အခန်း (၉၉)

ဂါးရက်နော့ဒ်မတ် ပျော်ရွှင်နေ၏။ သူကိုယ်တိုင် ကုသရေးလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကုသရေး စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ၃၀% ကျော် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

'ငါလေး တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ'

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးများ အလုပ်ကို ထိထိရောက်ရောက် လုပ်ဆောင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဂါးရက်သည် အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်နောက်သို့ ခြေဖျားထောက်သွားကာ သူ၏ဝတ်ရုံကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်ပြီး

"ဆရာ ကျွန်တော် ခဏလောက် အပြင်ထွက်လိုက်ဦးမယ်"

"ဘာလုပ်ဖို့လဲ"

"ဒီကပ်ရောဂါရဲ့ မူလရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေဖို့ပါပဲ"

ဂါးရက်သည် သဘာဝဘုရားကျောင်းသို့မဟုတ် ဗဟိုဆေးကုသရေးဌာနတွင် အကန့်အသတ်မရှိ နေထိုင်ရန် တစ်ခါမျှ စဉ်းစားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ပထမအဆင့် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးသာ ဖြစ်ပြီး ကုသရေးဂါထာ အနည်းငယ်သာ တတ်မြောက်ထားသည်။ ပြင်းထန်စွာ နာမကျန်းဖြစ်နေသော လူနာများကို အပြည့်အဝ ကုသရန် မိနစ် ၃၀ အတွင်း သူ၏စွမ်းရည်များ ကုန်ဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့ ကုသနိုင်စွမ်းသည် ရောဂါခံစားနေရသူ ရာပေါင်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပင်လယ်ထဲမှ ရေတစ်စက်ကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဤကပ်ရောဂါကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ့တွင် ထူးခြားသော တန်ဖိုးရှိသည်။ အချို့အရာများကို သူသာ လုပ်နိုင်ပြီး တခြားမည်သူမျှ လုပ်ရန် စဉ်းစားမည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် မြို့တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်ရင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ခန်းမထဲတွင် ဘာရွန် ဗွန်၊ ဆာလီဗီနှင့် လှူဒါန်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသော ကြွယ်ဝသော ကုန်သည်အချို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ စားသောက်ကုန် ကုန်သည်သည် သဘာဝဘုရားကျောင်းအတွက် စားနပ်ရိက္ခာ ထောက်ပံ့ရေးကို စီစဉ်နေပြီး ဆောက်လုပ်ရေး အသင်းအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ယာယီမီးဖိုချောင်များ ဆောက်လုပ်ခြင်းကို စီစဉ်နေ၏။

ဂါးရက် အထူးခေါ်ထားသူများထဲမှ နှစ်ဦးသာ ထိုင်လျက် ကျန်ရှိနေသေးပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်ကာ မျှော်လင့်တကြီး တုန်လှုပ်နေကြသည်။

"စောင့်နေရတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

ဂါးရက် အလျင်အမြန် ဝင်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဆိုင်းငံ့ခံရပြီးနောက် သူတို့ကို ခေါ်ခဲ့သူမှာ ဤလူငယ်လေးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နှစ်ဦး နောက်ဆုံးတွင် သိရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ယခုအခါ သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် သဘောထားနေကြသည်။ ဆိုးဆေးကုန်သည်က စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရွှေဒင်္ဂါး ၅ ပြား လှူပါ့မယ်"

"ကျွန်တော် ၅ ပြား မဟုတ်ဘူး ၆ ပြား လှူပါ့မယ်"

ရတနာကုန်သည်လည်း နောက်ကျမကျန်ရအောင် လိုက်ပြောသည်။

"မှော်ဆရာခင်ဗျာ ဆရာ့မှာ ကောင်းတဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာတွေရှိရင် ကျွန်တော် အခမဲ့ လက်ဝတ်ရတနာလုပ်ပေးမယ်။ လုပ်အားခ ပေးစရာ မလိုဘူးဗျ"

"မင်းတို့ရဲ့ လှူဒါန်းမှုတွေ မလိုပါဘူး"

ဂါးရက် လျှင်မြန်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းတောင် မခွဲခြားနိုင်သေးဘဲ ရတနာကုန်သည်ရဲ့ စကားက သူ့ကို မေးမြန်းရမယ့် ဒုက္ခကနေ သက်သာစေခဲ့သည်။ ဂါးရက်သည် ဆိုးဆေးကုန်သည်ဘက်သို့ လှည့်ကာ

"ကျွန်တော့်ကို ကူညီနိုင်မလား။ ခင်ဗျားဆိုင်က ဆိုးဆေးတွေ အကုန်ယူလာပေးပါ၊ တစ်မျိုးစီကို ဆိုးဆေး အလေးချိန် တစ်ဝက်လောက်ပေးပါ... မဟုတ်ဘူး လေးပုံတစ်ပုံပဲ ပေးပါ။ ပေါက်ဈေးအတိုင်း ယူပါ။ ငွေကို ရိက္ခာမှူးက ရှင်းပေးပါလိမ့်မယ်"

"မလိုပါဘူး မလိုပါဘူး။ ဆိုးဆေးနည်းနည်းလေးပါပဲ ကျွန်တော် တိုက်ရိုက်လှူဒါန်းလိုက်ပါ့မယ်"

"မင်း ပေးကိုပေးရမယ်။ ငါ အချိန်မရှိဘူး ဒါကြောင့် မြန်မြန်လုပ်ပေးပါ"

ဂါးရက်သည် စကားဆက်ပြောရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရတနာကုန်သည်ဘက်သို့ လှည့်ကာ

"မင်းအတွက် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တစ်ခုရှိတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်း ဖန်ကို ကြိတ်နိုင်လား။ မှန်ဘီလူးတစ်ခု လုပ်နိုင်လား"

"လုပ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် အချိန်အကြာကြီး ယူရလိမ့်မယ်..."

"လုပ်ပြီးသား မှန်ဘီလူးတွေ ရှိလား"

"ရှိပါတယ်"

"ကောင်းတယ်။ ဒါဆို ဒီလိုမျိုးတစ်ခု လုပ်နိုင်မလား..."

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေကြပြီး ဂါးရက်က ပုံကြမ်းဆွဲကာ ရှင်းပြနေသည်။ ရတနာကုန်သည်က သူ့ဘေးတွင် ထိုင်ကာ မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်မေးရင်း ဆွေးနွေးမှုတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။ ဆိုးဆေးကုန်သည်က စကားဝိုင်းထဲ ဝင်ရန် အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ပခုံးတွန့်ကာ လက်လျှော့ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

"သိပ်ခက်ပုံမပေါ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် လုပ်ကြည့်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်ကို ၅ ရက်ပေးပါ၊ ဒါဆို ရနိုင်လိမ့်မယ်... ကြေးပြွန်တွေ ခလုတ်တွေဒါတွေက အချိန်ယူရတယ်။ အလျင်စလိုလုပ်လို့ မရဘူး..."

"၅ ရက်ဆို မရဘူး"

ဂါးရက်က ပြတ်သားစွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ၁ ရက်ပဲ ပေးနိုင်တယ်။ မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှာ မင်း ပစ္စည်းတွေ ငါ့ဆီ ရောက်နေရမယ်"

ရတနာကုန်သည်က တုံ့ဆိုင်းနေပုံရသည်။ ဂါးရက်က ထရပ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ် မှီကာ ထောင်လွှားသော ပုံစံမျိုး ပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ငါ ပိုက်ဆံပေးမယ်။ လူအင်အားလည်း ငါရှာပေးမယ်။ မင်း ဘာလိုလို မေး။ နောက်အကျဆုံး မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှာ မင်း ငါ့ကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ပေးရမယ်။ ဒါက အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ ဒါက မြို့ကို ကပ်ရောဂါကနေ ကယ်တင်ဖို့ အဓိကသော့ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ရတနာကုန်သည်မှာ လန့်သွားပြီး ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်နေတော့သည်။ ဂါးရက်သည် ခဏတာ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်ပြီး ရိက္ခာမှူးတစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်သည်။

"သူ့ကို ဘာလိုလို ပေးလိုက်ပါ။ ငွေစာရင်းကို နောက်မှ ရှင်းမယ်။ ပြီးတော့ ပန်းကန်ပြား တစ်ထောင်ရယ် ပန်းကန်ပြားတွေကို အုပ်လို့ရတဲ့ အဝိုင်းပြား တစ်ထောင်ရယ် ဝယ်ခဲ့။

ဪ ပြီးတော့ ဖန်သမားတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး ဖန်သားကြည် နှစ်ထောင်ချပ် လှီးခိုင်းလိုက်၊ အရောင်မပါရဘူး၊ တစ်လက်မရဲ့ တစ်ဝက်ပတ်လည်ဆို ရပြီ။ သာမန်အထူ အချပ်တစ်ထောင်ရယ်၊ နောက်ထပ် အချပ်တစ်ထောင်ကတော့ တတ်နိုင်သမျှ ပါးပါးလေး လုပ်ခိုင်းလိုက်"

"နှစ်ထောင်။ ဒီလောက်အများကြီးလား"

ရိက္ခာမှူးမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒီလူက ဆိုင်ဖွင့်နေတာလား။ ဆိုင်ဖွင့်တာတောင် ပန်းကန်နဲ့ အဝိုင်းပြားပဲ တောင်းလို့ရမလား။ အနည်းဆုံးတော့ ပန်းကန်လုံးတွေ၊ ဇွန်းတွေ၊ ဓားတွေ၊ ခက်ရင်းတွေ ထည့်ဦးမှပေါ့... ဒီဖန်ချပ်တွေကရော ဘာအတွက်လဲ။ အရောင်အသွေးစုံတာ လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မှန်ပြတင်းပေါက် လုပ်နေတာလို့ ထင်မိမှာပဲ...

သူက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။ ဂါးရက်က သက်ပြင်းချရင်း "မလုံလောက်မှာတောင် စိုးရိမ်ရတယ်..."

ဂါးရက်နော့ဒ်မတ်သည် ဒါတွေရော၊ ဟိုဟာတွေရော တောင်းဆိုနေပြီး တခြားသူတွေကို နားမလည်အောင် ပဟေဠိဆန်သည့် အရာအမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် နွေဦးနတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်း၏ ပိတ်ထားသော အခန်းထဲ၌ ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုများ လွှမ်းမိုးနေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ဘုန်းတော်ကြီးအဖွဲ့နှင့်အတူ လူတစ်ဦးသေဆုံးခဲ့သည့် ပိတ်ထားသော အခန်းရှေ့တွင် ဖွဲ့စည်းကာ မြင့်မြတ်သော ပုလွေများကို တီးခတ်၊ သန့်ရှင်းသော ခေါင်းလောင်းများကို တီးခတ်ပြီး ပြင်းပြစွာ ဆုတောင်းနေကြသည်။

"မဟာနွေဦးနတ်ဘုရားမ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးများကို သနားတော်မူပါ..."

"မဟာနွေဦးနတ်ဘုရားမ ကိုယ်တော်၏ သားသမီးတို့၏ ရေငတ်ခြင်းကို ပြေပျောက်စေမည့် သန့်စင်သောရေကို ပေးသနားတော်မူပါ..."

"မဟာနွေဦးနတ်ဘုရားမ ဤမြေကို သန့်စင်ပေးတော်မူပါ..."

နွေဦးနတ်ဘုရားမ၏ ဘုန်းတော်ကြီးများသည် မြင့်မြတ်သော စမ်းရေနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ထားပြီး သူတို့သည် ရေအရင်းအမြစ်များကို သန့်စင်ရာတွင် ထူးချွန်ကြသည်။ သူတို့၏ ဆုတောင်းများကြားတွင် ပုလင်းများနှင့် ရေအိုးများမှ စမ်းရေများ တပွက်ပွက်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ရာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ မှောင်မိုက်သော အရောင်အဝါများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် ဆုတောင်းများ ပြီးသည်နှင့် နိမ့်ကျသည့် ဘုန်းတော်ကြီး နှစ်ပါးက ချက်ချင်းဆိုသလို အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော့်ဗိုက်က မကောင်းဘူး... ခဏလောက် အပြင်ထွက်ရမယ်..."

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာ အန်ချင်သလို ဖြစ်လာသည်။

နိုက်ရိုမန် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူတို့သည် နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်ခြင်း အခမ်းအနားများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး ပိတ်ထားသော အခန်းထဲရှိ မှောင်မိုက်သော အရောင်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာခဲ့သည်။ သို့သော် ရောဂါကျရောက်သူ အရေအတွက် တိုးလာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သာမန်စွမ်းအားမရှိသော ကျန်းမာရေးညံ့ဖျင်းသည့် သာမန်ကျွန်များဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အစောင့်များနှင့် သင်တန်းသားများ၊ ယခုအခါတွင် နိမ့်ကျသည့် ဘုန်းတော်ကြီးများပင် ဖျားနာလာကြသည်။

ဒါ ရယ်စရာကြီးပဲ။

သို့သော် နွေဦးနတ်ဘုရားမသည် သန့်စင်ခြင်း၏ နတ်ဘုရားမဖြစ်ပြီး ကြည်လင်တောက်ပသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းနေစဉ်အတွင်း မသန့်ရှင်းမှုများ ပေါ်လာခြင်းက နတ်ဘုရားမကို မလေးမစားပြုခြင်းပင်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ထိုလူနှစ်ဦးကို ချက်ချင်းထွက်သွားရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းကာ ထွက်ခွာရန် စတင်ခဲ့သည်။ လမ်းခုလတ်တွင် လူငယ်အစေခံတစ်ဦးက သူ၏ဝတ်ရုံကို ကိုင်လျက် အလျင်အမြန်ပြေးဝင်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံ ချဉ်းကပ်ကာ

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အပြင်ဘက်က သူတောင်းစားတွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားသွားပါပြီ"

"ဖယ်ရှားသွားပြီ"

ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါတယ်လေ...

နွေဦးနတ်ဘုရားမသည် နိုင်ငံတော်၏ ဘိုးဘွားနတ်ဘုရားမဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်ရှိ မှူးမတ်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်က နွေဦးနတ်ဘုရားမကို ယုံကြည်ကြသည်။ ဘုရားကျောင်း တံခါးပိတ်ထားသော်လည်း သူတို့တွင် ကုသမှုခံယူခွင့် အခွင့်အရေးရှိနေသေးသည်။

ဘုရားကျောင်းကို သူတို့ လှူဒါန်းမှုတွေက နည်းမှာမဟုတ်သလို သူတို့ရဲ့ သားသမီးတွေကို ဘုရားကျောင်းကို ပေးပို့ဖို့လည်း တုံ့ဆိုင်းမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘုန်းတော်ကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် သူရဲကောင်းတွေဖြစ်ဖို့ ရည်မှန်းထားကြတာ...

ရင်ပြင်မှာ ဆုတောင်းအော်ဟစ်ရုံသာ လုပ်နိုင်ပြီး ဝင်ပေါက်က စမ်းရေတွင်းက ရေကို ခပ်သောက်ရတဲ့ ဆင်းရဲသားတွေအတွက်ကတော့ သူတို့ဟာ အချိန်အများစုမှာ အလှဆင်သက်သက်ပဲ။ အရေအတွက်ကလည်း မများလွန်းသလို မနည်းလွန်းဘူး၊ အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာတော့ သူတို့ကို ဖယ်ရှားသွားတယ်ဆိုရင်လည်း ကောင်းပါတယ်။

"ဪ ဒါနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဗုံတီးပြီး အော်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ စမ်းရေတွင်းက ရေကို မသောက်ဖို့ အကြံပေးနေတာ... ဒီကပ်ရောဂါဟာ မသန့်စင်တဲ့ရေ သောက်ရာကနေ ဖြစ်တာလို့ ပြောပြီး လူတိုင်းကို ရေနွေးအိုးကြီးတွေကနေ ကျိုထားတဲ့ရေကို သောက်ဖို့ တိုက်တွန်းနေကြတယ်..."

"ဘာ"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။

ဘုရားကျောင်းဝင်ပေါက်က စမ်းရေတွင်းဟာ နွေဦးနတ်ဘုရားမရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကိုယ်စားပြုပြီး စမ်းရေတွင်းထဲက ရေက ဘုရားကျောင်းအောက်ကနေ တိုက်ရိုက်လာတာ၊ ဘုန်းတော်ကြီးတွေရဲ့ ဆုတောင်းတွေနဲ့ ကောင်းချီးပေးထားတာလေ။

ပြည်သူတွေကို စမ်းရေတွင်းက ရေမသောက်ဖို့ တားမြစ်တာဟာ နွေဦးနတ်ဘုရားမရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာမှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ ပြောတာနဲ့ မတူဘူးလား။

ဒါက ဘုရားကျောင်းရဲ့ အခြေခံကို ဖြိုဖျက်တာပဲ။

ဒါက နတ်ဘုရားမကို မလေးမစားပြုတာပဲ။

"ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေလဲ။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ခေါ်ပြီး သူတို့ကို မောင်းထုတ် ပြီးရင် ဒီလို အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ ကောလာဟလတွေကို ဘယ်သူဖြန့်နေလဲဆိုတာ စုံစမ်း"