တစ္ဆေခေါင်းဆောင်၏ တကယ့်ပုံစံအမှန်

တောင်ပိုင်းဒေသ၏ တရားဝင်လမ်းမကြီးဖြစ်သော ဟွာရုန်လမ်းမပေါ်တွင် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ခရီးနှင်နေရင်း ချင်ဖုန်းတစ်ယောက် ဤလမ်းမကြီး၏ အဆင်ပြေချောမွေ့မှုကို မချီးကျူးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ယခင်က သူတို့ ကျင့်ယန်မြို့မှ ချီယွမ်မြို့သို့ သွားစဉ်က တစ်ညလုံးခရီးနှင်ခဲ့ရသည်။

ယခုမူ နှစ်နာရီထက်ပင် ပိုကြာမည်မထင်။

"ဖန်ချင်းက ဒီမနက်ပဲ ချီယွမ်မြို့ကို ထွက်သွားလောက်ပြီ။ သူ့အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် လရောင်ခြည်ပြခန်းရဲ့ ဌာနခွဲကို သေချာပေါက် တည်ထောင်နိုင်မှာပဲ။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါက အေးအေးဆေးဆေးနေပြီး လစဉ်အချိန်တန်တိုင်း ငွေကောက်ခံရုံပဲပေါ့။"

ယခင်ဘဝက ၉၉၆ ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သော ချင်ဖုန်းသည် ဤဘဝတွင် အသက်ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်ဖြင့် ငွေကြေးဆိုင်ရာလွတ်လပ်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ပိုက်ဆံရှိခြင်းသည် တကယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ပင်။

"စကားမစပ်၊ ယောကျာ်းလေးလို ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ ကောင်မလေးကော ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး။"

"ငါ့ရဲ့ ယစ်မူးနတ်ဘုရား ဆယ်အိုးက သူ့ဆီမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား။ ရတနာစုစည်းပြခန်းရဲ့ လည်ပတ်မှုနဲ့ဆိုရင် အရက်ဈေးက အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက်တက်သွားလောက်ပြီ။"

"အဲ့ဒီပိုက်ဆံတွေက ဘယ်တော့မှ ငါ့လက်ထဲရောက်လာမလဲ မသိဘူး။"

ချင်ဖုန်းသည် အတွေးများဖြင့် နစ်မျောနေရင်း ရထားလုံး၏ ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ ရှုခင်းများ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။ ခဏအကြာတွင်ပင် လခြမ်းကွေးသည် ပူပြင်းသောနေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ညသည်လည်း ကျရောက်လာခဲ့သည်။

မီးသွေးခေါင်းသည် တောင်ခြေရှိ ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် ရထားလုံးကိုရပ်လိုက်ပြီး မြင်းဇက်ကြိုးများကို သန်မာသောသစ်ပင်တစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ကာ လှည့်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ တစ်နေ့လုံး ခရီးနှင်လာတာ၊ မြင်းတွေလည်း အနားယူဖို့လိုပြီ။ ဒီညတော့ ဒီမှာပဲ တည်းခိုကြတာပေါ့။"

ချင်ဖုန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွာရုန်လမ်းမကြီးသည် မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိပြီး သူတို့၏နောက်တွင်မူ ဆက်တိုက်ဖြစ်နေသော တောင်တန်းများရှိနေသည်။ ညလေသည် သစ်ရွက်များကို တရှဲရှဲတိုက်ခတ်နေ၏။

"ကောင်းပြီလေ" ဟု သူပြန်ဖြေပြီး ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

မီးပုံတစ်ပုံကို ဖိုထားပြီး အစားအသောက်များ ပြင်ဆင်ကာ လေးယောက်သား မီးပုံဘေးတွင် ထိုင်ရင်း အစာစားနေကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ကျန်သုံးယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အားရပါးရစားသုံးခြင်းကသာ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။

ညစာစားချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စားသောက်နေပါက အလွန်ပျင်းစရာကောင်းလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိပြီး ချင်ဖုန်းသည် မီးသွေးခေါင်း၏ စစ်တပ်တွင်းအတွေ့အကြုံများကို စတင်မေးမြန်းကာ စကားစလိုက်သည်။

ရှင်းရှန့်သည် ပါးစပ်ထဲမှ အစာကိုမျိုချလိုက်ပြီး ထိုစစ်အတွင်းကာလများကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မိစ္ဆာများ၏ ရှုပ်ထွေးပွေလီသော လောကကြီး၊ ညအခါ လျှောက်သွားနေသော တစ္ဆေများ၊ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်အောင်ပြုလုပ်နေသော ဓားပြများ၊ လယ်ကွင်းများတွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများသည် ဤခေတ်၏ အဓိကဇာတ်ကြောင်းများ အမြဲဖြစ်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ နတ်သူရဲမှူးတပ်မတော်သည် စစ်ဆင်ရေးများအတွင်း ကြေကွဲဖွယ်ရာများကို များစွာတွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

အချို့သောမိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများသည် လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် တောင်များကိုပင် ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။

အချို့သောမြို့များသည် တစ်ညတည်းဖြင့် ငရဲဘုံအလား ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သာမန်ပြည်သူများအတွက်မူ အသက်ရှင်နေခြင်းကပင် အဓိကအရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။

မီးပုံမှ ထင်းများ တဖောက်ဖောက်မြည်သံသည် ချင်ဖုန်းကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

သူ့အဖေသည် သူ၏အရက်ခွက်ကို မော့ကာ တစ်ကျိုက်တည်းသောက်ချလိုက်သည်။

တောက်လောင်နေသော မီးရောင်အောက်တွင် အဘိုးကြီး၏မျက်နှာသည် အလင်းအမှောင်ကြားတွင် တစ်လှည့်စီဖြစ်နေသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်က ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းသာယာတဲ့ ခေတ်ကို ရောက်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ" ဟု ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသော် မီးသွေးခေါင်းသည် ယခင်ဆွေးနွေးမှုက အနည်းငယ်လေးလံသွားသည်ကို သိရှိပြီး စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းရန် တာ့ချန်ပြည်မှ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်းကို ဖော်ပြကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပေါ့ပါးသွားစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မြို့တော်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ နိုင်ငံတော် ဆရာသခင်အကြောင်းကတော့ ပြောစရာမလိုအောင်ပါပဲ။ နတ်နဂါးတစ်ကောင်လို ဖမ်းဆုပ်ရခက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အထက်မှာ သီးသန့်တည်ရှိနေကာ လူ့ဘုံလောကကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်ရှုနေသူပေါ့။"

"အကယ်၍သာ နိုင်ငံတော် ဆရာသခင်ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေသာမရှိခဲ့ရင် လက်ရှိ တာ့ချန်ပြည်ဟာ ဆိုးရွားတဲ့အခြေအနေကို ရောက်နေလောက်ပြီလို့ ကောလာဟလတွေတောင် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် လေးလေးနက်နက် သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင်၊ သူ့အဖေသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ပါးစပ်ထဲမှ အစာကို ဝါးနေသည်။

အဘိုးကြီးသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် သူ၏အရက်နှင့်အသားကို မြိန်ရေရှက်ရေ သုံးဆောင်နေသည်။

နိုင်ငံတော် ဆရာသခင်အကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် မီးသွေးခေါင်းသည် နန်းမြို့တော်မှ နောက်ထပ်ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် တာ့ချန်ပြည်၏ အစွမ်းဆုံးစစ်အင်အားဟု ကောလာဟလထွက်နေသူ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ တပ်မှူးချုပ်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ အကြောင်းကို ဆက်ပြောသည်။

"သူက တစ်ချိန်က အဋ္ဌမအဆင့်ဘေးဒုက္ခသံသရာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသား ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲတစ်ကောင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက တိုင်းတာလို့မရနိုင်လောက်အောင်ပဲ။ ဒီနေ့အထိ သူ့ရဲ့အဆင့်က ဘယ်လောက်ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှမသိကြဘူး။"

ချင်ဖုန်းသည် စဉ်းစားတွေးတောဟန်ပြလိုက်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အမြင့်ဆုံးရာထူးဖြစ်သော 'နတ်ဘုရားကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ' ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ကြားဖူးဖြစ်သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူဖတ်ဖူးသော စာအုပ်များတွင် နတ်ဘုရားကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူအကြောင်း မှတ်တမ်းများရှိသော်လည်း သူ၏အမည်ကိုမူ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။

ဤထူးဆန်းသော သတင်းအချက်အလက် ပျောက်ဆုံးမှုသည် နိုင်ငံတော် ဆရာသခင်နှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏အမည်များကို တမင်ဖျောက်ဖျက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မီးသွေးခေါင်းသည် အရက်တစ်ငုံသောက်၊ လည်ချောင်းရှင်းကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်ဆောင်ရွက်တာမျိုး မလုပ်တာ အတော်ကြာနေပြီ။ ဒါကြောင့် လူအများစုရဲ့ သူ့အပေါ်အထင်အမြင်က ဒဏ္ဍာရီအဆင့်မှာပဲ ရှိနေတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့တပည့်နှစ်ယောက်အကြောင်းကတော့ အခုထိ ပြောစမှတ်တွင်နေတုန်းပဲ။"

"တပည့်နှစ်ယောက် ဟုတ်လား" ချင်ဖုန်း ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

အရက်သောက်နေသော သူ့အဖေသည် ခေတ္တမျှရပ်တန့်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့နာမည်ကို သခင်လေးလည်း သေချာပေါက် ကြားဖူးမှာပါ။ ကြားဖူးရုံတင်မကဘူး၊ သူတို့ထဲကတစ်ယောက်ကို ကျင့်ယန်မြို့မှာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျတောင် တွေ့ဖူးပြီးသား။"

ချင်ဖုန်း တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်အမှတ်ရသွားဟန်ဖြင့် အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားပြောနေတာ တောင်ပိုင်းကောင်းကင်နဂါးနဲ့ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ကိုလား။"

မီးသွေးခေါင်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေး။ တာ့ချန်ပြည်ရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ တပ်မှူးနှစ်ယောက်လုံးက နတ်ဘုရားတပ်မှူးချုပ်ရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"အကယ်၍သာ လျို့မျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲက တပ်ကိုဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပွဲမဝင်ခင် အရက်အလွန်အကျွံသောက်ပြီး ဒီအကြောင်းကို မပြောပြခဲ့ရင် ကျွန်တော်လည်း ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိမှာမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်း ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။ တောင်ပိုင်းနယ်ပယ်မှူး ကောင်းကင်နဂါးနှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးမှာ သူရရှိခဲ့သော ခန့်အပ်လွှာတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်နှင့်မူ သူအတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်။

ချီယွမ်မြို့၏ ဘေးဒုက္ခအတွင်း မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ချိန်တွင် သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့သည်။

ချီယွမ်မြို့သို့ သွားရာလမ်းတွင်ပင် သူတို့အား ကယ်တင်ရန် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။

တစ္ဆေတစ်ရာညခရီး ညတွင်လည်း သူတစ်ဦးတည်းကပင် အစွမ်းထက်ပြီး ထူးဆန်းသောပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ကျင့်ယန်မြို့သည် ကစဉ့်ကလျားဖြစ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်၊ အရပ်ရပ်မှ အင်အားစုများ စုဝေးရောက်ရှိလာပြီး ရန်သူ၏အကြမ်းဆုံးတိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစု ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါတွင်လည်း အင်အားကြီးမားသောရန်သူကို နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ရှေ့ထွက်ခဲ့သူမှာ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ပင်ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်အပေါ် သူအတော်လေး ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်ရှိသည်ဟု ဆိုရမည်။

မီးသွေးခေါင်းက ပြောသည်။ "တကယ်တော့ အဲ့ဒီနေ့က ကျင့်ယန်မြို့ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်မှုသာမဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားတဲ့ ဓားကိုင်လူသားက သခင်ကြီးမြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်လည်း မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင် သေသွားပြီလို့ပဲ ထင်နေမိမှာ။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ရှစ်နှစ်က တစ္ဆေခေါင်းဆောင်ဟာ အစွမ်းထက်တဲ့မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ထွက်သွားပြီး အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက ဘာသတင်းမှမကြားရတော့ဘူး။ ဒါက တာ့ချန်ပြည်တစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားတဲ့ကြေကွဲစရာဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ။"

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အခုထိ ကျွန်တော်နားမလည်တာက တစ္ဆေခေါင်းဆောင်က မသေဘူးဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လို့ သူပြန်မပေါ်လာရတာလဲ၊ မြောက်ပိုင်းနယ်ပယ်မှူးရာထူးကိုတောင် စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်။"

"နယ်ပယ်မှူးတစ်ယောက်ဆိုတာ ပထမတန်းစားစစ်အရာရှိတစ်ယောက်နဲ့ ညီမျှတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားသိသင့်တယ်။ တာ့ချန်ပြည်မှာဆိုရင် သူတို့ဟာ လူထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ လေးစားကြည်ညိုမှုကိုခံရပြီး အာဏာအင်အားကြီးမားကြတယ်!"

"သခင်ကြီးတစ္ဆေခေါင်းဆောင် ဒီလိုလုပ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းကိုတော့ သူကိုယ်တိုင်ပဲ သိလိမ့်မယ်ထင်တယ်" ဟု မီးသွေးခေါင်းက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် သခင်ကြီးတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ကို အလွန်လေးစားကြည်ညိုသူဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တာ့ချန်ပြည်၏ မြောက်ပိုင်းနယ်ပယ်ကို သခင်ကြီးတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ကသာ ဆက်လက်အုပ်ချုပ်နေမည်ဆိုပါက ပြည်သူများမှာ ပို၍စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အဘိုးကြီးက ရုတ်တရက်စကားပြောလာသည်။ "လူတိုင်းမှာ ကာကွယ်ရမယ့်အရာတစ်ခုတော့ ရှိကြတာပဲ၊ အဲ့ဒီလူလည်း အတူတူပဲဖြစ်မှာပေါ့။"

တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပြီး ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။ "စကားမစပ် ဆရာ၊ ဓားတစ္ဆေလို့ သူ့ကိုယ်သူပြောတဲ့လူက သခင်ကြီးတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ဟာ ကျင့်ယန်မြို့မှာ တကိုယ်တည်း နေထိုင်နေတယ်လို့ ပြောသွားတယ်။ ဆရာက ဒီလောက်တန်ခိုးကြီးတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ပဲ၊ သခင်ကြီးတစ္ဆေခေါင်းဆောင်ရဲ့ တကယ့်ပုံစံအမှန်ကို သိပါသလား။"

"မင်း သိချင်လို့လား" အဘိုးကြီးက ခေါင်းလှည့်ကာ ပြုံးစိစိမျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"တပည့်ကတော့ သိချင်တာပေါ့ ဆရာ။"

ဘယ်သူက လူကြီးပိုင်းတွေအကြောင်း ပိုသိရလို့ မကောင်းဘူးလို့ ငြင်းမှာလဲ၊ ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ အဲ့ဒီလူက..." အဘိုးကြီးက စကားစပြောတော့မည်။

ချင်ဖုန်းနှင့် မီးသွေးခေါင်းတို့လည်း နားစွင့်ကာ စူးစိုက်နားထောင်နေကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘေးမှ ပြင်းထန်သော ချောင်းဆိုးသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဖေ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

သူ့အဖေက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြပြီး ပါးစပ်ကိုညွှန်ပြကာ "ငါ ခုနက အစားမြန်သွားလို့ နင်သွားတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် မထီမဲ့မြင်ပြုသော မျက်နှာထားဖြင့် "ဘယ်သူကမှ အဖေ့ဆီက လုစားနေတာမှမဟုတ်ဘဲ၊ ဘာလို့ဒီလောက်လောရတာလဲ" ဟု စိတ်ထဲတွင်တွေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဆက်ပြောပါဦး" ဟု သူပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက သူ၏အရက်ခွက်ကိုမော့လိုက်ပြီး သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ ထပ်ပြောလိုက်သည် "တစ္ဆေခေါင်းဆောင်ရဲ့ ပုံစံအမှန်က အဲ့ဒီလောက်မြင့်တဲ့အဆင့်မှာရှိတာ၊ ငါလိုအဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်သိနိုင်မှာလဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ခွက်ထဲမှအရက်ကို ခေါင်းမော့ကာ တစ်ကျိုက်တည်းသောက်ချလိုက်သည်။

"မသိရင်လည်း ပြီးရောပေါ့၊ ဘာလို့ဒီလောက်တောင် လျှို့ဝှက်နေရသေးလဲ" ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ဆဲဆိုလိုက်သည်။