နာမည်ကျော်ဓားတစ်လက် မွေးဖွားခြင်း

"ရှပ်!"

ဤစကားများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မူလကနီမြန်းနေသောလျို့ကျန့်လီ၏မျက်နှာမှာ ဆောင်းဦးရာသီမှ မေပယ်တောများကဲ့သို့ နီမြန်းသွားပြီး နှလုံးသားကို လွင့်မျောသွားစေသည့် နီရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူမ ချင်ဖုန်း၏တောက်လောင်နေသောအကြည့်ကို ရှောင်လွှဲလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အရှက်အရိပ်အယောင်၊ ထိတ်လန့်မှုနှင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ သူမ မရေမတွက်နိုင်သောမိုးကြိုးမြွေများ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမိစ္ဆာများနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးများရှေ့တွင် ဘယ်တော့မှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိခဲ့သူတစ်ဦးပင်။ သို့သော် ချင်ဖုန်း၏စကားလုံးများနှင့်နူးညံ့မှုအောက်တွင် သူမ ထွက်ပြေးချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲဖြစ်သွားသည်။

(ငါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။)

လျို့ကျန့်လီမှာ မိမိကိုယ်မိမိမေးခွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ထိုမေးခွန်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အဖြေမရှိပေ။ သို့သော် သူမအတွက်မူ အဖြေတစ်ခုရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ တကယ်တမ်းအရေးမကြီးပေ။ သူမ အကယ်၍ အချိန်သာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲဟုသာ ခံစားနေရသည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် လန်နင်ရွှမ်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်ရှုနေပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်းနေသည်။ သူမ ချက်ချင်းပင် ပြတင်းပေါက်ဘောင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းလိုက်ပြီး နံရံကိုမှီလိုက်သည်။

(အမှန်ပင်၊ စာအုပ်များထဲမှဇာတ်လမ်းများမှာ လက်တွေ့ဘဝအတွေ့အကြုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။)

(သူမ၏သခင်လေး၏အချစ်စကားများမှာ စာအုပ်များထဲမှအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်များပြောဆိုခဲ့သည်ထက် ပို၍စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သခင်နှင့်သခင်မလေး၏သီးသန့်ကမ္ဘာလေးအတွက် သူမ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ပါးနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားသင့်သည်။ သို့သော် သူမ၏နှလုံးသားထဲမှအသံတစ်ခုက သူမကို အဆက်မပြတ်ဖြားယောင်းနေပြီး မထွက်ခွာရန်၊ ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် တိုက်တွန်းနေသည်။ (နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက ငါ နည်းနည်းလောက်ကြာကြာလေး ကြည့်လိုက်ရုံပဲလား။ ဟုတ်တယ်၊ နည်းနည်းလောက်ကြာကြာလေးပဲ။)

လန်နင်ရွှမ်မှာ မိမိကိုယ်မိမိ အောင်မြင်စွာ စည်းရုံးလိုက်သည်။ သူမ နောက်တစ်ကြိမ်လှည့်ကာ သူမ၏ခေါင်းကို သတိကြီးစွာ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှုဖြင့် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူမ လှည့်ထွက်သွားသည့်ခဏတာလေးအတွင်းမှာပင် ချင်ဖုန်းမှာ ပြတင်းပေါက်သို့ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီး သူမကို ကျီစယ်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အခန်း၏အခြားတစ်ဖက်တွင် သူမ၏သခင်မလေးမှာ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာမမြင်နိုင်၊ ပေါ်ထွက်နေသောနားရွက်ဖျားများမှာ နီမြန်းနေဆဲ။

"နင်ရွှမ်၊ မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက သိလျက်နှင့်မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ကျွန်မ..."

လန်နင်ရွှမ်မှာ သူမ၏စကားများ ချီတုံချီတုံဖြစ်နေပြီး မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်ကိုမသိပေ။ သူမ အနေရခက်စွာ ပြုံးရုံသာပြုံးနိုင်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူမကိုကျီစယ်စနောက်ပြီး ကိစ္စကို ပိုပြီးနက်ရှိုင်းအောင် တူးဆွမေးမြန်းတော့မည်ပြုစဉ် ရုတ်တရက် ကျင့်ယန်မြို့တစ်မြို့လုံး တုန်ခါသွားသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏လားရာဘက်တွင် အားကောင်းသောအရှိန်အဝါတစ်ခုက တိမ်များကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖိအားတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။ မြို့ထဲမှဓားအားလုံးမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး ဘုရင်တစ်ပါးကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးနေသည့်အလား ဓားရှည်လက်နက်များပင်လျှင် ထိခိုက်မှုရှိပြီး ကြည်လင်သောဓားသံများထုတ်လွှတ်ကာ အချည်းနှီး ခုခံနေကြသည်။

လန်နင်ရွှမ်၏ခါးမှဓားမှာ ထူးဆန်းစွာ တုံ့ပြန်ပြီး သူမသယ်ဆောင်လာသောဓားသေတ္တာမှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်မှမျဉ်းကြောင်းများ စီးဆင်းနေကာ ပင်လယ်ထဲသို့ တိုးဝှေ့စီးဝင်နေသောရေသံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"သခင်မလေး၊ ဒီဓားအိမ်..." လန်နင်ရွှမ်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လျို့ကျန့်လီက အမူအရာတစ်ခုပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဓားအိမ်မှာ အခန်းထဲသို့ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ ဓားအိမ်၏မျက်နှာပြင်ကို ညင်သာစွာထိတွေ့လိုက်ပြီး 'ရေအေးဓား'၏တုန်ခါလှုပ်ရှားမှုကို ငြိမ်သက်သွားစေသည်။ သို့သော် စီးဆင်းနေသောရေကဲ့သို့သောဓားသံမှာ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

"နာမည်ကျော်လက်နက်တစ်လက် မွေးဖွားလာပြီ။"

လျို့ကျန့်လီက 'ရေအေးဓား'၏လှုပ်ရှားမှုအကြောင်းရင်းကို အာရုံခံမိပြီး တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်သောအမူအရာ ပြသလိုက်သည်

(ဒီလောက်ကြာကြာစောင့်ပြီးတဲ့နောက် ငါ့ညီလေးရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဓားရှည်က နောက်ဆုံးတော့ ပြီးစီးသွားပြီ။) သူ အနည်းငယ် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ကျင့်ယန်မြို့တံခါးဝတွင် အနက်ရောင်နှင့်အဖြူရောင်ဓားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ မြို့တံခါးသို့ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမလည်း နာမည်ကျော်လက်နက်တစ်လက်မွေးဖွားလာခြင်း၏ဆူညံသံကို အာရုံခံမိပြီး ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏အဝတ်အစားများရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အထက်တွင် ဓားတစ်လက်ပျံဝဲနေသော တောင်ထွတ်တစ်ခုကိုပုံဖော်ထားသည့် ပုံစံတစ်ခုရှိနေသည်။ ထိုအရာမှာ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏ အမှတ်တံဆိပ်ပင်တည်း။

ချင်ဖုန်းက လန်နင်ရွှမ်နှင့်အတူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အဝင်ဝတွင် 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'မှ ဟွာယွမ်မှာ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ထိုနေရာတွင် စောင့်နေခဲ့သည်။ လာရောက်သူကိုမြင်သည်နှင့် သူ နွေးထွေးစွာရှေ့သို့တိုးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဟွာယွမ်၏ပါးစပ်မှာ မရပ်မနား၊ အမြဲတမ်းစကားစမြည်ပြောရင်း ဟိုဒီအကြောင်းများမေးမြန်းနေရာ ချင်ဖုန်းကို အတော်လေးမသက်မသာဖြစ်စေသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ သူ့ကိုတားဆီးပြီး ယခင်ကပိုက်ဆံပိုတောင်းခဲ့သော အခြားတစ်ဖက်မှသူ၏မောက်မာသောသဘောထားကို လွမ်းဆွတ်စပြုလာသည်။

'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'၏နေရာသို့ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ချင်ဖုန်းမှာ မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ စကားစလိုက်သည်၊

"မင်းက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အရေးမပါတဲ့အကြောင်းအရာတွေပဲ ပြောနေတာ။ ညီကိုဟွာ၊ မင်းမှာ တိတိကျကျပြောစရာတစ်ခုခုများ ရှိလို့လား။"

ဟွာယွမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် တိတ်တဆိတ်ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။ အခြားမည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်၊

"သခင်ကြီးက ခင်ဗျားတောင်းဆိုထားတဲ့ဓားကိုထုလုပ်နေရလို့ အလုပ်ရှုပ်နေတာနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ရူပဗေဒစာအုပ်ကို ကျွန်တော်တို့ဖတ်ဖို့ ယာယီငှားထားခဲ့တယ်။"

"အတွင်းထဲကအကြောင်းအရာတွေက တကယ်ပဲထူးကဲပြောင်မြောက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့မျက်စိကို ဖွင့်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အချို့အပိုင်းတွေက တကယ်ပဲမရှင်းလင်းပြီး နားလည်ရခက်တယ်။ စဉ်းစားတွေးခေါ်နေပေမယ့်လည်း ကျွန်တော်တို့ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်လို့မရဘူး။ အခု ခင်ဗျားဒီမှာရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်တို့ကိုရှင်းပြဖို့ အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးနိုင်မလား။"

ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားသည်၊

(ငါ တကယ်ပဲ ငါ့စေတနာကို အလကားသက်သက်ပြခဲ့တာပဲ။)

(ဒါက အဲ့ဒီရူပဗေဒစာအုပ်ထဲက အသိပညာအချက်အလက်တွေအတွက်ပဲကိုး။)

"ဘယ်အပိုင်းတွေကို မင်းတို့နားမလည်တာလဲ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ဟွာယွမ်၏မျက်နှာ တောက်ပသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ပြင်ဆင်ထားသောစာလိပ်ဖြူတစ်လိပ်ကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီး စာလုံးများဖြင့် ထူထပ်သိပ်သည်းစွာပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်စာလိပ်မှာ သာမန်စာအုပ်စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး သူ အံ့ဩခြင်းကိုမထိန်းနိုင်ဘဲဖြစ်သွားသည်၊

(ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ မဟာချန်ပန်းပဲပညာမှာ အကြောက်မက်ဖွယ်ရာအကောင်းဆုံးတွေပဲ၊ ရူပဗေဒစာအုပ်ထဲက ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့အသိပညာနဲ့တောင် ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့မှာ သံသယတွေအများကြီးရှိနေသေးတယ်။)

သို့သော် ဤအတွေးပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။ ဟွာယွမ်ထုတ်ယူလိုက်သော အဖြူရောင်စက္ကူမှာ သူ၏လက်မောင်းများထဲမှရှည်လျားသောစက္ကူ၏ ရေခဲတောင်ကြီး၏ ထိပ်ဖျားလေးမျှသာဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသောကြောင့်ပင်။ ချင်ဖုန်း၏အံ့ဩတကြီးအကြည့်အောက်တွင် ဟွာယွမ်က အဖြူရောင်စာလိပ်ကို ဆက်လက်ထုတ်ယူနေပြီး မူလကတစ်ပေသာရှိသောစက္ကူ၏အရှည်မှာ တဖြည်းဖြည်း တစ်ကိုက်သို့တိုးများလာသည်။ စာလိပ်အားလုံးကိုထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ သူ၏ဒူးခေါင်းနေရာအထိ ရစ်ပတ်နေသည်။ အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာဆယ်ပေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

ဟွာယွမ်က အဖြူရောင်စာလိပ်၏အစွန်းတစ်ဖက်ကိုကောက်ယူလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ဖြင့် မရပ်မနား မေးခွန်းများဆက်တိုက်မေးလိုက်သည်၊

"အလင်း၏လှိုင်း-အမှုန်သဘောတရားနှစ်မျိုးမှာ လှိုင်းနဲ့အမှုန်ဆိုတာ တိတိကျကျဘာတွေလဲ။ ဘာလို့ ဂျိုးလ်၏နိယာမမှာ လျှပ်စစ်က အပူအဖြစ်ပြောင်းလဲနိုင်ရတာလဲ။ ဒါ့အပြင် မြေဆွဲအားအရှိန်ကရော ဘာလို့ မတူညီတဲ့နေရာတွေမှာ တန်ဖိုးတွေကွဲပြားနေရတာလဲ။"

သူ နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်ခန့် ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေသော်လည်း စာလိပ်ပေါ်မှမေးခွန်းများ၏သုံးပုံတစ်ပုံသာ ဖတ်ပြီးသေးသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ နားထောင်ရုံမျှဖြင့် ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်ဝေဒနာ ခံစားနေရသကဲ့သို့။ ဤစာအုပ်များ၏အကြောင်းအရာများကို သူရေးသားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူ သူတို့ကိုမှတ်မိနေသည်။ သို့သော် မှတ်မိခြင်းမှာတစ်မျိုး၊ သူ အခြားသူများကိုရှင်းလင်းစွာရှင်းပြနိုင်မလားဆိုသည်မှာ အခြားကိစ္စတစ်ခုပင်။ ဟွာယွမ်မှာ အဆုံးမရှိဆက်သွားနေပုံရသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊

"ဒီနေ့ ငါလာရခြင်းရဲ့အဓိကအကြောင်းရင်းက အကြီးအကဲတွေ ငါ့အတွက်ထုလုပ်ပေးခဲ့တဲ့ဓားကို ရယူဖို့ပဲ။ မင်းရဲ့မေးခွန်းတွေကိုတော့ ငါ လက်နက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ခုချင်းစီဖြေပေးပါ့မယ်။ အဲ့ဒါအဆင်ပြေရဲ့လား။"

ဟွာယွမ်က ခဏရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ခေါင်းကို အနေရခက်စွာကုတ်လိုက်သည်၊

"ကျွန်တော် အရမ်း ရိုင်းသွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လက်နက်နဲ့ပတ်သက်ပြီးပြီးစီးသွားတဲ့အခါ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို သေသေချာချာ ရှင်းပြရမယ်နော်။"

"ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့။"

ချင်ဖုန်းက ပါးစပ်အပြည့်ဖြင့် သဘောတူညီလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ အခြားအစီအစဉ်များ ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။

(လက်နက်ရပြီးတဲ့နောက် ငါ အိမ်သာသွားရန်ဆင်ခြေပေးပြီး တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားမယ်။)

(နောက်စရာမှမဟုတ်တာ၊ ငါသာ အရာအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းရှင်းပြလိုက်ရင် အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ကို ဘယ်လိုဆက်ပြီး အမြတ်ထုတ်နေတော့မှာလဲ။)

(ဒါကို ဘာခေါ်လဲ။)

(ဒါကို ဖြည်းဖြည်းနှင့်မှန်မှန် ချဉ်းကပ်နည်းလို့ခေါ်တယ်။)