ဘဝဆိုတာ ပြဇာတ်တစ်ခုလိုပဲ၊ အားလုံးက သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်အပေါ်မှာ မူတည်တယ်

မျက်နှာပေါ်တွင် ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားရသော အသွင်အပြင်နှင့် အမျိုးသမီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသော ကလေးများ—သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ သာမန်အတိုင်းပင်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် သူတို့၏ကိုယ်ထဲမှကလီစာများမှာ သူတို့၏မြင်သာသောအထောက်အထားများနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီပေ။ ချင်ဖုန်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အကြီးအကဲကျိုးနှင့် အကြီးအကဲစီကျန့်ကို ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအကြောင်း တိတ်တဆိတ်ပြောပြလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကျိုးမှာ အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း စီကျန့်၊ ယန်ဟယ်နှင့်အခြားသူများကို အခြားတစ်ဖက်မှသူကို အဆက်မပြတ်ခြေရာခံရန် တိတ်တဆိတ်ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာပြောရလျှင် အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏အထောက်အထားကိုသိရှိပြီးနောက် သူတို့ကိုဖမ်းဆီးရန်မှာ လွယ်ကူသင့်သည်။ သို့သော် ကျိုးခိုင်က ဤအခွင့်အရေးကိုအသုံးချ၍ ပိဖန်၏အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်မှ မည်သူရှိသည်ကို ရှာဖွေလိုသဖြင့် ငါးကြီးဖမ်းရန် ရေရှည်နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနခွဲမှ ယခင်ကကျိုးခိုင်နှင့်ချင်ဖုန်းကြားမှစကားဝိုင်းမှာ အန္တရာယ်ကင်းမဲ့ပုံရသော်လည်း တကယ်တော့ ၎င်းမှာ သိမ်မွေ့သောသတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ အကြီးအကဲကျိုးမှာ အဆိပ်ခတ်ခြင်းနောက်ကွယ်မှလူမှာ 'လှည့်ဖြားခြင်းအဆိပ်ဂိုဏ်း'မှဖြစ်သည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ချင်ဖုန်းကို အခြေအနေစမ်းသပ်ရန် လိုလားခဲ့သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် သူ ချင်ဖုန်းကို အဆိပ်ခတ်သူမှာ လက်ရှိ 'လရောင်ပြခန်း'၌ရှိနေကြောင်း လျှို့ဝှက်စွာအသိပေးခဲ့သည်။ ဤသတင်းအချက်အလက်ကိုရရှိပြီးနောက် ချင်ဖုန်းမှာ အပြစ်မဲ့သူများမပါဝင်စေရန် တားဆီးရန်အတွက် လန်နင်ရွှမ်နှင့်အတူ 'လရောင်ပြခန်း'သို့ အလျင်အမြန်သွားရောက်ခဲ့ရာ ခုနကမြင်ကွင်းသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

အခန်းထဲတွင် ချင်ဖုန်းက လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်း ဘယ်သူလဲ။ ဘာလိုချင်လို့လဲ။"

လူငယ်လေးက ခွက်တစ်လုံးကို အေးအေးလူလူမတင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး

"သေခါနီးလူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အများကြီးသိဖို့မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"သေခါနီးလူ၊ မင်း..." ချင်ဖုန်းစကားမဆုံးမီမှာပင် သူ ရုတ်တရက် သွေးမည်းများအန်ထွက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်၊

"အဆိပ်၊ ဘယ်အချိန်ကဖြစ်သွားတာလဲ။"

"မင်းရဲ့ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုက တကယ်ပဲအထင်ကြီးစရာပဲ။ ငါကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့လူတွေထဲမှာ မင်းက ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်ထဲမှာ အလွယ်တကူပါဝင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကတော့ မင်းနည်းနည်းတော့လိုနေသေးတယ်။"

"အဆိပ်နဲ့ဆေးက မူလအစတူညီတယ်၊ နှစ်ခုလုံးက ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေရဲ့ဂုဏ်သတ္တိနဲ့ ဆေးဝါးဗေဒကို နားလည်ဖို့လိုအပ်တယ်။"

"မဟုတ်ရင် ပြဿနာကြီးတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ ဒါက သီးခြားစီကုသနိုင်တဲ့ဆေးနှစ်မျိုးက ရောစပ်လိုက်တဲ့အခါ သေစေနိုင်တဲ့အဆိပ်ဖြစ်သွားတာနဲ့တူတူပဲ" လူငယ်လေးက ဆိုးသွမ်းစွာရယ်မောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်၊

"နီမြန်းသောနက်ရှိုင်းမှု၊ ရေခဲဂူအဆိပ်။"

"ကြည့်ရတာ မင်းခန့်မှန်းမိပြီးသားပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ နီမြန်းသောနက်ရှိုင်းမှုနဲ့ ရေခဲဂူအဆိပ်ရဲ့အဆိပ်ဖြေဆေးက ပြင်းထန်တဲ့အနံ့ရှိတယ်။ အဲ့ဒါကိုရှူရှိုက်မိရင် အဆိပ်နှစ်မျိုးက ကိုယ်ထဲမှာငုပ်လျှိုးနေတဲ့ သေစေနိုင်တဲ့အဆိပ်အတောက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ့ရဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုထုတ်ဖော်ဖို့အတွက် တွန်းအားတစ်ခုပဲလိုတော့တယ်။" လူငယ်လေးက သူ၏ညာလက်ဖြင့် ပေါက်ကွဲဟန်ပြုလုပ်ပြလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ထိုင်ခုံတွင် လေးလံစွာထိုင်ချလိုက်ကာ ခက်ခဲစွာဆိုသည်၊

"ဒါကြောင့်ပဲ သာမန်ပြည်သူတွေက နီမြန်းသောနက်ရှိုင်းမှုနဲ့ ရေခဲဂူအဆိပ်ကို နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်အတွင်းမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ခံစားခဲ့ရတာကိုး။ မင်းက ငါ့ကို ဓာတ်ငွေ့နှစ်မျိုးကို အမြန်ဆုံးရှူရှိုက်မိစေချင်ခဲ့တာပဲ။ မင်းပြောခဲ့တဲ့တွန်းအားကတော့..." သူ အနီရောင်ဟင်းရည်အိုးဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်၊

"အဲ့ဒီထဲမှာ ချီစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအမှုန့် ပါဝင်နေရုံတင်မကဘဲ ငါ့ကိုယ်ထဲကသေစေနိုင်တဲ့အရာကို ထုတ်ဖော်ဖို့အတွက် ဓာတ်ကူပစ္စည်းလည်းဖြစ်ခဲ့တာပဲ။"

လူငယ်လေးက အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်မှာ အနည်းငယ်ရူးသွပ်သောအပြုံးဖြင့် ကွေးတက်သွားသည်၊

"မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မှန်အောင်ဖြေနိုင်လို့ ဆုတော့မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းစိတ်ချနိုင်ပါတယ်၊ ငါ ဒီမှာထိုင်ပြီး မင်းတဖြည်းဖြည်းသေဆုံးသွားတာကို ကြည့်နေပေးမယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းနဲ့အတူခရီးသွားဖို့ လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရှိနေတော့ မင်းသိပ်ပြီးအထီးကျန်မှာမဟုတ်ပါဘူး။"

(လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အနိုင်ယူလို့မရနိုင်ဘူးလို့ခံစားနေရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ အနည်းဆုံးကာကွယ်မှုပဲရှိနေတတ်တယ်။)

ချင်ဖုန်းက အခွင့်အရေးသင့်ပြီဟုမြင်သောအခါ "ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုက မင်းလောက်မကောင်းဘူး၊ ငါ လုံးဝရှုံးသွားခဲ့ပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ငယ်စဉ်ကတည်းက ငါ့ဆရာဆီက ဆေးပညာသင်ယူခဲ့တယ်၊ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ အဆိပ်နဲ့သေဆုံးရလိမ့်မယ်လို့တော့ ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"မင်းသုံးခဲ့တဲ့အဆိပ်တွေအားလုံးက လောကမှာရှားပါးတယ်။ ငါ ဆေးကျမ်းတွေထဲမှာပဲ မြင်ဖူးခဲ့တာ။ ဒီလိုရှားပါးတဲ့အဆိပ်တွေကို ဒီလောက်ကျွမ်းကျင်စွာသုံးစွဲနိုင်မှတော့ မင်း တကယ်ဘယ်သူလဲ။"

"ငါ့အထောက်အထားကို သိချင်တာလား" လူငယ်လေးက လှောင်ပြုံးပြုံးသည်။

(သေစမ်း၊ ဘာလို့ ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်းမလိုက်နာရတာလဲ။ ငါသေတော့မှာလေ၊ ငါ့ရဲ့စပ်စုမှုကို နည်းနည်းလောက် ဖြည့်ဆည်းပေးလို့မရဘူးလား။)

ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင်ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ စကားစတင်ပြောလိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲကျိုးက ကျွန်တော့်ကို 'လှည့်ဖြားခြင်းအဆိပ်ဂိုဏ်း'လို့ခေါ်တဲ့ဂိုဏ်းတစ်ခုအကြောင်း ပြောပြခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေက အရိုးကျုံ့ခြင်းနဲ့အရေပြားဆေးခြယ်ခြင်းအနုပညာမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး အထူးသဖြင့် အဆိပ်သုံးစွဲရာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်တယ်တဲ့။ မင်းများလား။"

ဤစကားများကြောင့် လူငယ်လေး၏အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ တိုက်ခိုက်ရန်အသင့်ဖြစ်နေသောမြွေတစ်ကောင်အလား၊ သူ၏လက်ထဲမှဝိုင်ခွက်ကို ညင်သာစွာလှုပ်ခါရင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။

(တကယ်ပဲ 'လှည့်ဖြားခြင်းအဆိပ်ဂိုဏ်း'ကပဲ။)

ချင်ဖုန်းမှာ အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏မျက်နှာအမူအရာကိုမြင်သောအခါ ပို၍သေချာသွားပြီး ထပ်မံဆိုသည်၊

"ဒါပေမဲ့ ဒီဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်ကတည်းက လော့မင်းသားက ဖျက်ဆီးခဲ့တာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ မင်းက အကြွင်းအကျန်တစ်ယောက်လား။"

'အကြွင်းအကျန်'ဟုပြောဆိုခြင်းကြောင့် လူငယ်လေးမှာ အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ "ခလွမ်"ဟူသောအသံနှင့်အတူ သူ၏လက်ထဲမှဝိုင်ခွက်မှာ ကြေမွသွားပြီး ဝိုင်များ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်သွားသည်။

"မင်း 'လှည့်ဖြားခြင်းအဆိပ်ဂိုဏ်း'အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ရှာတွေ့နိုင်တာ တော်တော်ကျွမ်းကျင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ကြီးမြတ်မှုက မင်းတို့လိုသာမန်လူတွေ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေတယ်။"

"နတ်ဆေးတစ်မျိုးအတွက် သာမန်ပြည်သူအနည်းငယ်ကို စတေးရတာ ဘာများထိခိုက်စရာရှိလို့လဲ။"

"လော့မင်းသားက အမြင်ကျဉ်းမြောင်းတယ်၊ သူ သေသင့်တယ်! ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့နတ်ဆေး သန့်စင်ပြီးတဲ့အခါ သူ သေချာပေါက် အဖိုးအခပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်!"

စိတ်မထိန်းနိုင်သောအော်ဟစ်သံအနည်းငယ်အပြီးတွင် လူငယ်လေးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။

(နတ်ဆေး}

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများကိုမှေးစင်းလိုက်သည်။

(ဒါက ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းကိုယူသွားတဲ့လူတွေရဲ့ ပန်းတိုင်ပဲလား။)

"အကြီးအကဲကျိုးက မင်းရဲ့အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းမိပြီးသားပဲ။ အခုလက်ရှိမှာ လူတွေက မြို့တစ်မြို့လုံးမှာ မင်းရဲ့တည်နေရာကို ရှာဖွေနေကြပြီ။ မင်း ထွက်မပြေးနိုင်တော့ဘူး!" ချင်ဖုန်းက အားအင်မဲ့ဟန်ဆောင်ကာ တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ထွက်ပြေးမှာလား" လူငယ်လေးက နှာမှုတ်လိုက်သည်၊

"ဒီနေ့ပြီးရင် မဟာချန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက သူတို့ရဲ့ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲကတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးရတော့မှာပဲ။"

အခြားတစ်ဖက်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၌။ ကျိုးခိုင်မှာ တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေစဉ် ရုတ်တရက် ပုံရိပ်သုံးခု ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ လှုပ်ရှားမှုကိုအာရုံခံမိပြီး သူ စာရွက်စာတမ်းများကို ဖြည်းညင်းစွာပိတ်ကာ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုံရိပ်သုံးခု အမြင်အာရုံထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။

"ကျိုးခိုင်၊ ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းကို လက်လွှဲပေး" သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့နာမည်ကိုသိမှတော့ ငါ့အထောက်အထားကိုလည်း သိသင့်တယ်" ကျိုးခိုင်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်၊ သူ၏ခါးမှ ကြယ်တာရာသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးတံဆိပ်ပြားမှာ အထူးတလည် ထင်ရှားနေသည်။

"ဒါက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနပဲ။ မင်းတို့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ကြွက်တွေ၊ ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဒီနေရာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ။"

တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရာထူးမြင့်မားစွာထမ်းဆောင်ခဲ့သော ကျိုးခိုင်မှာ စကားလုံးတိုင်းနှင့်အပြုအမူတိုင်းတွင် အာဏာပါဝင်နေသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးထဲမှတစ်ဦးမှာ သိသိသာသာ ကျင့်ကြံမှုနိမ့်ပါးပြီး ကျိုးခိုင်၏တင်းမာသောအသံကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်တကြား နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်သွားသည်။

အခြားတစ်ဦးက စားပွဲပေါ်မှအဖြူရောင်ပန်းများကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာဆိုသည်၊ "အရင်တုန်းကဆိုရင် ငါတို့မလာဝံ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းမှာ လှုပ်ရှားဖို့အစွမ်းအစရှိသေးလို့လား။" တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကျိုးခိုင်က တည်ငြိမ်စွာဆိုသည်၊

"ဒီအရိုးအိုကြီး လှုပ်ရှားနိုင်သေးလား မလှုပ်ရှားနိုင်သေးလားဆိုတာကို မင်းတို့အသက်တွေနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သရုပ်ပြခွင့်ပြုပါ့မယ်။" စကားပြောနေစဉ် ကျိုးခိုင်က သူ၏ညာလက်ကိုမြှောက်ကာ တစ္ဆေချည်နှောင်ရုပ်သေးနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်နှာ ရုတ်တရက်ဖြူဖျော့သွားပြီး သွေးမည်းတစ်လုပ်အန်ထွက်လာသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။" ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"နှင်းရွက်ပန်း၊ ဒါက စိတ်ကိုကြည်လင်စေတဲ့ လန်းဆန်းစေတဲ့ပန်းတစ်ပွင့်အမှန်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းသာ သူ့ရဲ့ရနံ့ကို အချိန်အကြာကြီးရှူရှိုက်ပြီး တစ္ဆေသစ်နွယ်ပင်အမှုန့်နဲ့ထိတွေ့မိရင် ဒါက အဆိပ်ဖြစ်သွားတယ်။"

"ဒါက တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုကျင့်ကြံသူတွေကို ယင်ချီကိုလွတ်လပ်စွာထိန်းချုပ်ခြင်းကနေ တားဆီးပေးပြီး နှလုံးသားထဲကိုတောင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ အသက်ကိုအန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တယ်။"

"တစ္ဆေသစ်နွယ်ပင်အမှုန့်။" ကျိုးခိုင်က စားပွဲခုံပေါ်မှတရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများကို ရုတ်တရက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဤနေရာ၌နေထိုင်စဉ်အတွင်း သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တစ်ခုတည်းသောပြင်ပအရာမှာ အခြားသူများပို့ပေးသော စာရွက်စာတမ်းများပင်။

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ စောစောကတည်းက ကြံစည်နေခဲ့တာပေါ့။" ကျိုးခိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ယင်ချီကိုနောက်တစ်ကြိမ်လှုပ်ရှားစေတော့မည့်အလား၊ သို့သော် သူ နောက်ထပ်သွေးမည်းတစ်လုပ်အန်ထွက်လာသည်။

"မင်းရဲ့စွမ်းအင်ကို မဖြုန်းတီးနဲ့တော့၊ ဒါက အဆိပ်ရဲ့မင်းနှလုံးသားထဲကိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးရုံပဲရှိလိမ့်မယ်။ အသိတရားရှိစမ်းပါ၊ မုမိသားစုက အဲ့ဒီကောင်နဲ့ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကို လက်လွှဲပေးလိုက်၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့ မင်းကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်ပေးမယ်။" အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှတစ်ဦးက အေးစက်သောလေသံဖြင့်ဆိုလိုက်ပြီး သူတို့၏အောင်ပွဲအပေါ် ယုံကြည်ချက်ရှိနေပုံရသည်။

ရုတ်တရက် လေတိုးသံများစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုံရိပ်သုံးခုမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မသိလိုက်ခင်မှာပင် ခန်းမဆောင်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှဝန်ထမ်းများဖြင့် ဝန်းရံခြင်းခံထားရပြီးဖြစ်သည်။

စီကျန့်က အဝင်ဝကိုပိတ်ဆို့ထားပြီး စာရွက်စာတမ်းများပေါ်တွင်မှောက်ကျနေကာ အသက်ရှူအားနည်းနေသော ကျိုးခိုင်ကိုကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"သရုပ်ဆောင်ချက်ကောင်းလိုက်တာ။"