အဆုံးအဖြတ်ပြိုင်ပွဲ

'လရောင်ပြခန်း'အတွင်း၌ ချင်ဖုန်းက ထိတ်လန့်သောအမူအရာပြကာ သူ၏ရင်ဘတ်ကိုဖုံးအုပ်ရင်း "ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက တစ်ယောက်လျော့သွားတာလား။ အဲ့ဒါနဲ့ ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"သိရဲ့သားနဲ့ မေးနေစရာမလိုပါဘူး" ဟု အခြားတစ်ဖက်မှသူက ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ အကြီးအကဲကျိုးကို သတ်ချင်နေတာလား။ ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရတာလဲ။ ခဏနေဦး၊ ငါ အခုနားလည်သွားပြီ။ ဒါက ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကြောင့်ပဲ။"

"မင်းက ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းကိုလိုချင်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း သူ့ကိုသတ်ရမယ်။"

"မင်းတို့က ပိဖန်နဲ့ရှဲ့ဟွေကြားကတိုက်ပွဲကို နောက်ကွယ်ကနေ တွန်းအားပေးနေတဲ့သူတွေပဲ!" ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာညည်းညူနေဆဲဖြစ်သော လန်နင်ရွှမ်က

(သခင်လေးက တကယ်ပဲ သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာပဲ။ သူက ဒါတွေကို ရှင်းလင်းစွာ သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်နေတာကို။) ဟု တွေးလိုက်သည်။ လူငယ်လေးက လှောင်ပြုံးပြုံးသည်၊

"အခု မင်းဒါတွေအားလုံးကိုသိသွားမှတော့ နောက်ကျသွားပြီ။"

ချင်ဖုန်းက နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ "မင်းက ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းကိုရဖို့အတွက် ဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံရတယ်။ ဒါက မင်းပြောခဲ့တဲ့ နတ်ဆေးဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ လူငယ်လေးက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်၊

"ဒါက မင်းလိုသေခါနီးလူတစ်ယောက် သိဖို့လိုအပ်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။"

"ခဏနေဦး!"

သူ တစ်စုံတစ်ခုကိုသဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် အလျင်အမြန်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှလန်နင်ရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အဆိပ်ပျံ့နှံ့ချိန်အရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ဤအမျိုးသမီး၏နှလုံးသားသို့ ရောက်ရှိပြီး သူမ၏အသက်ကို ယူဆောင်သွားသင့်သည်။ သို့သော် ဘာကြောင့် သူမ တစ်ချိန်လုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာညည်းညူနေရုံသာ ရှိနေရသနည်း။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက သူ နောက်ထပ်ဖုံးကွယ်ထား၍မရတော့မှန်း သိရှိလိုက်သည်။ သူ သူ၏ပါးစပ်ထောင့်မှသွေးစွန်းကွက်များကို သုတ်သင်လိုက်ပြီး မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ကာ ထို့နောက် လူငယ်လေး၏မယုံကြည်နိုင်သောအကြည့်အောက်တွင် ဟော့ပေါ့အိုးထဲမှအစားအစာတစ်ပိုင်းကို ကောက်ယူကာ ဝိုင်တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ကျေနပ်သောအသံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဒီအရသာ။"

"မင်း!"

ယခုမူ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ရှိနေသူမှာ လူငယ်လေးပင်။ သို့သော် သူ ဟန်ဆောင်နေခြင်းမဟုတ်၊ သူ တကယ်ပဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။ သောက်သုံးပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက မြေပြင်ပေါ်မှလန်နင်ရွှမ်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးသည်၊

"နင်ရွှမ်၊ ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ မင်း ပေါ်သွားပြီ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လန်နင်ရွှမ်မှာ ချက်ချင်းပင်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှဖုန်မှုန့်များကိုခါချကာ ထို့နောက် စားပွဲဘေးတွင် သူမ၏ဓားကိုကိုင်လိုက်သည်။ ဤအကွာအဝေးမှာ သခင်လေးကိုကာကွယ်ပေးရုံသာမက လူငယ်လေးထွက်ပြေးခြင်းကိုလည်း တားဆီးနိုင်သည်။ သို့သော် သူမ အနည်းငယ်မကျေမချမ်းဖြစ်နေဆဲ။ သူမ သိသိသာသာ အလွန်ကောင်းမွန်စွာသရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ သို့ဆိုလျှင် သူမ မည်သို့ ပေါ်သွားနိုင်မည်နည်း။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ လူငယ်လေးမှာ ချက်ချင်းပင်နားလည်သွားသည်၊

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး အစကတည်းက အဆိပ်မိခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့ တစ်ချိန်လုံး ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာပဲ!"

"အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံး ကိုယ့်ရဲ့ဖဲချပ်တွေကို စားပွဲပေါ်ချထားပြီးမှတော့ ဘာလို့ ထိုင်ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရိုးရိုးသားသား မဆွေးနွေးကြတာလဲ" ချင်ဖုန်းက ဝိုင်ခွက်အသစ်တစ်လုံးကို အခြားတစ်ဖက်မှလူထံသို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ဝိုင်ဖြင့်ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။

လူငယ်လေး၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ အေးစက်သောလေသံဖြင့် "ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့တည်နေရာက ပေါ်သွားပြီပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါသိချင်တာက မင်းတို့ ငါ့ရဲ့တကယ့်အထောက်အထားကို ဘယ်လိုရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း သိချင်တာလား" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါ သိချင်တယ်။"

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ သဘောတူညီမှုတစ်ခုလုပ်ကြရင်ဘယ်လိုလဲ။ မင်းက ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းကိုသိမ်းပိုက်ရခြင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ့ကိုပြောပြ၊ ပြီးတော့ ငါက မင်းရဲ့တကယ့်အထောက်အထားကို ငါတို့ဘယ်လိုရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လဲဆိုတာကို မင်းကိုပြောပြမယ်" ချင်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက ခုနက ငါ့ကိုတကယ်ပဲ စမ်းသပ်နေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ကိုလက်နက်ချအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား" လူငယ်လေးမှာ အပေါ်ယံတွင်တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ အခန်းကိုအဆက်မပြတ် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေပြီး ထွက်ပြေးရန်နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်။

"ငါတို့ဘက်က နောက်ထပ်အနည်းငယ်ထပ်ထည့်လိုက်ရင်ကော" ရုတ်တရက် အခန်းအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန်ဟယ်က တံခါးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် တုတ်ခိုင်သောကျန်းထျန်နန် ရပ်နေသည်။ နောက်သို့ကြည့်လိုက်ရာ စားသောက်ဆိုင်မှသာမန်ပြည်သူလူထုအားလုံးမှာ မရှိတော့ပဲ သူတို့အစား အစွမ်းအစရှိသော သတိကြီးစွာထားနေသည့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများအုပ်စုတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးလျက်ရှိသည်။ အဆိပ်လမ်းစဉ်မှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး သူတို့ သဘာဝအတိုင်း အစောင့်အရှောက်ထားရပေမည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လူငယ်လေး၏မျက်နှာ ချက်ချင်းပင်ညှိုးမှိန်သွားသည်။ သူ နောက်ထပ်မလွတ်မြောက်နိုင်တော့မှန်းသိပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးသည်၊ "ငါ့ကိုဖမ်းဆီးဖို့ ဒီလောက်များတဲ့လူတွေကိုဆင့်ခေါ်ထားတာ၊ မင်းတို့ရဲ့အကြီးအကဲကျိုး မမျှော်လင့်ထားတဲ့ဒုက္ခတွေကြုံတွေ့ရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

"ငါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ အဆိပ်တွေကြိုတင်ခတ်ထားပြီးပြီ။ ဒီအချိန်မှာ ကျိုးခိုင် သေချာပေါက် အဆိပ်သင့်နေလောက်ပြီ။"

"မင်းတို့အကြီးအကဲကျိုးအတွက် အလောင်းကောက်ဖို့သာ စောင့်နေလိုက်တော့။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက်ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာရယ်တာလဲ" လူငယ်လေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုချကာ "တစ္ဆေသစ်နွယ်ပင်အမှုန့်နဲ့ နှင်းရွက်ပန်းက တကယ်ပဲပါးနပ်တဲ့လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ငါက ဆေးကျမ်းတစ်အုပ်ထဲမှာ ဆင်တူတဲ့မှတ်တမ်းတစ်ခုကို တိုက်ဆိုင်စွာတွေ့ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"

"ဒါကြောင့် ငါ အကြီးအကဲကျိုးကို ကြိုတင်သတိပေးခဲ့တယ်။"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး! မင်း ပထမဆုံးအကြိမ်နှင်းရွက်ပန်းကိုမြင်တုန်းက ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိခဲ့တာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ မင်းက မှားယွင်းတဲ့ရေလောင်းချိန်ကိုတောင် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သေးတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက..."

ဤနေရာတွင် လူငယ်လေးက ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားသည်မှာ မူလက သူ အခြားတစ်ဖက်မှသူကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရလုပ်သူတစ်ဦး၊ အကြီးအကဲကျိုးရှေ့တွင် ဟန်ပြရန် နားလည်ဟန်ဆောင်နေသူတစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤရက်အနည်းငယ်ကြာရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် သူ၏ရှေ့မှချင်ဖုန်းမှာ အမှန်တကယ် အရည်အချင်းအစစ်အမှန်ရှိသည်ကို သူ အတည်ပြုလိုက်သည်။

ထို့အပြင် အခြားတစ်ဖက်မှသူ နှင်းရွက်ပန်း၏ဂုဏ်သတ္တိများကိုသိရှိနေခြင်းက သူတို့ ထိုပန်းအကြောင်းမှတ်တမ်းများကို စာအုပ်တစ်အုပ်တွင်ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ သို့သော် အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် ဘာလို့ သူတို့က မှားယွင်းတဲ့ရေလောင်းချိန်ကို ချရေးနေဦးမှာလဲ။ ထိုအချိန်များမှာ တမင်တကာ မှားယွင်းစွာရေးသားခဲ့ခြင်းမဟုတ်လျှင်။ လူငယ်လေးက တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် အော်ပြောလိုက်သည်၊

"ဒါက အဲ့ဒီ 'လောကရာဇဝင်ချုပ်'ပဲ!"

ချင်ဖုန်းက ပြန်မဖြေဘဲ သူ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တိုက်ရိုက်ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ လူငယ်လေးက ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အခြားတစ်ဖက်မှသူ ယခင်က အကြီးအကဲကျိုးခိုင်ထံသို့ပေးခဲ့သော 'လောကရာဇဝင်ချုပ်'ပင်တည်း။ သူ ဖြည်းညင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် စာမျက်နှာနံပါတ်များ၊ တန်းများနှင့် အချိန်နှင့်ကိုက်ညီသောစာလုံးများအတိုင်း လိုက်ကြည့်ရာ သူ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုစာလုံးများကိုဆက်စပ်လိုက်ရာ ရှင်းလင်းစွာပင် – 'ပန်းရနံ့ကို မရှူရှိုက်နဲ့၊ သတိထား၊ အဆိပ်ရှိတယ်။'

လူငယ်လေးမှာ အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ချင်ဖုန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။

"ဒီလောက်ထူတဲ့စာအုပ်နဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ရဲ့အကြောင်းအရာတွေကို ဒီလောက်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီး သီးခြားစာမျက်နှာတွေပေါ်ကစကားလုံးတွေကိုဆက်စပ်ကာ ကျိုးခိုင်ကို သတိပေးနိုင်ရတာလဲ။"

"အစကတည်းက မင်း ငါ့အစီအစဉ်ကို ထွင်းဖောက်မြင်ပြီးသားလား" လူငယ်လေးက စိတ်ပျံ့လွင့်စွာမေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြန်ဖြေသည်၊

"မဟာချန်ရဲ့တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှာ နှင်းရွက်ပန်းပေါက်ရောက်ဖို့သင့်တော်တဲ့နေရာက အနီးဆုံးမှာ ဟွာဘိုင်ချိုင့်ဝှမ်းပဲ၊ အဲ့ဒါက မိုင်ရှစ်ထောင်ဝေးတယ်။"

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မေးကြည့်ပါ၊ သာမန်ပြည်သူဘယ်နှစ်ယောက်က ဒီလောက်ဝေးလံတဲ့နေရာကို ခရီးသွားမှာလဲ။"

"တခြားနည်းနဲ့ပြောရရင် ခရီးဝေးသွားလာတဲ့လူတွေရှိခဲ့ရင်တောင်မှ နှင်းရွက်ပန်းကိုပြန်ယူလာဖို့ ပင်ပန်းခက်ခဲတဲ့ခရီးကိုနှင်ခဲ့ရင်တောင်မှ ဘယ်နှစ်ယောက်က ဒီပန်းရဲ့ဂုဏ်သတ္တိတွေကိုသိပြီး ဒီလောက်ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စောင့်ရှောက်နိုင်မှာလဲ။"

"အဲ့ဒါအပြင် မုမိသားစုကအဆီတုံး ယူဆောင်လာခဲ့တဲ့ ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းခွံကလည်း ဒီကိုမရောက်တာ မကြာသေးဘူး။"

"ဒီလောက်များတဲ့တိုက်ဆိုင်မှုတွေ စုပုံနေမှတော့ သဘာဝအတိုင်း သတိထားရမှာပေါ့။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျင့်ယန်မြို့ ရုတ်တရက်တုန်ခါသွားသည်။ လူငယ်လေးက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏လားရာဘက်သို့ တိုက်ဆိုင်စွာ မျက်နှာမူနေသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၌ မယုံနိုင်လောက်အောင်ကြီးမားပြီး ဆိုးသွမ်းသောဧရာမမျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင် ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်ကိုထုပြီး ခြေထောက်များကိုဆောင့်နင်းလိုက်သည်နှင့် နေရာလွတ်တုန်ခါသွားပြီး မိုးကာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုသည်မှာ စတုတ္ထအဆင့် တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သောနည်းစနစ်—ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်းပင်တည်း။

ချင်ဖုန်းက လှည့်ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ တစ္ဆေတစ်ရာဓလေ့နှင့်ပတ်သက်၍ အကြီးအကဲလီသေဆုံးပြီးနောက် သူ အထူးတလည် နားလည်အောင်ကြိုးစားခဲ့သည်။ စတုတ္ထအဆင့် တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုကျင့်ကြံသူမှာ ကွယ်လွန်သူများ၏ဝိညာဉ်များကိုဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သို့သော် ဆင့်ခေါ်နိုင်သောဝိညာဉ်များမှာ ကန့်သတ်ချက်မရှိသည်မဟုတ်ပေ။ စာအုပ်ထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုကျင့်ကြံသူနှင့်ဝိညာဉ်များကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာသောသဘောတူညီချက်ရှိရန်လိုအပ်ပြီးမှသာ သူတို့ ဆင့်ခေါ်ခြင်းကိုလက်ခံမည်ဟု မှေးမှိန်စွာဖော်ပြထားသည်။ တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုကျင့်ကြံသူအတွက် သူတို့ဆင့်ခေါ်နိုင်သောဝိညာဉ်များ ပို၍အားကောင်းလေလေ၊ သူတို့၏အစွမ်းအစမှာ ပို၍မြင့်မားလေလေပင်။ အကြီးအကဲကျိုးကဲ့သို့ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သူ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဧရာမမျောက်ဝံဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်နေသည်။ ချင်ဖုန်းသာမမှားလျှင် ၎င်းမှာ 'မိစ္ဆာတစ်ရာရာဇဝင်ချုပ်'တွင်ဖော်ပြထားသော အားကောင်းသည့်မိစ္ဆာ—ကျူးယန်ပင်ဖြစ်သင့်သည်။