သူတို့နှစ်ယောက်က လိုက်ဖက်ရဲ့လား

ပိုင်ချိုးက သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဆင့်မြင့်ရတနာတစ်ခု၏အသိအမှတ်ပြုမှုကိုရရှိရန် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစနှင့်ပါရမီမှာ ကိုက်ညီရမည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ နာမည်ကျော်ရတနာတစ်ခုက သူ၏သခင်ကို ဤမျှလျင်မြန်စွာအသိအမှတ်ပြုသည်ကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင်။

(ခုနက မရှင်းပြနိုင်တဲ့စကားနဲ့များ ပတ်သက်နေတာလား။ ဘန်ကိုင်း၊ ထိန်ဆာ့ ကျန့်ယွဲ့။)

(လက်နက်အမည်ကို အမွေဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနားက မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေပါလား။ ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဘာလို့ အဖေနဲ့ဆရာက ငါ့ကို အဲ့ဒီအကြောင်း ဘယ်တော့မှမပြောပြခဲ့တာလဲ။)

သူမ၏ဓားမှာလည်း သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခုမဟုတ်ပေ။ ထိုနာမည်ကျော်ဓားက သူမကိုပိုင်ရှင်အဖြစ်အသိအမှတ်ပြုစေရန် သူမ အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

မီးသွေးခေါင်းမှာ ကောင်းကင်သို့တက်သွားသော ဓားအရှိန်အဝါကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဘာအမူအရာမှမရှိဘဲ ကြောင်နေသည်။ အားကောင်းသောအရှိန်အဝါ ဖြည်းညင်းစွာပြန်လည်စုစည်းသွားမှသာ သူ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ ချင်ဖုန်းကိုကြည့်ကာ လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုရင်း "သခင်လေးက တကယ်ပဲပါရမီရှိတာပဲ။ ဓားနာမည်ကိုအမွေဆက်ခံခြင်းအခမ်းအနားတစ်ခုက အဆင့်မြင့်ရတနာတစ်ခုကို ဆန္ဒအလျောက် သခင်အဖြစ်အသိအမှတ်ပြုစေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

(ဟင် ငါ့ကြောင့်လား။)

(မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့အားလုံး အထင်လွဲနေပြီ။ ငါက ငါ့ဒုတိယညီ ဘယ်လောက်ရယ်စရာကောင်းလဲဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ချင်ခဲ့တာ။)

သို့သော် ချင်ဖုန်းမှာလည်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

(ဘာလို့ အနက်ရောင်ဓားက သူ့သခင်ကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ အသိအမှတ်ပြုခဲ့တာလဲ။)

(ဖြစ်နိုင်တာက အနက်ရောင်ဓားက ဆယ်ကျော်သက်ဝိညာဉ်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေတာများလား။)

အံ့ဩမှု၊ လေးစားမှုနှင့် ကိုးကွယ်မှုအမူအရာများဖြင့်ရှိနေသော သုံးဦးကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းမှာ သဘာဝအတိုင်း သူ၏စိတ်ထဲမှအမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူ ခပ်ပေါ့ပေါ့ဆိုလိုက်သည်၊

"အင်း၊ မဆိုးပါဘူး။" သူ တစ်စုံတစ်ရာကိုဝန်မခံခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှုအတွက် တိတ်တဆိတ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလိုက်သည်။

ချင်အန်းက သူ၏အစ်ကိုကြီးကို လေးစားမှုနှင့်ကျေးဇူးတင်မှုနှစ်မျိုးလုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

(အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ကို ကျင့်ကြံမှုမှာလမ်းညွှန်ပေးရုံတင်မကဘဲ ဆရာတစ်ယောက်ရှာဖွေရာမှာနဲ့ ကျွန်တော့်ဓားကိုထုလုပ်ပေးဖို့လူတစ်ယောက်ရှာဖွေရာမှာပါ ကူညီပေးခဲ့တယ်။)

(ဒီနေ့ သူက ကျွန်တော့်ကို အနက်ရောင်ဓားက သခင်အဖြစ်အသိအမှတ်ပြုအောင်လည်း ကူညီပေးခဲ့တယ်။ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ကောင်းကောင်းကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရမယ်။)

ဒုတိယညီမှာ စိတ်ထဲတွင် သစ္စာပြုလိုက်သည်။

"အခု ဒီဓားက သူ့သခင်ကိုအသိအမှတ်ပြုပြီးမှတော့ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ဘာလို့မစမ်းသပ်ကြည့်တာလဲ" ချင်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ် သူ မီးသွေးခေါင်းရပ်နေသော အခြားတစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးသူမှာ လျင်မြန်စွာလက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ "ကျွန်တော့်ရဲ့လှံက သာမန်ရတနာတစ်ခုပါပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်တော်နဲ့အတူ အချိန်အတော်ကြာရှိနေခဲ့တာ။ ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို သခင်လေးရဲ့ဓားအောက်မှာ ပျက်စီးသွားစေချင်တာမဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏စကားကြောင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် အဆင့်မြင့်ရတနာတစ်ခုပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ တစ်အပေါင်းတစ်လို ရိုးရှင်းတာမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဤအနက်ရောင်ဓားမှာ သူ၏သခင်ကိုအသိအမှတ်ပြုနိုင်ရာ ၎င်းကို ပို၍ပင်ထူးကဲပြောင်မြောက်စေသည်။ မီးသွေးခေါင်းမှာ ဒုတိယညီ၏ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ၊ အနက်ရောင်ဓားနှင့်အတူဆိုလျှင် ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်မှုက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မည်။

(ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒုတိယညီကို ဓားစမ်းခွင့်ပေးနိုင်မယ့် တစ်ဦးတည်းသောသူက ငါ့မိန်းမပဲ ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။)

(မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ။ ငါ့မိန်းမကို ငါ့ညီနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းလိုက်ရင် ငါ့ညီက အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။)

ချင်ဖုန်း အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင်ရှိနေစဉ်မှာပင် ပိုင်ချိုးက ရုတ်တရက်သူမ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ "ခင်ဗျားတို့ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်မ သူနဲ့လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ် သူမ ချင်အန်းကို အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ လိမ်လည်နေကာ သူမ၏ညာလက်က သူမ၏အဖြူအနက်ဓားဝတ်စုံ၏အနားစကို ပွတ်သပ်နေသည်။

"မင်းလား။"

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

(ဒီမိန်းကလေးက အားကိုးမရနိုင်ပုံရပေမယ့် သူက အနည်းဆုံးတော့ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်ပြီး ဓားသဘောတရား တတိယနယ်ပယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတယ်၊ အစွမ်းအစပိုင်းမှာတော့ လုံလောက်သင့်တယ်။)

"မင်းရဲ့ဓားက အရည်အသွေးဘယ်လိုလဲ" ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်စိုးရိမ်စွာမေးလိုက်သည်။ သူ ဤသို့မေးရခြင်းမှာ သူ၌ အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုများရှိသောကြောင့်ပင်။ သူ၏ညီမှာ ကြမ်းတမ်းသောစစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သောအရာများကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ စိတ်အရှိန်တက်နေချိန်တွင် သူတစ်ပါး၏ဓားကို ချိုးဖျက်မိပါက ရှက်ဖွယ်ရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။" ပိုင်ချိုးက ပြတ်သားစွာပြန်ဖြေပြီးနောက် သူမ၏ခါးမှဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အခြားသူများမှာ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ အံ့ဩသွားကြသည်။ ဓားမှာ သွယ်လျပြီး ဓားကိုယ်ထည်မှာ အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပကာ မှိန်ဖျော့သောစီးဆင်းနေသောအလင်းရောင်တစ်ခု ပြသနေသည်။ ပိုင်ချိုးက သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ဓားဖြင့်ပန်းပွင့်ပုံစံတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ လည်ပတ်နေသောဓားချီမှာ ပိုးစုန်းကြူးများကဲ့သို့ တောက်ပစွာလင်းလက်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်၊

(ဒီဓားက 'နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံ'ရဲ့ အထွတ်အထိပ်လက်နက်ကြီးတစ်ဆယ့်နှစ်ခုထဲက 'စီးဆင်းနေသော ပိုးစုန်းကြူးဓား'များလား။)

"ဟင်؟ မင်း ဒီဓားကို တကယ်ပဲသိတာပဲ။ မင်းမှာ ဗဟုသုတတချို့တော့ရှိသားပဲ။"

ပိုင်ချိုးက သွယ်လျသောဓားကိုမြှောက်တင်ကာ အနည်းငယ်ဂုဏ်ယူဟန်ပြလိုက်သည်။

ဤဓားမှာ မဟာချန်၏ အလှပဆုံးဓားအဖြစ် လူသိများပြီး သူ၏ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်ပင် ထိုက်တန်လှရာ ချင်ဖုန်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချသွားစေသည်။ သို့သော် သူ့ကို ပို၍ပင်ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ ဤမိန်းကလေး၏အထောက်အထားမှာ အဘယ်သို့ဖြစ်၍ မဟာချန် နတ်ဘုရားဓားများစာရင်းတွင် နဝမအဆင့်ရှိသော 'စီးဆင်းနေသော ပိုးစုန်းကြူးဓား'ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရသနည်း။

"မင်း ဒီဓားကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ" ချင်ဖုန်းက စုံစမ်းလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လိုရခဲ့လဲ ဟုတ်လား။ သဘာဝအတိုင်းပဲ ငါ့အဖေ..."

ပိုင်ချိုး၏အသံမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင်ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ တစ်စုံတစ်ခုစဉ်းစားမိဟန်ဖြင့် သတိကြီးစွာထားလိုက်သည်၊

"ဘာလို့ အဲ့ဒါကိုမေးနေရတာလဲ။" သူမ၏မိသားစုနှင့်ပတ်သက်သောကိစ္စရပ်များကို မေးမြန်းခံရတိုင်း သူမ သတိကြီးစွာထားလေ့ရှိသည်။

"ငါက စပ်စုရုံသက်သက်ပါပဲ၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမေးလိုက်တာ" ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်သည်၊

"'နတ်ဘုရားဓား စီးဆင်းနေသော ပိုးစုန်းကြူး'ဖြစ်မှတော့ ကျိုးပဲ့သွားမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။ ဒုတိယညီ၊ သူမနဲ့ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်လိုက်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းလက်လွန်မသွားအောင် သတိထား။"

"အရမ်းလက်လွန်မသွားအောင်"ဟူသောစကားစုကို အလေးပေးထားပြီး ချင်ဖုန်းမှာ လေးနက်သောလေသံရှိနေသည်။ သူ ဤမိန်းကလေးနှင့်ပတ်သက်၍ ဒုတိယညီအပေါ် အနည်းငယ်စိတ်ဝင်စားမှုဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူမကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောယောက်မလောင်းအဖြစ် သဘောထားရန်ပင် ပြင်ဆင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ကျွန်တော့်အတိုင်းအတာကိုသိပါတယ်" ဒုတိယညီက တုံ့ပြန်ပြီးနောက် သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ "ပိုင်သခင်မလေး၊ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"လမ်းညွှန်ပြသပေးပါ၊ လမ်းညွှန်ပြသပေးပါ" ပိုင်ချိုးက အနည်းငယ်မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး အရိုအသေပြန်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး နှုတ်ဆက်ဖလှယ်နေသည်ကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက မှိန်ဖျော့စွာပြုံးလိုက်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို သူတို့နှစ်ဦးလက်ထပ်နေသည့်ပုံရိပ်နှင့် ခဏတာမျှ ဆက်စပ်တွေးတောမိသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဇာတ်လမ်းတိုးတက်မှုမှာ သူ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့သည့်အရာတစ်ခုပင်။ သူတို့နှစ်ဦး သူတို့၏အနေအထားများကို ယူလိုက်ကြပြီး အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုမိန်းကလေး ပိုင်ချိုးက ဦးဆောင်လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းပင်။ သူမ သူမ၏မူလနေရာမှ လျှပ်တပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန်ပေ။ ဘေးမှကြည့်ရှုနေသော မီးသွေးခေါင်းနှင့် ချင်ဖုန်းတို့မှာ နှစ်ဦးလုံး အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။ ပိုင်ချိုးမှာ အရိပ်မရှိဘဲလှုပ်ရှားပြီး သူမ၏ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား၊ ပဉ္စမအဆင့် နတ်သိုင်းလမ်းစဉ်၊ နတ်လှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

(သေစမ်း၊ ငါက ဒီမိန်းကလေးမှာ တတိယအဆင့် ဓားသဘောတရားရှိတာပဲ သိခဲ့တာ၊ သူ့ရဲ့နတ်သိုင်းအဆင့်ကို ဘယ်တော့မှမမေးခဲ့ဖူးဘူး။)

ထို့နောက် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ချက် ခြံဝင်းထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ဒုတိယညီမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပိုင်ချိုး၏ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် လွင့်စဉ်သွားပြီး လူတစ်ယောက်အရပ်ခန့်မြင့်သော တောင်အတုတစ်ခုနှင့် ဝင်ဆောင့်မိသည်။

"အား! ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား" ပိုင်ချိုးက ကျိုးပဲ့နေသောကျောက်တုံးများဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး ပြေးသွားသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်လုံးများကိုဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ကြည့်ရှုရန် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်အပြီးတွင် ဒုတိယညီက အဆက်မပြတ်တောင်းပန်နေသော ပိုင်ချိုးကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်၊

"အဆင်ပြေပါတယ် ပိုင်သခင်မလေး၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုမရှိလို့ပါ၊ ခင်ဗျားနဲ့ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။" ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင်သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊

(ကြည့်ရတာ ဒီလက်ထပ်ရေးအဆိုပြုချက်က ပျက်စီးတော့မယ်ထင်တယ်။)

(ဒီမိန်းကလေးက အရမ်းခေါင်းမာပြီးကိုယ့်သဘောအတိုင်းလုပ်တတ်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ပြင်းထန်တဲ့စရိုက်ရှိပုံပဲ။ သူမထက်အစွမ်းအစနိမ့်ကျတဲ့ အဖော်တစ်ယောက်ကို သူ ဘယ်လိုသည်းခံနိုင်မှာလဲ။)

သို့သော် တစ်ခဏမျှလေ့လာပြီးနောက် သူ ကောင်မလေး၏ဒုတိယညီအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမှာ မလျော့ပါးသွားရုံသာမက ပို၍ပင်အားကောင်းလာပုံရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ သူ၏ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းရုံသာမက သူ၏ဒဏ်ရာများအတွက် ဆေးလိမ်းပေးရန်လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူမ သူ့ကိုထိတွေ့သည့် ရင်းနှီးသောပုံစံမှာ သူမ ချဉ်းကပ်ပိုးပန်းနေသည့်အလား မဟုတ်ပါလော။ ဒုတိယညီဘက်သို့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရူးသလိုမိုက်သလို ပြုံးနေသည်။

(ဖြစ်နိုင်တာက ဒီနှစ်ယောက် တကယ်ပဲ ဓာတ်တည့်မှုတစ်ခုခုရှိနေတာလား။)

(သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးသာ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ရင် အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ သဘာဝအတိုင်းပျော်ရွှင်မှာပေါ့။)

သို့သော် ဂရုတစိုက်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူ ထူးခြားမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

(ငါ့လို ကြက်တစ်ကောင်ကိုတောင် ချည်နှောင်ရန်ပင် အားအင်မရှိသော အားနည်းတဲ့စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်က ငါ့မိန်းမကိုမနိုင်တာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။)

(ဒါပေမဲ့ ဒုတိယညီက ထူးကဲတဲ့ပါရမီရှိတဲ့သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူလည်း သူ့မိန်းမကိုမနိုင်ဘူး။ ဒါက နည်းနည်းတော့လွန်လွန်းနေပြီမဟုတ်ဘူးလား။)

(ချင်မိသားစုက ထူးချွန်တဲ့ပါရမီရှင်နှစ်ယောက်နဲ့တောင် သူတို့မိန်းမတွေရဲ့အရိပ်အောက်မှာ နေနေရမှာလား။)

(အင်း၊ အကယ်၍ အချို့သောသီးသန့်အခြေအနေတွေမှာ ခေါင်းမဖော်နိုင်တာမျိုးဆိုရင်တော့ ဒါက တခြားကိစ္စတစ်ခုပေါ့လေ။)

ချင်ဖုန်းက တိတ်တဆိတ် မိမိကိုယ်မိမိ ထပ်ပြောလိုက်သည်။