အခန်း (၁၀၅)

အပြင်းအထန်ဖျားနာသူ လူနာမရှိတော့ခြင်း သတင်းက လှုပ်ရှားသွားလာနေသော မြို့တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် အစားအစာ၊ ထင်းများ ပို့ဆောင်ပေးနေသော အကူအညီပေးသူများမှတစ်ဆင့် မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ လှိုင်းလုံးများပမာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"အားလုံး သက်သာသွားပြီလား"

ဘာရွန်ဘောင်း၏ လက်ထဲမှ ဖလားပင် တဂျစ်ဂျစ်မြည်ကာ ကွဲကြေသွားတော့သည်။ သတင်းပို့နေသော အမျိုးသားအစေခံက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ အကုန်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အိပ်ရာကနေ မထနိုင်တော့တဲ့သူတွေပဲ သက်သာသွားတာပါ။ ရောဂါလက္ခဏာ သက်သာတဲ့သူတွေကတော့ မသက်သာသေးပါဘူး"

"...ပြင်းထန်လူနာ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ"

"အင်း..."

"မြန်မြန် သွားရှာ"

အစေခံက လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ဘာရွန်ဘောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်က ကွဲကြေနေသော အစအနများကို နောင်တရစွာ ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်... ဟော်နာမှာ ဒီလိုစွမ်းရည် မရှိဘူး။ တကယ်သာဆိုရင် စစ်ဘုရားကျောင်းကို ပိုပြီး လှူဒါန်းရတော့မယ်"

"ဒီလောက်တောင် မြန်လား"

မြို့ပြင်က သူ၏ပိုင်ဆိုင်ရာတွင် ဗိုင်းကောင့်ဂျိုအန်သည် သတင်းကို သိပ်နောက်မကျဘဲ ရရှိခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ။ ဒီဆိုးရွားတဲ့ နေရာမှာ နေရတာ ပင်ပန်းလှပြီ။ ဟေး တစ်ယောက်ကပစ္စည်းတွေ သိမ်းကြ။ မြို့ထဲ ပြန်သွားမယ်။ ဪ မင်း လိုက်မလား"

"ကျွန်မ ပြန်သွားချင်တယ်။ ဟုတ် ကျွန်မ ပြန်သွားချင်ပါတယ်"

လေဒီ ဒေယာ မျက်ရည်ကျလာသည်။

"သခင် ကျွန်မအတွက် ကြားဝင်ပြောပေးပါဦး။ ရိုမန် သေဆုံးတာ ကြာနေပြီ။ ဘုရားကျောင်းက သူ့အလောင်းကိုတောင် ကောက်ယူခွင့် မပေးဘူး။ သခင် ဒီသားလေးကို သနားပါဦး။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ တစ်ခါလောက် ကူညီပေးပါ"

မြို့ပြင်ရှိ မြေယာမှ ရထားလုံးများ တဂျုံးဂျုံးမြည်ကာ မြို့တွင်းရှိ နွေဦးနတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။ ထိုအတောအတွင်း ဘုရားကျောင်း၏ ခေါင်းဆောင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဟော်နာသည် သဘာဝနတ်ဘုရားကျောင်းမှ ရရှိသော သတင်းများကြောင့် စိတ်သောက ရောက်နေ၏။

ထိုဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းနှစ်ခု၏ ကုသနိုင်စွမ်းများ တိုးလာခြင်းက နွေဦးနတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်းအတွက် မကောင်းပေ။ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောရလျှင် သူသည် ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးကို ကျော်လွှားနိုင်လိမ့်မည်ပင်။

ပြင်းထန်စွာ ပြောရလျှင် ဘုရားကျောင်း၏ သြဇာအာဏာနှင့် နောင်လာမည့် လှူဒါန်းမှုများ လျော့ကျသွားလိမ့်မည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ကြတာလဲ။ ပိုပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ ရှိသေးလား"

"ဟုတ် ဟုတ် ဟုတ်"

သတင်းပို့သူက ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် ညိတ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ရရှိတဲ့ သတင်းအရ အဲဒီလူငယ်လေးက ရတနာပန်းထိမ်ဆရာတစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး တစ်ခုခုကို ဖန်တီးခိုင်းတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီပစ္စည်းနဲ့ ကြည့်တယ်... ကြည့်တယ်...

ကျွန်တော်တို့ အနားကို သွားခွင့်မရခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲတွေ အဲဒါကို မြင်ပြီးတဲ့နောက် လူအုပ်စုဖွဲ့ပြီး တီးတိုးပြောဆိုကြတယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့မှာပဲ အဲဒီပြင်းထန်လူနာတွေ အားလုံး သက်သာသွားကြတယ်..."

"ဒီလိုလား"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သူ၏မျက်မှန်ဝိုင်းကို နှာခေါင်းပေါ် ပင့်တင်လိုက်သည်။ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ အရှေ့မှ အနောက်သို့၊ ထို့နောက် အနောက်မှ အရှေ့သို့ လှည့်ပတ်သွားလာနေသည်။ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေရင်း သူ့မျက်မှောင်များ ကြုတ်လာသည်။

"ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ဖို့ လိုမယ်။ တစ်ယောက်ယောက်... မဟုတ်ဘူး၊ ထားလိုက်ပါတော့၊ အဲဒီ ရတနာပန်းထိမ်ဆရာကို အရင်ခေါ်လာခဲ့"

ရတနာပန်းထိမ်ဆရာက တုန်တုန်ယင်ယင် ရောက်လာသည်။ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အကြာကြီး ရှင်းပြသော်လည်း ဂါးရက်က သူ့ကို ဘာဖန်တီးခိုင်းသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောပြနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်ခုတည်းသော အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်မှာ ထိုအရာဖြင့် အလွန်သေးငယ်သော အရာများကို မြင်နိုင်သည်ဟူ၍ပင်။

"ဘယ်လောက် သေးငယ်တာလဲ"

"ကျွန်တော်... မသိဘူး... အဲဒီလူ…အဲဒီလူက ဖန်ခွက်ပေါ် ရေတစ်စက် ချလိုက်ပြီး အပေါ်ကို တက်ကြည့်တယ်..."

"ဘာတွေ မြင်ရတာလဲ။ ကောင်းပြီ စကားပြောတာ ရပ်တော့။ သူ့အမူအယာအတိုင်း ပြန်လုပ်ပြ"

ရတနာပန်းထိမ်ဆရာသည် ငိုယိုရင်း အလုပ်လုပ်တော့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် မှန်ဘီလူးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြုလုပ်၍မရပေ။ ဂါးရက်က သူ့အတွက် လူအင်အား အလုံအလောက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင် မှန်ဘီလူးများကို ရွေးချယ်ကာ အနီးအဝေးချိန်ညှိခဲ့သော်လည်း တစ်လုံးပြီးစီးရန် တစ်ညလုံး အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဟော်နာ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ပြီးစီးသော ပစ္စည်းကို မရရှိဘဲ နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခု ရောက်လာသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး မကောင်းတော့ဘူး။ သဘာဝဘုရားကျောင်းက သတင်းပို့လာပါတယ်။ သူတို့ ခွင့်ပြုချက် တောင်းခံတယ်လို့ ပြောတယ်။ စမ်းရေတွင်းထဲကို ထုံးဖြူဖြူးချင်တယ်တဲ့"

"သွားခိုင်းလိုက်"

သတင်းပို့သူက အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဒေါသတကြီး ခွက်တစ်ခုကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီးများကို စုစည်းကာ ဆက်လက် ဆုတောင်းနေသည်။ တစ်ကြိမ် ဆုတောင်းပြီးနောက် နောက်ထပ် သတင်းများ ရောက်လာသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သဘာဝဘုရားကျောင်းရဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ စစ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတို့က လာရောက်တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုနေပါတယ်။ စမ်းရေတွင်းက တကယ်ပဲ ညစ်ညမ်းနေပြီ။ သန့်ရှင်းရမယ်လို့ သူတို့ ပြောနေကြတယ်"

"သူတို့ ငါတို့ဆီ လာနေပြီလား"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဒေါသထွက်နေမိသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားမ၏ မြင့်မြတ်သော စမ်းရေတွင်းဖြစ်ပြီး ယုံကြည်သူများနှင့် ဟတ်တ်လန်းမြို့အတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်သည်။ စမ်းရေတွင်းထဲသို့ ထုံးဖြူဖြူးခြင်းက နတ်ဘုရားမကို စော်ကားခြင်းနှင့် မခြားနားပေ။

"လူတစ်ယောက်လာခဲ့"

သူ ဒေါသတကြီး ထရပ်လိုက်သည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုမှာ အလျင်စလိုလွန်း၍ သူခေါင်းပေါ်ရှိ ငွေသရဖူမှာ ယိမ်းထိုးကာ စောင်းသွားတော့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဟော်နာသည် ငွေသရဖူကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဖြတ်ခနဲ" အသံနှင့်အတူ နာကစ်ဆပ်ပန်းပုံများဖြင့် လှပစွာ ထွင်းထုထားသော သရဖူက ပုံမပေါ်တော့သည့် အဖုအထစ်တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီးအားလုံးကို စုဝေးဖို့ပြောလိုက်။ နတ်ဘုရားမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာပြီလို့ သူတို့ကို ပြော"

နက်ရှိုင်းသောညတွင် နွေဦးနတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်း၏ တံခါးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ မီးရှူးကိုင်ထားသော အစောင့်နှစ်တန်းက အလျင်အမြန် ဆင်းလာပြီးနောက် သံခမောက်နှင့် သံချပ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ဘုရားကျောင်းသူရဲကောင်းများက သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ပြေးထွက်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ဓားများနှင့် မီးရှူးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာရာ သူ့မျက်နှာတွင် ဒေါသအပြည့်ဖြင့်

"အယ်လ်ဝင်း မင်း အရမ်းလွန်သွားပြီ"

"ကျွန်တော်တို့ စမ်းရေတွင်းကို သန့်စင်ဖို့ လာတာပါ"

တစ်ဖက်မှ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန်ဖြစ်ကာ စိတ်ခံစားမှုလှုပ်ရှားမှုများ ကင်းမဲ့သည်။ သူတို့ရှေ့က နက်မှောင်သောညသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ ဒေါသ မည်မျှပြင်းထန်စေကာမူ ခဏတာမျှသာ လင်းစေနိုင်ပြီး ညတစ်ညလုံးကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းမရှိသကဲ့သို့ပင်။

"မြို့ရဲ့ ရေအရင်းအမြစ်အားလုံး ညစ်ညမ်းနေသရွေ့တော့ သေချာစင်ကြယ်အောင် သန့်စင်ရပါမယ်။ ဟော်နာ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်မစွက်ဖက်ပါနဲ့"

"မင်းက နတ်ဘုရားမကို စော်ကားနေတာ"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဟော်နာက ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးကာ စမ်းရေတွင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ဒေါသကြောင့် သူ့အသံက ပို၍ပြတ်သားလာပြီး နားထဲ စူးရှနေသည်။

"ဒါ နတ်ဘုရားမရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့စမ်းရေတွင်းပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ဖျားနာသူတွေကြောင့် ခဏတာ ညစ်ညမ်းသွားတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က သန့်စင်ခြင်း အခမ်းအနားကို လုပ်ပြီး လုံးဝ သန့်စင်လိုက်ပြီးပါပြီ။ အယ်လ်ဝင်း မင်းသာ မြင့်မြတ်တဲ့စမ်းရေတွင်းထဲကို ပစ္စည်းတွေ ထပ်ပစ်ထည့်မယ်ဆိုရင် မင်းက နတ်ဘုရားမကို စော်ကားရာ ရောက်လိမ့်မယ်"

"မင်း သေချာ မသန့်စင်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်"

အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟော်နာ၊ ဒါမှမဟုတ်... အရင်ဆုံး အတွင်းကို ဝင်ရအောင်။ ငါ သက်သေပြပါမယ်"

"ဘာသက်သေလဲ။ သက်သေမရှိဘူး။ နတ်ဘုရားမရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့စမ်းရေတွင်းက မသန့်ရှင်းဘူးဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဘာကိုမှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုဘဲ သူ့စကားကို အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ထွက်သွား"

သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်မျက်သုံးလုံးက တပြိုင်နက်တည်း တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘုရားဝတ်ပြုခြင်း ဂါထာတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေပုံပင်။

"ဟော်နာ။" အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးလည်း ထွက်လာပြီး သူ့ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မှောင်မိုက်ထဲမှ ခြေသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကုသသူများနှင့် စစ်သည်တော်များ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ နွေဦးနတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်းကို ရင်ဆိုင်လျက် ခမ်းနားသော တစ်ဝက်ဝိုင်းပုံစံ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ? မင်းတို့ ဆက်တိုက်ချင်သေးတာလား?!"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဟော်နာသည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သက်သေမရှိဘဲ မင်းတို့ ဘုရားကျောင်းတံခါးဝကို အတင်းဝင်လာပြီး နတ်ဘုရားမရဲ့ ဘုန်းတော်ကို စော်ကားဖို့ ကြံစည်နေတာလား။ ဒါဆိုရင် ဘုရားကျောင်းက အင်အားနဲပေမယ့်လည်း အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ထုတ်မယ်။ အစောင့်တွေ…"

"ရှိပါတယ်"

သံချပ်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ နောက်ကျောတွင် ဘုရားကျောင်းသူရဲကောင်းများက သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းက သူ၏ဝက်သစ်ချသားလှံတံကို ပုတ်လိုက်ပြီး ထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးက သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်တင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်သည်တော်များ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှေ့တိုးလာကြသည်။ တင်းမာနေသော အခြေအနေတွင် ဓားများဆွဲထုတ်ပြီး မြားများတင်နေချိန်တွင် နောက်ခံမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ သက်သေရှိတယ်"

ဂါးရက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ထွက်လာသည်။ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထပ်မံတားဆီးဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ။ ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ။ ဘုရားကျောင်းရဲ့ စမ်းရေတွင်းကိုလည်း သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ မင်း အတင်းအကျပ် ပြောချင်တယ်ဆိုရင် ကောင်းပြီ၊ ဆရာက မင်းအတွက် ပြောပါစေ။ ဘာလို့ ကိုယ့်ဘာသာ ခုန်ထွက်လာတာလဲ။

မင်းက အဆင့် ၁ အစပြု ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ရန်တိုက်တာက မင်းအတွက် အကျိုးမရှိဘူး။

တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသော မီးတောက်များကြားတွင် ဂါးရက်က တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးနက်များက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ကြည့်နေစဉ် မီးတောက်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူသည် ပေါ်လွင်ချင်သည် မဟုတ်သော်လည်း ရေအရည်အသွေး စစ်ဆေးခြင်း၊ ဘက်တီးရီးယား ပေါက်ပွားခြင်းနှင့် ကပ်ရောဂါတို့ကြား ဆက်စပ်မှုကို အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်းသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ နားလည်ထားသည်။ ဆရာက သူ့အတွက် ငြင်းခုံပေးလျှင် သေချာပေါက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ...

ရောဂါပိုးကူးစက်မှု ရင်းမြစ်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားရန်အတွက် သူရှေ့ထွက်ရန် လိုအပ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သူ့ကို မကျေမချမ်း ဖြစ်နေလျှင်လည်း ဖြစ်ပါစေ။ သူသည် ဖန်ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို မြှောက်တင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မြို့တစ်မြို့လုံးက ရေနမူနာတွေကို စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီစမ်းရေတွင်းနဲ့ စမ်းရေတွင်းရင်းမြစ်နဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ တခြားရေနေရာတွေအားလုံးမှာ ကပ်ရောဂါရဲ့ ရင်းမြစ်ကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ရေထွက်ပေါက်ရဲ့ ပါးစပ်တောင် မချန်ခဲ့ပါဘူး။ ရေမထွက်လာခင်ကတည်းက စမ်းရေတွင်း ညစ်ညမ်းနေပြီလို့ ကျွန်တော်တို့ သံသယရှိဖို့ အကြောင်းပြချက်ရှိပါတယ်"

"ဂါးရက်နော့ဒ်မတ်"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဟော်နာသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့သွားများကြားမှ ထိုလူငယ်၏ နာမည်ကို စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ ငွေရောင်သရဖူအသစ်ဖြင့် မချည်နှောင်ရသေးသော ပန်းနုရောင် ဆံပင်တစ်ချောင်းမှာ မတ်မတ်ထောင်နေ၏။

"စမ်းရေတွင်းရဲ့ ရင်းမြစ်က ဘုရားကျောင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ နတ်ဘုရားမ ပေးသနားတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့စမ်းရေတွင်းပဲ။ မထွက်လာခင်ကတည်းက ဆုတောင်းခြင်းနဲ့ ကောင်းချီးပေးခြင်းတွေ ပြုလုပ်ပြီးသား၊ ဘယ်လိုလုပ် မထွက်လာခင်ကတည်းက ပြဿနာရှိနိုင်မှာလဲ"

"ကျွန်တော့်မှာ သက်သေရှိတယ်"

ဂါးရက်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သက်သေလိုချင်ရင် ကျွန်တော် ပြနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက အရေးပေါ်ပါ။ ကပ်ရောဂါက မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေတုန်းပဲ။ မြို့သူမြို့သားအားလုံးရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို စမ်းရေကို အရင် သန့်စင်ခွင့်ပြုပါ"

"ဪ သက်သေလား"

အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်နေရသော လူအုပ်ဝိုင်းအပြင်ဘက်မှ ရှည်လျားသော အော်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မြို့စားမင်းကြီး ရောက်ရှိလာပြီ"