူတစ်ဦးတည်းကိုသာ ညွှန်ပြနေပုံရသည်။

"ဒီမိန်းကလေးက လျို့ကျန့်လီလား" ကျိုးခိုင်က တွေးလိုက်သော်လည်း သူ သံသယများရှိနေဆဲ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပါရမီရှင်လျို့ကျန့်လီ၏သမီးမှာ မအောင်မြင်သောထိုးဖောက်မှုကြောင့် တစ်ခြမ်းလေဖြတ်နေသည်ဟု ကောလာဟလထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမကိုကြည့်ရသည်မှာ နက်ရှိုင်းသောအရှိန်အဝါဖြင့်၊ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိထားသူတစ်ဦးနှင့် မတူပေ။

မည်သူမျှသတိမထားမိစဉ် ကန်းဖေးလန်၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသောစိတ်ခံစားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူမ၏အပြာရောင်ဆံနွယ်များအဖျားမှငွေရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

လျို့ကျန့်လီ၏ဓားစွမ်းအင်မှာ ပိဖန်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအရှိန်အဝါကို တားဆီးထားသော်လည်း အန္တရာယ်မှာ လျော့ပါးသွားခြင်းမရှိပေ။ မုယိုချန်၏ကြားဖြတ်ခံလိုက်ရသောလုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားမှာ ပိဖန်၏ဦးခေါင်းအပေါ် အဆက်မပြတ်ဖိနှိပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ "ကွဲအက်သံ"တစ်ချက်နှင့်အတူ အနက်ရောင်ခေါင်းတလား၏တစ်ဖက်မှာ ပွင့်ထွက်သွားသည်။ အနက်ရောင်မြူများမှာ အမှောင်စီးဆင်းနေသောရေကဲ့သို့ ခေါင်းတလားထဲမှ အဆက်မပြတ်သွန်ထွက်လာပြီး ခန်းမဆောင်ကို ရွှံ့နွံကဲ့သို့သောဧရိယာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး၊ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလား ပွင့်သွားပြီ။ ဒီအနက်ရောင်မြူကိုမထိကြနဲ့၊ ဒါက ပိဖန်ရဲ့နာကျည်းမှုရဲ့ပုံရိပ်ယောင်ပဲ၊ အပြင်ကပြာမှုန်တွေထက် အများကြီးပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတယ်" လွင့်စဉ်သွားသော မုယိုချန်က သူ၏ရင်ဘတ်ကိုဖိကာ ကျယ်လောင်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ"

ကျိုးခိုင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ သူ ညာခြေဖြင့်ရှေ့သို့တိုးလိုက်ပြီး အနက်ရောင်အရိပ်များ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပင် နံရံတစ်ခုအဖြစ်ဖွဲ့စည်းပြီး ပိဖန်၏နာကျည်းမှု ပျံ့နှံ့ခြင်းကို တားဆီးလိုက်သည်။ သူ အနက်ရောင်ခေါင်းတလားကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အပြည့်အဝသတိထားကာ အနည်းငယ်မျှပင် အာရုံလွှဲရန်မဝံ့ရဲပေ။

"နည်းနည်းနောက်ဆုတ်လိုက်" လျို့ကျန့်လီက ချင်ဖုန်းဘက်သို့ခေါင်းလှည့်ကာ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

"အိုး၊ ကောင်းပြီ။" ချင်ဖုန်းမှာ တစ်ခဏမျှမှင်တက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် လိုက်နာလိုက်သည်။

(ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အရဆိုရင်တော့ ယောက်ျားက မိန်းမရဲ့ရှေ့မှာရပ်ပြီး သူမကို လေနဲ့မိုးဒဏ်ကနေ ကာကွယ်ပေးရမှာပေါ့။)

(ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက ချင်ဖုန်းက ဟန်ပြချင်ပေမယ့် အစွမ်းအစမရှိတာပဲ။)

(အဆင့်နိမ့်စာပေပညာရှင်တစ်ဦးအနေနဲ့ သူသာ ဒီအချိန်မှာ မောက်မာစွာပြုမူခဲ့ရင် ဆိုးရွားတဲ့အခြေအနေနဲ့ အဆုံးသတ်သွားနိုင်တယ်။)

ကန်းဖေးလန်နှင့်အတူ နောက်ဆုတ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲကျိုးနှင့် လျို့ကျန့်လီတို့သာ အနက်ရောင်ခေါင်းတလားထဲမှကြောက်မက်ဖွယ်ရာတည်ရှိမှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"အင်း၊ သခင်ကြီးစီ ဘယ်မှာလဲ" ချင်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ရင်း စပ်စုသောမျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါ ဒီမှာ"

အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ဘေးမှထွက်ပေါ်လာသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ပင် စီကျန့်ပင်တည်း။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်တည်ကြည်စွာဆိုသည်၊

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် စိတ်ချနိုင်ပါတယ်၊ နောက်ကျရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကိုကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။"

ချင်ဖုန်းမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ထူးဆန်းသောအမူအရာပြလိုက်သည်။

(သူ အမြဲတမ်းခံစားမိတာက သခင်ကြီးစီကလည်း အန္တရာယ်ကိုရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ ဒီလောက်နောက်မှာ ရပ်နေတာပဲ။)

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့် အနက်ရောင်မြူစီးဆင်းမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

"လာနေပြီ" အကြီးအကဲကျိုးက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

လျို့ကျန့်လီက ခပ်ပေါ့ပေါ့တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမ၏ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကိုလှည့်လိုက်သည်နှင့် ဖြူစင်သောကျောက်စိမ်းဓားတစ်လက် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ စတုတ္ထနယ်ပယ် ဓားသဘောတရား ဓားဝှက်နယ်ပယ်၏ 'ဓားသွန်းအရိုး'ပင်တည်း။

ဘန်း!

ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလား၏အဖုံးမှာ ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်သွားသည်။ သခင်ကြီးကျိုးက သူ၏အင်္ကျီလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဧရာမအရိပ်လက်တစ်ဖက်က ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ခတ်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ လူတိုင်း၏နှလုံးသားများ တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး သူတို့ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားထဲသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လှည့်လည်နေသော၊ ဝဲဂယက်ကဲ့သို့သောခေါင်းတလားအတွင်း၌ ပိဖန်၏လောင်ကျွမ်းနေသောဦးခေါင်းမှာ ဖြည်းညင်းစွာပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သောနာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

(ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုဖြင့်သေဆုံးခဲ့ရရာ သူ မည်သို့လျှင် အဆုံးမရှိသောနာကျည်းမှုကို မပိုက်ဆောင်ဘဲနေနိုင်မည်နည်း။)

မီးတောက်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိဖန်၏အတောင်ပံများ ရုတ်တရက်ခတ်လိုက်ရာ ပူပြင်းသောလေ ဟစ်ကြွေးတိုက်ခတ်သွားသည်။ ကြမ်းပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှစာအုပ်များနှင့်သစ်သားကုလားထိုင်များ ချက်ချင်းပင် မီးစွဲလောင်သွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ သခင်ကြီးကျိုးနှင့် လျို့ကျန့်လီတို့ လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ စီးဆင်းနေသောအရိပ်အကာအကွယ်တစ်ခု ပိဖန်၏တိုက်ခိုက်မှုကိုတားဆီးရန် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားချီတစ်ခုက နေရာလွတ်ကိုခွဲထုတ်ကာ ပိဖန်၏ဦးခေါင်းကို ဦးတည်သွားသည်။ သို့သော် အော်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ဓားချီမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ချင်ဖုန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

(ပိဖန်သေဆုံးပြီးနောက်မှာတောင်မှ သူ ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအစွမ်းအစ ပိုင်ဆိုင်နေသေးတာလား။)

စီကျန့်က သူ၏အတွေးများကိုမြင်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ရှင်းပြသည်၊

"အချို့သောမိစ္ဆာစွမ်းရည်တွေက သေဆုံးပြီးမှသာ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီစွမ်းရည်တွေရဲ့စွမ်းအားက သူတို့သက်ရှိဘဝကအစွမ်းအစထက်တောင် ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်။"

"ငါကြားဖူးတာတော့ ခြောက်ကြိမ်မြောက်ကပ်ဘေးစက်ဝန်းရဲ့စွမ်းအားရှိတဲ့ တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါးက သေဆုံးပြီးတဲ့နောက် တခြားသူတွေရဲ့ဝိညာဉ်တွေကို ချေဖျက်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်ရှိတယ်တဲ့။"

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူ့ကိုသတ်ခဲ့တဲ့ ကြာနီနှစ်ပွင့်မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားက နတ်သိုင်းပညာဓလေ့ကိုကျင့်ကြံတာဖြစ်လို့ ဝိညာဉ်တွေကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ မကျွမ်းကျင်ဘဲ သူ့ရဲ့ထူးဆန်းတဲ့စွမ်းရည်ရဲ့ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။"

"ဒါကြောင့် ပိဖန်မှာ ဦးခေါင်းတစ်လုံးပဲကျန်တော့ရုံနဲ့ သူ့ကို အလွယ်တကူကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့ရမယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။"

(ဒီလိုတန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်စွမ်းရည်မျိုးက နည်းနည်းတော့ကိုင်တွယ်ရခက်လွန်းတာပဲ။ ဘယ်သူသတ်သတ် သူ့ရဲ့အစွန်းရောက်စွမ်းရည်နဲ့ တစ်ယောက်ချင်းလဲလှယ်ရမှာလား။)

"သခင်ကြီးစီ၊ ဒီပိဖန်မှာလည်း အလားတူတန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်စွမ်းရည်တစ်ခုခုများ ရှိနေသေးလား" ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ပိဖန်မှာ တကယ်ပဲ အလားတူတန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်စွမ်းရည်တစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် အစကတည်းက သူ့ကိုတိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့သူတွေကိုပဲ အသုံးပြုမှာပါ။ အခု သူကသေဆုံးပြီးသားဖြစ်နေမှတော့ ကောင်းကင်မှာရှိတဲ့ပြာမှုန်တွေက သေဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း သူ့ရဲ့မှော်စွမ်းအားတွေဖြစ်မယ်လို့ ငါမှန်းဆတယ်" စီကျန့်က သုံးသပ်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။ ပြင်းထန်သောမီးတောက်များ ကွဲလွင့်သွားပြီး ကျိုးခိုင်နှင့် လျို့ကျန့်လီကို နောက်သို့ဆုတ်ခွာသွားစေသည်။ ဤအခွင့်အရေးကိုဆုပ်ကိုင်၍ ပိဖန်မှာ စီးဆင်းနေသောအရိပ်နံရံ၏ချုပ်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ ပြင်းထန်သောမီးတောက်များဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောအတောင်ပံများခတ်လိုက်ပြီး ခေါင်မိုးကိုဖောက်ထွင်းကာ ကျင့်ယန်မြို့အထက်မှကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ မုယိုချန်က အော်ပြောလိုက်သည်၊

"မကောင်းတော့ဘူး! သူက သူ့ရဲ့သေဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်စွမ်းရည်နဲ့ပေါင်းစပ်ပြီး သူ့ရဲ့စွမ်းအားကိုတိုးမြှင့်ချင်နေတာ။ ကျင့်ယန်မြို့ကလူတွေ ဒုက္ခရောက်ကြတော့မယ်။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် ပြာမှုန်နှင့်နှင်းများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသောကောင်းကင်၏အစွန်းမှာ မီးပွားများလွင့်မျောနေသည့်အလား နီမြန်းတောက်ပလာသည်။ ဆောင်းရာသီ၏အလယ်ဗဟိုဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ယန်မြို့မှာ ယခု လောင်ကျွမ်းနေသောမီးဖိုကြီးတစ်ခုနှင့်တူကာ အလွန်အမင်းပူပြင်းနေသည်။ အိမ်ခေါင်မိုးအချို့မှာ အပူချိန်မြင့်မားမှုကိုမခံနိုင်ဘဲ မီးစွဲလောင်သွားသည်။ ဤအတိုင်းဆက်သွားနေပါက လေထုကပင် အဆုတ်များကိုလောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျရောက်ပါက မလွဲမသွေ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ရာမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ ဤအရေးကြီးဆုံးအခိုက်အတန့်မှာပင် ကျယ်လောင်ရှင်းလင်းသော နဂါးဟောက်သံတစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။