သခင်ကြီးချင်

ဟွာယွမ်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ချင်ဖုန်းနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့မှာ သုံးထပ်ရှိသော စာကြည့်တိုက်အထပ်ခိုးတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အထပ်ခိုး၏အပြင်ပန်းမှာ ပန်းပဲဖိုတစ်ခုနှင့်တူပြီး သံပြားများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။ ပထမထပ်အထပ်ခိုး၏ အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ပူပြင်းသောမီးဖိုများ တည်ဆောက်ထားပြီး ၎င်းတို့မှာ အဆက်မပြတ်လောင်ကျွမ်းနေကြသည်။ ပူပြင်းခြစ်ခြစ်တောက်သော အပူရှိန်တစ်ခု သူတို့ထံသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။ အထပ်ခိုး၏အပေါ်ဆုံးတွင် ဧရာမမီးခိုးခေါင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ရပ်တည်နေပြီး အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့များ အဆက်မပြတ်လွင့်ပျံထွက်နေသည်။

(ဒါက 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'အဖွဲ့ ယာယီလက်နက်ပစ္စည်းတွေထုလုပ်တဲ့နေရာပဲ။)

ချင်ဖုန်းက ဟွာယွမ်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း စဉ်းစားရင်း ဆိုလိုက်သည်။ ဟွာယွမ်၏အဆိုအရ အဘိုးကြီးယွမ်ကျိုက်မှာ အထပ်ခိုး၏တတိယထပ်တွင် သူ့ကိုစောင့်နေသင့်သည်။

သုံးဦးသား အထပ်ခိုးထဲသို့ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ရာ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'အဖွဲ့၏ အလုပ်ရှုပ်နေသောပုံရိပ်များကို နေရာအနှံ့အပြားတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူတို့အများစုမှာ မျက်လုံးများအောက်တွင် အနက်ရောင်အကွင်းများရှိနေပြီး အလွန်အကျွံ အပျော်အပါးလိုက်စားထားပုံရသည်။ ဟွာယွမ်က ရှင်းပြသည်၊

"'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'ကလူတိုင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက ဒီလောကမှာ ဘယ်တုန်းကမှမရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ဆန်းသစ်တဲ့အရာတစ်ခုခုကို ထုလုပ်ဖို့ပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ရူပဗေဒစာအုပ်က ကျွန်တော်တို့အပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကညီအစ်ကိုအများစုက အချိန်အတော်ကြာ မျက်လုံးမမှိတ်ရသေးဘဲ သူတို့စိတ်ထဲက စိတ်ကူးသစ်တွေကို အဆက်မပြတ် အကောင်အထည်ဖော်နေကြတာ။"

(ရုတ်တရက်သေသွားမှာကို မကြောက်ကြဘူးလား။)

ချင်ဖုန်းက နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

(သူတို့ရဲ့အတွေးအခေါ်ကို တိုးချဲ့ပေးတာက ကောင်းပေမယ့် ဒီလောက်အသည်းအသန်ဖြစ်နေဖို့တော့ မလိုပါဘူး။ တီထွင်ဖန်တီးမှုဆိုတာ အချိန်ယူရတယ်၊ သင့်တော်တဲ့အနားယူမှုတွေလည်း ယူဖို့လိုတယ်။)

"အနားယူဖို့အချိန်မရှိဘူး။ ခင်ဗျားသာမလာခဲ့ရင် ကျွန်တော် အဘိုးကြီးကိုနားမထောင်ဘဲ တစ်ယောက်ယောက်ကိုကြိုဆိုဖို့ အပြင်ထွက်မှာမဟုတ်ဘူး။ အခု ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူးတွေအများကြီးရှိနေပြီ၊ ကျွန်တော် တခြားသူတွေထက်အရင် လက်ရာမြောက်တစ်ခုကို ထုလုပ်ရမယ်။"

ဟွာယွမ်က သူ၏လက်သီးကိုဆုပ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဆိုသည်၊ သူ လက်ရာမြောက်တစ်ခုမွေးဖွားလာမည့်နေ့ကို မြင်ယောင်နေသည့်အလား။

(မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ပင်ပန်းအောင်သာလုပ်ကြတော့။)

ချင်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်းဆိုလိုက်ပြီး သူတို့ကိုဆက်လက်စည်းရုံးရန် ပျင်းရိနေသည်။ သူ လှေကားများဆီသို့လျှောက်သွားရာ အလုပ်ရှုပ်နေသော 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'အဖွဲ့ဝင်များမှာ အာရုံစူးစိုက်လွန်းသောကြောင့်ဖြစ်မည်၊ သူ၏ရောက်ရှိလာမှုကို သတိမထားမိကြပေ။

သူ လူတစ်ယောက်အနားမှဖြတ်သန်းသွားစဉ် ထိုလူက သူ၏လက်ထဲမှသံကို ဆက်တိုက်ထုနှက်နေပြီး ဂါထာတစ်ခုရွတ်ဆိုနေသည့်အလား တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေးရေရွတ်နေသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ စပ်စုသောစိတ်ဖြင့် ခဏတာဂရုတစိုက်နားထောင်လိုက်ပြီးနောက် ထူးဆန်းသောအမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။ ထိုသူမှာ မြေဆွဲအား၏အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုနေသည်၊ "မြေဆွဲအားက အမြဲတမ်း ဒေါင်လိုက်အောက်ဘက်ကို သက်ရောက်တယ်၊ ပြီးတော့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပေါ်ကမြေဆွဲအားက အရာဝတ္ထုရဲ့ဒြပ်ထုနဲ့ တိုက်ရိုက်အချိုးကျတယ်၊ တွက်ချက်ပုံကတော့..."

(သူ သေသေချာချာ မလေ့လာခဲ့ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။)

ဤသည်က ချင်ဖုန်းကို သူ၏အတိတ်က ပေါ့ဆခဲ့မှုများကို ပြန်လည်သတိရသွားစေသည်။ စေတနာကောင်းဖြင့် သူ သတိပေးလိုက်သည်၊

"မြေဆွဲအားက ဒြပ်ထုနဲ့ မြေဆွဲအားအရှိန်တို့ရဲ့ မြှောက်လဒ်နဲ့ ညီမျှတယ်။"

သံကိုထုနှက်နေသောလူမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ရုတ်တရက်မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒါပဲ။"

လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သတိပေးခဲ့သူကိုမြင်လိုဟန်ရှိပြီးနောက် မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်၊

"သခင်ကြီးချင်၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲရောက်လာခဲ့တာပဲ။"

"သခင်ကြီးချင်လား" ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်မိမိညွှန်ပြကာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

(ငါ ဘယ်တုန်းက ဒီလိုဘွဲ့ထူးမျိုးရသွားတာလဲ။)

ဘေးမှ ဟွာယွမ်က ချက်ချင်းပင်ဆိုသည်၊

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့အတွက် ရူပဗေဒစာအုပ်တစ်အုပ်ရေးပေးခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို အသိပညာသစ်တွေသင်ကြားပေးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ညီအစ်ကိုတော်တော်များများက ခင်ဗျားကို သခင်ကြီးချင်လို့ တိတ်တဆိတ်ခေါ်ဝေါ်ဖို့ ဆန္ဒရှိကြတယ်။"

(ဒါ တကယ်ဖြစ်နေတာလား။ အဘိုးကြီးက စိတ်မဆိုးလောက်ဘူးလား။)

"သခင်ကြီးချင်"ဟူသောအသံ ကျယ်လောင်မှုကြောင့် အခြားအလုပ်ရှုပ်နေသောလူများမှာလည်း ကြားလိုက်ကြပြီး သူတို့အားလုံး သူတို့၏လုပ်ဆောင်ချက်များကိုရပ်တန့်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါ သခင်ကြီးချင်ရဲ့နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသလိုပဲ။"

"ဘာလဲ။ သခင်ကြီးချင် ဒီမှာရှိနေတာလား၊ သူဘယ်မှာလဲ။"

"ဒီလောက်ကြာကြာစောင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သခင်ကြီးချင် နောက်ဆုံးတော့ရောက်လာပြီ။ ငါ သူ့ကိုမေးစရာမေးခွန်းတွေအများကြီးရှိတယ်။"

"ကြည့်စမ်း၊ တကယ်ပဲ သခင်ကြီးချင်ပဲ။"

လူတစ်ယောက်က ချင်ဖုန်း၏လားရာဘက်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ချင်ဖုန်းမှာ လူအုပ်ကြီးဖြင့် ဝန်းရံခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သူတို့ မရပ်မနားစကားပြောကြပြီး အမျိုးမျိုးသောမေးခွန်းများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သူတို့၏စိတ်အားထက်သန်မှုကိုဖြတ်ပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း အခွင့်အရေးမရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ အထပ်ခိုးအထက်မှ လေးနက်သောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည့်တိုင်အောင်ပင်၊

"သူ့ကို အပေါ်တက်လာခိုင်းလိုက်!"

(အဘိုးကြီးပဲ)

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောက်ပသွားသည်။

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အဘိုးကြီး၏စကားများမှာ သူတို့အပေါ်၌ သြဇာသက်ရောက်မှုရှိနေဆဲ။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏စိတ်များမှာ မေးခွန်းများနှင့် အသိပညာသစ်များအတွက် ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ ချင်ဖုန်းကို ဤသို့ထွက်ခွာသွားစေချင်ခြင်းမရှိပေ။ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဟွာယွမ်က သူ၏လက်ကိုဖိချကာ "စိတ်မပူကြနဲ့၊ သခင်ကြီးချင်က ကျွန်တော့်ကိုကတိပေးထားတယ်။ ဓားကိုရယူပြီးတဲ့နောက် သူက ဟောပြောပွဲတစ်ခုပေးလိမ့်မယ်။"

"လူတိုင်း ကိုယ့်ရဲ့မေးခွန်းတွေကို အရင်စုစည်းထားနိုင်တယ်၊ ထပ်တလဲလဲဖြစ်နေတဲ့မေးခွန်းတွေအရမ်းများတာကိုရှောင်ရှားပြီး သခင်ကြီးချင်ရဲ့တန်ဖိုးရှိတဲ့အချိန်ကို မဖြုန်းတီးမိအောင်လို့ပေါ့။"

"သူဌေး၊ ခင်ဗျားပြောတာ အမှန်ပဲလား" လူတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာမေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့၊ အားလုံးအမှန်ပဲ။ ဒါက သခင်ကြီးချင် ကျွန်တော့်ကိုပေးခဲ့တဲ့ကတိပဲ။"

သူတုံ့ပြန်နေစဉ်မှာပင် ဟွာယွမ်က ချင်ဖုန်းထံသို့ကြည့်ကာ အလွန်ဖော်ရွေစွာပြုံးလိုက်သည်။ အခြားသူများမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူတို့၏အကြည့်များကို ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊

(ငါ ဘယ်တုန်းက ဟောပြောပွဲပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးလို့လဲ။)

ထို့နောက် သူ ညင်သာသောအပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊

"ဟုတ်ပါတယ်။" အပေါ်ယံအားဖြင့် သူသဘောတူခဲ့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ အခြားအစီအစဉ်များ ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။

(ဓားကိုရယူပြီးတဲ့နောက် ငါ အချိန်မီထွက်ပြေးရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလူတွေဝန်းရံခံရရင် ထွက်သွားဖို့ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။)

လူအုပ်ကြီးမှာ အပြုသဘောဆောင်သောအဖြေတစ်ခုရရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တိုက်တွန်းကြသည်၊

"ဒါဆိုရင် သခင်ကြီးချင် ဘာလို့ဒီမှာရပ်နေသေးတာလဲ။ ဓားကိုရယူဖို့ အပေါ်ထပ်ကို အမြန်တက်တော့လေ။"

"ဟုတ်တယ်၊ မိန်းမတစ်ယောက်လို ချီတုံချီတုံမဖြစ်နဲ့တော့။ အပေါ်ထပ်ကိုသွား၊ မြန်မြန်။"

လူအုပ်ကြီးက တွန်းထိုးကာ ချင်ဖုန်းကို လှေကားထစ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တွန်းပို့လိုက်ကြသည်။

မခွဲခွာမီမှာပင် သူတို့ အကြိမ်ကြိမ်သတိပေးကြသည်၊

"ဓားကိုရယူပြီးတဲ့နောက် တတိယထပ်မှာ မကြာ နဲ့နော်။ ငါတို့ ဒုတိယထပ်ကခန်းမဆောင်မှာ မင်းကိုစောင့်နေမယ်။"

"သိပြီ၊ သိပြီ။"

"ဒါ့အပြင် အဘိုးကြီးက ခုလေးတင်ဓားထုလုပ်ပြီးခါစပဲ။ သူ ပင်ပန်းနေမှာသေချာတယ်။ သူ့ကို များများစားစားစကားမပြောနဲ့။ စောစောဆင်းခဲ့၊ သူ့အနားယူချိန်ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့။"

"ဖြစ်နိုင်တာက အဘိုးကြီးက မင်းနဲ့ဆွေးနွေးဖို့ စိတ်ပါနေနိုင်တယ်။ သခင်ကြီးချင် သူ့ကိုလျစ်လျူရှုလိုက်ပါ။ ဒီမှာ ဝိုင်ကောင်းတစ်လုံးရှိတယ်၊ အဘိုးကြီးကို ပို့ပေးလိုက်။ သူ ဝိုင်သောက်ပြီးရင် ယေဘုယျအားဖြင့် စကားမပြောချင်တော့ဘူး။"

"ဟစ်၊ စိတ်ကူးကောင်းပဲ။ မြန်မြန်၊ ငါ့ဆီမှာလည်း စည်တစ်လုံးရှိတယ်။"

အဘိုးကြီး ချင်ဖုန်း၏အချိန်ကို အများကြီးမယူစေရန် တားဆီးရန်အတွက် လူအုပ်ကြီးမှာ ဝိုင်ကောင်းစည်များ တစ်စည်ပြီးတစ်စည်ယူဆောင်လာကြပြီး အမျိုးမျိုးသောစိတ်ကူးများကို အကြံပြုကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာပင် တတိယထပ်မှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်၊

"မင်းတို့ ကောင်စုတ်လေးတွေ၊ သူ့ကို အခုထိအပေါ်မတက်လာခိုင်းသေးဘူးလား။" ဟိန်းဟောက်သံကိုကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ခေါင်းများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့ ချင်ဖုန်း အပေါ်ထပ်သို့သွားသည်ကို စိတ်မပါ့တပါနဲ့ ကြည့်ရှုနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

လှေကားပေါ်တွင် လန်နင်ရွှမ်က တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်၊

"သခင်လေး၊ ရှင်က တကယ်ပဲအံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။ 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'ကလူတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုက်ဆံကိုပဲအသိအမှတ်ပြုပြီး လူကိုအသိအမှတ်ပြုတာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်လေးစားအားကျမှုပြသတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ ကျွန်မမြင်ဖူးတာ။"

(အင်း၊ သူတို့လိုချင်တာ ဒီမှာမရှိခဲ့ရင်တော့ သူတို့ ငါ့ပိုက်ဆံကိုပဲ အသိအမှတ်ပြုမှာပေါ့။) ချင်ဖုန်းက လမ်းပြနေသောဟွာယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပေါ်ပေါ်တင်တင်တော့ မပြောခဲ့ပေ။

"ငါ ဓားကိုယူပြီးတာနဲ့ အိမ်သာသွားဟန်ဆောင်ပြီး တိတ်တဆိတ်ထွက်ပြေးမယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့အဝင်ဝမှာ ငါ့ကိုတိုက်ရိုက်ရှာလိုက်ပေါ့။"

ဟွာယွမ်၏ဂရုမစိုက်မှုကိုအခွင့်ကောင်းယူရင်း သူ လန်နင်ရွှမ်ကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီးနောက် လေးနက်တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။