လေဟာနယ်ထဲမှ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု

ချင်ဖုန်းက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တက်ချက်နေသောလူများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ အလျင်အမြန်ရှေ့သို့မတိုးဘဲ ထိုအစား သူ၏ထူးခြားသောထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သောစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ မြင်ကွင်းကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"လူတိုင်းရဲ့သွေးထဲမှာ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေတယ်။ သူတို့ အဆိပ်မိနေတာ သေချာတယ်။"

"ချက်ချင်းအသက်အန္တရာယ်တော့မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့နှလုံးသားတွေက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေတယ်။"

"ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် ဒီလူတွေက နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်လောက်အတွင်းမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။"

ဤလူများအဆိပ်မိရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ မရှင်းလင်းသေးသောကြောင့် ချင်ဖုန်းက ကြည့်ရှုနေသူများကို လမ်းမပေါ်မှဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဤလူများလဲမကျမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကို ဆိုင်ရှင်ထံသို့ စတင်မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ဤသို့ဒုက္ခရောက်နေပြီး ဆိုင်ရှင်မှာ သဘာဝအတိုင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသည်။ သူ မြင်တွေ့ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို အသေးစိတ်ရှင်းပြသည်။

"အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်လေး။" ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားနေသည်။ ဆိုင်ရှင်၏အပြောအရ ဤစားသုံးသူများအားလုံးမှာ အစပိုင်းတွင် အဆင်ပြေနေကြသော်လည်း အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စားပွဲထိုးမှာ ပထမဆုံးတစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် အခြားစားသုံးသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကြသည်။

"ကြည့်ရတာ သူတို့ကိုအဆိပ်ခတ်တဲ့သူက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူငယ်ပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ကိုယ်ထဲမှ မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏နှာခေါင်းနှင့်ပါးစပ်ကို ကာကွယ်ကာ ထို့နောက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီးဆိုသည်၊

"သခင်လေး။"

"စိတ်မပူနဲ့။"

သူ သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ချီနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ အဆိပ်အားလုံးကို ခံနိုင်ရည်မရှိသေးသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ထဲမှဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်ကိုအသုံးပြု၍ သူ၏ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းကိုကာကွယ်ခြင်းဖြင့် သတိထားနိုင်သေးသည်။

လန်နင်ရွှမ်မှာ စိုးရိမ်နေပြီး နောက်မှလိုက်ပါလိုသော်လည်း ချင်ဖုန်းက သူမကို တင်းမာသောလေသံဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်၊

"မင်း ဒီမှာပဲနေခဲ့။"

သူ၏လေသံမှာ ငြင်းခုံမှုကို လက်မခံပေ။ အဆိပ်ခတ်ရခြင်းအကြောင်းရင်း မရှင်းလင်းသေးသည့်အတွက် သူ လန်နင်ရွှမ်ကို သူနှင့်အတူ စွန့်စားမှုများပြုလုပ်ရန် သဘာဝအတိုင်း မလိုလားပေ။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ချဉ်းကပ်ပြီး စားပွဲထိုးအနားသို့ရောက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ကြေးနီပြားစေ့များကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ စားပွဲပေါ်မှကျန်ရှိနေသော လက်ဖက်ရည်တစ်ဝက်ခွက်ကိုကြည့်ကာ ဆိုင်ရှင်ပြောခဲ့သည့်အရာများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ် အဆိပ်ခတ်ရန်အသုံးပြုခဲ့သောနည်းလမ်းကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"စားပွဲထိုး အဆိပ်မိတာက ကြေးနီပြားစေ့တွေနဲ့ ပတ်သက်နေလောက်တယ်။ တခြားသူတွေကတော့ အဲ့ဒီလူချန်ထားခဲ့တဲ့ လက်ဖက်ရည်တစ်ဝက်ခွက်ကြောင့် အဆိပ်မိတာဖြစ်နိုင်တယ်။" 'ပေါင်ယိဆေးခန်း'မှာ ဤနေရာနှင့်မနီးမဝေးတွင်ရှိသောကြောင့် ချင်ဖုန်း ဤနေရာသို့ အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လက်ဖက်ရည်မှာ ရေနွေးငွေ့ထနေဆဲဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသောရနံ့တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ သူ၏လက်ဖဝါးကို ချီစွမ်းအင်ဖြင့်လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ကြေးနီပြားစေ့တစ်ပြားကိုကောက်ယူကာ ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုမတင်ကာ ညင်သာစွာအနံ့ခံလိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်းပင်နားလည်သွားသည်။

"ကြေးနီပြားစေ့ပေါ်ကအဆိပ်က ရေဆူးငါးကနေရတဲ့အဆိပ်ပဲ။ ဒီအဆိပ်က အရေပြားကိုထိတွေ့ရုံနဲ့ ကိုယ်ထဲကိုထိုးဖောက်နိုင်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာလုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ဆုံးရှုံးစေကာ နှလုံးကိုတဖြည်းဖြည်း လေဖြတ်သွားစေတယ်။"

"ထူးခြားတဲ့လက်ဖက်ရည်ရနံ့ကတော့ ငါမမှားဘူးဆိုရင် ခရမ်းရောင်အက်ဗနီသစ်သားကနေရတဲ့ စန္ဒကူးနံ့သာဖြစ်ရမယ်။"

"ဒီစန္ဒကူးနံ့သာက သာမန်လူတွေအတွက် အန္တရာယ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လက်ဖက်ရည်သောက်ထားတဲ့တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲ့ဒါကိုအနံ့ခံမိရင် ရေဆူးငါးအဆိပ်ကူးစက်ခံရတဲ့သူတွေနဲ့ဆင်တူတဲ့လက္ခဏာတွေ ကြုံတွေ့ရပြီး နှလုံးလေဖြတ်တဲ့အထိ တစ်ကိုယ်လုံးတက်ချက်နေကာ သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။"

ချင်ဖုန်းက အဆိပ်နှစ်မျိုးကို အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးထံသို့လှည့်ကာ သမားတော်စွန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူ ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့နှင့် ပြင်ဆင်နည်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သမားတော်စွန်းက 'ပေါင်ယိဆေးခန်း'သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြင်ဆင်ထားသောဆေးပြုတ်ရည်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ချင်ဖုန်းက လဲကျနေသောလူများကို ထူပေးလိုက်ပြီး သူတို့ကို ဆေးပြုတ်ရည်သောက်သုံးစေသည်။ လူများ၏ရောဂါလက္ခဏာများ လျင်မြန်စွာ သက်သာသွားသည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ကြည့်ရှုနေသူများ ဝမ်းမြောက်အော်ဟစ်ကြပြီး "သမားတော်ချင်" ဟု အကြိမ်ကြိမ်အော်ဟစ်ကြသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ လူအုပ်ထဲမှ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ အေးစက်ပြီးဆိုးသွမ်းသောအပြုံးတစ်ခု သူ၏အရေးအကြောင်းများထနေသောမျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်၊

"ဒါ သူကိုး။"

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေသည်၊ "သူ့ရဲ့အဆိပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့နားလည်မှုနဲ့ အဆိပ်ခတ်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင် သူ ဒီလူတွေရဲ့အသက်ကို ပိုပြီးပြင်းထန်စွာ တိုက်ရိုက်ယူသွားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဘာလို့ သူက ရေဆူးငါးနဲ့ ခရမ်းရောင်အက်ဗနီသစ်သားအဆိပ်တွေကို သုံးခဲ့ရတာလဲ။ သူက ဒီလူတွေကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ချင်နေတာများလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမမှန်ဘူး။ ငါ ခုနကစုံစမ်းခဲ့တယ်၊ ဒီလူတွေအားလုံးက ကျင့်ယန်မြို့ကပဲ၊ သူတို့ကြားထဲမှာ တူညီတဲ့အချက်တွေ ဒါမှမဟုတ် ဆက်သွယ်မှုတွေမရှိဘူး။"

"တစ်ခုတည်းသောတိုက်ဆိုင်မှုကတော့ သူတို့အားလုံး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ အဲ့ဒီလူငယ်လေးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ကြတာပဲ။"

ချင်ဖုန်းက တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက်မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားကာ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိလိုက်သည်၊

"အဲ့ဒီလူက ဒီလူတွေကို တကယ်တမ်းထိခိုက်စေဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူး။ သူက ရေဆူးငါးနဲ့ ခရမ်းရောင်အက်ဗနီသစ်သားအဆိပ်တွေကိုသုံးခဲ့ရတဲ့အကြောင်းရင်းက ဒီအဆိပ်တွေက အကျိုးသက်ရောက်ဖို့ အချိန်ပိုကြာလို့ပဲ၊ အဲ့ဒါက သားကောင်တွေကို တစ်ယောက်ယောက်ကယ်တင်ဖို့မရောက်လာခင်အထိ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်အောင် အချိန်ပေးတယ်။"

"ဒီနေရာကနေဆိုရင် 'ပေါင်ယိဆေးခန်း'က လူတန်းရှည်ကြီးကို မြင်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီလူငယ်လေးက ဖြစ်နိုင်တာက ငါ့ကို စမ်းသပ်နေတာပဲ။"

ဤသည်ကိုစိတ်ထဲတွင်ရှိသည်နှင့် ချင်ဖုန်းက လန်နင်ရွှမ်၏ဘေးသို့လျှောက်သွားကာ သူမ၏နားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုတိုးတိုးလေးပြောလိုက်ရာ သူမ နွေးထွေးသောထွက်သက်ကိုခံစားမိပြီး အနည်းငယ်မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်။ ညွှန်ကြားချက်များလက်ခံရရှိပြီးနောက် သူမ အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

(ငါ့အတွေးတွေမှန်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူငယ်လေးက အနီးအနားမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး အဆိပ်ဖြေခြင်းဖြစ်စဉ်ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်နေလောက်တယ်။)

သို့သော် နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်ခန့်အကြာတွင် လန်နင်ရွှမ်မှာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းမှာ အခြေအနေကိုမြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လန်နင်ရွှမ်၏သိုင်းပညာဆဋ္ဌမအဆင့်ကျင့်ကြံမှုဖြင့် လူတစ်ယောက်ကိုရှာဖွေရန်မှာ မခက်ခဲပေ။ အခြားတစ်ယောက်၏ကျင့်ကြံမှုမှာ နင်ရွှမ်ထက်ကျော်လွန်နေခြင်း သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ်မှာ အနီးအနားတွင် လုံးဝမရှိခြင်းပင်။

(ငါ မှားမှန်းဆမိခဲ့တာလား။)

ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏အစွန်အဖျားတွင် ခါးကိုင်းနေသောအဘိုးကြီးတစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာလျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားရင်း လှောင်ပြုံးပြုံးသည်၊ "မင်းမှာ ကျွမ်းကျင်မှုတချို့တော့ရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်ပါပဲ။ အလုပ်မပြီးမချင်းတော့ ငါ မင်းနဲ့ နည်းနည်းလောက် ကစားပေးဦးမယ်။"

နောက်ဆက်တွဲရက်များတွင် ကျင့်ယန်မြို့မှလေထုမှာ အတော်လေး မငြိမ်သက်ပေ။ သာမန်ပြည်သူလူထုများစွာ မရှင်းပြနိုင်သောအဆိပ်မိခြင်းများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှအဖွဲ့ဝင်များပင်လျှင် ထိခိုက်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ချင်ဖုန်း၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုဖြင့် လူအများစုမှာ အန္တရာယ်ကိုရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤအခြေအနေမှာ အဆုံးမရှိဆက်လက်မသွားနိုင်ပေ။ မကြာသေးမီက ကျင့်ယန်မြို့မှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး အဆိပ်နှင့်ပတ်သက်သောဆွေးနွေးမှုများမှာ ပျံ့နှံ့နေကာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များနှင့်နံနက်စာဆိုင်များစွာမှာ လုပ်ငန်းပိတ်သိမ်းခဲ့ရသည်။ စားသောက်ဆိုင်များပင်လျှင် ထိခိုက်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၌ ကျိုးခိုင်၏မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကြုတ်နေသည်။ သူ၏စားပွဲပေါ်မှတရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများ စုပုံနေပြီး သူက "မကြာသေးမီက မြို့ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်က အဆိပ်ခတ်နေတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့အမြင်က ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ "နောက်ကွယ်ကကြိုးကိုင်သူသုံးတဲ့အဆိပ်က ရှားပါးပြီး ကျွန်တော် အရင်က စာအုပ်တွေထဲမှာပဲ ဖတ်ဖူးခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပြင် ကျူးလွန်သူတွေရဲ့အထောက်အထားတွေက အမြဲတမ်းကွဲပြားနေတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူငယ်၊ တစ်ခါတစ်လေ ခါးကိုင်းနေတဲ့အဘိုးကြီး၊ ပြီးတော့ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ကလေးတွေပါဝင်တဲ့အမှုတွေတောင် ရှိခဲ့ဖူးတယ်" ချင်ဖုန်းက လေးနက်တည်ကြည်သောအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ယုံကြည်တာကတော့ အဆိပ်ခတ်တဲ့သူက လူတစ်ယောက်တည်းပဲ။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအနုပညာမှာ ထူးချွန်ပြီး အဲ့ဒါက သူ့ကို တစ်ခါတစ်ခါ မျက်နှာအမျိုးမျိုးနဲ့ပေါ်လာခွင့်ပြုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူနောက်ကွယ်က တကယ့်အထောက်အထားကိုတော့ ကျွန်တော်မသိပါဘူး။"

"ဒါ့အပြင် ဒီလိုလူမျိုးတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ကျင့်ယန်မြို့ကိုရောက်လာတာက ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းနဲ့ ပတ်သက်နေဖို့ အလားအလာအရမ်းများတယ်" ချင်ဖုန်းက သူ၏မှန်းဆချက်ကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ကျိုးခိုင်က အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတွေးနက်နေသည်။

"သူက အရိုးတွေကိုကျုံ့နိုင်ပြီး အရေပြားကိုဆွဲဆန့်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ အဆိပ်သုံးရာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်။ ဒါက ငါ့ကို ဂိုဏ်းတစ်ခုကို သတိရစေတယ်။"

"ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်လောက်က လော့ဝမ်မြို့ပတ်ပတ်လည်ကမြို့တွေမှာ မငြိမ်သက်မှုတွေရှိခဲ့တယ်။ မြို့အတော်များများကလူတွေ တစ်ညတည်းနဲ့ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွေးအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။"

"အစပိုင်းမှာတော့ ဒါက မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေကောင်တွေရဲ့လက်ချက်လို့ ထင်ခဲ့ကြပေမယ့် စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်တော့ 'လှည့်ဖြားခြင်းအဆိပ်ဂိုဏ်း'လို့ခေါ်တဲ့ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်နေတာကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ အချို့သောဆေးရည်တစ်မျိုးကိုသန့်စင်ဖို့အတွက် သူတို့က လူတွေကိုထိခိုက်စေပြီး သူတို့ရဲ့သွေးကို အရည်ပျော်စေခဲ့တာ။"

"အမှန်တရားကိုသိရှိသွားတဲ့အခါ လော့မင်းသားက ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူက 'လှည့်ဖြားခြင်းအဆိပ်ဂိုဏ်း'ကို ဖြုတ်ချဖို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့စစ်သည်တော်တွေကို စေလွှတ်ခဲ့ပေမယ့် ပိုက်ကွန်ကနေလွတ်သွားတဲ့ငါးတွေတော့ ရှိနေနိုင်သေးတယ်။" ကျိုးခိုင် နောက်ဆုံးစာကြောင်းကိုပြောသောအခါ သူ၏လေသံမှာ ပို၍လေးလံသွားသည်။

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားငေးမောနေသည်။

(ဒီလူတွေက လုံးဝရူးသွပ်နေတာပဲ။)

အကယ်၍ အဆိပ်ခတ်ခြင်းနောက်ကွယ်မှကြိုးကိုင်သူမှာ တကယ်ပဲ 'လှည့်ဖြားခြင်းအဆိပ်ဂိုဏ်း'မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါက အချို့အရာများ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သွားပေမည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုသို့သောလူများမှာ လူသားဆန်မှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။

နှစ်ဦးသား ခဏတာဆက်လက်စကားစမြည်ပြောကြသည်။ ချင်ဖုန်း ထွက်ခွာတော့မည်ပြုစဉ် ကျိုးခိုင်က ရုတ်တရက်သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊

"ကျင့်ယန်မြို့ကိုရောက်လာကတည်းက အနားယူရတဲ့နေ့တစ်နေ့မှမရှိခဲ့ဘူး။ ဒီအရာတွေအားလုံးပြီးစီးသွားတဲ့အခါ ငါ မြို့ထဲကအကျော်ကြားဆုံး 'လရောင်ပြခန်း'ကိုသွားပြီး အစားကောင်းကောင်းတစ်နပ်တော့ စားရမယ်။" ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်၊

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော် အကြီးအကဲကျိုးနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အားလုံးကို သေချာပေါက် ဧည့်ခံပါ့မယ်။"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှထွက်ခွာလာရာ မည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်များ ကွဲလွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်မှာ မှောင်မိုက်လာသည်။ လန်နင်ရွှမ်က ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်၊

"သခင်လေး၊ မိုးရွာတော့မယ်။"

"အင်း၊ သွားကြစို့။ မင်းမှာ လုပ်စရာမရှိရင် ငါတို့ 'လရောင်ပြခန်း'ကိုသွားပြီး တစ်ခုခုစားကြလို့ရတယ်။"