အဲ့ဒီကဗျာကိုမင်းရေးခဲ့တာလား

လင်းထိန်သောလမင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသောပန်းတစ်ပွင့်၊ ထိုပန်းပေါ်တွင် လမင်းထဲမှသစ်ကြံပိုးခက်များနှင့်တူသော အနက်ရောင်အစက်အပြောက်များရှိသည်။ "ဒီကမဲလီယာပန်းကို 'လရောင်အောက်ကချိန်းတွေ့ခြင်း' လို့အမည်ပေးသင့်တယ်" လော့ယွီက ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် မကျယ်လောင်သော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။

ပန်းကိုင်ထားသောမိန်းကလေး၏မျက်လုံးများတွင် တလက်လက်တောက်ပသောအရောင်များထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေး၊ နောက်တစ်ကြိမ်မှန်ကန်စွာဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ပါပြီ။"

ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများသည် ထိုစကားကိုကြားသော် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။ "မယုံနိုင်စရာပဲ၊ ဒါကသူ့ရဲ့နှစ်ဆယ့်သုံးကြိမ်မြောက်မှန်ကန်တဲ့အဖြေပဲ!"

ကျောပေါ်တွင်သေတ္တာတစ်လုံးလွယ်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်တစ်ဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ၏ချီးကျူးစကားကိုနားထောင်ရင်း ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသောမျက်နှာထားဖြင့် "ဟွန်း၊ ဒီလောက်သေးသေးမွှားမွှားကိစ္စက ကျွန်တော့်သခင်လေးအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လော့ယွီ၏ပရိတ်သတ်ကောင်လေး ရှောင်ပိုင်ဖြစ်ပြီး လူအုပ်ထဲတွင်ညပ်နေရာမှ ခုမှသာလွတ်အောင်ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏သခင်လေးကို အခြားသူများကချီးကျူးကြရာ သူ၏ပရိတ်သတ်လေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည်သဘာဝကျကျပင် ရှေ့ထွက်ကာ သူ၏တည်ရှိမှုကိုပေါ်လွင်စေချင်သည်!

စကားပြောနေစဉ်တွင် သူသည် မလှမ်းမကမ်းမှအစောင့်တစ်ဦးနှင့်တူသော အသားမည်းမည်းလူကိုလည်း ရန်စသောအနေဖြင့်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှင်းရှန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ်စိုးရိမ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ယောက်ဖတော်က ကမဲလီယာ၏အမည်ကိုအလျင်အမြန်ဖြေဆိုနိုင်ပြီး အခြားသူများထက်မသာစေရန်သာ မျှော်လင့်နေသည်။

သူထိုသို့တွေးနေစဉ်တွင် အခြားမိန်းကလေးတစ်ဦးက ကမဲလီယာပန်းအိုးတစ်လုံးကိုယူဆောင်လာသည်၊ ထိုပန်းတွင်လည်း အဖြူရောင်ပွင့်ချပ်များနှင့်အနက်ရောင်အစက်များပါရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်သော် လူအုပ်သည်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ ဤပန်းသည် ယခင်ပန်းထက်အနည်းငယ်ပိုကြီးသည်မှလွဲ၍ ထင်ရှားသောကွာခြားမှုမရှိပေ။ ပန်းတစ်ရာဂိုဏ်းမှလူများသည် အဘယ်ကြောင့်တူညီသောမေးခွန်းနှစ်ခုကိုတင်ပြရသနည်း။

ရှောင်ပိုင်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ဒါမတရားဘူး! ကျွန်တော့်သခင်လေးကခုနကပဲဒီကမဲလီယာရဲ့နာမည်ကိုပြောသွားတာ!"

"ရှောင်ပိုင်၊ မဟုတ်တာမပြောနဲ့" လော့ယွီကလှည့်ကာဆူလိုက်ရာ လူငယ်သည်ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပန်းကိုင်ထားသောမိန်းကလေးကရှင်းပြသည်၊ "ဒီပန်းက 'လရောင်အောက်ကချိန်းတွေ့ခြင်း' နဲ့တကယ်ကိုဆင်တူပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့သူက 'လရောင်အောက်ကချိန်းတွေ့ခြင်း' မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်လေးချင်၊ ဒီပန်းကိုခွဲခြားရတဲ့အခက်အခဲကမနိမ့်ပါဘူး။ ခင်ဗျားသူ့နာမည်ကိုသိပါသလား။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ရှင်းရှန့်သည်အနည်းငယ်စိုးရိမ်လာပြီး သူ၏သခင်လေးဘက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ခဏမျှခေါင်းငုံ့ကာစဉ်းစားပြီးနောက် ပြုံးကာပြောလိုက်သည်၊ "ပန်းကအလှပဂေးတစ်ယောက်ရဲ့ကျောက်စိမ်းမျက်နှာလိုဖြူဖွေးနေပြီး အနက်ရောင်အစက်သေးသေးလေးနှစ်ခုကအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့လှပတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့တူတယ်။ ကျွန်တော်မမှားဘူးဆိုရင် ဒီကမဲလီယာကို 'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' လို့အမည်ပေးသင့်တယ်။"

ပန်းကိုင်ထားသောမိန်းကလေးသည် သူ၏စကားကြောင့်လှပသောမျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး ပန်းတစ်ရာဂိုဏ်းမှအခြားသူများသည်လည်း အနည်းငယ်မယုံနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ 'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' နှင့် 'လရောင်အောက်ကချိန်းတွေ့ခြင်း' တို့သည် အလွန်ဆင်တူသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် တစ်ခါတစ်ရံအမှားဝန်ခံရတတ်သော်လည်း ဤသခင်လေးချင်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ခွဲခြားနိုင်သည်လော။

တကယ်ကိုအံ့ဩစရာပဲ!

ကြည့်ရှုနေသူများသည် ပန်းတစ်ရာဂိုဏ်းမှမိန်းကလေးများ၏မျက်နှာအမူအရာများအရ ပန်းအမည်ကိုမှားယွင်းစွာမဖြေဆိုခဲ့ကြောင်းသိနိုင်သော်လည်း အချို့မှာမူရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ "ဘာလို့ဒီပန်းကို 'အလှပဂေးရဲ့မျက်နှာ' အစား 'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' လို့ခေါ်ရတာလဲ။ ဒီလူငယ်ရဲ့ရှင်းပြချက်အရဆိုရင် 'အလှပဂေးရဲ့မျက်နှာ' ကပိုသင့်တော်တယ်လို့ကျွန်တော်ထင်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီလူကြီးလူကောင်းရဲ့ရှင်းပြချက်အရဆိုရင် 'အလှပဂေးရဲ့မျက်နှာ' ကပိုသင့်တော်တယ်လို့ကျွန်တော်ခံစားရတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် လူအုပ်ကိုပတ်ပတ်လည်ကြည့်ကာပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်၊ "ဒီအမျိုးသမီးပျိုကိုကျွန်တော်ထိတွေ့လို့ရမလားလို့မေးခွင့်ပြုပါ။"

အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ပန်းကိုင်ထားသောမိန်းကလေးသည်ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။ သီအိုရီအရဆိုလျှင် ဤကမဲလီယာများသည်အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သောကြောင့် အပြင်လူများကိုပန်းများထိတွေ့ခွင့်ပေးခြင်းသည် စည်းကမ်းကိုချိုးဖောက်ရာရောက်သည်။

သို့သော် သူတို့ရှေ့မှသခင်လေး၏ဗဟုသုတနှင့်ဆိုလျှင် ပြဿနာမရှိသင့်ဟုထင်ရသည်။

လူအုပ်သည် အသက်ကိုအောင့်ထားလိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်သည်သူ၏ညာလက်ညှိုးဖြင့်နူးညံ့သောအလှတရားကိုခပ်ဖွဖွထိလိုက်ပြီးနောက် လက်ကိုပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

လူတိုင်းရှုပ်ထွေးနေစဉ်တွင် မူလကဖူးပွင့်နေသောအဖြူရောင်ပန်းများသည် မထင်မှတ်ဘဲအကိုင်းများကိုနှိမ့်ချလိုက်ပြီး အဖြူရောင်ပွင့်ချပ်များ၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပန်းရောင်လိုင်းနှစ်ခုတစ်ပြိုင်နက်တည်းပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ရှက်သွေးဖြာနေသောအလှပဂေးနှင့်ထပ်တူနီးပါးပင်!

"ဒီလိုပြောင်းလဲမှုမျိုး၊ ဒီပန်းကို 'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' လို့ခေါ်တာအံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး!"

"ဒီနေ့တော့ဗဟုသုတတွေအများကြီးရလိုက်တာ၊ တကယ်ကိုလာရကျိုးနပ်တယ်!"

လူအုပ်၏သခင်လေးအပေါ်ချီးကျူးစကားကိုနားထောင်ရင်း မီးသွေးခေါင်းသည်သူ၏ကိုယ်ဟန်ကိုမတ်လိုက်ပြီး လူငယ်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်သည်၊ "အင်း၊ ကျွန်တော့်သခင်လေးအတွက်တော့ ဒီလိုဗဟုသုတရှိတာကတော်တော်လေးသာမန်ပါပဲ။"

လူငယ်ပရိတ်သတ်ကောင်လေးသည် ထိုစကားကိုကြားပြီးပါးစပ်ဟကာ အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့သွားသည်။ ဤသည်မှာသူခုနကပြောခဲ့သောစကားပင်မဟုတ်လော...

ထိုအချိန်တွင် ဥယျာဉ်ထဲတွင်လက်ခုပ်သံများထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ညင်သာသောအသံနှင့်အတူ "ဒီသခင်လေးကတကယ်ကိုထူးခြားတာပဲ။ တကယ်တော့ 'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' က 'လရောင်အောက်ကချိန်းတွေ့ခြင်း' ရဲ့မျိုးကွဲတစ်မျိုးပါ၊ ဒါကြောင့်သူတို့ကဒီလောက်ဆင်တူနေတာ။"

"သာမန်လူတွေက လုံးဝမခွဲခြားနိုင်ပါဘူး၊ နေ့တိုင်းပန်းတွေနဲ့ထိတွေ့နေရတဲ့ကျွန်မတို့တောင်တစ်ခါတစ်ရံအမှားလုပ်မိတတ်ပါတယ်။"

"သခင်လေးကဒီပန်းရဲ့ထူးခြားမှုကိုမြင်နိုင်မှတော့ 'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' ကိုဘယ်လိုစိုက်ပျိုးရမလဲဆိုတာကျွန်မတို့ကိုပြောပြနိုင်မလား။"

လူအုပ်သည် အသံလာရာဘက်သို့မျက်လုံးများကိုလှည့်လိုက်ရာ ကြက်သေသေသွားကြသည်။

စကားပြောသူမှာ ပန်းရောင်ဝတ်အလှပဂေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပြည့်တင်းသောခန္ဓာကိုယ်နှင့်ခြေလှမ်းတိုင်းတွင်ရင့်ကျက်သောညှို့ဓာတ်ရှိသည်။

သူမဘေးတွင် စီးကျနေသောအနက်ရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိပြီး အနက်ရောင်ရှည်ဂါဝန်ဝတ်ကာမျက်နှာပေါ်တွင်အနက်ရောင်လေးထောင့်ပဝါတစ်ခုရှိသည်။

သူမ၏မျက်နှာတစ်ဝက်သာပေါ်နေသော်လည်း အဆုံးမရှိသောစိတ်ကူးစိတ်သန်းများကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အထူးသဖြင့်လူကို တက်မက်စေသောထိုဖျော့တော့သောအပြာရောင်မျက်လုံးများဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ပန်းရောင်ဝတ်အမျိုးသမီး၏ရင့်ကျက်သောညှို့ဓာတ်ကိုအံ့ဩနေသော်လည်း သူ၏အကြည့်သည်သူမဘေးမှအနက်ရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးထံသို့လျင်မြန်စွာကြည့်မိသွားသည်။

အခြားအကြောင်းရင်းမရှိ၊ အနက်ရောင်လေးထောင့်ပဝါနှင့် မမလေးကန်းကဲ့သို့ပင်စွဲဆောင်မှုရှိသောမတူညီသည့်အရောင်ရှိသောမျက်ဆံများကြောင့်ပင်!

နှစ်ဦးကြားတွင်ဆက်စပ်မှုမရှိဟုသူလုံးဝမယုံကြည်ပေ။

"ဒီလူကဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့သူကမမလေးကန်းနဲ့အလွန်တူနေရတာလဲ။"

"သခင်မ။" ပန်းတစ်ရာဂိုဏ်းမှအဖွဲ့ဝင်များကဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ပန်းရောင်ဝတ်အမျိုးသမီး၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းသိပြီးနောက် လူတိုင်းရုတ်တရက်နားလည်သွားကြသည်။

လူ့ဘုံလောက၏ကောလာဟလထဲမှအလှပဂေး၊ ပန်းတစ်ရာဂိုဏ်း၏ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းယဲ့ရှင်းပင်!

ချင်ဖုန်းသည် အသိပြန်ဝင်လာပြီးချက်ချင်းလက်သီးဆုပ်အရိုအသေပေးကာပြောလိုက်သည်၊ "ဒါဆိုသခင်မကျန်းကိုး။"

ကျန်းယဲ့ရှင်းက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်သည်၊ "ဘယ်လိုလဲ၊ စိုက်ပျိုးနည်းကိုပြောပြနိုင်မလား။ ပြောပြနိုင်ရင်ဒီ 'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' အိုးကိုမင်းကိုပေးမယ်။"

လူအုပ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည်ဤပန်းအိုး၏တိကျသောတန်ဖိုးကိုမသိသော်လည်း ၎င်းသည်မနိမ့်ကျသည်မှာသေချာသည်။

သို့သော်သူတို့သည် စိုက်ပျိုးနည်းကိုပြောပြရခြင်း၏အခက်အခဲနှင့်ပန်း၏အမည်ကိုပြောပြရခြင်း၏အခက်အခဲကြားတွင်ကြီးမားသောကွာခြားမှုရှိသည်ကိုလည်းသိကြသည်။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်သည်အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလား။

ရှောင်ပိုင်က မထီမဲ့မြင်ပြုသောအနေဖြင့်နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူသည်သူ၏သခင်လေးနှင့်အာရုံစိုက်မှုအတွက်မကြာခဏယှဉ်ပြိုင်နေသောဤလူသည်တကယ်ပဲထိုသို့သောစွမ်းရည်ရှိလိမ့်မည်ဟုမယုံကြည်ပေ။

လော့ယွီမှာမူ ချင်ဖုန်းကိုမျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့်ကြည့်နေသည်။

လူတိုင်း၏အကြည့်အောက်တွင် ချင်ဖုန်းသည်အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးဖြည်းညှင်းစွာစကားပြောလိုက်သည်၊ "'ရှက်သွေးဖြာအလှပဂေး' နဲ့ 'လရောင်အောက်ကချိန်းတွေ့ခြင်း' ပန်းတွေအတွက်အစောပိုင်းအဆင့်တွေကစိုက်ပျိုးနည်းတွေကတော်တော်လေးဆင်တူပါတယ်။ အဓိကကွာခြားချက်ကရေလောင်းတဲ့အကြိမ်အရေအတွက်နဲ့နေရောင်ခြည်ထိတွေ့တဲ့အချိန်မှာပဲရှိတယ်!"

ထို့နောက် သူအရင်ကဖတ်ဖူးသောအကြောင်းအရာများအတိုင်း ချင်ဖုန်းသည်စိုက်ပျိုးနည်းများကိုရှင်းပြလိုက်သည်။

ပန်းတစ်ရာဂိုဏ်းမှအဖွဲ့ဝင်များချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းယဲ့ရှင်းကစကားပြောလိုက်သည်၊ "သခင်လေးကတကယ်ကိုအရည်အချင်းရှိတာပဲ။"

ဤတုံ့ပြန်မှုကိုမြင်သော် လူတိုင်းချက်ချင်းနားလည်သွားသည်မှာအနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်သည်လုံးဝမှန်ကန်သည်!

"သူကပန်းတွေအများကြီးကိုအမည်တပ်ပြီးငါတို့ကိုအထင်ကြီးစေပြီးပြီ၊ အခုသူကစိုက်ပျိုးနည်းတွေကိုတောင်ရှင်းပြနိုင်သေးတယ်လား။"

"ဒီလူကဘယ်သူလဲ။ ဒီလောက်နက်ရှိုင်းတဲ့ဗဟုသုတနဲ့ဆိုရင် သူကဖုန်းထျန်းမြို့ကစာပေအကယ်ဒမီကြီးကစာပေသူတော်စင်များဖြစ်မလား။"

လူအများကြီးကချင်ဖုန်းကိုချီးကျူးနေသည်ကိုမြင်သော် ရှောင်ပိုင်သည်အတော်လေးမသက်မသာဖြစ်ပြီးတိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ "ပန်းတွေကိုခွဲခြားပြီးအမည်တပ်တာကဘာအထင်ကြီးစရာရှိလို့လဲ။ စွမ်းရည်ရှိရင်ငါတို့သခင်လေးလိုအနုပညာရင်ပြင်ကပန်းတွေကိုရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းဖူးပွင့်စေတဲ့ကဗျာတစ်ပုဒ်ရေးကြည့်လေ။"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယဲ့ရှင်းဘေးတွင်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သောချန်းမုသည် ချင်ဖုန်းဆီသို့လာခဲ့သည်။

ဖျော့တော့သောအပြာရောင်မျက်လုံးများဖြင့် သူမသည်သူ့ကိုစေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်နေသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုဖော်ထုတ်ရန်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

သူမ၏အကြည့်အောက်တွင်စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာသောကြောင့် ချင်ဖုန်းကမေးလိုက်သည်၊ "တစ်ခုခုလိုအပ်တာရှိလို့လား။"

ချန်းမုသည် မျက်လုံးများကိုအနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီးတိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်၊ "'တိမ်စိုင်တို့ကသူမ၏ဝတ်ရုံလွှာကိုတမ်းတကာ၊ ပန်းပွင့်တို့ကသူမ၏လှပသောမျက်နှာကိုတောင့်တကြသည်' ဆိုတဲ့ကဗျာကိုမင်းရေးခဲ့တာလား။"

ဤပြောဆိုချက်သည် လူတိုင်းကိုတုန်လှုပ်သွားစေသည်။

မျက်လုံးအားလုံးသည် သူ့ထံသို့တစ်ပြိုင်နက်တည်းလှည့်လာကြသည်။