အိပ်မက်ဆိုး

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီသော ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်တစ်စမျှမရှိပေ။ လခြမ်းကွေးမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ဆိုင်းတွဲနေပြီး ကြယ်များမှာ စစ်တုရင်ခုံကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ပြင်ကျယ်ကို ပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

စာအုပ်ထဲတွင်ပြောထားသည့်အတိုင်းနှင့် အဘိုးကြီး၏အကြံပေးချက်အရ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကို လေ့လာလိုပါက သာမန်မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သောအရာကို အားမကိုးဘဲ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို လေ့လာရမည်။ သူ၏ဝိညာဉ်ပင်လယ်အောက်တွင် သူ ကြယ်များကိုနောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပသောကြယ်များမှာ အပြောင်းအလဲအချို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့ အဖြူရောင်ရောင်ဝါတစ်ခု ထုတ်လွှတ်စပြုလာပြီး တောက်ပစွာလင်းလက်နေသည်။ ဤသည်တို့မှာ အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများပင်။

ချင်ဖုန်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကိုလေ့လာနေစဉ် သူလည်း စပ်စုနေမိသည်။ အဘိုးကြီးက သူ့ကိုပြောခဲ့သည်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဟောကိန်းထုတ်ခြင်းမှာ အတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းပင်။ အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း သမိုင်းတစ်လျှောက် စာပေသူတော်စင်များစွာမှာ သူတို့ကိုမရှာတွေ့နိုင်ဘဲ သတ္တမအဆင့် ဖြောင့်မတ်ချီနယ်ပယ်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု ချင်ဖုန်း ညကောင်းကင်ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ သူ ထူထပ်သိပ်သည်းစွာ စီတန်းနေသော အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသာဆန္ဒရှိပါက တစ်ခုနှင့်အလွယ်တကူချိတ်ဆက်နိုင်သည်ဟုပင် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

(မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဒီလောက်ပေါ့ပေါ့ဆဆတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သိုင်းပညာ၊ တစ္ဆေတစ်ရာ၊ စာပေသူတော်စင်များနှင့် အခြားအမျိုးမျိုးသောဓလေ့များ။)

(အစောပိုင်းအဆင့်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် ပိုခိုင်မာလေလေ၊ နောက်ပိုင်းအဆင့်မှာ စွမ်းရည်ပိုအားကောင်းလေလေပဲ။)

(ငါသာ ဒီနေရာမှာ အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတစ်ခုနဲ့ ပေါ့ပေါ့ဆဆချိတ်ဆက်လိုက်ရင် ငါ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို လျင်မြန်စွာရောက်ရှိနိုင်ပေမယ့် တစ်ခါ အဆင့်မြင့်တွေဝင်ရောက်သွားရင် ငါ တူညီသောအဆင့်ကတခြားသူတွေထက် အများကြီးနောက်ကျကျန်ရစ်လိမ့်မယ်။)

(ဒါ့အပြင် အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာရဲ့ ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်းက အရမ်းကန့်သတ်ထားလွန်းတယ်။)

(အပြာရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတွေကသာ ဒီနေ့အတွက်ဘယ်လားရာကသင့်တော်လဲ၊ ကံကြမ္မာကဘယ်လိုလဲဆိုတာကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်ရင် အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာက အကောင်းဆုံးအနေနဲ့ ဒီနေ့အပြင်မထွက်ဖို့ သတိပေးရုံလောက်ပဲတတ်နိုင်တယ်။)

(တစ်ဖက်မှာလည်း ဒီလောက်များတဲ့အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတွေကို ရှင်းလင်းစွာအာရုံခံမိနိုင်တယ်။ ဘာလို့ တခြားအရောင်တွေနဲ့ကြယ်တစ်လုံးမှ မမြင်နိုင်ရတာလဲ။)

ချင်ဖုန်းမှာ ကျိန်ဆဲချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။ သူ၏တောင်းဆိုချက်များမှာ မမြင့်မားပေ။ သူ ဒဏ္ဍာရီလာရွှေရောင်ကို အာရုံခံမိရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

(ဒါပေမဲ့ ရွှေ ဒါမှမဟုတ် ခရမ်းရောင်မရှိရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ အပြာရောင်အနည်းငယ်တော့ ရှိသင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။)

(ဒါပေမဲ့ ငါ့ခေါင်းပေါ်က ဒီဖြူစင်တဲ့အဖြူရောင်အလင်းကရော ဘာလဲ။)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ သူ၏ထူးဆန်းသောမျက်လုံးနှစ်လုံးကို ရုတ်တရက်စဉ်းစားမိလိုက်သည်၊

(ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကိုအသုံးပြု၍ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကိုလေ့လာခြင်းက မှန်ကန်သောနည်းလမ်းဖြစ်ပေမယ့် ငါသာ ဒီမျက်လုံးတွေကိုသုံးခဲ့ရင် တစ်ခုခုကွဲပြားတဲ့ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတွေများ ရှိလာမလား။)

ဤအတွေးပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ၎င်းမှာ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲမှစပ်စုမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု သူ၏မျက်ဆံများထဲတွင် လျှပ်တပြက်ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ ကောင်းကင်ဆီသို့ ငေးမောကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုအဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများမှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသောဖြူလွှသောအလင်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

(သေစမ်း!)

သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှနာကျင်သည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်၊

ငါ့ရဲ့ တိုက်တေနီယမ်သတ္တုစပ် ခွေးမျက်လုံးတွေ ကွယ်တော့မလိုပဲ။

မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ သူ၏လက်များဖြင့် တစ်ခဏမျှ ညင်သာစွာပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် စူးရှနာကျင်သောခံစားမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ခေါင်း၏ဘေးနှစ်ဖက်မှနားထင်များမှာ မှိန်ဖျော့စွာ တဒိတ်ဒိတ်ခုန်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏အသိစိတ်မှာ ထူးဆန်းစွာ ဝေဝါးနေပုံရသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ဆက်လက်လေ့လာပြီး ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကို အာရုံခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏အခန်းသို့ပြန်ကာ စောစောအနားယူရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကိုအာရုံခံရခြင်းမှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသောကြောင့်ဖြစ်မည်၊ သူ အိပ်ရာပေါ်သို့လှဲချလိုက်သည်နှင့် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားသည်။ နောက်ဆက်တွဲမှာ ဝေဝါးသော်လည်း အနည်းငယ်အလွန်အမင်းစစ်မှန်သော အိပ်မက်တစ်ခုပင် မက်နေသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူ မြူခိုးဝေသောဓားတောင်ထွတ်များနှင့် တောင်ထွတ်များ၏အပေါ်ဆုံးတွင် ကျယ်ပြန့်သောဓားအစီအရင်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားအစီအရင်၏အပြင်ဘက်စက်ဝိုင်းမှာ အမျိုးမျိုးသောဓားအမျိုးအစားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အစီအရင်၏အလယ်ဗဟိုတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး လျှပ်စီးမျဉ်းကွေးများဖြင့်ရှိသော ဓားတစ်လက် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။ ထိုခရမ်းရောင်ဓားအောက်တွင် သူ၏လှပသောမိန်းမမှာ ထိုင်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားကာ သူမ၏နူးညံ့သောမျက်ခုံးများမှာ တုန်ယင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံနေသည့်အလား။

ရုတ်တရက် အိပ်မက်ထဲတွင် ကောင်းကင်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထူထပ်သောမည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်များ စုဝေးလာပြီး မိုးကြိုးနဂါးများ တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ဟိန်းဟောက်လူးလွန့်နေကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအရှိန်အဟုန်မှာ ကောင်းကင်ပြိုကျလာသည့်အလား၊ အဆက်မပြတ်ရှိနေသောဓားတောင်ထွတ်များကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား။ လျို့ကျန့်လီက သူမ၏မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ညာလက်ဖြင့်အမူအရာတစ်ခုပြုလုပ်လိုက်ရာ 'ရေအေးဓား'မှာ ငွေရောင်ကဲ့သို့သော ဓားစွမ်းအင်ပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပထမဆုံးမိုးကြိုးနဂါးမှာ မြူများကို ခွဲထုတ်ကာ သူမထံသို့ တိုးဝင်လာသော်လည်း ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယ၊ တတိယ... မိုးကြိုးနဂါးများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်ရောက်ရှိလာပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ယခင်ကထက် ပို၍အားကောင်းနေသည်။ သို့သော် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်ရှေ့တွင် ၎င်းမှာ အချည်းနှီးသာ။ နဝမမြောက်မိုးကြိုးအပြီးတွင် မိုးကြိုးမှာ ရပ်စဲသွားသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် ကောင်းကင်မှဓားတောင်ထွတ်များကိုကြည့်ရှုနေသောလူများမှာ ဝမ်းမြောက်အော်ဟစ်ကြပြီး လျို့ကျန့်လီမှာ ကောင်းကင်ဘုံအာဏာကို အတည်ပြုခြင်းကို ကျော်လွှားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် ဓားအစီအရင်ထဲမှအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှပသည့်ပုံရိပ်မှာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။

အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်မှမည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်များမှာ မကွဲလွင့်သွားဘဲ ထိုအစား ချောက်နက်ကြီးကဲ့သို့ လေးလံလာပြီး လူများကို အသက်ရှူရခက်ခဲစေသည်။ ထို့နောက် လူအုပ်ကြီး၏အံ့ဩတကြီးအကြည့်များအလယ်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကိုသယ်ဆောင်လာသော အနီရောင်မိုးကြိုးတစ်စင်း ဆင်းသက်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလောက်သည်။ အနီရောင်မိုးကြိုးထိုးဆင်းလာသည်နှင့် ၎င်း ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင်ပုံရိပ်ကို ဝါးမြိုသွားသည်။

"မိန်းမ!"

ချင်ဖုန်းက အော်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ ရှုပ်ထွေးစွာပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသောပတ်ဝန်းကျင်ပင်။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ငှက်များ တေးဆိုနေကြပြီး နေရောင်ခြည်များ ကုလားကာများမှတစ်ဆင့် အခန်းထဲသို့ ဖြာကျနေသည်။ သူ မသိလိုက်ခင်မှာပင် အရုဏ်တက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုသက်သက်ပဲ" ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သော်လည်း အိပ်မက်မှာ အလွန်စစ်မှန်လွန်းသည်။ သူ၏ကျောမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် လျို့ကျန့်လီ အနီရောင်မိုးကြိုးဖြင့်ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းကိုစဉ်းစားရင်း သူ ဆူးတစ်ချောင်း နှလုံးသားထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောမသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ။

('အနန္တဓားဂိုဏ်း'၊ 'ဓားတစ်သောင်း အစီအရင်'၊ 'ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓား'၊ 'ကိုးလွှာကောင်းကင်မိုးကြိုးကပ်ဘေး'။ 'နေ့တွေး ညမက်' ဆိုတာကြောင့်ပဲ ငါ ဒါတွေအားလုံးကို မြင်ခဲ့ရတာလား။) ချင်ဖုန်းက သူ၏နဖူးကိုတွန့်လိုက်သည်။

(ငါ အတွေးလွန်နေတာပဲဖြစ်ရမယ်။ ငါ့မိန်းမရဲ့ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို အတည်ပြုရုံသက်သက်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မကျော်လွှားနိုင်ဘဲရှိမှာလဲ။) ဤစကားမှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်နှင့် မိမိကိုယ်မိမိ နှစ်သိမ့်ခြင်းနှစ်မျိုးလုံးပင်။

နောက်ဆက်တွဲနေ့တွင် သူ၏စိတ်ထဲမှအိပ်မက်ထဲမှမြင်ကွင်းများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်မိမိ အလုပ်များအောင်လုပ်ထားသည်။ သူ 'ပေါင်ယိဆေးခန်း'သို့သွားရောက်ပြီး နံနက်ခင်းတစ်ခုလုံး ဆေးကုသလေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'သို့သွားကာ အဆက်မပြတ် စာအုပ်များဖတ်ရှုခဲ့သည်။ ညနေပိုင်းရောက်သောအခါ ချင်အိမ်တော်သို့ ချက်ချင်းပြန်မည့်အစား သူ 'လရောင်ပြခန်း'သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

မူလက သူ ဟွာရုံလမ်းပြီးစီးသွားပြီးနောက် 'လရောင်ပြခန်း'၏ဌာနခွဲတစ်ခုကို ချီယွမ်မြို့၌ တည်ထောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင် အဖြစ်အပျက်များစွာဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဤကိစ္စမှာ မဖြေရှင်းရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် သူ စီးပွားရေးအပေါ် အလွန်အမင်းအာရုံစိုက်ရန် ခက်ခဲလာနေသည်ကိုလည်း သူ သိရှိလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျင့်ကြံမှုတစ်ခုတည်းကပင် သူ၏အချိန် အတော်အတန်များများကို ယူထားသည်။ ထို့ကြောင့် များစွာစဉ်းစားပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သေရည်ဆိုင်၏အမျိုးမျိုးသောကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲရန် ယုံကြည်စိတ်ချရပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသောသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်ပြောရလျှင် ငွေကြေးနှင့်ပတ်သက်သောကိစ္စရပ်များတွင် မိသားစုဝင်တစ်ဦးကိုကိုင်တွယ်ခိုင်းခြင်းမှာ အလုံခြုံဆုံးပင်။ သို့သော် ကိုယ့်အဖေ၊ စီးပွားရေးပါရမီရှင်နှင့် စေတနာရှင်ကြီးအကြောင်း စဉ်းစားကြည့်တော့ သူ အတော်ဆုံးလူကိုပဲ ရွေးချယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုကိုယ်စားလှယ်လောင်းမှာ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်၊ 'လရောင်ပြခန်း'၏မန်နေဂျာ—ဖုန်ချင်ပင်တည်း။

သီးသန့်အခန်းထဲတွင် မန်နေဂျာဖုန်က ဤကာလမှစာရင်းအင်းများနှင့် အမြတ်အစွန်းများကို ရိုသေစွာသတင်းပို့ရင်း ဘေးတွင်ရပ်ကာ သခင်လေး၏အမိန့်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ချင်ဖုန်းက စာရင်းစာအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ ရှင်းလင်းစွာမှတ်သားထားပြီး မည်သည့်အားနည်းချက်များ သို့မဟုတ် ယိုပေါက်များမရှိပေ။ သူ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် မန်နေဂျာဖုန်၏စွမ်းရည်အပေါ် ကျေနပ်မှုရှိခဲ့သည်။

"မန်နေဂျာဖုန်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ချင်မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။ မန်နေဂျာဖုန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်၊

"သခင်လေးကိုပြန်ဖြေရရင် ကျွန်တော် 'လရောင်ပြခန်း'ကိုရောက်တာ ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိပါပြီ။"

"ဒီလောက်ကြာသွားပြီကိုး။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မြေပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်သုံးခုကိုထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။

မန်နေဂျာဖုန်က သူတို့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချီယွမ်မြို့မှအိမ်ခြံမြေများအတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်များဖြစ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာ မှတ်မိလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ဒါက ဘာအတွက်လဲ။" "မန်နေဂျာဖုန်၊ ငါ့အတွက် ချီယွမ်မြို့ကို သွားပေးပါ။"