မိုးကြိုးငါးသွယ်က အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်များကို ဖိနှိပ်ခြင်း

ဤအရာအားလုံး၏နောက်ကွယ်မှ အဓိကတရားခံမှာ ချင်ဖုန်း၏ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသောအနီရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင်။ ၎င်းတို့ရှိနေခြင်းက ပိဖန်၏အကြွင်းအကျန်များကို ဆွဲဆောင်ကာ သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း၏ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ အကြွင်းအကျန်များမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးဖြစ်ကာ ပိဖန်၏အသွင်အပြင်ကို ဆောင်ယူနေသည်။

ပူပြင်းသောမီးတောက်များက တိမ်တိုက်ကဲ့သို့သောဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ကို ကင်နေကာ မီးအဆိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ချင်ဖုန်း၏ကိုယ်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပိဖန်မှာ ချင်ဖုန်း၏အသိစိတ်ကိုဖျက်ဆီးပြီး လွှမ်းမိုးသိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အလွန်အမင်းစိုးရိမ်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏အသံများမှာ ချင်ဖုန်း၏နားထဲသို့ မရောက်ရှိနိုင်တော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ ပြင်းထန်သောလောင်ကျွမ်းနာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးကြီးပိုင်လီက သူ၏ညာလက်ကို ချင်ဖုန်း၏ပခုံးပေါ်တွင်တင်လိုက်သည်။ ကြည်လင်သောချီစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု ချင်ဖုန်း၏ကိုယ်ထဲသို့ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှ သောင်းကျန်းနေသောပိဖန်၏အကြွင်းအကျန်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။ ချင်ဖုန်း၏နာကျင်မှုမှာ အများကြီးလျော့ကျသွားသည်။ သူ အဘိုးကြီးကိုမော့ကြည့်ကာ ခက်ခဲစွာဆိုသည်၊

"ဆရာ။" အဘိုးကြီး၏မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။

သူ ပါးစပ်မဖွင့်သော်လည်း သူ၏အသံမှာ ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်၊

"ကောင်လေး၊ မိုးကြိုးဆိုတာ ဖျက်ဆီးခြင်းနဲ့ သက်စောင့်ဓာတ်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်၊ အသက်သစ်ပေါ်ထွက်လာဖို့အတွက် ဖျက်ဆီးမှုရှိရမယ်ဆိုတာကို သင်္ကေတပြုတယ်။"

"မင်းက 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'နဲ့ ရေစက်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းဖို့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုခု လိုအပ်နေတယ်။"

"အရင်က မင်းရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ မီးအဆိပ်နဲ့ ပိဖန်ရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေက အဲ့ဒီအခွင့်အရေးပဲ။"

ဤစကားများကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချင်ဖုန်းမှာ ဒါကို ကံကြမ္မာလို့ခေါ်တာလားဟု တွေးမိသည်။ သို့သော် သူခံစားနေရသောနာကျင်မှုမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် ခံနိုင်ရည်ရှိမည့်အရာမဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။

"ပိဖန်ရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေက မင်းရဲ့ကိုယ်နဲ့ဝိညာဉ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ဒဏ်ရာတွေ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'နဲ့ အဲ့ဒါကိုဖိနှိပ်ပြီး ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကို ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်အဖြစ် စုစည်းဖို့ မင်းအတွက်အခွင့်အရေးပဲ။ ရလဒ်အနေနဲ့ တခြားသူတွေက သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ချီနယ်ပယ်မှာ အချိန်အကြာကြီးယူရမယ့်အရာကို မင်းက လျင်မြန်စွာပြီးမြောက်အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကို ကြိုတင်သတိပေးရမယ်။ 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုရှိနေပေမယ့် နေထွက်တိုင်း မင်း မတွေးဝံ့စရာနာကျင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဒီနာကျင်မှုက မင်းခုနကခံစားခဲ့ရတဲ့ လောင်ကျွမ်းမှုလောက် မပြင်းထန်ပေမယ့် သိပ်တော့မကွာဘူး။"

"နေ့တိုင်း၊ မနက်စောစောတစ်ခါလား" ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူ လောကနှစ်ခုလုံး၏အကောင်းဆုံးကို မရရှိနိုင်ခြင်းသဘောတရားကို နားလည်သည်။ ကျင့်ကြံမှု၌ လျင်မြန်စွာတိုးတက်ရန်အတွက် သူ သဘာဝအတိုင်း အခြားသူများထက် ပို၍အားထုတ်ရမည်။ သို့သော် သူ၏နှလုံးသားနှင့်ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဖြဲနေသော အလွန်ပြင်းထန်သည့်နာကျင်မှုမှာ အမှန်ပင် မခံမရပ်နိုင်စရာပင်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤနာကျင်မှုမှာ တစ်ကြိမ်တည်းခံစားရမည့်အရာမဟုတ်ဘဲ မသေချာမရေရာသောအချိန်တစ်ခုတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူခံစားရမည့်အရာဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောအရာကို မည်သူက သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်းမှာ အတွင်းစိတ်ပဋိပက္ခထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ အဘိုးကြီးက သူ၏ချီတုံချီတုံဖြစ်မှုကိုမြင်ပြီး ထပ်မံဆက်သွယ်သည်၊

"မင်းသာ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုသာပြောလိုက်။ ငါ ပိဖန်ရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေကို မင်းကိုယ်ထဲကနေ ထုတ်ယူပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် မင်း 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'နဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါင်းစပ်နိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားဖို့လိုတယ်။"

'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'နှင့် မပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ သူ၏ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သန့်စင်ပြီးမှသာ သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ချီနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်း လက်မခံနိုင်သောအရာပင်။ သူ၏ကျင့်ကြံမှုနိမ့်ပါးမှုကြောင့် ကူးပြောင်းလာပြီးနောက် အန္တရာယ်ကြုံတွေ့တိုင်း သူ အခြားသူများကိုသာ အားကိုး၍ ကာကွယ်မှုယူခဲ့ရသည်။ မူလပိုင်ရှင်၏ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ အလဟဿဖြုန်းတီးခဲ့သောအချိန်နှင့်အတူ အခြားသူများကိုလိုက်မီရန်မှာ သမားရိုးကျမဟုတ်သောလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။ ဤသည်ကိုစိတ်ထဲတွင်ရှိသည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် ခိုင်မာသွားသည်။

(ရှင်ခြင်းသေခြင်းပဲဖြစ်ပါစေ။)

"ဆရာ၊ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ။"

အဘိုးကြီး၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'မှာ သာမန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းရန် စိတ်နေသဘောထားကိုက်ညီရုံသာမက လူများစွာကို နောက်တွန့်သွားစေမည့် မခံမရပ်နိုင်သောနာကျင်မှုကိုလည်း သည်းခံရပေမည်။

" 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'ကို ထုတ်လိုက်!"

ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း ချင်ဖုန်းက ယာအန်း သူ့ကိုလက်ဆောင်ပေးခဲ့သော အဖြူရောင်စာလိပ်ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဖွင့်လိုက်။"

ချင်ဖုန်းက အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်စာလိပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာဖြန့်လိုက်သည်။ ရင်းနှီးသောမိုးကြိုးပုံကြမ်းမှာ အမြင်အာရုံထဲသို့ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်ကနှင့် ကွာခြားမှုတစ်ခုရှိနေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ သူ၏နားထဲ၌ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသံကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြားလိုက်ရသည်။

အဘိုးကြီးပိုင်လီက သူ၏အသံကိုပို့လွှတ်သည်၊

"ပိဖန်ရဲ့ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တွေအပေါ်က ဖိနှိပ်မှုကို ငါမတင်တာကိုစောင့်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'ကို ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့အသိစိတ်ကို နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်မှာထိုင်ဖို့ အသက်သွင်းလိုက်။"

"မိုးကြိုးရဲ့စွမ်းအားကနေတစ်ဆင့် ပိဖန်ရဲ့ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တွေကို ဖိနှိပ်ပြီး အဲ့ဒါကိုသုံးပြီး မင်းရဲ့စာပေချီစွမ်းအင်ကို ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်အဖြစ် သန့်စင်လိုက်။"

"ကောင်းပြီ။"

ချင်ဖုန်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ စကားပြောပြီးနောက် ပိုင်လီက ချင်ဖုန်းကို ပြင်ဆင်ရန်အချိန်အနည်းငယ်ပေးပြီးနောက် ချင်ဖုန်း၏ပခုံးပေါ်တွင်တင်ထားသော သူ၏ညာလက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ကြည်လင်သောချီစွမ်းအင်မှာ ချင်ဖုန်း၏ကိုယ်ထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ပိဖန်၏ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များမှာ ဖိနှိပ်မှုဆုံးရှုံးသွားကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် သောင်းကျန်းလာသည်။

"အခုအချိန်ပဲ!"

ပိုင်လီက ခပ်ပေါ့ပေါ့အော်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ တစ်ခဏတာတွေဝေသွားသည်နှင့် သူ၏အသိစိတ်မှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ဝင်ရောက်သွားပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'ပေါ်မှပုံရိပ်မှာလည်း အဖြူရောင်စာလိပ်မှပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက ပိဖန်၏ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များမှာ ကြမ်းတမ်းသောအသွင်အပြင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေပြီး မီးတောက်လောင်နေသောကိုယ်ထည်မှာ အမြင်အာရုံ၏တစ်ဝက်နီးပါးကို ပိတ်ဆို့ထားကာ တိမ်ပင်လယ်နှင့် စာပေချီစွမ်းအင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏အသိစိတ် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ပြိုင်ဘက်က ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏အတောင်ပံများကိုခတ်ကာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစတင်ပြီး မီးတောက်များ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာသည်။ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်အပြင်ဘက်တွင် စာပေချီစွမ်းအင်မှာ အကာအကွယ်တစ်ခုအလား တိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာပြီး ချင်ဖုန်းကိုကာကွယ်ကာ ပြင်းထန်သောမီးတောက်များကို ခုခံနေသည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းမှာ အဋ္ဌမအဆင့်တွင်သာရှိရာ သူ၏စာပေချီစွမ်းအင်မှာ ပိဖန်၏ပြင်းထန်သောမီးတောက်များကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။ ခဏအကြာတွင် နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပတ်ပတ်လည်မှစာပေချီစွမ်းအင်မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရည်ပျော်သွားသည်။ ချင်ဖုန်း၏ကိုယ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ်နီမြန်းလာပြီး သူ၏ဝိညာဉ်မှာ မီးဖိုပေါ်တွင် အရှင်လတ်လတ်ကင်ခံနေရသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ခန်းမဆောင်ထဲ၌ လူတိုင်း ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ နာကျင်မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်ကိုမြင်ကြပြီး သူ၏နဖူးမှချွေးများ ကျဆင်းလာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အငွေ့ပျံသွားသဖြင့် ကြီးမားသောစိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ လျို့ကျန့်လီ၏မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ သူ၏ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာသည်။ သူမ သူ၏နဖူးကိုထိတွေ့တော့မည်ပြုစဉ်မှာပင် အခြားတစ်ဖက်မှ နောက်တစ်ယောက်လက်ဆန့်တန်းလာသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်သောကများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသောမျက်နှာနှင့် ကန်းဖေးလန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နှစ်ဦးသား မျက်လုံးချင်းဆုံမိသွားကြပြီး တစ်ယောက်စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို တစ်ယောက်မသိကြပေ။ ချင်ဖုန်းမှာ သူ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်စဉ် လက်တွေ့ဘဝ၌ ဤသို့ပြင်းထန်သောမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှ အိပ်မက်မက်မည်မဟုတ်ပေ။

(ဒါ ဘယ်လိုလောကီဒုက္ခမျိုးလဲ။)

"အကြီးအကဲ၊ ဒီကောင်လေး ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ" ကျိုးခိုင်က စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။ အဘိုးကြီး၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအစွမ်းအစဖြင့် သူ အကြီးအကဲဟုခေါ်ဆိုရန် အရည်အချင်းအမှန်ပင်ရှိသည်။ အဘိုးကြီးပိုင်လီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ

"စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ လူကောင်းတွေက အသက်မရှည်ဘူး၊ ကပ်ဘေးတွေကတော့ နှစ်တစ်ထောင်ကြာတယ်။"

"ဒီလူငယ်လေးက အသက်ရှည်မယ့်ပုံစံရှိပုံပဲ။"

"ဒါ့အပြင် ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ခင်ဗျားတို့ စိတ်ပူသင့်တဲ့ တခြားအရာတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။"

"တခြားအရာတွေ ဟုတ်လား" အကြီးအကဲကျိုးက တစ်ခဏမျှစဉ်းစားသည်။ ရုတ်တရက် သူ ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှ မီးခိုးရောင်နှင်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ကောင်းကင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကြည်လင်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပိဖန်၏ဦးခေါင်းမှာ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်ခံလိုက်ရပြီး နာကျည်းမှုနှင့်ရန်ငြိုးများ၏အကြွင်းအကျန်များမှာ ချင်ဖုန်း၏ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ချုပ်နှောင်ခံထားရသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ၎င်းတို့ ကျင့်ယန်မြို့ကို နောက်ထပ်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အကြီးအကဲကျိုးက ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို မြို့စားအိမ်တော်မှမြို့စားလီထံသို့ အကြောင်းကြားရန်နှင့် အကျပ်အတည်းအလွန်ကိစ္စရပ်များကို အတူတကွဆွေးနွေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်ဖုန်းမှာ သွားများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ကြံ့ကြံ့ခံနေသည်။ သူ သူ၏ကန့်သတ်ချက်သို့ရောက်တော့မည်ပြုစဉ်မှာပင် နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပေါ်၌ တိမ်ပင်လယ်များ တိုးဝှေ့လာပြီး မိုးကြိုးများဟိန်းဟောက်ကာ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများ ဝန်းရံလာသည်။ ပထမဦးစွာ မိုးကြိုးတစ်စင်းထိုးဆင်းလာပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်အပြင်ဘက်မှမီးတောက်များကို ထိမှန်ကာ ၎င်းတို့ကိုကြေမွသွားစေသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယမိုးကြိုးတစ်စင်း ပိဖန်၏ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များကို ထိုးဆင်းလာသည်။ နောက်ဆုံးသူမှာ နာကျင်စွာငိုညည်းသံတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးမဟုတ်ဘဲ အစပျိုးရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။