ထူးဆန်းသောတံခါးစောင့်

"ဝင်လို့မရဘူး ဟုတ်လား"

ချင်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။ အကယ်၍သူဂိုဏ်းထဲဝင်လို့မရလျှင် သူ၏မိန်းမကိုဘယ်လိုရှာမည်နည်း။

စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူသည်ချက်ချင်းရှေ့ထွက်လိုက်သည်။ "သခင်လေးတို့၊ ခြွင်းချက်အနေနဲ့ခွင့်ပြုပေးပါ။ ဂိုဏ်းထဲမှာကျွန်တော်သိတဲ့လူတွေရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကမိသားစုကိုရှာဖို့ဒီကိုလာခဲ့တာပါ။"

"မိသားစုကိုရှာတယ်ဟုတ်လား။" ညာဘက်မှအနည်းငယ်ဝသောတပည့်ชายတစ်ဦးကလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကဲ၊ ပြောစမ်းပါဦး၊ ခင်ဗျားတို့ဘယ်သူ့ကိုရှာနေတာလဲ။"

"ခင်ဗျားတို့ကိုရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်ကကျွန်တော့်မိသားစု၊ ကျွန်တော့်မိန်းမ လျို့ကျန့်လီကိုရှာနေတာပါ။"

ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့် ဝင်ပေါက်တွင်တိတ်ဆိတ်မှုကြီးစိုးသွားသည်။ တောင်ပေါ်လေတိုက်ခတ်သံကိုသာကြားနေရသည်။

ခဏအကြာတွင် ဘယ်ဘက်မှအရပ်ရှည်ပြီးပိန်သောလူကအသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်ခုနကစိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်သွားသလိုပဲ။ ဒီလူကအစ်မကြီးကျန့်လီကသူ့မိန်းမလို့တကယ်ပဲပြောလိုက်တာ။"

ဝသောတပည့်ကပြန်ဖြေသည်၊ "ညီလေး၊ မင်းနားကြားမမှားပါဘူး။ ငါလည်းသူအဲ့လိုပြောတာကြားလိုက်တယ်။"

"ဟက်။"

"ဟက်။"

လှောင်ပြောင်သောရယ်သံနှစ်ခုတစ်ပြိုင်နက်တည်းထွက်ပေါ်လာသည်။ အရပ်ရှည်ပြီးပိန်သောလူ၏မျက်နှာသည်မည်းမှောင်သွားသည်။ "ခွေးကောင်၊ အစ်မကြီးကျန့်လီကငါတို့အနန္တဓားဂိုဏ်းအတွက်ဘယ်လိုတည်ရှိမှုမျိုးလဲဆိုတာမင်းသိရဲ့လား။ မင်းကဒီမှာသူ့ကိုမလေးမစားစကားပြောရဲတယ်ပေါ့လေ။"

ဝသောတပည့်ကသူ၏ဓားအိမ်ကိုကောက်ယူကာ ၎င်းပေါ်မှပုံစံများကိုသူ၏လက်ချောင်းများဖြင့်ခပ်ဖွဖွပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ငါလုံးဝစိတ်မထိန်းနိုင်ခင်မြန်မြန်ဒီကနေထွက်သွား၊ မဟုတ်ရင်တော့မင်းတစ်ခုခုထားခဲ့ရလိမ့်မယ်။"

"ဒီနှစ်ယောက်ကငါပြောတာကိုမယုံဘူး..." ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာတောင့်တင်းသွားပြီး သူသည်မီးသွေးခေါင်းဘက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှင်းရှန့်သည် ရှေ့ထွက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်ကနတ်သူရဲတပ်မတော်ရဲ့ရှေ့တန်းဒုတပ်မှူးချုပ်ဖြစ်ပြီး လျို့မိသားစုရဲ့အစောင့်လည်းဖြစ်ပါတယ်။ သူကတကယ်ပဲကျွန်တော့်သခင်မလေးရဲ့ခင်ပွန်းဖြစ်ကြောင်းကျွန်တော်သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ဂိုဏ်းထဲဝင်ပြီးသတင်းပို့ပေးဖို့လည်းတောင်းဆိုချင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါ့မယ်။"

"နတ်သူရဲတပ်မတော် ဟုတ်လား"

"လျို့မိသားစုအစောင့် ဟုတ်လား"

တံခါးစောင့်တပည့်နှစ်ဦးသည် အံ့ဩခြင်းနှင့်မယုံကြည်ခြင်းတို့ဖြင့်တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူတို့သူ့ကိုယုံကြည်သွားပြီဟုထင်ကာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမသိသည်မှာ ဝသောတပည့်ကတံတွေးထွေးကာပြောလိုက်သည်၊

"ဖာ့... မင်းတို့ကလူနည်းနည်းပိုခေါ်လာပြီးသရုပ်ဆောင်ရုံနဲ့အစ်မကျန့်လီနဲ့ဆက်ဆံရေးထူထောင်နိုင်မယ်ထင်နေလား။ မင်းကလျို့မိသားစုရဲ့အစောင့်လို့ပြောတယ်၊ မင်းကအစ်မကြီးကျန့်လီရဲ့အဖေလား။"

ချင်ကျန့်အန်းသည် ဝသောတပည့်ကိုကြည့်ကာသူ၏ပါးကိုကုတ်လိုက်ပြီးပြောလိုက်သည်၊

"တစ်မျိုးပြောရရင်တော့ မင်းပြောတာမှန်တယ်လို့ဆိုနိုင်ပါတယ်။"

ဝသောတပည့်သည် ကြောင်သွားပြီးနောက်ရယ်မောကာအဘိုးကြီးကိုပြောလိုက်သည်၊

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုခင်ဗျားကအစ်မကြီးကျန့်လီရဲ့အဘိုးပေါ့။"

နှစ်ဦးစလုံးသည်မယုံကြည်သေးသည်ကိုမြင်သော် ချင်ဖုန်းသည်ဆက်လက်ရှင်းပြရန်ပြင်သော်လည်း ဝသောတပည့်ကတိုက်ရိုက်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊

"ဆက်မပြောနဲ့တော့။ ငါမင်းအတွက်ရှက်တယ်။ မင်းရဲ့ရည်မှန်းချက်ကိုအောင်မြင်ဖို့ အစ်မကြီးကျန့်လီရဲ့မိသားစုအဖြစ်သရုပ်ဆောင်ဖို့လူရှာတဲ့အထိလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီအဘိုးကြီးကဒီလောက်အသက်ကြီးနေပြီ၊ သူ့ကိုဓားတောင်ထွတ်တက်ခိုင်းရတာမင်းရဲ့ကိုယ့်ကိုယ်ကို မရှက်ဘူးလား။"

အဘိုးကြီးပိုင်လီသည် ထိုစကားများကြောင့်မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဒီအဘိုးကြီးကမင်းထက်ပိုမာကျောနိုင်တယ်... ချင်ဖုန်းကသက်ပြင်းချကာပြောလိုက်သည်၊

"ညီလေး၊ ဒီမှာအမှန်တရားကိုငြင်းခုံနေတာကအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဘာလို့မင်းတို့အစ်မကြီးကျန့်လီကိုသွားမရှာတာလဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်အမှန်တရားပေါ်လာမှာပဲ။"

ဝသောတပည့်ကတံတွေးထွေးကာပြောလိုက်သည်၊

"ငါ့ညီနဲ့ငါဂိုဏ်းကိုစောင့်ကြပ်လာတာသုံးနှစ်ရှိပြီ။ အစ်မကြီးကျန့်လီကိုတွေ့ဖို့ဘာမဆိုလုပ်မယ့်မင်းလိုကြံရာပါတွေအများကြီးတွေ့ဖူးတယ်။ ငါလုံးဝစိတ်မထိန်းနိုင်ခင် မင်းငါ့ရှေ့ကနေပျောက်သွားတာကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင်ငါ့လက်ထဲကဒီဓားကသွေးမြည်းရလိမ့်မယ်!"

"ဟုတ်တယ်။" ပိန်သောတပည့်ကပြောပြီးသူ၏ဓားကို "ချွင်" ကနဲဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများတွင်ရွှေရောင်အလင်းတန်းများလက်သွားသည်။ သူသည်တံခါးစောင့်တပည့်နှစ်ဦးကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူတို့၏အတွင်းအားစုစည်းမှုအရဆိုလျှင် အများဆုံးသူတို့သည်သတ္တမအဆင့်သိုင်းသမားနှစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ သို့တိုင်သူတို့ကဒီလောက်ရန်လိုရဲသည်...

ကောင်းပြီ၊ သူတို့ကဂိုဏ်းကိုစောင့်ကြပ်တဲ့တပည့်တွေပဲလေ။ သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကဘယ်လောက်မြင့်နိုင်မှာလဲ။

မီးသွေးခေါင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာပြောလိုက်သည်၊ "သခင်လေး၊ သူတို့ကိုကျွန်တော်သင်ခန်းစာပေးလိုက်ရမလား။"

"ကျွန်တော်တို့ကိုသင်ခန်းစာပေးတယ်ဟုတ်လား" ဝသောတပည့်ကမျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

"မင်းလား။ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ဟုတ်လား။" ပိန်သောတပည့်ကလှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး။ ငါတို့ကဧည့်သည်တွေ၊ ငါတို့ကသင့်တော်တဲ့ကျင့်ဝတ်ကိုလိုက်နာသင့်တယ်။" ချင်ဖုန်းကခေါင်းခါပြီးဆက်ပြောသည်၊ "ငါ့မိန်းမနဲ့အတူ သူ့ရဲ့ဓားအစေခံတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ နင်ရွှမ်လို့ခေါ်တဲ့အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ယောက်ပေါ့။ မင်းတို့ငါ့ကိုသံသယရှိမှတော့ ဘာလို့နင်ရွှမ်ကိုခေါ်မကြည့်တာလဲ။ သူငါ့အတွက်အရာအားလုံးကိုရှင်းပြပေးလိမ့်မယ်။"

ထိုစကားများကြောင့် ဝသောတပည့်သည်မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာစိုက်ကြည့်နေသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ဝံပုလွေရဲ့ရည်မှန်းချက်ကပေါ်လာပြီ။ မင်းကအစ်မကြီးကျန့်လီကမင်းကိုစိတ်မဝင်စားဘူးဆိုတာသိတော့ ဒုတိယအကောင်းဆုံးကိုရွေးပြီးသူ့ရဲ့ဓားအစေခံကိုလိုက်ဖို့ကြိုးစားနေတာပဲ!"

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယအကောင်းဆုံးကိုရွေးတယ်ဆိုတာဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ကျွန်တော်ထင်တာတော့မမလေးနင်ရွှမ်ကတော်တော်လေးကောင်းပါတယ်။" ပိန်သောတပည့်ကမျက်နှာနီရဲသွားသည်။

ဒီနှစ်ယောက်စိတ်များမှန်ရဲ့လား။ ချင်ဖုန်းသည်အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုထိန်းချုပ်ပြီးဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်၊ "ဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းချုပ်မှာပိုင်ချိုးလို့ခေါ်တဲ့တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ယောက်ရှိသေးတယ်။"

"သူကျွန်တော့်ကိုမှတ်မိတယ်၊ ဒါကြောင့်ခင်ဗျားတို့သူ့ကိုမေးကြည့်နိုင်တယ်။"

"အစ်ကိုကြီး၊ သူကအစ်ကိုကြီးရဲ့အစ်မပိုင်ချိုးကိုစိတ်ဝင်စားနေတာကိုး။"

ပိန်သောတပည့်သည်ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားသည်။

ဝသောလူသည် သူ၏ရှည်လျားသောဓားကိုတစ်ချက်တည်းဖြင့်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်၊

"လွန်လွန်းသွားပြီ!"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာလက်သီးကိုဆုပ်လိုက်ရာ နထင်ကြောများထောင်ထလာသည်။

အနန္တဓားဂိုဏ်းကဘာလို့ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုဂိုဏ်းစောင့်ဖို့ခန့်ထားရတာလဲ။

"မီးသွေးခေါင်း။"

"သခင်လေး၊ ကျွန်တော်ဒီမှာပါ။"

"သူတို့ကိုညှာညှာတာတာလုပ်လိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

မကြာမီမှာပင် နာကျင်စွာအော်ဟစ်သံများဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဤပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည်ချက်ချင်းပင်နာခံတတ်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အနန္တဓားဂိုဏ်း၏ဓားဝတ်စုံဝတ်ထားသောအခြားတပည့်တစ်ဦးလျှောက်လာသည်။ သူသည်ချင်ဖုန်း၏အဖွဲ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဝပြီးပိန်သောအတွဲကို ကြည့်ကာမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊

"ငါခဏလေးပဲထွက်သွားတာ၊ ဒီမှာဘာဖြစ်တာလဲ။"

"အစ်ကိုကြီး၊ သူတို့ကကျွန်တော်တို့ကိုတကယ်ပဲရန်ရှာရဲတယ်..." ဝပြီးပိန်သောတပည့်များကရှိုက်ကြီးတငင်ပြောလိုက်သည်။

အကြောင်းစုံကိုကြားပြီးနောက် အသစ်ရောက်လာသူသည်လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်ညီလေးနှစ်ယောက်ကမသိနားမလည်ဘဲ လူတိုင်းကိုအရှက်ရစေခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျားကအစ်မကြီးကျန့်လီရဲ့ခင်ပွန်းလို့ပြောတယ်၊ ခင်ဗျားနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"

နောက်ဆုံးတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်ရောက်လာပြီ။ ချင်ဖုန်းကသက်ပြင်းချကာကိုယ့်ကိုယ်ကိုမိတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီမှာခဏစောင့်ပါ၊ ကျွန်တော်ဒါကိုသတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်။"

ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်သော် ဝသောတပည့်ကစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်၊

"ဟုတ်တယ်၊ အစ်ကိုကြီး၊ အကူအညီထပ်ရှာလိုက်ပါ!"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား!" တပည့်သည်ဒေါသထွက်နေသည်၊ ဤနှစ်ယောက်သည်အနန္တဓားဂိုဏ်း၏ဂုဏ်သတင်းကိုဖျက်ဆီးပြီးဖြစ်သည်။

သူသည်အမြဲတမ်းဂိုဏ်းကဤနှစ်ယောက်ကိုအခြားနေရာသို့ပို့လိုက်ရန်မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏နောက်ခံသည်ထူးခြားပြီး သူတို့သည်ဂိုဏ်းစောင့်ခြင်းကိုခန့်ညားသည်ဟု ထင်သောကြောင့်ထူးဆန်းစွာနှစ်သက်နေကြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။" တပည့်သည် ချင်ဖုန်း၏အဖွဲ့ကိုထပ်မံဦးညွှတ်ပြီးထွက်ခွာသွားသည်။

"ဟွန်း၊ အခုအစ်ကိုကြီးအကူအညီသွားခေါ်ပြီဆိုတော့ စောင့်နေလိုက်။" ခုနကပဲအဆူခံလိုက်ရသောဝပြီးပိန်သောအတွဲသည်ထပ်မံကြွားဝါစပြုလာသည်။

သူတို့ရဲ့ဉာဏ်ရည်နဲ့ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ဂိုဏ်းစောင့်ဖို့တာဝန်ယူနိုင်မှာလဲ၊ သုံးနှစ်တောင်ကြာသေးတယ်တဲ့လား။

ချင်ဖုန်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိပြီးမေးလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့မှာဂိုဏ်းထဲမှာအရေးကြီးတဲ့ရာထူးရှိတဲ့ဆွေမျိုးတွေများရှိလား။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ဝပြီးပိန်သောတပည့်နှစ်ယောက်သည်ချက်ချင်းဂုဏ်ယူသောမျက်နှာထားများပြပြီးတစ်ပြိုင်နက်တည်းပြောလိုက်သည်၊

"ငါတို့အဖေကအနန္တဓားဂိုဏ်းရဲ့တောင်ထွတ်သခင်ပါ။"

ဒီလိုကိုး... ချင်ဖုန်းသည်လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ဤနှစ်ယောက်ကြောင့်တကယ်ပဲလှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟုခံစားလိုက်ရသည်။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းစာအချိန်ခန့်အကြာတွင် ထွက်ခွာသွားသောတပည့်သည်ပြန်လာပြီး သူနှင့်အတူအပြာရောင်အဝတ်အစားဝတ်မိန်းကလေးတစ်ဦးပါလာသည်။

သူမကလန်နင်ရွှမ်မဟုတ်ဘူးလား။

သူမချင်ဖုန်းကိုမြင်လိုက်သည်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုသည်သူမ၏မျက်နှာအမူအရာတွင်လျှံကျသွားသည်။ "သခင်လေး၊ တကယ်ပဲရှင်ပဲ!"

ထိုစကားကိုကြားသော် ဝပြီးပိန်သောတပည့်နှစ်ယောက်သည်ထိုနေရာတွင်ပင်ကြက်သေသေသွားကြသည်။