အားမနာနဲ့၊ ငါဒါလောက်တော့ ခံနိုင်ရည်ရှိသေးတယ်

ထိုလူငယ်သည် အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓားသဘောတရား ပထမအလွှာဖြစ်သည့် ထက်မြက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရရှိထားသည်။

သူဓားချီကို လွတ်လပ်စွာမထုတ်လွှတ်နိုင်သော်လည်း အနန္တဓားဂိုဏ်း၏ ဓားသိုင်းကွက်များနှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အတော်အတန်စွမ်းအားကို ပြသနိုင်နေဆဲပင်။

သူဓားလက်ကိုင်ကို ညာလက်ဖြင့်တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ပြီး ရှေ့သို့ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ အေးစက်သောတောက်ပမှုတစ်ခု လေကိုခွင်းထိုးသွားပြီး နဂါးလှံတစ်စင်း၏အရိပ်အယောင်ကိုပင် ခံစားနေရသည်။

"သခင်လေး၊ သတိထား။" လန်နင်ရွှမ်နှင့်မီးသွေးခေါင်းတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတိပေးလိုက်ကြသည်။

ဘေးတွင် ပိုင်ချိုးက စိတ်ဝင်တစားကြည့်ရှုနေပြီး ဤလူငယ်တပည့် သူမ၏အစ်မကိုလုယူသွားသော ထိုယုတ်မာသည့်ကောင်ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်းတစ်ခုပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

လူငယ် ခြေသုံးလှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် နှစ်ပေအကွာသို့ရောက်ရှိသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ဓားထိပ်မှာ ချင်ဖုန်းနှင့် ဆယ်လက်မပင်မကွာတော့ပေ။

သို့သော် ချင်ဖုန်းမှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲပင်။

လူငယ် အောင်ပွဲသူ့လက်ထဲတွင်ရှိနေပြီဟု ထင်မှတ်ပြီး သူ၏အစ်ကိုကြီးအစ်မကြီးများရှေ့တွင် ကြွားဝါနိုင်တော့မည်အပြုတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအရာမှာ ချင်ဖုန်း၏စာပေတာအိုအတတ်ပညာ၊ ကောင်းကင်ကြေးမုံပင်။

ဓားထိပ် ကောင်းကင်ကြေးမုံကိုထိတွေ့လိုက်ပြီး အဖြူရောင်အလင်းဝန်းတစ်ခု ကြေးမုံမျက်နှာပြင်မှ လှိုင်းဂယက်ထသွားသည်။

ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းနှင့်ကျောက်တုံးထိခတ်သံကဲ့သို့ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ လူငယ်မှာ တုံ့ပြန်အားကြောင့် တိုက်ရိုက်နောက်သို့တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ထိုဖြစ်စဉ်တွင် သူ၏ဓားကိုပင် လွတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ဤမမျှော်လင့်ထားသောမြင်ကွင်းကြောင့် ရှိနေသူအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ သူတို့ချင်ဖုန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဒီအားနည်းတဲ့စာပေသမားက ဒီလိုအရည်အချင်းတွေ တကယ်ရှိတာလား။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ စာပေချီကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ကြံ့ခိုင်အောင်လုပ်ပြီးသည့်အခါ စာပေအတတ်ပညာများ၏စွမ်းအားမှာ မြင့်တက်လာသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ကောင်းကင်ကြေးမုံ ပြိုင်ဘက်၏ဓားလှုပ်ရှားမှုများကို အလွယ်တကူခုခံကာကွယ်နိုင်သော်လည်း သူတို့ကိုတွန်းထုတ်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချင်ဖုန်းက ယိုင်နဲ့နေသောလူငယ်ကို အတွေးနက်စွာကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ငါအခု ကောင်းကင်ကြေးမုံနဲ့ ဘယ်လောက်အထိခံနိုင်ရည်ရှိလဲမသိဘူး။ ဒီလူငယ်က နည်းနည်းအားနည်းနေသေးတယ်၊ သူ့နဲ့စမ်းသပ်ရုံနဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါသတ္တမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ယောက် ရှာဖို့လိုတယ်။

ဤသို့စိတ်ထဲတွင်တွေးတောရင်း ချင်ဖုန်း လူငယ်ကိုကြည့်ကာပြောသည်၊ "မင်းဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အရှုံးပေးတော့မလား။"

"ငါဘယ်တော့မှအရှုံးပေးမှာမဟုတ်ဘူး။" လူငယ် အနည်းငယ်တုန်ရီနေသောလက်ကိုဆုပ်လိုက်ပြီး သွားကြိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင်ငါ့ကိုလာတိုက်ခိုက်လေ။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ညာလက်တွင်ကောင်းကင်ကြေးမုံကိုထိန်းသိမ်းထားပြီး သူ၏ဘယ်လက်ကိုမူ နောက်တွင်ထားကာ မြင့်မြတ်သောဟန်ပန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူ့မှာ "လက်ဖြင့်ကြယ်တာရာကိုဆွတ်ခူး၊ လမင်းကိုဖမ်းဆုပ်၊ လောကမှာငါ့လိုလူ ဘယ်မှာရှိမလဲ" ဟုအော်ဟစ်လိုစိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် သူထိုအတွေးကိုပယ်ချလိုက်သည်၊ ထိုသို့သောစကားများမှာ အလွန်ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းသည်။

အနန္တဓားဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သောကျင့်ကြံသူများစွာရှေ့တွင် ထိုသို့ပြောဆိုခြင်းက တကယ့်အရိုက်အနှက်ခံရမှုကို ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

လူငယ် နောက်တစ်ကြိမ်ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်သူပို၍ပညာရှိလာသည်။ ဓားဖြင့်ထိုးစိုက်မည့်အစား သူဘေးတိုက်ဝှေ့ယမ်းကာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းအတားအဆီးကို ခွဲဖြတ်ရန်ကြိုးစားသည်။

သို့သော် လက်တွေ့မှာ ခါးသီးလှသည်။

ကြည်လင်သောအသံတစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူနောက်တစ်ကြိမ်လွင့်စင်သွားသည်။ ဓားမှာသူ၏လက်မှလွတ်ထွက်သွားပြီး သူမြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက်သားကျသွားသည်။

လူငယ်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေပြီး သူ၏လက်များမှာသူ၏ဘောင်းဘီစွန်းများကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းများကိုကိုက်ထားပြီး ထင်ရှားစွာပင်မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်ကြိုးစားနေသည်။

သူမလှမ်းမကမ်းတွင်ကျနေသောဓားကို လှမ်းယူရန်ကြိုးစားပြီး သူ၏နောက်ဆုံးမာနတစ်စက်ကို ထိန်းသိမ်းရန်ကြိုးပမ်းနေသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်၊ "ဟေ့၊ မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား။"

ရိုးရှင်းသောစကားလုံးများ လူငယ်၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခုခံကာကွယ်မှုကို လုံးဝချိုးဖျက်သွားသည်။ သူနောက်ထပ်မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာရှိုက်ကြီးတငင်ငိုကြွေးတော့သည်။ ထို့နောက် သူထရပ်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကိုတွန်းဖယ်ကာ တောင်ခြေဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူဒီလိုနဲ့ပဲ ငိုသွားတာလား။ သူ့ရဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခံနိုင်ရည်က အရမ်းအားနည်းတာပဲ။ ဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေရဲ့အင်အားကိုပဲ ပျိုးထောင်ပေးပြီး သူတို့ရဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျန်းမာရေးကို ဂရုမစိုက်ဘူးလား။

ဒီလူငယ် သူ့ဆီကသင်ယူသင့်တယ်။ သူ့အရင်ဘဝတုန်းက အတန်းပိုင်ဆရာက သူ့ရဲ့ကာတွန်းရုပ်ပြမဂ္ဂဇင်းတွေကို အတန်းတစ်ခုလုံးရှေ့မှာဖော်ထုတ်ပြသတုန်းက သူမျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ယုံကြည်မှုရှိစွာနဲ့ အဲ့ဒါတွေကသူ့တစ်ခုံတည်းထိုင်သူငယ်ချင်းပိုင်ဆိုင်တာဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာပြောခဲ့တာ။

သြော်၊ အဲ့ဒီတစ်ခုံတည်းထိုင်သူငယ်ချင်းက နေမကောင်းလို့ကျောင်းမလာခဲ့ဘူးလေ။

လူငယ် မျက်ရည်များဖြင့်ပြေးထွက်သွားပြီးမှသာ အမျိုးသားတပည့်တစ်စု တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြပြီး သူ့ကိုဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

"ဒါက မဖြစ်သင့်လိုက်တာ။"

"အားနည်းသူကိုအနိုင်ကျင့်တယ်၊ ပြီးတော့ဒီလောက်ရက်စက်တဲ့နည်းလမ်းတွေ သုံးသေးတယ်။"

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချေပသည်၊ "ထမင်းကိုတော့ ဖြစ်ကတတ်ဆန်းစားလို့ရပေမယ့် စကားကိုတော့ ဖြစ်ကတတ်ဆန်းပြောလို့မရဘူးလေ။ မင်းတို့ဘယ်မျက်လုံးက ငါလှုပ်ရှားတာကိုမြင်လို့လဲ။ အစကနေအဆုံးအထိ ငါဒီမှာရပ်နေပြီး သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးခဲ့တာ။"

အမျိုးသားတပည့်များ၏အသံများ ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူပြောသည့်စကားတွင် ဘာမှားယွင်းမှုမှမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပို၍တိကျလေလေ၊ သူတို့ပို၍စိတ်ပျက်လေလေပင်။

မူလကဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ရန်အကြံပြုခဲ့သော ဆဋ္ဌမအဆင့်အမျိုးသားတပည့်ကပြောသည်၊ "ညီလေးက ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသေးလို့ မင်းရဲ့ကာကွယ်ရေးကိုမဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့တာ၊ ဒါသူ့အမှားမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် သူ့အစ်ကိုဖြစ်တဲ့ငါက..."

သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ချင်ဖုန်း အလျင်အမြန်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းတို့မယုံကြည်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။ ငါလှုပ်ရှားမှုမပြုလုပ်ခဲ့ပေမယ့် အားနည်းသူကိုအနိုင်ကျင့်တာက တကယ်ပဲမတရားဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရအောင်၊ ငါဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ တခြားတစ်ယောက်ကိုရွေးလိုက်မယ်။"

ဆဋ္ဌမအဆင့်အမျိုးသားတပည့် စကားပြောမည်အပြုတွင် ချင်ဖုန်း၏ရွှေရောင်မျက်လုံးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး သူထက်အသက်ကြီးသော်လည်း သတ္တမအဆင့်တွင်သာရှိသောလူတစ်ဦးကို ချက်ချင်းစူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါမင်းကိုရွေးတယ်။"

ဟင်။ ညွှန်ပြခြင်းခံလိုက်ရသောတပည့် အနည်းငယ်တုံ့ပြန်မှုမရှိဖြစ်သွားသည်။ သူခုလေးတင်ဒီလူကိုအခြားသူများနှင့်အတူ ပြစ်တင်ရှုတ်ချနေခဲ့သည်။ သူဘယ်လိုလုပ်ရုတ်တရက်ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားရသလဲ။ သူ့အသံအရမ်းကျယ်လွန်းလို့များလား။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူထိုထူးဆန်းသောအဖြူရောင်အလင်းတန်းအတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရန် တကယ်ပဲယုံကြည်မှုမရှိသောကြောင့် သူစိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည်။

ချင်ဖုန်း သူယင်ကောင်မျိုချမိသလိုပင် အတော်အတန်မကျေမချမ်းဖြစ်နေပုံရသော ဆဋ္ဌမအဆင့်အမျိုးသားတပည့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ။

မင်းစိတ်စောနေမှန်းငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါဒီသတ္တမအဆင့်တပည့်နဲ့ အရင်လေ့ကျင့်လိုက်ဦးမယ်။ အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး မင်းကိုလှုပ်ရှားခွင့်ပေးမလားဆိုတာ ငါဆုံးဖြတ်မယ်၊ ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင်တွေးလိုက်သည်။

သတ္တမအဆင့်တပည့် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး စကားပြောချင်သော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေသည်။

ချင်ဖုန်း တူညီသောနည်းဗျူဟာကိုနောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုလိုက်သည်၊ "မင်းကြောက်နေတယ်ဆိုရင် အရှုံးပေးလို့ရတယ်။ ပြီးတော့ မင်းအရင်ကငါ့အကြောင်းပြောခဲ့တဲ့ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ပြောစကားတွေအတွက် တောင်းပန်လိုက်ပေါ့။ မင်းနဲ့ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်တာက အားနည်းသူကိုအနိုင်ကျင့်တယ်လို့ သတ်မှတ်မှာမဟုတ်ဘူးမလား။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ ငါကလက်လွန်သွားပြီး မင်းကိုထိခိုက်မိမှာစိုးလို့ပဲ။ မင်းကိုယ့်အတွက်ဘာကောင်းလဲဆိုတာမသိမှတော့ ငါ့ကိုအပြစ်မတင်နဲ့။" မျက်နှာသွယ်သောထိုအမျိုးသားတပည့် စိတ်ထဲတွင်မသက်မသာဖြစ်နေသော်လည်း အပေါ်ယံမှာမာကျောဟန်ဆောင်ထားသည်။

သူဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာအာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်၊ "ညီအစ်ကိုတို့၊ နည်းနည်းလောက်လမ်းဖယ်ပေးကြပါ။ ဓားလှံမှာမျက်စိမရှိဘူး။ ငါဒီအားနည်းတဲ့စာပေသမားကိုအနိုင်ယူပြီး အနန္တဓားဂိုဏ်းကနေလိမ့်ထွက်သွားအောင်လုပ်တာကို ကြည့်နေလိုက်ကြ။"

"ကောင်းတယ်၊ အနန္တဓားဂိုဏ်းကအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုသတ္တိမျိုးရှိသင့်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ အစွမ်းအစမရှိတဲ့သာမန်အားနည်းတဲ့စာပေသမားတစ်ယောက်က အနန္တဓားဂိုဏ်းမှာလာပြီးကြွားဝါရဲတယ်၊ သူအခြေအနေရဲ့ပြင်းထန်မှုကို လုံးဝမသိဘူး။"

"အစ်ကိုကြီး ၊ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုယုံကြည်တယ်။"

ဤစကားများကိုကြားလျှင် သွယ်လျသောအမျိုးသားတပည့် အလွန်အားတက်သွားသည်။

အရည်အချင်းများများစားစားမရှိဘဲ သူ ပါရမီရှင်များပြည့်နှက်နေသောဂိုဏ်းတွင် နာမည်မထင်မရှားဘဝဖြင့်နေထိုင်ပြီး နောင်တစ်ချိန်ချိန်တွင်မိစ္ဆာများအမဲလိုက်ရင်း သေဆုံးသွားမည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့နေ့တွင် သူ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တပည့်များ၏အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလိမ့်မည်ဟု အနည်းငယ်မျှမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ငါ့ကိုထားလိုက်တော့ အားလုံးပဲ။ ကောင်လေး၊ ငါ့ဓားကိုကြည့်လိုက်။" ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ထိုလူသူ၏လက်ထဲမှဓားရှည်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ ဓားချီပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထုတ်လွှင့်လာသည်။

အရှိန်အဟုန်မှာ အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ကလင်ခနဲအသံနှင့်အတူ ဓားချီ ကောင်းကင်ကြေးမုံကိုထိတွေ့သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် ၎င်းရှေ့သို့ဆက်မတိုးနိုင်တော့ဘဲ ကြေမွသွားသည်အထိ ပြိုကွဲသွားသည်။

သတ္တမအဆင့်တပည့်၏သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက်ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ သူထိုရိုက်ချက်တွင် သူ၏အင်အားခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုအသုံးပြုခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိခဲ့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချင်ဖုန်း လျှို့ဝှက်စွာဝမ်းမြောက်နေသည်။

အခု ငါသုံးနေတဲ့ကောင်းကင်ကြေးမုံက သတ္တမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ယောက်ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဘာအားစိုက်ထုတ်မှုမှမရှိဘဲ အလွယ်တကူခုခံကာကွယ်နိုင်နေပြီ။ ငါနောက်ထပ်ဆဋ္ဌမအဆင့်လူတစ်ယောက်ကို စမ်းကြည့်သင့်သလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်သူ့အစွမ်းအကုန်မသုံးသေးလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့်ဒီလိုဖြစ်သွားတာ။ သူ့ကိုနောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်လုပ်ခိုင်းပြီး ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။

ဤသို့တွေးတောရင်း ချင်ဖုန်း ရုပ်ရှင်ထဲကလို ဟန်ရေးပြလိုက်ပြီး ပြောသည်၊

"အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားထမင်းမဝသေးဘူးလား။ အားနာနေစရာမလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်။"

လူတိုင်း: …..