မိန်းမရေ၊ ကယ်ပါဦး

လူငယ်လေး ကျူးယန်၏ယင်ဝိညာဉ်ကို မြင်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းပြောခဲ့သည်မှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။ ကျင့်ယန်မြို့၌ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှ ကျိုးခိုင်မှလွဲ၍ ဤသို့အားကောင်းသောယင်ဝိညာဉ်ကို မည်သူက ဆွဲဆောင်နိုင်မည်နည်း၊ သူ ဒုတိယလူတစ်ယောက်ကို စဉ်းစား၍မရပေ။ ဤသို့တွေးရင်း သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း အရုပ်ဆိုးသွားသည်။

ကျိုးခိုင်ကိုသတ်ရန်သွားသောလူသုံးယောက်ထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ စတုတ္ထအဆင့်နှင့် တစ်ယောက်မှာ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း ပဉ္စမအဆင့်ကိုကျော်လွန်သွားလျှင် တူညီသောအဆင့်၌ပင် စုဆောင်းထားသောအတွေ့အကြုံများကြောင့် အစွမ်းအစကွာဟချက်မှာ အလွန်ကွဲပြားနိုင်သည်။ မဟာချန်မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲမှတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျိုးခိုင်မှာ စတုတ္ထအဆင့်များထဲတွင် သဘာဝအတိုင်း ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သူပင်။ သွားခဲ့သောသုံးယောက်မှာ သူ၏ပြိုင်ဘက်များ လုံးဝမဟုတ်ပေ။

"အခြေအနေက အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီးသွားပြီ၊ မင်း လက်နက်ချလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။" ချင်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီးမှာ ဘေးမှဝန်းရံသောအနေအထားတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းသောအခန်းထဲမှ လူငယ်လေးကို ဝန်းရံထားလိုက်သည်။ သူတို့ ပိဖန်ကိစ္စနောက်ကွယ်မှအမှန်တရားကို လူငယ်လေးထံမှ ထုတ်ယူရန် လိုအပ်သေးရာ သူတို့ သဘာဝအတိုင်း သူ့ကို အရှင်ဖမ်းဆီးလိုကြသည်။

လူငယ်လေးက ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ချင်ဖုန်းထံသို့ စူးစိုက်လိုက်သည်၊

"အခြေအနေတွေ ဒီအဆင့်ထိရောက်လာတာကတော့ မင်းကိုအထင်သေးမိတဲ့ ငါ့အမှားပဲ။" ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏စကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လေသံမှာ ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ထိုအစား မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်သွားသည်။

(အခြေအနေတွေ မှားယွင်းသွားတဲ့အခါ မိစ္ဆာတွေရှိရမယ်)

လူငယ်လေးက ထပ်မံဆိုသည်၊ "ဆဋ္ဌမအဆင့်သုံးယောက်၊ သတ္တမအဆင့်တစ်အုပ်စု၊ ငါ့ကိုဖြေရှင်းဖို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့အစီအစဉ်ကြီးကတော့ ငါ့ကို တကယ်ပဲဂုဏ်ယူစေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့..." ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး တိုက်တွန်းသည်၊

"သူ့ကို အမြန်ဖမ်းလိုက်!"

ဆဋ္ဌမအဆင့်သိုင်းသမားများအနေဖြင့် လန်နင်ရွှမ်နှင့် ကျန်းထျန်နန်တို့မှာ သဘာဝအတိုင်း အလျင်မြန်ဆုံးတုံ့ပြန်ကြသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ တစ်ဦးက သူ၏ဓားကို လူငယ်လေး၏လည်ပင်းဆီသို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဦးက လူငယ်လေး၏ကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ရန် ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သို့သော် နှစ်ဦးသား လူငယ်လေး၏လက်တစ်ကမ်းအလိုအကွာအဝေးသို့ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ကိုယ်ထဲမှ အားကောင်းသောအရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံး၏မျက်လုံးများကို လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုဖြင့် ဝေဝါးသွားစေသည်။

"ချလွမ်"ဟူသောအသံနှင့်အတူ ဓားရှည်မှာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ပုတ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျန်းထျန်နန်မှာ ထိုအရှိန်ကြောင့် ယိမ်းယိုင်နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

ပြင်းထန်သောလေ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ချင်ဖုန်းက နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်လေး၏ဘေးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုံရိပ်တစ်ခု ထပ်တိုးလာသည်။ သူ၏ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သောစွမ်းရည်ကိုအသက်သွင်းလိုက်ရာ ချင်ဖုန်းက ထိုပုံရိပ်အတွင်း၌ ထူထဲသောရွှေရောင်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး လန်နင်ရွှမ်နှင့် ကျန်းထျန်နန်တို့ထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

"စတုတ္ထအဆင့်သိုင်းသမားပဲ။" လန်နင်ရွှမ်က တိုးညင်းသောအသံဖြင့်ဆိုသည်၊ သူမ၏မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကြုတ်နေသည်။ စတုတ္ထအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦး၏အရှိန်အဝါမှာ သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်ကိုကာကွယ်နိုင်ပြီး မပျက်စီးနိုင်၊ မလှုပ်ရှားနိုင်ဟု လူသိများကာ သာမန်လက်နက်များက အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေရန်ခက်ခဲသည်။ ထိုသို့သောအစွမ်းအစဖြင့် လန်နင်ရွှမ်၏ဓားကို လွယ်ကူစွာ ပုတ်ထုတ်နိုင်ပေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ထဲကအားလုံးက အကြီးအကဲကျိုးကိုလုပ်ကြံဖို့သွားတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခန့်မှန်းမိခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရတာတောင်မှ ခင်ဗျားတို့က စတုတ္ထအဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ချန်ထားခဲ့ရဲလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။

"လောကမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာတွေ ဖြစ်ပျက်တတ်တာပဲ၊ ငါ့အစီအစဉ်ကျရှုံးလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့သလိုပေါ့" လူငယ်လေးက အေးစက်စွာတုံ့ပြန်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်က ဆိုသည်၊

"ကျိုးခိုင် အဆိပ်မမိခဲ့ဘူး၊ သူ့ကိုလုပ်ကြံဖို့သွားတဲ့သုံးယောက်က သေရတော့မှာ သေချာတယ်။ ပိဖန်ရဲ့ဦးခေါင်းကိုလည်း ပြန်လည်ရယူနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သွားကြစို့။ ဒါပေမဲ့ သေတော့မယ့်လူသုံးယောက်ကိုတော့ ငါတို့ ရှင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ပေးရမယ်။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသားက သူ၏ခေါင်းကိုမြှောက်လိုက်သည်၊ အနက်ရောင်ဦးထုပ်က သူ၏မျက်နှာကိုဖုံးကွယ်ထားပြီး ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့ရန်ခက်ခဲသော်လည်း၊ ချင်ဖုန်းမှာ အခြားတစ်ဖက်မှသူ သူ့ကိုကြည့်နေသည်ကို သိနေသည်။ သူ၏ရှိနေခြင်းကြောင့် ဤလူအုပ်စု၏အစီအစဉ်မှာ ကျရှုံးခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။ တစ်ခုတည်းသောရှင်းပြချက်မှာ သူ၏အသက်ကို လျော်ကြေးအဖြစ်ယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လန်နင်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်ပြီး ချက်ချင်းပင် ချင်ဖုန်းကို ကာကွယ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏အစွမ်းအစဖြင့် စတုတ္ထတန်းနတ်သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ပြိုင်ဘက်များ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး အားကောင်းသောစွမ်းအားမှာ မြေပြိုခြင်းနှင့်ဆူနာမီကဲ့သို့ ဖိနှိပ်လာသည်။ အားနည်းသောမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားများ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်သွားကြသည်။ လန်နင်ရွှမ်အပါအဝင် ဆဋ္ဌမတန်းမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားသုံးဦးပင်လျှင် သူတို့၏ဒူးများမကွေးသွားစေရန် သွားများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ မနဲထိန်းထားရသည်။ ဤဖိနှိပ်မှုကိုခုခံရုံမျှဖြင့် သူတို့၏အစွမ်းအစအားလုံးကို သုံးနေရသည်။ ချင်ဖုန်း၏လုံခြုံမှုကို သူတို့ မည်သို့ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်ရာ သူ လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ အစွမ်းကုန်ခုခံနေသော်လည်း မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်၏အထောက်အပံ့ဖြင့်ပင် ဤထည်ဝါသောအင်အားအောက်တွင် သူ၏ခြေထောက်များမှာ တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ချွေးများ သူ၏နဖူးမှ အဆက်မပြတ်ကျဆင်းနေသည်။

လူငယ်လေးက လှောင်ပြုံးပြုံးသည်၊ "မင်းက စာပေသူတော်စင်တာအိုလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံနေတဲ့ စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားနေတာတောင်မှ ဒီဖိအားအောက်မှာ မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်နိုင်သေးတယ်။"

"မင်း ငါ့ကိုပေးခဲ့တဲ့အံ့ဩမှုတွေက တကယ်ပဲ အဆက်မပြတ်ပါလား။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီမှာပဲအဆုံးသတ်ပြီ။ ဒီနေ့ပြီးရင် ဒီလောကမှာ မင်းဆိုတာရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

သေခြင်း၏ခြိမ်းခြောက်မှုကိုရင်ဆိုင်ရာတွင် ချင်ဖုန်းမှာ များများစားစားကြောက်ရွံ့မှုမပြပေ။ ထိုအစား သူ အတင်းအကျပ်မေးလိုက်သည်၊

"မင်းတို့ဘက်မှာ နောက်ခံလူတစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းတို့သိတယ်၊ ငါတို့ဘက်မှာလည်း နောက်ခံလူတစ်ယောက်ရှိနိုင်မယ်လို့ မင်းတို့မတွေးမိဘူးလား။"

"အချိန်ဆွဲပြီး ကျိုးခိုင် အဲ့ဒီဘက်မှာပြီးအောင်စောင့်ပြီးမှ မင်းကိုလာကယ်တင်တာကို စောင့်နေသေးတာလား။ လုပ်လိုက်တော့!" လူငယ်လေးက အသံတိုးတိုးဖြင့်အော်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်က သူ၏ညာလက်ကိုမြှောက်ကာ လက်ညှိုးဖြင့်ညွှန်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်စွမ်းအားတစ်ခု မြားတစ်စင်းအလား ထိုးထွက်လာကာ နေရာလွတ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"သခင်လေး!" လန်နင်ရွှမ်က အော်ပြောလိုက်သည်။

(ဒီတစ်ချက်သာထိမှန်ခဲ့ရင် ငါ့သခင်လေး သေချာပေါက်သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်!) ဤအရေးကြီးဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"မိန်းမရေ၊ ကယ်ပါဦး!"

လူငယ်လေးမှာ ထိုစကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြည်လင်သောဓားသံတစ်ချက်သာ ကြားလိုက်ရသည်။ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက မိုးကာကိုခွဲထုတ်ကာ မိုးကြိုးအရှိန်ဖြင့် ပြတင်းပေါက်မှ အခန်းထဲသို့ တိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာသည်။ မြားတစ်စင်းအလားဖြစ်သော ရွှေရောင်စွမ်းအားမှာ ဓားစွမ်းအင်နှင့်ကြုံတွေ့ပြီး တစ်ခဏအကြာတွင် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။" လူငယ်လေးမှာ အလွန်အမင်းအံ့ဩသွားသည်။

(အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်က နတ်သိုင်းစွမ်းအား စတုတ္ထအဆင့်မှ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပဲ။ ဘယ်သူက ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တာလဲ။)

ဓားစွမ်းအင်မှာ ထိုစွမ်းအားကိုကြေမွသွားစေပြီးနောက် မည်သည့်ရပ်တန့်မှုမှမရှိဘဲ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်သွားသည်။

နောက်ဆုံးသူ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ပေါ့ဆရန်မဝံ့ရဲတော့ပေ။ သူ သူ၏လက်မောင်းများကို ရှေ့တွင်ယှက်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်စွမ်းအင်များ လည်ပတ်နေသည်။ သို့သော် ဤသို့ဆိုသည့်တိုင် ကြမ်းတမ်းသောအသံနှင့်အတူ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသားမှာ ဤဓားဖြင့် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော်နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်နိုင်တော့သည်။ သူ၏လက်မောင်းများကိုကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်အင်္ကျီလက်များမှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး သွေးတစ်စွန်းတစ်စ ထင်ရှားပေါ်ထွက်နေသည်။ တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်အရှုံးမှာ ရှင်းလင်းသွားသည်။

"ဘယ်သူလဲ။" အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်က အော်ပြောလိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်တစ်ခု ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို ခပ်ဖွဖွထိတွေ့လိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းရှေ့တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။ လျို့ကျန့်လီက သူမ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကာ တိုးညင်းစွာမေးလိုက်သည်၊

"ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒီအနီးအနားမှာ တခြားကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိသေးလား။" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

(သူသာ ထောင်ချောက်ဆင်ရန် 'လရောင်ပြခန်း'သို့လာရဲမှတော့ ချင်ဖုန်းက သဘာဝအတိုင်း လုံလောက်တဲ့ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားရမှာပေါ့။)

(နင်ရွှမ်ကို ကြိုတင်ညွှန်ကြားချက်များပေးထားပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှလူအုပ်ကို စားသောက်ဆိုင်ဝန်းကျင်မှ သာမန်ပြည်သူများကိုဝေးဝေးတွင်ထားခိုင်းခဲ့တာက ပြင်ဆင်မှုရဲ့ပထမခြေလှမ်းသက်သက်ပဲ။)

(သူ့ရဲ့တကယ့်လျှို့ဝှက်အားထားရတဲ့အရာကတော့ သူ့ရဲ့လှပပြီး အလွန်အမင်းသိုင်းကျွမ်းတဲ့ မိန်းမပဲ။)

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လျို့ကျန့်လီက ခေါင်းခါလိုက်သည်၊

"ဒီလူတစ်ယောက်ပဲ။"

သူ၏ရှေ့မှလှပကျော့ရှင်းသောပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

(အခြားတစ်ဖက်မှသူမှာ တခြားလှည့်ကွက်တွေမရှိတော့ဘူး၊ အခြေအနေက ရှင်းလင်းသွားပြီ။)

(လျို့ကျန့်လီရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ဓားသဘောတရားအထွတ်အထိပ်အဆင့်နဲ့ စတုတ္ထအဆင့်အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် သူမ တတိယအဆင့်သမားတစ်ဦးကိုတောင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ စတုတ္ထအဆင့်တစ်ယောက်ဆိုရင် ပြောစရာတောင်မလိုတော့ဘူးလား။)

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း နှစ်ဖက်ကြားမှကွာဟချက်ကို အာရုံခံမိသည်။ ချီတုံချီတုံမဖြစ်ဘဲ သူ ချက်ချင်းပင်လူငယ်လေးကိုဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ခြေဖျားကိုကန်လိုက်ကာ 'လရောင်ပြခန်း'၏ခေါင်မိုးကို ဖောက်ထွင်းထွက်ခွာသွားသည်။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏နှလုံးသား သွေးထွက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

('လရောင်ပြခန်း'၏ပျက်စီးမှုကိုပြုပြင်ခြင်းမှာ နောက်ထပ်အကုန်အကျများသောကိစ္စတစ်ခုပဲ။)

"ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်လဲ" လျို့ကျန့်လီက သူမ၏နီဆွေးသောနှုတ်ခမ်းလွှာများကို အနည်းငယ်ဖွင့်ဟကာ မေးလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာဆိုသည်၊

"အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့လူကိုသတ်လိုက်၊ တခြားတစ်ယောက်ကိုတော့ အရှင်ဖမ်းခဲ့။"