ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း

'လရောင်ပြခန်း'မှ အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်ထိုင်ရင်း တစ်ယောက်တည်း သေရည်ငှဲ့ကာ သောက်သုံးနေသည်။ မှိန်ဖျော့စွာလင်းနေသောအခန်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က "မင်းဘက်က အခြေအနေဘယ်လိုလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ်က သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုချကာ ပြုံးလိုက်သည်၊

"မုမိသားစုကလူက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနထဲမှာရှိနေပြီး ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကလည်း အဲ့ဒီမှာပဲ။ အဆိပ်က အကျိုးသက်ရောက်နေပြီ၊ ဒီနေ့ ငါတို့ လှုပ်ရှားလို့ရပြီ။"

"ကောင်းပြီ!" စကားဆုံးသည်နှင့် အခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အပြင်ဘက်၌ မိုးဖွဲဖွဲရွာစပြုလာပြီး မိုးစက်များက အမိုးပေါ်သို့ တဖွဲဖွဲကျနေသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်ယစ်မူးနေသည်၊ "

မိုးရွာတဲ့နေ့ကတော့ သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ။"

သူ လမ်းမပေါ်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ "အမ်" ဟု အော်လိုက်သည်၊ အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်တစ်ခုက အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက် ထီးဆောင်းပေးရင်း မိုးကာအောက်မှဖြတ်သန်းကာ 'လရောင်ပြခန်း'ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ငါ မစတင်ရသေးဘူး၊ မင်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ငါ့ဆီကို တက်ကြွစွာရောက်လာတာပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ ငါ့အတွက် အားထုတ်ရသက်သာသွားတာပေါ့။"

ချင်ဖုန်းကိုမြင်သောအခါ မန်နေဂျာဖုန်က ပြုံးလျက်နှုတ်ဆက်သည်၊

"သခင်လေး။" ချင်ဖုန်းက ဆိုသည်၊

"တတိယထပ်မှာ ငါ့အတွက် အခန်းတစ်ခန်းပြင်ဆင်ပေးပါ။ ငါ ဒီနေ့ ဒီမှာပဲ ညစာစားမယ်။" ဖုန်ချင်မှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

(သခင်လေးက အရင်တုန်းက ပထမထပ် ပြတင်းပေါက်ဘေးမှာ ထိုင်ရတာကို ပိုကြိုက်တာ။ ဘာလို့ ဒီနေ့ပြောင်းသွားရတာလဲ။)

သို့သော် သူ များများစားစားမမေးတော့ပေ။ စမတ်ကျသောလူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ သခင်လေး၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရုံသာ လိုအပ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ သခင်လေး။"

ဖုန်ချင်၏လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ချင်ဖုန်းနှင့်သူ၏အဖော်မှာ သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းသို့ဝင်ရောက်ကာ ဟင်းပွဲအချို့ မှာကြားလိုက်ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် စားပွဲထိုးတစ်ဦးက ကောင်းမွန်သောအစာနှင့်ဝိုင်တို့ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုမတင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်တည်ကြည်သောအမူအရာဖြင့် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီးမေးသည်၊

"သခင်လေး၊ မကြာသေးမီကအဖြစ်အပျက်တွေအကြောင်း စဉ်းစားနေတာလား။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊

"အဆိပ်ခတ်တဲ့သူကို ရှာမတွေ့သေးဘူး။ နောက်ထပ်ဘယ်လောက်များတဲ့လူတွေ သားကောင်ဖြစ်သွားဦးမလဲ ငါမသိဘူး။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက သဲလွန်စတွေကို အမြန်ဆုံးရှာတွေ့ပြီး အဲ့ဒီလူကိုဖမ်းဆီးနိုင်ပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။"

"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်လေး။ သူတို့ သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ။" ဟော့ပေါ့အိုးထဲတွင် အနီရောင်ဟင်းရည်မှာ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး စားချင်စဖွယ်ရနံ့တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူတို့စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အခန်းတံခါး နောက်တစ်ကြိမ်တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။ ယခင်စားပွဲထိုးက ပြုံးလျက်ဝင်လာပြီး သူ၏နောက်မှတံခါးကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပိတ်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက စပ်စုပြီးမေးလိုက်သည်၊

"ဟင်းပွဲတွေအားလုံး ရောက်ပြီလား။"

စားပွဲထိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်၊

"ဒီနေ့အတွက်ဟင်းပွဲတွေကတော့ အားလုံးဒီမှာပဲ။" စကားပြောနေစဉ်မှာပင် စားပွဲထိုး၏ပုံရိပ်မှာ ချင်ဖုန်းနှင့်သူ၏အဖော်ရှေ့တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ အရပ်ရှည်လာသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကိုသဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက်မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်၊

"မင်းပဲ! မင်းက လူတိုင်းကိုအဆိပ်ခတ်နေတဲ့သူပဲ!"

ထိုအချိန်မှာပင် လန်နင်ရွှမ်၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမ မြေပြင်ပေါ်သို့လဲကျသွားပြီး သူမ၏ပါးစပ်ထောင့်တွင် သွေးစွန်းကွက်များပေါ်လာသည်၊

"သခင်လေး..."

"နင်ရွှမ်!" ချင်ဖုန်းက ထိတ်လန့်တကြီးအော်ပြောလိုက်သည်။

စားပွဲထိုးက သူ၏အသွင်ယူမှုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ ချောမောပြီးနူးညံ့သောမျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကိုဆွဲယူကာ ဖြည်းညင်းစွာထိုင်ချလိုက်ပြီး ပြုံးကာ

"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်။ ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံတာပဲ၊ ငါ့ကိုထိုင်ပြီး တစ်ခုခုစားဖို့ မင်းအကြံမပြုဘူးလား။"

"မင်း သူမကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။" ချင်ဖုန်းက ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။

" အသံကိုနှိမ့်ထား။ မင်း တခြားသူတွေကို မတရားဒုက္ခရောက်စေချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။" လူငယ်လေးက လှောင်ပြုံးပြုံးသည်။

"မင်း!"

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် သွားများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

(ဒါက ပေါ်ပေါ်တင်တင်ခြိမ်းခြောက်တာပဲ။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ဆိုးသွမ်းတဲ့နည်းလမ်းတွေအရ 'လရောင်ပြခန်း'တစ်ခုလုံးကိုရှင်းလင်းပစ်ဖို့က ခဏတာအတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ပျက်သွားနိုင်တယ်။)

လူငယ်လေးက ဝိုင်တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ချီးကျူးသံတစ်ခုပြုလုပ်သည်၊

"တကယ်ပဲ ဝိုင်ကောင်းပဲ။ မင်းနဲ့ငါ၊ တစ်ယောက်ကအဆိပ်ခတ်ပြီး တစ်ယောက်ကအဆိပ်ဖြေ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လမ်းကြောင်းတွေထပ်ခဲ့ကြပြီ။ ဒီနေ့တော့ ငါဘယ်လိုအဆိပ်မျိုးသုံးခဲ့လဲဆိုတာ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ပါလား။"

ဤစကားများကြောင့် ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နင်ရွှမ်၏ဝိုင်ခွက်ကို လျင်မြန်စွာယူလိုက်ကာ

"သောက်စရာထဲမှာ အဆိပ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သောက်သုံးခြင်းကလွဲရင် နင်ရွှမ် ဘာမှမစားခဲ့ဘူး။ ခဏနေဦး၊ အဆိပ်က အိုးထဲမှာ၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာတုန်းကလိုပဲ။ အနံ့ပဲ! ဒါပေမဲ့ ငါအနံ့ခံခဲ့တာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဒီရနံ့က သိုင်းသမားတွေကို အထူးသဖြင့်ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။"

"အထင်ကြီးစရာပဲ၊ အထင်ကြီးစရာပဲ"

လူငယ်လေးက ရိုးသားစွာ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

"ဒီ 'ချီစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအမှုန့်'က သန့်စင်ဖို့မလွယ်ကူဘူး။ သိုင်းသမားတစ်ယောက်ရဲ့သွေးအနှစ်သာရနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရဲ့ပေါင်းစပ်မှုကို လိုအပ်တယ်။"

"သိုင်းသမားတစ်ယောက် ရှူရှိုက်မိတာနဲ့ အဲ့ဒါက သူတို့ရဲ့စွမ်းအင်နဲ့ရောစပ်သွားပြီး သေစေနိုင်တဲ့အဆိပ်အတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။"

"ပထမဦးဆုံး ကိုယ်ခန္ဓာကိုလေဖြတ်သွားစေတယ်၊ ပြီးတော့ အဆိပ်က သွေးနဲ့အတူလည်ပတ်ပြီး ဒန်တျန်ကိုရောက်ရှိကာ မခံမရပ်နိုင်အောင် ဝမ်းဗိုက်နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။"

"နောက်ဆုံးမှာတော့ အဆိပ်သင့်နေတဲ့သွေးက နှလုံးကိုတိုက်ခိုက်ပြီး သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။"

သူ မြေပြင်ပေါ်မှလန်နင်ရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သောအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့အစောင့်ကတော့ ခံနိုင်ရည်ကောင်းသားပဲ၊ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့နာကျင်မှုကို အသံတစ်ချက်မထွက်ဘဲ သည်းခံနေနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီနာကျင်မှုက အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီးပြင်းထန်လာပြီး သေခြင်းထက်ဆိုးရွားလာလိမ့်မယ်။"

"ဘယ်လောက်များတဲ့သိုင်းသမားတွေက နာကျင်မှုကိုမခံနိုင်ဘဲ အဆိပ်သင့်နေတဲ့သွေး သူတို့နှလုံးသားကိုမရောက်မီမှာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အဆုံးစီရင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့လဲမသိဘူး။" လူငယ်လေးမှာ အနည်းငယ်ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ 'ချီစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအမှုန့်'အောက်တွင် သေဆုံးခဲ့သောသိုင်းသမားများကို ပြန်လည်သတိရနေပုံရသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။ သူ လန်နင်ရွှမ်ထံသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားကာထိုင်ပြီး သူမကိုကုသရန်ကြိုးစားသော်လည်း လူငယ်လေးက သူ့ကိုတားဆီးလိုက်ပြီး

"မင်းသာ 'လရောင်ပြခန်း'ထဲကလူတိုင်း သူမနဲ့အတူသေဆုံးဖို့ အဖော်လိုက်စေချင်တာမဟုတ်ရင်တော့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ရတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ သွားများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုန်းကန်နေရပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် သူ မြေပြင်ပေါ်မှလန်နင်ရွှမ်ကိုလည်း အချက်ပြလိုက်သည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမ သူဆိုလိုသည်ကိုနားလည်သွားပြီး သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ကာ နှုတ်ခမ်းကိုတင်းတင်းကိုက်ပြီး နာကျင်စွာညည်းညူသံအနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

(ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ပဲ လုံးဝသရုပ်မဆောင်တတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ နေရာအလိုက်လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်စွမ်းလည်းမရှိဘူး။)

(တော်သေးတာက သူမ နန်းတွင်းထဲမှာ မနေထိုင်ခဲ့လို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင်တော့ သူမ တခြားကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ကြံစည်မှုခံရမှာပဲ။)

ချင်ဖုန်းက ဤသို့တွေးသော်လည်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။

အမှန်တော့ လန်နင်ရွှမ်မှာ 'ချီစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအမှုန့်'ကြောင့် လုံးဝထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ပြီးခဲ့သည့်ညကတည်းက ချင်ဖုန်းမှာ သူမနှင့်အတူ ယနေ့အဖြစ်အပျက်များကို ကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်။ သူ သူမကို အသက်ရှူထိန်းချုပ်ရန်၊ မည်သည့်ဓာတ်ငွေ့ကိုမျှမရှူရှိုက်ရန်နှင့် အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်သောအခါ မည်သည့်အရာကိုမျှမထိတွေ့ရန် ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။ ဝိုင်အတွက်မူ လန်နင်ရွှမ်မှာ သဘာဝအတိုင်းမသောက်ခဲ့ပေ၊ ၎င်းမှာ ချင်ဖုန်းက တမင်တကာပြောဆိုပြီး လူငယ်လေးထံသို့ ပစ်ချလိုက်သော မီးခိုးဗုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ ဤအရာအားလုံးကို မည်သို့ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သနည်းဟုမေးလျှင် ဤကိစ္စမှာ မြို့ထဲမှသာမန်ပြည်သူများအကြား ဒုတိယအကြိမ်အဆိပ်ခတ်မှုအဖြစ်အပျက်သို့ ပြန်လည်ခြေရာခံရမည်—

ထိုအဖြစ်အပျက်မှာ နံနက်စာဆိုင်တစ်ဆိုင်၌ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး စားသုံးသူများစွာ ခရမ်းရောင်ပြောင်းသွားကာ သူတို့၏မျက်လုံးများ သွေးနီရောင်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏အသွင်အပြင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်နေခဲ့သည်။ ချင်ဖုန်း ထိုသူကိုကယ်တင်ပြီးနောက် ကြည့်ရှုနေသူများထံမှ ဤလူများအဆိပ်မမိမီ ခါးကိုင်းနေသောအဘိုးကြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြောင်း သူကြားသိခဲ့ရသည်။ ဤသည်က မှန်းဆချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူငယ်နှင့်ဆင်တူစွာ အားလုံးကို ပေါ်ပေါ်တင်တင်ပြောပြနေသည့်အလား၊ ငါပဲ သူတို့ကိုအဆိပ်ခတ်ခဲ့တာ။ ဤသို့မိမိကိုယ်မိမိယုံကြည်မှုရှိသောစရိုက်နှင့် ဆင်တူသောနည်းလမ်းများဖြင့် ထိုနှစ်ခုကိုဆက်စပ်ရန်လွယ်ကူပြီး သူတို့မှာ လူတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။ သို့သော် အသွင်အပြင်အရ အလွန်ကွာခြားမှုက အဆိပ်ခတ်သူမှာ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံနှင့်အရေပြားအသွင်အပြင်ပြောင်းလဲခြင်းအနုပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

ဤအတွေးပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်းမှာ သတိကြီးစွာထားလိုက်သည်။ သူ သူ၏မှန်းဆချက်မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုရန်လိုအပ်ပြီးနောက် အဆိပ်ခတ်သူကို ဖမ်းဆီးရန်လိုအပ်သည်။ မှတ်သားဖွယ်ရာမှာ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံနှင့်အရေပြားအသွင်အပြင်ပြောင်းလဲခြင်းအနုပညာက ကိုယ်ခန္ဓာပုံသဏ္ဌာန်နှင့်မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း အတွင်းကလီစာများ၏အရွယ်အစားကို ပြောင်းလဲရန်ခက်ခဲသည်၊ ၎င်းတို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ ဖိသိပ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မြို့ထဲ၌လူများဒုက္ခရောက်နေသော နောက်ဆက်တွဲအဖြစ်အပျက်များအတွင်း သူ သူ၏ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သောစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြု၍ ကြည့်ရှုနေသူများကိုလေ့လာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူ သဲလွန်စများကို ခြေရာခံနိုင်ခဲ့သည်။