သခင်မလေး၊ စမ်းကြည့်ရုံလေးပါ

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်း ချင်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ အခန်းထဲသို့ဝင်သည်နှင့် သူ အိပ်ရာပေါ်သို့ လေးလံစွာ လှဲချလိုက်သည်။ ပိဖန်၏ဦးခေါင်းကိစ္စမှာ အဆုံးသတ်သွားပုံရသော်လည်း ၎င်းမှာ ထူထပ်သောမြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို သူ နားလည်သည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲအဖြစ်အပျက်များ၏တိုးတက်မှုမှာ သူနှင့် သိပ်ပြီးမသက်ဆိုင်တော့ပေ။

မုယိုချန်အတွက်မူ ထိုလူက ကျင့်ယန်မြို့မှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ့အဆိုအရ ပိဖန်၏ဦးခေါင်းခွံကို လုံးဝသန့်စင်ပြီးမှသာ သူ ထွက်ခွာသွားမည်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒုတိယမြောက်လုပ်ကြံသူအုပ်စု ရောက်မလာဟု မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။ ထိုအဆီတုံးလူသားအတွက်မူ သူ သူ၏အသက်ကို တန်ဖိုးထားသူတစ်ဦးနှင့်တူသည်။

ချင်ဖုန်းက ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်၊

(ပိဖန်၏အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှမီးအဆိပ်တို့မှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေပြီ။)

(သုံးရက်လောက်အတွင်းမှာ ဒါက သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးတန်ဖိုးတစ်စွန်းတစ်စပါ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လေထဲမှာ အငွေ့ပျံပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ ငါ့ကိုယ်ထဲကစာပေချီစွမ်းအင်အားလုံးကို ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်အဖြစ် သန့်စင်ပြီး သတ္တမအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးဖြစ်လောက်ပြီ။)

ဤသို့တွေးရင်း ချင်ဖုန်းက သူ၏အတိတ်ကကျင့်ကြံမှုခရီးစဉ်ကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။ စာပေသူတော်စင်၏ နဝမနှင့်အဋ္ဌမအဆင့်များမှာ စာပေချီစွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ်စုဆောင်းရသော ဖြစ်စဉ်များဖြစ်ပြီး အတော်အတန်အချိန်ယူရသည်။ အကယ်၍ သူသာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးကိုမှတ်မိနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပါက သူ စာပေသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အချိန်အကြာကြီး ယူရပေလိမ့်မည်။ အဋ္ဌမအဆင့်ပြီးနောက် စာပေချီစွမ်းအင်ကို စုဆောင်းရုံမျှဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်နိုင်တော့ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူ၏ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးများနှင့် ပါရမီများအပေါ် ပို၍မူတည်နေသည်။ သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ချီနယ်ပယ်ကဲ့သို့ပင်၊ ယာအန်းပေးခဲ့သော 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ရှုမှတ်ပုံ'နှင့် အဘိုးကြီး၏လမ်းညွှန်မှုသာမရှိခဲ့ပါက သူ သတ္တမအဆင့်၏တံခါးဝကို ဤမျှလျင်မြန်စွာ မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

(သေသေချာချာစဉ်းစားကြည့်ရင် ငါ ဒီကိုကူးပြောင်းလာတာ လဝက်တောင်မပြည့်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေအများကြီး ဖြစ်ခဲ့ပြီးပြီ။)

(ဒါနဲ့၊ အချိန်တော်တော်ကြာနေပြီ။ အကြီးအကဲက ငါ့ညီအတွက်ထုလုပ်ပေးနေတဲ့ဓားရှည်က ဘယ်တော့ပြီးမှာလဲ။ သိခဲ့ရင်တော့ ဒီနေ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကထွက်လာတုန်းက သခင်ကြီးယွမ်ကို အဲ့ဒီအကြောင်းမေးခဲ့သင့်တာ။)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက လျို့ကျန့်လီ၏လက်မောင်းများထဲမှ အနီရောင်စာအုပ်ကို ရုတ်တရက်သတိရသွားပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

(မိုင်တစ်သောင်း နီမြန်းသောမင်္ဂလာပွဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလိုစာအုပ်မျိုးကို ဖတ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ကြည့်ရတာ ဒီမိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေတွေခေတ်မှာတောင်မှ လူတွေက ဝိညာဉ်ရေးရာအားအင်အတွက် လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေတုန်းပဲ။)

(နှမြောစရာကောင်းတာက ငါ့အရင်ဘဝတုန်းက ငါက လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ညစ်ညမ်းစာအုပ်တွေ ရှားရှားပါးပါးပဲဖတ်ခဲ့တာ။ ငါမှတ်မိနေတဲ့တစ်ခုတည်းသောအရာကတော့ ပိုင်ကျယ်လို့ခေါ်တဲ့ချိုမြိန်တဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ သင်္ချာမှာသိပ်မတော်တဲ့ အာပင်းအကြောင်း စာအုပ်တွေပဲ။)

(မဟုတ်ရင် ငါသာ အဲ့ဒီလိုစာအုပ်အနည်းငယ်လောက်ရေးပြီး လူတွေကိုဖြန့်ဝေနိုင်ခဲ့ရင် အပိုဝင်ငွေကောင်းကောင်းလေး ရနိုင်လောက်တယ်။)

(ဒါပေမဲ့ ရှေးခေတ်အချစ်ဝတ္ထုတွေက အများစုက ရှေးဟောင်းတရုတ်စာနဲ့ရေးထားပြီး ခမ်းနားတဲ့စကားအလှတွေ၊ အချစ်ကဗျာတွေနဲ့ တွဲဖက်ထားတယ်။ ငါ့စာရေးစွမ်းရည်နဲ့တော့...)

ဤသို့တွေးရင်း ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

(ဟက်၊ ရှေးပဝေသဏီကတည်းက ပွင့်လင်းရိုးသားပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ထပ်ခါထပ်ခါစကားလုံးတွေက လူတွေရဲ့နှလုံးသားကို အမြဲတမ်းလှုပ်ရှားစေနိုင်တာပဲ။)

(မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဒီအရာတွေကို မလုပ်ချင်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ သူတို့ကိုမရေးနိုင်ဘူး။)

(ငါ့စရိုက်နဲ့ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ငါသာရေးခဲ့မယ်ဆိုရင် 'နွေဦးနှင့်ဆောင်းဦး'လိုမျိုးတစ်ခုခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။)

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသောအတွေးများဖြင့် ချင်ဖုန်းမှာ လျင်မြန်စွာ နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်သွားသည်။ သူ အိပ်မက်တစ်ခုကိုလည်း မက်ခဲ့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို "ခင်ဗျားရဲ့ခင်ပွန်းကို အလုပ်ပြုတ်သွားစေချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လဆုတ်ပိုင်းလမင်းမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ဆိုင်းတွဲနေပြီး ကောင်းကင်မှာ ကြယ်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။ လန်နင်ရွှမ် ကန်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အတွင်းအားထိန်းချုပ်မှုကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူမ ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ လျို့ကျန့်လီက အသာအယာခေါင်းညိတ်သည်၊ "ကန်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာလမ်းလျှောက်တာက မင်းအတွက် မခက်ခဲတော့ဘူး။"

"နောက်တစ်ခုအနေနဲ့ မင်း အတွင်းအားကို အပြင်ဘက်သို့ထုတ်လွှတ်ပြီး လေထဲမှာရပ်တည်ဖို့ ကြိုးစားလို့ရပြီ။"

"နတ်သိုင်းပညာ ပဉ္စမအဆင့်ကိုဝင်ရောက်ဖို့အတွက် မင်း အတွင်းအားကို ကျွမ်းကျင်စွာထိန်းချုပ်နိုင်ရမယ်။"

"ပြီးတော့ ဆရာပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းဆိုရင် တကယ်အားကောင်းတဲ့ ပဉ္စမအဆင့်သိုင်းသမားတွေက စွမ်းအင်ကိုခြယ်လှယ်ပြီး အရာဝတ္ထုတွေကို လွယ်ကူစွာထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။"

"ကျွန်မနားလည်ပါပြီ သခင်မလေး" လန်နင်ရွှမ်က ပြန်ဖြေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ ရုတ်တရက်တစ်ခုခုစဉ်းစားမိပြီး လျို့ကျန့်လီ၏လက်မောင်းများထဲသို့ကြည့်ကာ နေ့ဘက်က 'မိုင်တစ်သောင်း နီမြန်းသောမင်္ဂလာပွဲ'စာအုပ်ကို သတိရလိုက်သည်။

(အားကောင်းတဲ့သိုင်းသမားတွေက စွမ်းအင်ကိုလွယ်ကူစွာခြယ်လှယ်ပြီး အရာဝတ္ထုတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ မကြာသေးမီက ချင်အာနဲ့တခြားသူတွေ ငါ့ကိုပို့ပေးတဲ့စာအုပ်တွေက နေ့တိုင်း တစ်အုပ်နှစ်အုပ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ဆုံးနေတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက...)

ဤသို့တွေးရင်း လန်နင်ရွှမ်က စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်သည်၊

"သခင်မလေး၊ စွမ်းအင်နဲ့အရာဝတ္ထုတွေကို ထိန်းချုပ်တတ်သွားပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'က တောင်ထွတ်သခင်တွေလို ဓားတစ်လက်ကို အလွယ်တကူထိန်းချုပ်နိုင်မှာလား။" လျို့ကျန့်လီက တိုးညင်းစွာပြန်ဖြေသည်၊

"သဘာဝအတိုင်းပဲပေါ့။"

"ဒါဆိုရင် အဝေးကနေ စာအုပ်အနည်းငယ်ယူတာလောက်ကတော့ ကလေးကစားစရာပဲဖြစ်မှာပေါ့နော်။"

လျို့ကျန့်လီမှာ ပြန်ဖြေတော့မည်ပြုစဉ် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမ လန်နင်ရွှမ်ကိုကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမမှာလည်း သူမကို ပြုံးတစ်ဝက်မပြုံးတစ်ဝက်အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ လန်နင်ရွှမ်က ထပ်မံဆိုသည်၊

"ဒီလိုပါ။ မကြာသေးမီက 'ဖီးနစ်ငှက် ငြိမ်းချမ်းရေးရှာဖွေခြင်း'လို့ခေါ်တဲ့စာအုပ်တစ်အုပ် ကျွန်မအခန်းထဲကနေ ပျောက်သွားလို့ပါ။"

"အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်က လှပကျော့ရှင်းတဲ့စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်က နယ်စပ်ကိုစောင့်ကြပ်နေတဲ့၊ လောကကိုတုန်လှုပ်စေတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ဦးပဲ။"

"ဒီနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကစာပေ၊ တစ်ယောက်ကသိုင်းပညာနဲ့ သခင်လေးနဲ့သခင်မလေးတို့နဲ့ အရမ်းတူတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ဒီစာအုပ်ကို အရမ်းကြိုက်တာ။"

"ဘယ်ရောက်သွားလဲတော့မသိဘူး။ ကျွန်မဂရုမစိုက်နေတုန်း အားကောင်းတဲ့သိုင်းသမားတစ်ယောက်ယောက်ကများ ယူသွားခဲ့တာလားမသိဘူး။"

လျို့ကျန့်လီ၏မျက်နှာ အနည်းငယ်နီမြန်းသွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမ နောက်ဆုံးတော့ အဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီ။ သူမ ခပ်ဖွဖွသက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ရင်ခွင်ထဲမှ စာအုပ်များစွာကိုထုတ်ယူလိုက်သည်—တိတိကျကျပင် လန်နင်ရွှမ် ဤရက်များအတွင်း ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့သော စာအုပ်များပင်။

"သခင်မလေး၊ ဒါဆိုရင် သခင်မလေး ဒီစာအုပ်တွေအားလုံးကို ဖတ်ပြီးသွားပြီပေါ့" လန်နင်ရွှမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသာမကဘဲ သခင်မလေးပင်လျှင် ထိုသို့သောစာအုပ်များဖတ်ရှုခြင်းကို နှစ်သက်သည်ဟု သိလိုက်ရသည်။

လျို့ကျန့်လီက အသာအယာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မူလက သူမ သူတို့ကိုမဖတ်ချင်ခဲ့ပေ၊ သို့သော် ထိုးဖောက်မှုလက္ခဏာများမှာ ပို၍ပင်ပြင်းထန်လာပြီး သူမ မချုပ်တည်းနိုင်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ အာရုံလွှဲပြောင်းရန် တစ်ခုခုလိုအပ်ခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤသည်မှာလည်း သူမ မိမိကိုယ်မိမိပေးခဲ့သော ဆင်ခြေတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုစာအုပ်များထဲမှဇာတ်လမ်းများမှာ သူမအတွက် ဆန်းသစ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေသည်။ အထူးသဖြင့် 'ဖီးနစ်ငှက် ငြိမ်းချမ်းရေးရှာဖွေခြင်း'စာအုပ်မှာ မရှင်းပြနိုင်စွာပင် သူမကို ရပ်တန့်၍မရနိုင်အောင် ခံစားစေသည်။ သူမလည်း သူမကိုယ်သူမ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်ပေ။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လန်နင်ရွှမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာအော်ပြောလိုက်သည်၊

"ဒါဆိုရင် သခင်မလေး၊ သူတို့ဆီက တစ်ခုခုများ သင်ယူခဲ့သေးလား။"

"ဘာကိုသင်ယူရမှာလဲ" လျို့ကျန့်လီက တစ်ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်၊

"မင်းက အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွေအကြောင်း မေးနေတာလား။"

"ငါတို့လိုသိုင်းသမားတွေအတွက် အဲ့ဒီလှုပ်ရှားမှုတွေက မခက်ခဲပါဘူး။ ငါ အကုန်အလွတ်ကျက်မှတ်ပြီးသား။"

ထိုသရုပ်ဖော်ပုံများကိုစဉ်းစားရင်း လန်နင်ရွှမ်မှာ မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး "အိုး၊ သခင်မလေး၊ အဲ့ဒါတွေက အရေးကြီးပေမယ့် ကျွန်မမေးနေတာ အဲ့ဒါတွေအကြောင်းမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်း ဘာကိုရည်ညွှန်းနေတာလဲ" လျို့ကျန့်လီမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

လန်နင်ရွှမ်က ရှင်းပြသည်၊ "သခင်မလေး၊ ဒီစာအုပ်တွေထဲမှာ အမျိုးသားနဲ့အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်တွေ ဘယ်လိုအပြန်အလှန်ဆက်ဆံကြလဲဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမသင်ယူခဲ့ဘူးလား။ ဥပမာအားဖြင့် 'ဖီးနစ်ငှက် ငြိမ်းချမ်းရေးရှာဖွေခြင်း'ထဲက အဲ့ဒီအမျိုးသမီးစစ်သူကြီးက စာပေပညာရှင်ကို ပုံမှန်အားဖြင့် ဘယ်လိုဆက်ဆံလဲ။"

"သခင်မလေး၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာနဲ့ဓားသိုင်းပညာကိုပဲ သိခဲ့ပြီး လူမှုရေးစည်းကမ်းတွေကို မျက်ကွယ်ပြုခဲ့တယ်။ သခင်လေးနဲ့ ဇနီးမောင်နှံဖြစ်လာရင်တောင်မှ သခင်မလေးသာ ဒီအရာတွေကို ဆက်ပြီးဂရုမစိုက်ရင် ခံစားချက်တွေက မှေးမှိန်သွားလိမ့်မယ်။"

"လျိုမိသားစုကအဘွားက တစ်ခါကပြောဖူးတယ်၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့နှလုံးသားကိုဖမ်းစားဖို့အတွက် သူ့ကို အချိန်တိုင်းမမေ့နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်တဲ့။ စာအုပ်ထဲကစာပေပညာရှင်ကိုကြည့်ပါဦး၊ သူက အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးအပေါ်မှာ စိတ်နှစ်မြှုပ်ထားတာ။"

"ဒါဆိုရင်..." "သခင်မလေး၊ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးစစ်သူကြီးလို သခင်လေးကို ဆက်ဆံကြည့်ပါလား။ ဖြစ်နိုင်တာက သူ အဲ့ဒါကိုကြိုက်လိမ့်မယ်။"

လျို့ကျန့်လီက စာအုပ်ထဲမှအမျိုးသမီးစစ်သူကြီး၏စကားလုံးများနှင့်အပြုအမူများကို ပြန်လည်သတိရမိပြီး သူမ အလားတူပြုမူသင့်သလား စဉ်းစားနေသည်။ ဤအတွေးကြောင့် သူမ၏နားရွက်များ မရှင်းပြနိုင်စွာ ပူတက်လာသည်။

"နင်ရွှမ်၊ ငါ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလိုလုပ်ရမှာလား။"

"အိုး၊ သခင်မလေး၊ စမ်းကြည့်ရုံလေးပါ။ ဖြစ်နိုင်တာက သခင်လေးကလည်း အဲ့ဒါကိုကြိုက်လိမ့်မယ်။" လျို့ကျန့်လီက ပြန်မဖြေဘဲ အတွေးနက်ထဲသို့သာ နစ်မြုပ်သွားသည်။