အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်
Vol. 16 Ch. 226
နေဝင်သွားသည်နှင့် အမှောင်ညမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရောက်ရှိလာသည်။ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'အပြင်ဘက်တွင် အဘိုးကြီးပိုင်လီက ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်လှဲလျောင်းရင်း ညကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပနေသောကြယ်များမှာ ထင်ဟပ်နေပြီး ထိုထဲတွင် တစ်လုံးမှာ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ တစ်စုံတစ်ခုကိုလုပ်ဆောင်နေပုံရသည်၊ သူ၏မီးခိုးရောင်ဆံပင်များ လေမတိုက်ဘဲလှုပ်ရှားနေပြီး မြေပြင်ပေါ်မှဖုန်မှုန့်များမှာ ကန့်လန့်ကာတစ်ခုအလား ထတက်လာကာ သူ၏ပုံရိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ တစ်ခဏအကြာတွင် ဖုန်မှုန့်များ နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားပြီး အဘိုးကြီးပတ်ပတ်လည်မှအရှိန်အဝါမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျက်ပြယ်သွားသည်။ အဘိုးကြီးပိုင်လီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်နေသည်။ (အဲ့ဒီကောင်စုတ်လေးက ရက်ပေါင်းများစွာ အနှောင့်အယှက်ပေးပြီးတဲ့နောက် သူ အဲ့ဒီကောင်မလေးကျန့်လီအတွက် ဗေဒင်ဟောကိန်းထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။)
သို့သော် ဗေဒင်ဟောကိန်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝေဝါးပြီး မရှင်းလင်းပေ။
(တစ်ခုခုထူးခြားတာတော့ ဖြစ်နေရမယ်။) "တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိလာနိုင်သလား။" အဘိုးကြီးပိုင်လီက မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ခြေသံများချဉ်းကပ်လာပြီး အဘိုးကြီးက အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ချင်ဖုန်းက လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး "ဆရာ၊ တပည့်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က ထူးဆန်းတဲ့အိပ်မက်တစ်ခုမက်ခဲ့ပြီး ထူးကဲစွာ လက်တွေ့ဆန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးဖို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးနိုင်မလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အဘိုးကြီးက သူ၏မျက်လုံးများကိုမှေးစင်းလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကိုသတိရသွားဟန်ဖြင့် လေးနက်သောအသံဖြင့် "အိပ်မက်ရဲ့အကြောင်းအရာကို ငါ့ကိုပြောပြစမ်း" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်အပြီးတွင် အဘိုးကြီးပိုင်လီမှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'အပြင်ဘက်တွင် ရှေ့နောက်လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်း အဘိုးကြီးကို ဤမျှလေးနက်တည်ကြည်စွာ မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဒုန်းကနဲဖြစ်သွားသည်။ "ဆရာ၊ ကျွန်တော့်မိန်းမမှာ တစ်ခုခုတကယ်ပဲ ဖြစ်သွားခဲ့တာလား။"
အဘိုးကြီးက ပြန်မဖြေပေ။ ထိုအစား သူ အိပ်မက်၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များစွာကို ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဓားတစ်ထောင်အစီအရင်၊ အစီအရင်ရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်အနေနဲ့ ဒါက လျှပ်စီးမျဉ်းကွေးတွေနဲ့ရစ်ပတ်နေတဲ့ ခရမ်းရောင်ဓားတစ်လက်လား။"
"တပည့် သေချာပါတယ်။"
"ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအတွင်း ခရမ်းရောင်ဓားဆင်းသက်လာတဲ့အခါ ဒါက သူ့ရဲ့စွမ်းပကားကိုထုတ်ဖော်ပြသပြီး ကောင်းကင်ဘုံမိုးကြိုးကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သလား။"
ချင်ဖုန်းက အိပ်မက်၏အကြောင်းအရာကို ဂရုတစိုက်ပြန်လည်သတိရရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"အိပ်မက်နှစ်ခုလုံးမှာ ခရမ်းရောင်ဓားက အစီအရင်ထဲမှာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့တယ်။ ကိုးလွှာကောင်းကင်မိုးကြိုး ဆင်းသက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော့်မိန်းမက 'ရေအေးဓား'နဲ့ အဲ့ဒါကိုခုတ်ပိုင်းခဲ့တယ်။" ဤစကားများကြောင့် အဘိုးကြီးမှာ အတွေးနက်နေပုံရသည်။
ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားမှာ ကိုးလွှာကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမှ ထုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးအားလုံး၏အရှင်သခင်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ မည်သည့်မိုးကြိုးမဆို ၎င်းကိုမြင်လျှင် လက်နက်ချအညံ့ခံမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏လွှမ်းမိုးမှုကိုအတည်ပြုခြင်း၏ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးမိုးကြိုးပင်လျှင် ခြွင်းချက်မရှိပေ။ သို့သော် ကောင်စုတ်လေး၏အိပ်မက်ထဲတွင် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားမှာ ငြိမ်သက်နေဆဲ။ ဤဖြစ်စဉ်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုကို ညွှန်ပြနိုင်သည်- ပထမ၊ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားမှာ အတုဖြစ်နေခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဒုတိယ၊ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၌ ကိုးလွှာကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးကိုကျော်လွန်သော၊ ၎င်း၏စွမ်းအားကိုလွှမ်းမိုးသွားသော မိုးကြိုးတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။
"မိုးကြိုးကိုးစင်းကျပြီးတဲ့နောက် မြေကြီးပေါ်ကိုနောက်ဆုံးဆင်းသက်လာတဲ့တစ်စင်းက အနီရောင်လား" အဘိုးကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ခုကို မှန်းဆလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက လေးနက်တည်ကြည်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အိပ်မက်နှစ်ခုလုံးတွင် သူ၏မိန်းမမှာ ထိုအနီရောင်မိုးကြိုးဖြင့် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ သူ ၎င်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။ အဘိုးကြီး၏ပုံမှန်မဟုတ်သောအမူအရာကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်၊ "ဆရာ၊ အဲ့ဒီအနီရောင်မိုးကြိုးမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိနေလို့လား။"
အဘိုးကြီးပိုင်လီမှာ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ ကိုးလွှာကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးအထက်တွင် 'ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုး'ဟုခေါ်သော အခြားမိုးကြိုးတစ်မျိုးရှိပြီး သက်စောင့်ဓာတ်အားလုံးကို ငြိမ်းသတ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာစွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤမိုးကြိုးမှာ ကောင်းကင်ဘုံက လောကီဘုံ၌ အလွန်အမင်းအားကောင်းသောတည်ရှိမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို တားဆီးလိုသောကြောင့် မွေးဖွားလာသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ အကြောင်းရင်းအချို့ကြောင့် ဤဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးမှာ အမည်မသိကာလတစ်ခုအထိ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
ပိုင်လီမှာ အတွေးနက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ ခပ်ဖွဖွသက်ပြင်းချကာ "ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီည ပြန်သွားပြီးပြင်ဆင်လိုက်။ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် ငါတို့ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ကို ထွက်ခွာကြမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းမှာ ဤစကားများကြောင့် ပထမတွင်မှင်တက်သွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူ အဘိုးကြီး၏အစွမ်းအစ မည်မျှရှိသည်ကိုမသိသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောနတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကိုလုပ်ဆောင်နိုင်သော တည်ရှိမှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းရမည်။ သူ၏မိန်းမ ကပ်ဘေးကိုဖြတ်ကျော်စဉ် အဘိုးကြီးသာရှိနေခဲ့ပါက အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ အလွန်အမင်းတိုးတက်လာလိမ့်မည်။
"ဒါပေမဲ့ ဆရာ၊ ဆရာက 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'ကို စောင့်ရှောက်ရမှာမဟုတ်ဘူးလား။ ဆရာက ကျင့်ယန်မြို့ကို ဆန္ဒရှိသလို ထွက်ခွာသွားလို့ရလို့လား" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။ အဘိုးကြီးက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ညာဘက်လက်ဖဝါးကိုဆန့်တန်းလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏နောက်မှသုံးလွှာရှိသော 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'မှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသို့ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အဘိုးကြီး၏လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ အံ့ဩတကြီးကြည့်နေသည်။ ဘေးမှ မီးသွေးခေါင်းမှာလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။
တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ မြူခိုးဝေသောတောင်ထွတ်များ၌ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'။ တိမ်နှင့်မြူများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသောဓားတောင်ထွတ်များမှာ လေထဲတွင် ဆိုင်းတွဲနေသည့်အလား ရပ်တည်နေသည်။ သူတို့ထဲတွင် အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်မှာ 'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'ဟုအမည်ရပြီး 'အနန္တတားဂိုဏ်း'၏ဂိုဏ်းချုပ်က ဓလေ့ထုံးတမ်းအရထိန်းချုပ်သော ဓားတောင်ထွတ်တစ်ခုပင်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် 'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'၏ တစ်ဝက်လျှောစောင်း၌ ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆောက်အဦးတစ်ခုအတွင်း၌ လူတစ်စု စုရုံးနေကြသည်။ သူတို့ကိုဦးဆောင်နေသူမှာ အနက်ရောင်ဆံပင် နှင့် အပြာရင့်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ထို သူမှာ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး လျို့ကျန့်လီ၏ဆရာ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်ပင်တည်း။ ခန်းမဆောင်ထဲမှအခြားတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးမှာ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏ တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်က ဤနေရာ၌စုရုံးရန် ဆင့်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်။ လျို့ကျန့်လီရဲ့ပျက်စီးနေတဲ့သွေးကြောတွေ ပြန်ကောင်းသွားပြီ၊ ပြီးတော့ သူက ဓားသဘောတရား ပဉ္စမအလွှာကိုနားလည်သဘောပေါက်ပြီး အနန္တနတ်ဘုံကို ဝင်ရောက်သွားပြီ။ အနာဂတ်မှာ သူ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ကို အဆင့်အတန်းသစ်များဆီသို့ သေချာပေါက်ဦးဆောင်သွားမှာပဲ။"
"အမှန်ပဲ၊ အဲ့ဒီမိန်းကလေးရဲ့ပါရမီနဲ့ဆိုရင် တစ်နေ့နေ့မှာ သူ ဒဏ္ဍာရီလာသာမန်ထက်ကျော်လွန်သောနယ်ပယ်ကို ခြေချသွားရင်တောင်မှ မဖြစ်နိုင်တာတော့မဟုတ်ဘူး။"
"ကြည့်ရတာ ဂိုဏ်းချုပ်က ပါရမီရှင်တွေကို သိနိုင်တဲ့ စူးရှတဲ့မျက်လုံးရှိပြီး သူ့ကို ဂိုဏ်းထဲကို စောစောစီးစီးထည့်သွင်းခဲ့တာပဲ။"
လူအုပ်ကြီးထံမှချီးကျူးစကားများနှင့် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်းများကိုနားထောင်ရင်း ရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်နေသော အမျိုးသားမှာ အတော်လေးကျေနပ်နေသည်။ သူ ပြုံးလိုက်ပြီး မကြာခဏခေါင်းညိတ်သော်လည်း ဘယ်တော့မှစကားမဆိုပေ။ တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဆယ့်နှစ်ဦး အချိန်အတော်ကြာချီးကျူးပြီးနောက် သူတို့၏ပါးစပ်များ အနည်းငယ်ခြောက်သွေ့လာသည်။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် သူတို့ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊
(အရှက်မရှိဘူး။ သူ့ကိုယ်ပိုင်တပည့်ကို ကြွားဖို့သက်သက် ငါတို့ကို ဒီကိုခေါ်လာတာ။ ငါတို့ မင်းကို နည်းနည်းလောက်ချီးကျူးပေးပြီးရင် လုံလောက်သင့်ပြီ၊ ဘာလို့ ညသန်းခေါင်ကြီးမှာ ငါတို့ကို အနားမယူခိုင်းရတာလဲ။)
တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဆယ့်နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားပြီး အဓိကအကြောင်းအရာကို စတင်ပြောဆိုရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်၊
"ခင်ဗျားတို့သိသင့်တယ်၊ ကံကောင်းစွာနဲ့ ကျန့်လီက သူ့ရဲ့ပျက်စီးနေတဲ့သွေးကြောတွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခဲ့တယ်။ အခု သူ့ကိုယ်ထဲကစွမ်းအင်က အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝနေပြီး သူ တတိယအဆင့်နယ်ပယ်ကို အချိန်မရွေးထိုးဖောက်နိုင်တယ်၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏လွှမ်းမိုးမှုကိုအတည်ပြုခြင်းကို စတင်နိုင်ပြီ။"
"သူမ နောက်ဆုံးကပ်ဘေးမှာ ကျရှုံးခဲ့ပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဓားဘိုးဘေးရဲ့ဓား—ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားရဲ့အကူအညီနဲ့ သူ သေချာပေါက်ကျော်လွှားနိုင်မှာပဲ။"
တောင်ထွတ်သခင်များ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူတို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ လျို့ကျန့်လီ၏ပါရမီနှင့် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓား၏အထောက်အပံ့နှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အောင်မြင်သောကပ်ဘေးတစ်ခု၏ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ မြင့်မားသည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'မှာ တတိယအဆင့်မှကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ထပ်တိုးလာပြီး 'ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်'နှင့် 'စစ်အိမ်တော်'တို့ကို ကျော်လွှားသွားပေလိမ့်မည်။
ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊ "ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏လွှမ်းမိုးမှုကိုအတည်ပြုခြင်းကို ပိုကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ငါတို့ သဘာဝအတိုင်း ဓားတစ်ထောင်အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ဖို့လိုအပ်တယ်။ ဒီည ကျွန်တော် လူတိုင်းကို ဒီအစီအရင်ကို ဘယ်ဓားတောင်ထွတ်ပေါ်မှာ တည်ဆောက်ရင် ပိုသင့်တော်မလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ။"
"ထိန်းသိမ်းမထားနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့အမြင်တွေကို လွတ်လပ်စွာထုတ်ဖော်ပြောကြားကြပါ။"
ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်မှာ ဤကိစ္စကို အလျင်အမြန်ဖြေရှင်းလိုသည်မှာ အကြောင်းရင်းနှစ်ခုကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ လျို့ကျန့်လီ၏စွမ်းအင်မှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်နေသောကြောင့် သူမ အစီအရင်ထဲမှဓားစွမ်းအင်ကို အာရုံခံပြီးလမ်းညွှန်ရန် အချိန်အနည်းငယ်ကုန်ဆုံးနိုင်စေရန် သူတို့ ဓားအစီအရင်ကို အမြန်ဆုံးတည်ဆောက်ရန်လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ ဓားတစ်ထောင်အစီအရင်ကိုထိန်းချုပ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် အရေးကြီးသည်။
ဒုတိယအနေဖြင့် လျို့ကျန့်လီ၏ယခင်ကကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏လွှမ်းမိုးမှုကိုအတည်ပြုခြင်းအသက်သွင်းမှုကြောင့် မူလတစ်ဆယ့်သုံးခုရှိသောဓားတောင်ထွတ်များထဲမှ ဆယ်ခုသာကျန်ရှိတော့သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်တောင်ထွတ်သခင်မျှ သူတို့၏ဓားတောင်ထွတ်ကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်ခံရစေလိုမည်မဟုတ်ပေ။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤစကားများပြောဆိုပြီးသောအခါ တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ မည်သူမျှစကားမပြောပေ။ ခန်းမဆောင်မှာ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ "ဘာလို့ လူတိုင်းဘာမှမပြောကြတာလဲ။ ဂိုဏ်းကိုကူညီဖို့ တတိယတန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးထပ်တိုးတာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့သေးငယ်တဲ့ဓားတောင်ထွတ်ထက် အရေးမကြီးဘူးလား။"
"ဒီကိစ္စက 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ရဲ့အနာဂတ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။"
တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရုတ်တရက် တိတ်တဆိတ်နားလည်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ကျွန်တော့်မှာ မရင့်ကျက်တဲ့စိတ်ကူးတစ်ခုရှိတယ်။ 'ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်'ကို 'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'ပေါ်မှာ ထားရင်ဘယ်လိုလဲ။"
"အင်း؟" ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"စိတ်ကူးကောင်းပဲ။ 'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'က ဂိုဏ်းချုပ်မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာရဲ့ ကျင့်ကြံရာနေရာဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဓားစွမ်းအင်က ထူထပ်သိပ်သည်းပြီး ဂိုဏ်းထဲကဓားဂူပဲ အဲ့ဒါနဲ့ယှဉ်နိုင်တယ်။"
"လူတိုင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ 'ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်'ပတ်ပတ်လည်ကဓားစွမ်းအင် ပိုအားကောင်းလေလေ၊ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက ပိုကြီးမားလေလေပဲ။" သို့သော် ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က သူ၏လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။ အခြားတစ်ယောက်က ချက်ချင်းဖြတ်ပြောသည်၊ "တကယ်ပဲ စိတ်ကူးကောင်းပဲ။ ဒါ့အပြင် လျို့ကျန့်လီ က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့တိုက်ရိုက်တပည့်ပဲ။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုနဲ့စိတ်ခံစားချက်အရ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ဓားတောင်ထွတ်ပေါ်မှာ ကပ်ဘေးကိုခံယူသင့်တယ်။"
"ဂိုဏ်းရဲ့အနာဂတ်မျိုးဆက်တွေက ဒီမှတ်တမ်းကိုမြင်တဲ့အခါ ဒါက ကြီးမြတ်သောဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
အမျိုးမျိုးသောတောင်ထွတ်သခင်များ သူတို့၏အမြင်များကိုဖော်ပြကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်းဆိုလိုက်ကြသည်၊
" ဂိုဏ်းချုပ်၊ 'ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်'ကို 'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'ပေါ်မှာ ထားလိုက်ကြပါစို့။"
ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်၏မျက်နှာ တွန့်သွားပြီး သူ၏နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ဖောင်းကားလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် သူ ခေါင်းညိတ်ကာ ကိစ္စကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။