နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ
Vol. 7 Ch. 94
ခဏအကြာတွင် ကျန်းချင်က စာလိပ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်ခုံးတွေက အနည်းငယ်ပင့်သွားသည်။
“ရွာတစ်ခုလုံး သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်သွားပြီး လူတွေအာရုံစိုက်လာတဲ့အထိ နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်ပထမဆုံးပေါ်လာတဲ့နေရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာမရှိဘူး ပြီးတော့ သက်ဆိုင်ရာက လူတွေစလွှတ်ပြီးစုံစမ်းပေမယ့် အရာမရောက်ဘူး နောက်မှ နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်လုပ်တယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်”
“အဲ့နောက်မှာ ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းက သုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်”
“နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်နဲ့ပတ်သတ်တဲ့မှတ်တမ်းတွေအားလုံးက သက်ဆိုင်ရာတွေဆီမှာ ရှားတယ် ဒါတွေအားလုံးကို မစ္စတာကျန်းဖတ်ဖို့ ရှာတွေ့ထားတာပါ”
ယွင်းရှန်ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက စကားပြောလိုက်သည်။
ကျန်းချင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြီးပြောလိုက်သည်။ “သက်ဆိုင်ရာတွေက ငါ့ကို ကိုးလမ်းကွေ့ဂိုဏ်းဆီကိုသွားဖို့ လူအချို့လွှတ်ပေးသင့်တယ်”
“ဘာလို့အလျင်လိုနေတာလဲဆရာ ကျွန်တော်စားသောက်ပွဲစီစဉ်ထားပါတယ် ကျွန်တော်တို့သောက်စားပြီးမှ ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းကို ဆက်ရှာကြတာပေါ့”
ယွင်းရှန်ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက မျက်နှာချိုသွေးလိုက်သည်။
ကျန်းချင်က သူ့ခေါင်းကိုခါလိုက်သည်။ “နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်ကိစ္စမဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ ငါမငြိမ်းချမ်းနိုင်ဘူး”
“ထားပါတော့ မစ္စတာကျန်းက ငြင်းမှတော့ ကျွန်တော်ဆရာနဲ့အတူလိုက်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်လွှတ်ပေးပါ့မယ်”
ယွင်းရှန်ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက မရမကမတောင်းဆိုတော့ပဲ ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းကို ကျန်းချင်နဲ့အတူလိုက်ဖို့ ရုံးအပြင်ဘက်မှာ လက်အောင်ငယ်သားတွေကို စုစည်းဖို့ အမိန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကိုးလမ်းကွေ့ကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့အတွက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဗျူရိုက ကျန်းချင်တင်မကဘဲ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့တွေကိုပါ လွှတ်လိုက်သည်။
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်တွေက နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်တွေနဲ့ရင်ဆိုင်ဖို့ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဗျူရိုက အထူးအေးဂျင့်တွေပဲဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်သားတစ်ယောက်ချင်းစီက နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်းကို ပြီးမြောက်ထားသည့် မှော်ဆရာတွေဖြစ်ပြီး သူတို့စွမ်းအားကို အထင်သေးလို့မရပေ။
သူတို့ထဲတွင် စွမ်းအားရှိသည့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်သားတွေက ယွန်းလင်းနယ်ပယ်ကိုတောင်ခြေချပြီးပြီဖြစ်ပြီး ဝိဉာဉ်ထိန်းချုပ်နယ်ပယ်က သိုင်းဆရာတွေဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
အခု ကျန်းချင်ခေါ်လာသည့် ငါးယောက်က အကုန်အဆင့်မြင့် ဝိဉာဉ်ထိန်းချုပ်မှော်ဆရာတွေပဲဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့စီစဉ်ရသည့်အကြောင်းရင်းက ကိုးလမ်းကွေ့က နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်ကမရိုးရှင်းတာကြောင့် သတိထားပြီး သူပေါ်လာသည်နှင့် အားအကုန်သုံးပြီးသုတ်သင်ရန်ဖြစ်သည်။
ကျန်းချင်အပါအဝင်ဝိဉာဉ်ထိန်းချုပ်နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်သားငါးယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် ဝိဉာဉ်ထိန်းချုပ်နယ်ပယ်က စုစုပေါင်းခြောက်ယောက်ဖြစ်သည်။
ဤသို့သောအင်အားက ကွမ်းယန်ပြည်နယ်နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဗျူရို၏အဓိကအင်အားဖြစ်သည်။
“ဆရာ ဒီမှာပြဿနာရှိတယ်”
ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းကို ဝင်လိုက်တာနှင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်သားထဲက တစ်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ကျန်းချင်ကမေးသည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“တိတ်တိတ်နေ”
“ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက တအားတိတ်ဆိတ်နေတယ်မထင်ဘူးလား” လင်းရှန်ကျောင်းက တည်ငြိမ်သည့်အသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဗျူရိုထဲမဝင်ခင်က သူက တရားရုံးအတွက်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အမှုပေါင်းများစွာကို ဖြေရှင်းခဲ့ရတာကြောင့် သဲလွန်စတွေ လှုပ်ရှားမှုတွေက အထူးသဖြင့် သတိထားမိသည်။
ဒါကိုကြားတော့ နောက်ထပ် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်သားက ရယ်ပြီးပြောလိုက်သည်။ “တိတ်ဆိတ်တာပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလား ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက သေပြီလေ ဘယ်လိုလုပ်မတိတ်ဆိတ်ပဲနေမှာလဲ”
“မဟုတ်ဘူး”
လင်းရှန်ကျောင်းက သူ့ခေါင်းကိုခါလိုက်သည်။
“ငါပြောနေတဲ့တိတ်ဆိတ်တယ်ဆိုတာ အဲ့လိုမျိုးမဟုတ်ဘူး ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းတင်မဟုတ်ဘူး ငါတို့ယွင်းရှန်မြို့ထဲကိုခြေချကတည်းက တစ်ခုခုက ထူးဆန်းနေတယ်”
“ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းက သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီး ကိုးလမ်းကွေ့ကနတ်ဆိုးဝိဉာဉ်နဲ့ပတ်သတ်တဲ့ကောလဟောလတွေက ထကြွနေတာကို အရပ်သားတွေမျက်နှာမှာ ကြောက်နေတာတွေ့လား”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် အားလုံးရဲ့မျက်နှာထားတွေက နောက်ဆုံးတော့စပြီးပြောင်းလဲလာသည်။
ကျန်းချင်၏အမူအရာက ငြိမ်သက်သွားသည်။ “လင်းရှန်ကျောင်းပြောတာမှန်တယ် ငါတို့ ယွင်းရှန်မြို့ကို ဝင်ကတည်းက အကုန်လုံးက ထူးဆန်းနေတယ် အားလုံးကတအားတိတ်ဆိတ်လွန်တယ် မယုံနိုင်လောက်အောင်တိတ်ဆိတ်နေတာ”
ကျန်းချင်က သူနဲ့ပါလာတဲ့ တပ်သားတွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့တွေကလည်း မျက်နှာပေါ်မှာ ဟက်ဟက်ပက်ပက်မရှိသည့်အပြုံးတွေနှင့် သူ့ကိုပြန်ကြည့်နေသည်။
ချက်ချင်းပဲ ကျန်းချင်က တပ်သားတွေထဲက တစ်ယောက်ကို သူ့လက်ဝါးနှင့်ရိုက်လိုက်ပြီး သွေးတွေအသားစတွေက နေရာတိုင်းမှာပြန့်ကြဲကုန်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တပ်သားသေသွားသော်လည်း အခြားသူတွေက မလှုပ်မရပ်နှင့်ရပ်နေသည်။
ကျန်းချင်က ထပ်ရိုက်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသည့်တပ်သားအားလုံးကို အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်လိုက်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချင်၏မျက်ခုံးတွေက ပင့်သွားသည်။
“ထူးဆန်းတယ်”
“တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တယ်”
တပ်သားတွေက ရုပ်သေးရုပ်လိုသေသွားပြီး သူတို့အသားစတွေနဲ့သွေးတွေက အရှေ့ကိုပန်းထွက်လာပေမယ့် သွေးနံ့တစ်စက်တောင်မရှိပေ။
ဒီအကြိမ်မှာ အခြားသူတွေကလည်း နောက်ဆုံးတော့တစ်ခုခုမှားနေတာကို သတိပြုမိသွားသည်။
“အတုတွေပဲ”
“အကုန်အတူတွေပဲ”
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဗျူရိုက လူတွေလည်း အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားသည်။
အစကတည်းက သူတို့မြင်ခဲ့တာတွေက စိတ်ကူးယဉ်ဆိုရင် ဒီလိုစိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှာ ဘယ်လိုအရာက သူတို့ကိုပိတ်ထားနိုင်တာလဲ?
အဲ့အချိန်မှာပဲ ကျန်းချင်၏ခါးပေါ်က ဓားရှည်က ရုတ်တရတ် လွတ်ထွက်သွားပြီး သူ့ဝိဉာဉ်စွမ်းအားတွေအားလုံးက အကန့်အသတ်ဆီကို တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အေးစက်သည့်ရောင်ဝါကို သူ့ရှေ့ကိုပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
ချွမ်
သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာရှိနေသည့်မြင်ကွင်းက ဆုတ်ပြဲသွားသည့်အဝတ်စလို ကွဲထွက်သွားသည်။
မတူညီသည့်မြင်ကွင်းက သူတို့အုပ်စုရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
ကိုးလမ်းကွေ့ဓားဂိုဏ်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ယွင်းရှန်မြို့လမ်းတွေပေါ်မှာရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပေမယ့် သူတို့သိသည့်ယွင်းရှန်မြို့နှင့်မတူဘဲ နေရာတစ်ခုလုံးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အနီရောင်သွေးမြူတွေနှင့်ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ယွင်းရှန်မြို့အထက်တွင် တည်ကြည်ခန့်ညားသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူ ရပ်လျက်ရှိသည်။ လက်ချောင်းများက ပန်းတစ်ပွင့်ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့ကာ ပြုံးနေသော်လည်း မျက်နှာတွင် ကရုဏာအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ကြမ်းတမ်းသည့် အမူအရာသာ ရှိနေပြီး မျက်လုံးများမှ သွေးမျက်ရည်နှစ်စက် စီးကျလျက် ထိုလူအုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူတို့အကြည့်တွေဆုံသွားသည်။
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အချို့သောသူများသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့အတွင်း၌ ချုပ်နှောင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များသည် ထိန်းချုပ်မှုမဲ့စွာ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ကျန်းချင်နှင့် လင်းရှန်ကျောင်းတို့နှစ်ဦးသာလျှင် ထိုမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ၏ ထကြွလာသော စွမ်းအားကို မနည်းပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည်။
"တားမြစ်နယ်မြေ!!"
"ဒါက ကပ်ဘေးအဆင့် နတ်ဆိုးညာဉ်ပဲ——"
လင်းရှန်ကျောင်း၏ မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကပ်ဘေးအဆင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
သူတို့ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေတာကို သတိမထားမိခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။
အကြောင်းမှာ ယွင်းရှန်မြို့ထဲသို့ ခြေချသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး တားမြစ်နယ်မြေ ဖန်တီးထားသော မျက်လှည့်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင် ကျန်းချင်၏ မျက်နှာသည် သရဲလို ဖြူဖျော့သွားသည်။
"နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ!"
"မဖြစ်နိုင်တာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ဘိုးဘေးတွေနဲ့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တာကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ကပ်ဘေးအဆင့် ခွန်အားကို ပြန်ရလာနိုင်တာလဲ!"
နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓဆိုက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက မဆုတ်မနစ် လိုက်လံနှိမ်နင်းနေတဲ့ နတ်ဆိုးဝိဉာဉ်ပဲဖြစ်သည်။
ကိုးလမ်းကွေ့ဆီက သတင်းကြားတာနဲ့ ကျန်းချင်က ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးသားဖြစ်လို့ သူ ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်နယ်ပယ်က မှော်ဆရာငါးဦးကို ဦးဆောင်ပြီး ဒီကို လာခဲ့တာဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသည့် ကပ်ဘေးအဆင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က သူ့ရဲ့ခွန်အား သိသိသာသာ လျော့ကျနေရင်တောင် သာမန်မှော်ဆရာတစ်ဦး တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ပေ။
နှိမ်နင်းဖို့ ခွန်အားကြီးသူများစွာ ပူးပေါင်းမှသာ လုံလောက်လိမ့်မည်။
ဒါပေမဲ့ အခု ကျန်းချင်က သူ့ကိုယ်သူ အရမ်းအကောင်းမြင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဒီမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်က တစ်နည်းနည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ကပ်ဘေးအဆင့်ခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ယွင်းရှန်မြို့တစ်မြို့လုံးကို သတ်ဖြတ်ကာ တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီ။
ကျန်းချင်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းတွေ မလွှဲမရှောင်သာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
ဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကနေ ဗုဒ္ဓဘာသာရွတ်ဆိုသံတွေ ပဲ့တင်ထပ်လာပုံရပေမဲ့ ဒီရွတ်ဆိုသံတွေမှာ ဘာသာရေးဆိုတာ မပါဝင်ဘဲ အလွန်အမင်း ထူးဆန်းမှုတွေကိုသာ ဖော်ပြနေသည်။ လင်းရှန်ကျောင်းက သူ့အတွင်းက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်ကို ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်မထားနိုင်တော့ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ကျန်းချင်က နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ယွင်းရှန်မြို့ပြင်ပဘက်ကို ပြေးထွက်သွားသည်။
ဒါပေမဲ့ လေဟာနယ်ထဲက ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ဖဝါးတစ်ဖက်က သူ့ဆီကို ဆန့်တန်းလာသည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားပြီး ကျန်းချင် မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဗုဒ္ဓရဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်က နတ်ဆိုးပုံစံတွေကို မြင်လိုက်ရသည်။
"မဖြစ်ဘူး——"