ဓားနဲ့ပြိုင်ရမယ် ဟုတ်လား။ ငါနဲ့ စာပေနဲ့ ဘာလို့မပြိုင်ကြတာလဲ။

ပိုင်ချိုးသည် ထိုစကားများကိုကြားပြီး ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သောအခါ ရွံရှာသောမျက်နှာထားကို ချက်ချင်းပြသလိုက်သည်။

"ရှင့်ကို ဒီလိုလူစားမျိုးလို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"ငါ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ မဟုတ်တာတွေမပြောနဲ့!" ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါတွေက စွပ်စွဲမှုတွေပဲ! အားလုံးက ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် စွပ်စွဲနေကြတာ!"

လန်နင်ရွှမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လူတိုင်းကို ချက်ချင်းပြန်ပြောလိုက်သည်၊

"မဟုတ်တာတွေ! ငါ့သခင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုလူမျိုးဖြစ်ရမှာလဲ။ သူက မီးနီရပ်ကွက်ကို တစ်ခါမှမရောက်ဖူးဘူး!"

ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ လန်နင်ရွှမ်သည် အသေအချာယုံကြည်သည်။ အကြောင်းမှာ အချိန်အများစုတွင် သူမသည် သူ၏သခင်လေးကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသူဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူမက သူ့ကို ထိုသို့သောအခွင့်အရေးမျိုး ဘယ်လိုပေးမည်နည်း။

လျို့ကျန့်လီ၏ ဓားအစေခံတစ်ဦးအနေဖြင့် လန်နင်ရွှမ်ကို အနန္တဓားဂိုဏ်းမှ လူအများစုက သိကြသည်။ အချို့တပည့်များက သူမကို အားကျလေးစားကြသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူမက ထိုသစ္စာမရှိသောလူကို ကာကွယ်ပေးနေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့သည် ရင်ကွဲနာကျကာ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ထွက်လာကာ ဓားကိုဆွဲထုတ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"ဟေ့ သစ္စာမရှိတဲ့ကောင်၊ ချိုချိုသာသာစကားပြောတာနဲ့ မိန်းမတွေနောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေတာကလွဲရင် မင်းဘာတတ်နိုင်သေးလဲ။"

ချင်ဖုန်းက အားကိုးရာမဲ့စွာပြောလိုက်သည်၊ "ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ ဒီကောလာဟလတွေက အခြေအမြစ်မရှိဘဲ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာတွေပါ။ ဒီသတင်းရဲ့ရင်းမြစ်က ဂိုဏ်းကိုစောင့်တဲ့ ဝတုတ်တပည့်နဲ့ ပိန်ညောင်တပည့်နှစ်ယောက်ဆီက မဟုတ်လား။ သူတို့ကိုဒီကိုခေါ်လာခဲ့၊ ငါမျက်နှာချင်းဆိုင် ရှင်းနိုင်တယ်!"

လူအုပ်ထဲမှ ကျန်းကွမ်းနှင့် စွန်းချိုင်တို့သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင်လည်ပင်းကိုကျုံ့ကာ ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ကြသည်။

ဓားဆွဲထုတ်ထားသောလူကပြောသည်၊ "ဆက်ပြီးငြင်းခုံနေစရာမလိုဘူး။ သူတို့ကမင်းရဲ့မကောင်းမှုတွေအကြောင်းပြောခဲ့တာပဲ။ သူတို့ကိုခေါ်လိုက်ရင် မင်းကအဲ့ဒီလူယုတ်မာကျွန်ကို ထပ်ပြီးသရုပ်ဆောင်ခိုင်းမလို့လား။"

ဒီပြဿနာရှာတဲ့နှစ်ယောက်က ကောလာဟလဖြန့်တာကိုး...

ချင်ဖုန်းသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ မီးသွေးခေါင်း၏တိုက်ခိုက်မှုက အလွန်ညင်သာသွားသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ပါးစပ်ဖွင့်ကာပြောလိုက်သည်၊ "လူတိုင်းပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ကအဲ့ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တပည့်တွေဖြစ်လာတာ ဒီလောက်ကြာနေပြီ။ သူတို့ခေါင်းတွေက သိပ်အလုပ်မလုပ်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျားတို့သတိမထားမိဘူးလား။ သူတို့ပြောစကားကို ယုံလို့မရဘူး။"

သူထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် မူလကဆူညံနေသောလူအုပ်သည် ရုတ်တရက်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး စဉ်းစားဟန်များပြလာကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေးပြောသည်၊ "ဒီသတင်းက တကယ်ပဲ ကျန်းကွမ်းနဲ့ စွန်းချိုင်တို့ဖြန့်တာလား။"

"ငါကတော့ တခြားညီလေးတစ်ယောက်ဆီကကြားတာ၊ ဒါပေမဲ့သူ့သတင်းရင်းမြစ်က အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ဆီကပဲဖြစ်ပုံရတယ်။"

"အင်း..."

ချင်ဖုန်းသည် ဤသို့မြင်သောအခါ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူ၏ရှင်းပြချက်အားလုံးသည် အသုံးမဝင်သော်လည်း ထိုလူနှစ်ယောက်အကြောင်းပြောလိုက်သည်နှင့် ကောလာဟလများသည် အတွင်းမှစတင်ပြိုကွဲသွားသည်။

ထိုနှစ်ယောက်၏မယုံကြည်ရမှုသည် လူများ၏စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းအမြစ်တွယ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ပထမဆုံးဘက်ပြောင်းသွားသူမှာ တပည့်တစ်စုဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ညင်သာစွာပြောသည်၊

"တကယ်တော့ သခင်လေးရဲ့ရုပ်ရည်ကိုကြည့်ရတာ သူကပြဿနာစပြီးရင်နောက်ဆုတ်မယ့်လူစားမျိုးနဲ့မတူပါဘူး။"

"ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်မတို့သူ့ကိုအထင်လွဲခဲ့တာလား။"

"ကျန်းကွမ်းနဲ့ စွန်းချိုင်ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကိုရှာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်လိုက်။ ငါတို့အနန္တဓားဂိုဏ်းက အကျိုးအကြောင်းမရှိတဲ့ဂိုဏ်းမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုတကယ်ပဲအနန္တဓားဂိုဏ်းကနေမောင်းထုတ်ချင်ရင်တောင် ခိုင်မာတဲ့သက်သေအထောက်အထားရှိရမယ်။"

အချို့တပည့်များသည် ထိုစကားကိုကြားရသောအခါ စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားကြသည်။

ကောလာဟလများသည် သူတို့၏စိတ်ခံစားချက်များနှင့်နီးကပ်စွာဆက်စပ်နေသဖြင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

အစ်မကြီးကျန့်လီက ဘယ်လိုလူလဲ။ ဓားပညာတွင်ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး လှပ၍ကျက်သရေရှိသည်။ သူတို့သည်သူတို့၏အစ်မကြီးနှင့်နတ်ဘုရားစုံတွဲများဘယ်တော့မှမဖြစ်နိုင်မှန်းသိသော်လည်း သူမကိုအခြားသူနှင့်လက်ထပ်စေချင်သည်လည်းမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူတို့ရှေ့မှဤလူသည် အားနွဲ့သောစာပေပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်တူပြီး သိုင်းပညာမကျွမ်းကျင်ပေ။ သူကဘာကြောင့်အစ်မကြီးကျန့်လီနှင့်လက်ထပ်နိုင်ရမည်နည်း။

ထို့အပြင် သူကခန့်ညားသဖြင့် မနာလိုမှုနှင့်ဝန်တိုမှုများကိုနှိုးဆွပေးသည်။

ထို့ကြောင့် တပည့်တစ်စုသည် သစ္စာမရှိသောလူကိုအနန္တဓားဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ရန်ထပ်မံအော်ဟစ်တောင်းဆိုကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောလာဟလစတင်သူများဖြစ်သော ကျန်းကွမ်းနှင့်စွန်းချိုင်တို့သည် ရှုပ်ထွေးမှုကိုအခွင့်ကောင်းယူကာလူအုပ်၏အစွန်အဖျားသို့တိတ်တဆိတ်ရောက်ရှိသွားပြီး အဖြစ်အပျက်ကိုကြည့်ရှုနေကြသည်...

တပည့်တို့၏အမြင်များသည် ကွဲလွဲနေပြီး သူတို့သည်အဖြေတစ်ခုသို့မရောက်နိုင်ကြပေ။

ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကအကြံပြုသည်၊

"ကောင်းပြီ၊ အမြင်တွေကွဲလွဲနေမှတော့ အနန္တဓားဂိုဏ်းမှာအသုံးအများဆုံးနည်းလမ်းနဲ့ဖြေရှင်းကြတာပေါ့... ဓားပြိုင်ပွဲနဲ့!"

"ဓားပြိုင်ပွဲ ဟုတ်လား" ချင်ဖုန်းသည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သူ့ဘေးတွင် ပိုင်ချိုးကရှင်းပြသည်၊

"အနန္တဓားဂိုဏ်းမှာ အရာအားလုံးကအစွမ်းသတ္တိပေါ်မှာအခြေခံတယ်။ အနိုင်ရတဲ့သူကနေပြီး ရှုံးတဲ့သူကထွက်သွားရတယ်။ ဓားပြိုင်ပွဲဆိုတာကရိုးရိုးရှင်းရှင်းအချင်းချင်းပြိုင်ဆိုင်တာပဲ၊ အနိုင်ရတဲ့သူကပြောရေးဆိုခွင့်ရတယ်။"

"ဒီလိုကိုး။" ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဓားပြိုင်ပွဲကိုအဆိုပြုခဲ့သောတပည့်ชายသည် သူ၏ရှည်လျားသောဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ ချင်ဖုန်းကိုညွှန်ပြပြီးပြောလိုက်သည်၊ "ငါမင်းကိုဓားပြိုင်ပွဲစိန်ခေါ်တယ်။ ငါနိုင်ရင် မင်းအနန္တဓားဂိုဏ်းကနေထွက်သွား၊ ပြီးတော့အစ်မကြီးကျန့်လီကိုထပ်ပြီးလိုက်ဖို့စိတ်တောင်မကူးနဲ့!"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ဒီအရှက်မရှိတဲ့လူက လက်နက်မဲ့ရဲဘော်ဟောင်းတစ်ယောက်ကိုအနိုင်ကျင့်နေတာလား။

ဓားပညာဆိုသည်မှာ အခြားသူများကိုနှိမ့်ချရန်မဟုတ်ပေ။

သူသည် စာပေလမ်းစဉ်ကိုလိုက်စားသူဖြစ်ရာ ဘယ်လိုယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုလက်သွားသည်။ ပြိုင်ဘက်၏အတွင်းအားစုစည်းမှုကိုအကဲဖြတ်လိုက်ရာ သူသည်မထင်မှတ်ဘဲ ဆဋ္ဌမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍သူတို့တကယ်တိုက်ခိုက်ကြလျှင် ရှုံးနိမ့်မည်မှာသေချာသည်မဟုတ်လော။

ချင်ဖုန်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်ကစာပေလမ်းစဉ်ကိုလိုက်စားသူ၊ ခင်ဗျားကသိုင်းသမား။ ကျွန်တော်တို့ဓားနဲ့ယှဉ်ပြိုင်တာကနည်းနည်းမတရားဘူးမဟုတ်လား။ ခင်ဗျားဘာလို့ကျွန်တော်နဲ့စာပေယှဉ်မပြိုင်တာလဲ။"

တပည့်၏မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင် အသက်ဆယ့်သုံး၊ ဆယ့်လေးနှစ်သာရှိသေးပုံရသောအခြားလူငယ်တစ်ဦးကပြောသည်၊ "မင်းငါတို့ဓားဂိုဏ်းကိုလာရင် သဘာဝကျကျပဲငါတို့ဓားဂိုဏ်းရဲ့စည်းကမ်းတွေကိုလိုက်နာရမယ်။ ကြောက်ရင်တော့ ငါတို့ဂိုဏ်းကနေထွက်သွား!"

ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့် လူများစွာကထောက်ခံကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အခြားလူကိုကြည့်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှအတွင်းအားစုစည်းမှုကိုမျက်စိဖြင့်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည်အမှန်တကယ်ပင် အဋ္ဌမအဆင့် ချီကျင့်ကြံခြင်းနတ်သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်နေသည်။

အရည်အချင်းကသိပ်မရှိဘဲနဲ့ အတော်လေးတော့မောက်မာသားပဲ။

မင်းရဲ့ဆဋ္ဌမအဆင့်ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့အစ်ကိုကြီးကိုတော့ ငါ့အတွက်ကိုင်တွယ်ရခက်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ဆံပင်တောင်အကုန်မပေါက်သေးတဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်ကိုကိုင်တွယ်ရတာကတော့... ဟက်။

ထိုသို့စဉ်းစားကာ ချင်ဖုန်းသည်လူငယ်ကိုလက်ညှိုးထိုးပြပြီးပြောလိုက်သည်၊ "မင်းပြောတာလည်းအဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။ ရောမရောက်ရင် ရောမလိုကျင့်ရမှာပေါ့။ ဓားဂိုဏ်းကိုလာရင် သဘာဝကျကျပဲ မင်းတို့ဓားဂိုဏ်းရဲ့စည်းကမ်းတွေကိုလိုက်နာရမယ်။ မင်း နဲ့ဓားပြိုင်ပွဲယှဉ်ပြိုင်ဖို့လျှောက်ထားတယ်။ ရှုံးရင် ငါ့ဘာသာ ငါဓားဂိုဏ်းကနေထွက်သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့နိုင်ရင် ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကျွန်တော့်ကိုတောင်းပန်ရမယ်!"

"ဘာ" လူငယ်သည်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလက်ညှိုးထိုးပြကာ ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။ သူကစကားနည်းနည်းပါးပါးပဲပြောလိုက်တာ၊ ဘယ်လိုလုပ်သူကဓားပြိုင်ပွဲရဲ့ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားရတာလဲ။

အခြားသူများလည်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

"အရှက်မရှိလိုက်တာ! သူကဂိုဏ်းထဲဝင်တာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲရှိသေးတဲ့ တပည့်ငယ်လေးတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းကသူနဲ့ဓားပြိုင်ပွဲ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့အဆိုပြုရဲတယ်ပေါ့လေ။" အသိပြန်ဝင်လာသော တစ်စုံတစ်ယောက် ကဆူပူလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိုမှတ်ချက်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ရယ်မောလိုက်သည်၊

"ခင်ဗျားတို့က စာပေလမ်းစဉ်လိုက်စားတဲ့ ငါ့ကိုဓားပြိုင်ပွဲစိန်ခေါ်ရဲတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုပြိုင်ဘက်ရွေးချယ်ခွင့်တော့ မပေးဘူးပေါ့လေ။ ဘယ်သူကတကယ်အရှက်မရှိတာလဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ငါကအကျိုးအကြောင်းမရှိတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။ သူကြောက်ရင် ငါကိုတောင်းပန်လိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီ၊ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုစဉ်းစားပေးနိုင်တယ်။"

လူငယ်၏စိတ်နေစိတ်ထားသည် လုံလောက်စွာမရင့်ကျက်သေးပေ။

လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုကြောင့် သူသည်ချက်ချင်းပင်ငါးစာကိုဟပ်ကာမတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်၊ "ကောင်းပြီ၊ မင်းနဲ့ဓားပြိုင်ပွဲယှဉ်ပြိုင်ဖို့ငါသဘောတူတယ်!"

"ညီလေး၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါမလုပ်နဲ့!" ဘေးမှအစ်ကိုကြီးများကအကြံပေးသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အစ်ကိုကြီး။ သူကအားမရှိတဲ့ အားနွဲ့တဲ့စာပေသမားတစ်ယောက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်!" လူငယ်ကသူ့ကိုယ်သူအားပေးနေသကဲ့သို့အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

ကြမ်းတမ်းသောစစ်သည်များတွင် စာပေပညာရှင်များကိုကြက်ကိုပင်ချည်နိုင်အားမရှိသူ သို့မဟုတ် အားနွဲ့သောစာပေသမားဟုဖော်ပြသည့် မရေးထားသောဓလေ့တစ်ခုရှိသည်။

ဤသည်မှာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့်သူတို့သည်စာပေပညာရှင်များကိုတကယ်အထင်သေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် သူတို့၏ဝေါဟာရသည်ကန့်သတ်ထားပြီးသူတို့စဉ်းစားနိုင်သောဆဲဆိုမှုများသည်အတော်လေးကန့်သတ်ထားသည်...

လူအုပ်သည် သူတို့အတွက်လမ်းဖယ်ပေးကာ ချင်ဖုန်းနှင့်လူငယ်အတွက်လုံလောက်သောနေရာတစ်ခုဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်၊ " သတိထားဦး။"

ချင်ဖုန်းက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာမြေပြင်ပေါ်တွင်စက်ဝိုင်းတစ်ခုဆွဲလိုက်ပြီးလူငယ်ကိုပြောလိုက်သည်၊ "ငါမင်းကိုအနိုင်မကျင့်ပါဘူး။ ငါကကာကွယ်ရုံပဲကာကွယ်မယ်၊ တိုက်ခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းငါ့ကိုဒီစက်ဝိုင်းထဲကနေအတင်းထွက်သွားအောင်လုပ်နိုင်ရင် ငါရှုံးကြောင်းဝန်ခံပြီး အနန္တဓားဂိုဏ်းကနေ ဆန္ဒအလျောက်ထွက်သွားမယ်။"

သူထိုသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာသူ့အကြောင်းနှင့်သူရှိသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်တွင်အဆင့်နိမ့်နေသည့်အခါ တိုက်ခိုက်ခြင်းထက်ကာကွယ်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ခြင်းသည်ပညာရှိရာရောက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင် သူအသုံးပြုနိုင်သောတစ်ခုတည်းသော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်မှာ 'အဖြူရောင်မိုးကြိုး' ဟုခေါ်သောတပ်ဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် 'အဖြူရောင်မိုးကြိုး' သည်အလွန်အားကောင်းသည်။ အကယ်၍သူသည်သူ့ရှေ့မှလူငယ်ကို မတော်တဆဒဏ်ရာရအောင်လုပ်မိလျှင် အဆင်ပြေမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကာကွယ်ခြင်းကိုသာအာရုံစိုက်ခြင်းသည်အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤစကားများလူငယ်၏ နားထဲသို့ရောက်သောအခါ ၎င်းတို့ကိုပေါ်ပေါ်ထင်ထင်မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းအဖြစ် ရိပ်မိသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာနီရဲသွားပြီး သွားကြိတ်ကာပြောလိုက်သည်၊

"မင်းလွန်လွန်းနေပြီ!"

ထို့နောက် သူသည်ခါးမှဓားကိုဆွဲထုတ်ကာတိုက်ရိုက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။