← Chapters

အရှက်ရဖွယ်ရာ စာအုပ်

Vol. 13 Ch. 192

အရှက်ရဖွယ်ရာ စာအုပ်

Vol. 13 Ch. 192

ချင်အိမ်တော်၏ တောင်ဘက်အခန်းတစ်ခုအတွင်း... မီးအဆိပ်ပမာဏတော်တော်များများ ကူးစက်ခံရခြင်းကြောင့် လန်နင်ရွှမ်မှာ သူမ၏သခင်လေးက ကုသပေးပြီးသည့်တိုင်အောင် အနည်းငယ်အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်၌ သူမ၏ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် မလေ့ကျင့်တော့ပေ။ ထိုအစား သူမ၏အခန်းသို့ စောစောပြန်လာပြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသည်။ သို့သော် သူမ တိုက်ရိုက်အနားယူခြင်းမဟုတ်ဘဲ အိပ်ရာပေါ်တွင်လှဲလျောင်းကာ စာအုပ်များဖတ်နေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သူမ၏မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ထိတ်လန့်သောအမူအရာပြကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ နူးညံ့သောအကြည့်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ရှက်ရွံ့စွာမျက်လုံးများမှိတ်လိုက်ကာ မျက်လုံးကြားမှအပေါက်လေးများမှတစ်ဆင့် ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေသည်။ ဤစာအုပ်များမှာ ချင်အာနှင့်အိမ်တော်မှအပျိုတော်များက သူမ ပျင်းရိနေချိန်တွင် အချိန်ကုန်စေရန် ကူညီပေးမည်ဟုဆိုကာ သူမထံသို့ ပို့ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစာအုပ်များပင်လျှင် သူမအတွက် တံခါးသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။

"လျိုမိသားစုက လျိုအဘွားက အများကြီးမြင်ဖူး၊ သိဖူးတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီစာအုပ်တွေထဲမှာ ဒီလောက်အများကြီးရှိနေလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ သိုင်းပညာနဲ့မရင်းနှီးတဲ့အမျိုးသမီးတွေက တကယ်ပဲ ဒီလိုအရာတွေ လုပ်နိုင်ကြတာလား" လန်နင်ရွှမ်က နီမြန်းသောပါးပြင်များဖြင့် တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမ ထိုသို့သောအတွေးများထဲတွင် နစ်မြောသွားသောအခါ သူမ၏သခင်လေး၏ပုံရိပ်မှာ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက်ပေါ်ထွက်လာသည်။ အကယ်၍ သူမ၏သခင်လေးကို ထိုစာအုပ်များထဲမှအမျိုးသားဇာတ်ကောင်များကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူက ခန့်ညားပြီး ပါရမီရှိကာ တူညီသောဉာဏ်ရည်နှင့် ဟာသဉာဏ်ရှိသည်။ လန်နင်ရွှမ် ဤသို့စဉ်းစားလိုက်သောအခါ သူမ မိမိကိုယ်မိမိ ထိုစာအုပ်များ၏ကမ္ဘာထဲသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီး ပို၍ပင် စွဲမက်သွားတော့သည်။

သူမ စူးစိုက်နစ်မြောနေစဉ်မှာပင် အခန်းတံခါး ရုတ်တရက်တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး လန်နင်ရွှမ်ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူမ သူမကိုင်ထားသောစာအုပ်ကို ခေါင်းအုံးအောက်သို့ အလျင်အမြန်ထိုးထည့်လိုက်ပြီး စောင်ကိုဆွဲခြုံလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ ဖတ်ရှုပြီး မသိမ်းဆည်းရသေးသော အခြားစာအုပ်များစွာ အိပ်ရာပေါ်တွင်ရှိနေသည်ကို သူမ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ စောင်ကိုဆွဲခြုံလိုက်သောအရှိန်ကြောင့် ဤစာအုပ်များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားပြီး စာမျက်နှာများ လန်တက်သွားသည်။

အချို့မှာ စာသားများကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး အဆင်ပြေသည်။ သို့သော် အချို့မှာ သရုပ်ဖော်ပုံများပါဝင်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းများမှာ အလွန်လှပလွန်းလှသည်။

"နင်ရွှမ်၊ နေကောင်းသွားပြီလား" လျို့ကျန့်လီက အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာပြီး တိုးညင်းစွာမေးလိုက်သည်။ သူမ လန်နင်ရွှမ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိရှိခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ သူမ၏ဓားအစေခံဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ညီအစ်မများကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ပုံမှန်အားဖြင့်အတူရှိနေစဉ် များများစားစားချုပ်တည်းကန့်သတ်မှုမရှိပေ။ ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်၌ မည်သူမျှမရှိသည်ကိုမြင်သောအခါ လျို့ကျန့်လီက လန်နင်ရွှမ် အခန်းထဲတွင်ရှိနေသင့်သည်ကိုသိပြီး သူမကိုလာရောက်ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်သည်။

"သခင်မလေး။" လန်နင်ရွှမ်မှာ စောင်ဖြင့်သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကိုဖုံးအုပ်ထားရင်း အလွန်အမင်းမျက်နှာနီမြန်းနေသည်။ သူမ အသံကျယ်ကျယ်မပြောဝံ့ဘဲ သူမ၏အကြည့်မှာ အနည်းငယ် ရှောင်လွှဲနေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်ပြန့်ကျဲနေသောစာအုပ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ အလွန်အမင်းအရှက်ရသွားကာ သူမ အလွန်အမင်းစူးစိုက်နစ်မြောနေသဖြင့် အခန်းအပြင်ဘက်မှမည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မကြားမိခြင်းကို နောင်တရသွားသည်။

(မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ဆဋ္ဌမအဆင့်သိုင်းပညာအစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်လာနေတာကို ငါဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတိမထားမိဘဲနေမှာလဲ။)

လျို့ကျန့်လီက လန်နင်ရွှမ်ကိုကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ပုံမှန်မဟုတ်သောနီမြန်းနေသည့်မျက်နှာကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်း လုံးဝမသက်သာသေးဘူးလား။ ငါ သူ့ကိုခေါ်လိုက်ရမလား။"

"သူ" ဆိုသည်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်ဖုန်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ လန်နင်ရွှမ်မှာ ထိုစကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ဆိုသည်၊

"သခင်မလေး၊ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မ လုံးဝနေကောင်းနေပါပြီ၊ စောင်က နည်းနည်းထူပြီးပူနေလို့ပါ။"

(ငါ့သခင်လေးသာ ငါဒီစာအုပ်တွေဖတ်နေတာကိုသိသွားရင် ငါရှက်လွန်းလို့ သေသွားလိမ့်မယ်။)

လျို့ကျန့်လီ၏ဖြူစင်သောနားရွက်များ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားသည်၊

"မင်းရဲ့နှလုံးကလည်း မြန်မြန်ခုန်နေတယ်။ မင်းတကယ်ပဲအဆင်ပြေရဲ့လား။ စိတ်ချရအောင် ငါသူ့ကိုသွားရှာလိုက်မယ်။"

"သခင်မလေး၊ ကျွန်မ တကယ်အဆင်ပြေပါတယ်။ သခင်လေးကို ဒုက္ခပေးဖို့မလိုပါဘူး"

လန်နင်ရွှမ်က စောင်ကိုမတင်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏လေသံမှာ တောင်းပန်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုပင် ပါဝင်နေသည်။

လျို့ကျန့်လီက သူမကို တစ်ခဏမျှစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်မှစာအုပ်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ လျှောက်သွားကာ "မိုင်တစ်သောင်း နီမြန်းသောမင်္ဂလာပွဲ" ဟုအမည်ရသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပထမစာမျက်နှာအနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆလှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှအမျိုးသားတစ်ဦးကို ချစ်မြတ်နိုးသွားသော မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးတစ်ဦးအကြောင်း ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းမှာ အဖြစ်အပျက်ထူးထူးခြားခြားမရှိဘဲ သူတို့၏သိကျွမ်းမှု၊ နားလည်မှုနှင့် အချစ်ဇာတ်လမ်းဖြစ်စဉ်ကို ဖော်ပြသောစာသားများသာ အများစုဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသားက မြို့အပြင်ဘက်မှမိစ္ဆာများကိုသတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အောင်ပွဲခံပြန်လာကာ အမျိုးသမီးကို သူ၏ခံစားချက်များဖွင့်ဟဝန်ခံသောအခါ စာရေးဟန်မှာ အနည်းငယ်လွဲနေပုံရသည်။ အထူးသဖြင့် စာမျက်နှာများဘေးမှသရုပ်ဖော်ပုံများမှာ လုံးဝ... လျို့ကျန့်လီက စာအုပ်ကိုပိတ်လိုက်သည်။ အခန်း၏ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် သူမ၏ပါးပြင်များမှာ နီမြန်းသောအရောင်သန်းနေပြီး သူမကို အတော်လေးစွဲမက်ဖွယ်ရာကောင်းသွားစေသည်။

"နင်ရွှမ်၊ ဒီစာအုပ်တွေ..." သူမ ချီတုံချီတုံဖြစ်နေသည်။

"သခင်မလေး၊ ဒီစာအုပ်တွေက ကျွန်မဟာတွေမဟုတ်ပါဘူး။ ချင်အာနဲ့တခြားသူတွေက ကျွန်မကိုအချိန်ကုန်စေဖို့ ထားခဲ့တာပါ။ ကျွန်မ များများစားစားမဖတ်ရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ သခင်မလေးက အရမ်းမြန်မြန်ရောက်လာတာ" လန်နင်ရွှမ်က ယုံကြည်ချက်မရှိဘဲ ရှင်းပြသည်။

"မင်းရဲ့အခြေအနေက ဒီစာအုပ်တွေဖတ်လို့ ထူးဆန်းနေတာလား" လျို့ကျန့်လီက တိုးညင်းစွာမေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘာမှထပ်မပြောပါနဲ့တော့။ ကျွန်မက ဒီစာအုပ်တွေဖတ်ပြီး သခင်မလေးကို သခင်လေးနဲ့ အတူနေထိုင်နည်းတချို့ သင်ပေးချင်ရုံသက်သက်ပါ" လန်နင်ရွှမ်က ဖြူဖျော့စွာရှင်းပြသည်။

(တကယ်တော့ သူမ မပြောရသေးတဲ့စာကြောင်းတစ်ကြောင်းရှိသေးတယ်။ သူမ ကြိုတင်ပြီးပိုမိုနားလည်ချင်ခဲ့တာ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနာဂတ်မှာ အသုံးဝင်ကောင်းဝင်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။)

လျို့ကျန့်လီက သူမ၏ညာလက်ဖြင့်အမူအရာတစ်ခုပြုလုပ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်မှစာအုပ်များမှာ စားပွဲပေါ်သို့ပျံတက်သွားပြီး သေသပ်စွာစီထားသည်။ စတုတ္ထတန်းစစ်သည်တော်တစ်ဦးအတွက် အတွင်းစွမ်းအင်ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသောအလုပ် ဖြစ်သည်။ သူမ အိပ်ရာဘေးတွင်ထိုင်ချလိုက်ပြီး စကားပြောချင်သော်လည်း ချီတုံချီတုံဖြစ်နေသည်။

ဤတိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် လန်နင်ရွှမ်မှာ အရှက်ရမှုကြောင့် မိမိကိုယ်မိမိ စောင်ထဲတွင်မြှုပ်နှံထားချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။ လျို့ကျန့်လီ ထပ်မံစကားပြောလာသောအခါ နားမလည်နိုင်သောအသံဖြင့် "စာအုပ်ထဲကမိန်းကလေးက ဘာလို့အဲ့ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။ မင်းအရင်ကပြောခဲ့တာနဲ့ မတူဘူး" လန်နင်ရွှမ်မှာ မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး

"ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီနည်းလမ်းက..."

"အော်၊ ငါသိပြီ။" လျို့ကျန့်လီက အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ

"နင်ရွှမ်၊ ကောင်းကောင်းအနားယူလိုက်ဦး။ ငါ အရင်သွားနှင့်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူမ ထွက်ခွာသွားသောအခါ သူမ၏လက်ထဲမှစာအုပ်ကို မချထားခဲ့ပေ။

ရှက်ရွံ့နေသော လန်နင်ရွှမ်မှာ ဤသည်ကိုသတိမထားမိလိုက်ပေ။ အခန်းတံခါး နောက်တစ်ကြိမ်ပိတ်သွားပြီးနောက် သူမ လျင်မြန်စွာထကာ စားပွဲပေါ်မှစာအုပ်အားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်မဖတ်တော့ရန် သစ္စာပြုလိုက်သည်။ နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်ခန့်အကြာတွင် သူမ အိပ်ရာပေါ်တွင်နောက်တစ်ကြိမ်လှဲလျောင်းရင်း စာအုပ်များကိုကိုင်ကာ အရသာခံကာ ဖတ်ရှုနေသည်။

"သခင်လေး~"

"အဟွတ် အဟွတ် " ချင်ဖုန်းက သူ၏နှာခေါင်းကိုပွတ်သပ်ရင်း စပ်စုသောမျက်နှာဖြင့် "အအေးမိတာများလား" ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးလိုက်သည်။ မိစ္ဆာ၏အသက်ရှုသံကို တံဆိပ်ခတ်ပြီးနောက် ကျင့်ယန်မြို့မှာလည်း ဆောင်းရာသီတွင်ရှိသင့်သော အအေးဓာတ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းက အနက်ရောင်အဝတ်အစားများဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိပတ်ခြုံကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။

မိစ္ဆာ၏အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်မှာ သိသိသာသာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်။ မိုးကြိုးငါးသွယ်၏ပိတ်ဆို့မှုအောက်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ကွေးကွေးလေးနေသည်။ သူ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှ မှိန်ဖျော့သောခရမ်းရောင်ဓာတ်ငွေ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ သန့်စင်ပြီးသောစာပေချီစွမ်းအင်ပင်။ ထို့အပြင် ဤမှိန်ဖျော့သောခရမ်းရောင်စာပေချီစွမ်းအင်များမှာ မဖော်ပြနိုင်သောအရှိန်အဟုန်တစ်ခုရှိသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာခံစားမိနိုင်သည်။

အဘိုးကြီး၏စင်ကြယ်သောစွမ်းအင်ပြသမှုကိုစဉ်းစားရင်း ချင်ဖုန်းက ဤမှိန်ဖျော့သောခရမ်းရောင်စာပေချီစွမ်းအင်များမှာ ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မှန်းဆလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စာအုပ်ထဲတွင်လည်း မတူညီသောစာပေပညာရှင်များမှာ မတူညီသောအခွင့်အရေးများကြောင့် မတူညီသောဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်များကို သန့်စင်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ အချို့လူများမှာ မီးဓာတ်ပုံဖော်ရှုမှတ်ပုံကိုအသုံးပြုသောကြောင့် သန့်စင်လိုက်သောဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်မှာ လောင်ကျွမ်းနေသောမီးကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ သူသာ 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'ကိုအသုံးပြုပါက သန့်စင်လိုက်သောဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်မှာ မှိန်ဖျော့သောခရမ်းရောင်ဖြစ်မည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။

"ငါ ဒီမှိန်ဖျော့သောခရမ်းရောင် ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မလားမသိဘူး။" ချင်ဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အဖြူရောင်လက်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူ ပြတင်းပေါက်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှမှိန်ဖျော့သောခရမ်းရောင် ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်မှာ လက်အိတ်၏အတွင်းဘက်မှ 'အဖြူရောင်မိုးကြိုးအစီအရင်'ထဲသို့ အဆက်မပြတ်စီးဝင်သွားသည်။

အဖြူရောင်မိုးကြိုးအစီအရင်မှာ စာပေချီစွမ်းအင်ဖြင့်အသက်သွင်းရန်လိုအပ်သော်လည်း ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်မှာ စာပေချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း၏ထုတ်ကုန်ဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်အားလုံး အစီအရင်ထဲသို့စီးဝင်သွားသောအခါ အဖြူရောင်လက်အိတ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးမျဉ်းကွေးများ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီးနောက် ခရမ်းရောင်အလင်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးတက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

All Chapters