← Chapters

ရူးသွပ်သွားသော တပည့်

Vol. 17 Ch. 245

ရူးသွပ်သွားသော တပည့်

Vol. 17 Ch. 245

ကြယ်လတောင်ထိပ်၊ ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်အတွင်း၌ အဖြူရောင်ဝတ်ပုံရိပ်တစ်ခု လေထဲတွင်ပျံဝဲနေသောခရမ်းရောင်ဓားတစ်လက်ဘေးတွင် တလ္လင်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ထားသည်၊

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏အဖြူရောင်ဝတ်ရုံမှာ လှုပ်ခတ်နေပြီး သူမ၏အမည်းရောင်ဆံပင်များ လေထဲတွင်ကခုန်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မြင်နိုင်လုနီးပါးစွမ်းအင်များ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးကိုဝန်းရံနေပြီး အရပ်လေးမျက်နှာမှဓားသွားများနှင့် ချိတ်ဆက်နေသည်။ ဓားသံများပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဓားများယိမ်းထိုးနေသည်။

သူမ ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ရန်ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် သူမပတ်လည်မှဓားပေါင်းထောင်ချီ ပြင်းထန်စွာတုန်ခါလိုက်တိုင်း ချီစွမ်းအင်နှင့်ဓားသွားများကြားမှဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားပြီး သူမ၏အရင်ကြိုးပမ်းမှုများ အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။

လျိုကျန့်လီ ဖြည်းညှင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏အကြည့်မှာ အနည်းငယ်တွေဝေငေးမောနေသည်။

သူမအဘယ်ကြောင့် ဓားအစီအရင်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သဘာဝအတိုင်းပင်သူမသိရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏နှလုံးသားမှာ ရှုပ်ထွေးနေသောကြောင့်ပင်။

သူမနှုတ်မဆက်ဘဲထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အနန္တဓားဂိုဏ်းသို့လာရောက်ခဲ့သည်မှာ သူစိတ်ပူပန်မည်ကို တားဆီးရန်သက်သက်သာဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် သူ၏ပုံရိပ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုညကနူးညံ့မှုမှာ မနေ့ညကမှဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ရင်ဘတ်မှနွေးထွေးမှုမှာ သူမ၏လက်များပေါ်တွင် ရှိနေဆဲပင်။

သူမ သူ့ကို တကယ်ပဲတွေ့ချင်နေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသောအမည်းရောင်ဓားချီတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ထိုးတက်သွားသည်။

လျိုကျန့်လီ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာအနန္တဓားဂိုဏ်းကျောက်တိုင်စိုက်ထူထားသော တောင်ပင်ဖြစ်သည်။

အားကောင်းသော အငွေ့အသက် တစ်ခု ထုတ်လွှင့်လာပြီး ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကိုစုံစမ်းရန် သူမသွားကြည့်ချင်သွားသည်။

အနန္တဓားဂိုဏ်းထဲမှာ ဒီလောက်ရွံရှာစရာကောင်းပြီး အေးစက်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်က ဘာလို့ပေါ်လာရတာလဲ။

ရုတ်တရက် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးမှုနှင့်အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ၎င်းတို့ထဲတွင်လက်ခနဲဖြစ်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျော်ရွှင်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမထရပ်လိုက်ပြီး မြေကြီးကိုသူမ၏ခြေဖျားဖြင့်ခပ်ဖွဖွတို့ထိကာ အမည်းရောင်ဓားချီပေါ်ထွက်လာသောနေရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

"သေစမ်း၊ မင်းကိုငါသေစေချင်တယ်။" ဆဋ္ဌမအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဓားရှည်တစ်လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ကာ မျက်လုံးနီရဲလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယခင်ကအမည်းရောင်ဓားချီမှာ သူထုတ်လွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း ကောင်းကင်ကြေးမုံ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အမည်းရောင်အက်ကြောင်းကို အနည်းငယ်စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

သတ္တမအဆင့်တပည့်တစ်ဦး သူ၏အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကာကွယ်ရေးကိုမဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဆဋ္ဌမအဆင့်အစ်ကိုကြီး နောက်ဆုံးတွင်လှုပ်ရှားရန်အခွင့်အရေးရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ဆဋ္ဌမအဆင့်အင်အားနှင့်ပင် သူကောင်းကင်ကြေးမုံကို ဘာမှမလုပ်နိုင်သေးပေ။

ချင်ဖုန်း သူ၏လက်ရှိကာကွယ်ရေးကို အနည်းငယ်ပိုစမ်းသပ်ကြည့်လိုသောကြောင့် အရင်ကကဲ့သို့ပင် ပြိုင်ဘက်ကိုတမင်တကာရန်စရန် စကားအနည်းငယ်ဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ပြိုင်ဘက်မှာတစ်စုံတစ်ခုကြောင့်လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပုံရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီကာ သူ၏မျက်လုံးများနီရဲသွားပြီးနောက် အလွန်အမင်းအားကောင်းသောအမည်းရောင်ဓားချီတစ်ခုကို ဝှေ့ယမ်းထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒါက အနန္တဓားဂိုဏ်းရဲ့ထူးခြားတဲ့နည်းစနစ်တစ်ခုခုများလား။ ချင်ဖုန်း သူ၏ရွှေရောင်မျက်လုံးများကိုဖွင့်ကာ ပြိုင်ဘက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

သူသူ၏အတွင်းအားကို အမှန်တကယ်ပင်မီးတောက်များနှင့်ဆင်တူသော အမည်းရောင်အငွေ့အသက် တစ်ခုက ရစ်ပတ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဤအသွင်အပြင်မှာ ဓားသိုင်းနည်းစနစ်တစ်ခုခုကိုလုပ်ဆောင်နေသည်ထက် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်သို့ သက်ဆင်းသွားခြင်းနှင့် ပိုတူသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများလည်း တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကိုသတိပြုမိပြီး အကြံပေးကြသည်၊ "အစ်ကိုကြီး၊ သူ့ကိုသင်ခန်းစာတစ်ခုလောက်ပဲပေးလိုက်ပါ၊ တကယ်ပဲအသက်သေစေနိုင်တဲ့အင်အားသုံးဖို့မလိုအပ်ပါဘူး။"

"ဟုတ်တယ်။" ပိုမိုနီးကပ်သောတစ်စုံတစ်ယောက် ကြားဝင်ကာဆဋ္ဌမအဆင့်အစ်ကိုကြီးကို တားဆီးရန်စီစဉ်လိုက်သည်။

သို့သော် အမည်းရောင်မြူခိုးတစ်ခု သူ့ထံမှထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများကို နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

"သေစမ်း၊ မင်းကိုငါသေစေချင်တယ်။" ဆဋ္ဌမအဆင့်အစ်ကိုကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်ရာ တောင်ပေါ်လမ်းတွင်အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။

သူတစ်ခုခုမှားနေပြီ။ လန်နင်ရွှမ်နှင့်ရှင်းရှန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

ပိုင်ချိုးလည်း မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်၊ "ဓားသိုင်းနည်းစနစ်တွေမှာ အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ မင်းဘာလုပ်မလို့ကြိုးစားနေတာလဲ။ အမြန်ရပ်လိုက်၊ မဟုတ်ရင်ငါဆရာ့ကို သွားတိုင်ပြောမယ်။"

သူမတစ်စုံတစ်ယောက်ဝင်ရောက်ပြီး သူမ၏အစ်မကိုခိုးယူသွားသောထိုယုတ်မာသည့်ကောင် ချင်ဖုန်းကိုသင်ခန်းစာတစ်ခုပေးစေလိုသော်လည်း သူမသူအမှန်တကယ်ဒဏ်ရာရသည်ကို မကြည့်ရက်နိုင်ပေ။

ဆဋ္ဌမအဆင့်တပည့် အာရုံမစိုက်ဘဲ သူ၏ဓားရှည်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုတုန်ခါသွားစေသော နောက်ထပ်အမည်းရောင်ဓားချီတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒီအစွမ်း။ ပိုင်ချိုး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်၊ သူမ၏အင်အားနှင့်ပင် ဤသို့သောဓားချီကို ထုတ်လွှင့်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်း မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ကို ကောင်းကင်ကြေးမုံထဲသို့သွန်ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု လိုက်ပါလာသည်။

သူသူ၏ခန္ဓာကိုယ်တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဤကြီးမားသောတုန်ခါမှုအောက်တွင် သူ၏အရိုးများကြေမွသွားတော့မည့်အလား။

အဆက်မပြတ်ကွဲအက်သံများပဲ့တင်ထပ်လာသည်နှင့် ယခင်ကပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သောကောင်းကင်ကြေးမုံ အဖြူရောင်အလင်းအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားသည်။

ကံကောင်းစွာပင် အားကောင်းသောအမည်းရောင်ဓားချီမှာလည်း ပြိုကွဲသွားသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့စဉ်မှာပင် ဓားထိပ်တစ်ခု သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင်ကြီးမားလာပြီး အေးစက်သောအလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့်အစ်ကိုကြီး အမည်းရောင်ဓားချီကိုထုတ်လွှတ်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ပုံရိပ်မှာ အတူလိုက်ပါလာပြီး ချင်ဖုန်းကိုသေမင်းခံတွင်းဝသို့ တွန်းပို့ရန်အမှန်တကယ်ရည်ရွယ်ထားသည်။

မကောင်းတော့ဘူး။ ဤဓားချက်မှာ လူတိုင်းကိုအငိုက်မိသွားစေသည်။

ပိုင်ချိုးနှင့်အခြားသူများတုံ့ပြန်သောအခါ ၎င်းကိုတားဆီးရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဓားထိပ်မှာ ချင်ဖုန်း၏နဖူးနှင့်တစ်လက်မပင်မကွာတော့ဘဲ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ဦးခေါင်းခွံကို ထိုးဖောက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤတစ်လက်မအကွာအဝေးမှာ ကျော်လွှားမရနိုင်ဟုထင်ရသည်။

နူးညံ့သောကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ဓားသွားကိုညှပ်ယူလိုက်ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်အစ်ကိုကြီးမည်မျှပင်ရူးသွပ်စွာ သူ၏အင်အား အားလုံးကိုအသုံးပြုစေကာမူ သူတစ်စက်မျှရှေ့သို့မတိုးနိုင်တော့ပေ။

ချင်ဖုန်း သူ၏နှလုံးသားဒုန်းဆိုင်းခုန်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ခုလေးတင် သူသေမင်းနှင့်လက်တစ်လုံးအလိုတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

တုန်လှုပ်စွာဖြင့် သူ့ကိုကယ်တင်ခဲ့သူမည်သူဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရန်ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်စိထဲသို့ဝင်ရောက်လာသောမြင်ကွင်းမှာ သူနေ့ရောညပါတမ်းတနေခဲ့သော သူ၏ပုံရိပ်ပင်။

မည်းနက်သောဆံပင်များ လျှောကျနေပြီး သူမ၏လက်ရာမြောက်သောပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းလှသည်။

မိန်းမ

ချင်ဖုန်း ခေါ်လိုက်သည်။

လ လျို့ကျန့်လီသည် ပြန်မဖြေဘဲ သူမ၏အမူအရာမဲ့မျက်နှာနှင့်အေးစက်သောမျက်လုံးများသည် ရေခဲရေကန်တစ်ခုနှင့်တူနေသည်။

ရှိနေသူအားလုံးသည် မတုန်လှုပ်ဘဲမနေနိုင်၊ သူမထံမှထွက်ပေါ်လာသောအငွေ့အသက်သည် အေးစက်လှသည်!

အနန္တဓားဂိုဏ်းမှတစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ခင်ပွန်းကိုသတ်ရန်ကြိုးစားသည်၊ သူမဘယ်လိုဒေါသမထွက်ဘဲနေနိုင်မည်နည်း။

"အစ်မကျန့်လီ။" လူအုပ်ကြီး သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ရူးသွပ်နေဆဲဖြစ်သောအမျိုးသားတပည့်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မြန်မြန်၊ သူ့ကိုချုပ်နှောင်လိုက်။" အစ်ကိုကြီးတစ်ဦး အော်ဟစ်လိုက်ရာ အတော်အတန်အင်အားရှိသောအခြားအမျိုးသားတပည့်များ ချက်ချင်းရှေ့သို့တိုးထွက်လာပြီး ရူးသွပ်နေသောလူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအမျိုးသားတပည့်မှာ ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ပါးစပ်မှသားရဲကောင်ရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံများ လိုက်ပါလာသည်။

သူထုတ်လွှတ်သောအင်အားမှာ သူတို့လူတစ်ယောက်ကိုကိုင်ထားသည်လား သို့မဟုတ် ကြမ်းကြုတ်သောသားရဲတစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသည်လားဟု လူတိုင်းကိုသံသယဝင်စေသည်။

"ဒီမှာဘာဖြစ်တာလဲ။" မြင့်မားသောနေရာမှ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦး တောင်ပေါ်လမ်းမှမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

အမည်းရောင်ဓားချီမှာ အနန္တဓားဂိုဏ်းတွင် အလွန်ဆန်းကြယ်စွာပေါ်ထွက်လာသည်။ လျိုကျန့်လီအပြင် အခြားသူများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်းပင်သတိပြုမိကြသည်။

ဤမီးခိုးရောင်ဝတ် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားမှာ အနန္တဓားဂိုဏ်းမှ တောင်ထွတ်သခင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ဖူကျားဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းကိုစောင့်ရှောက်ရန်အဓိကတာဝန်ယူထားသူလည်းဖြစ်သည်။

သူရှိနေသူအားလုံးကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အသိအကျွမ်းမဟုတ်သောမျက်နှာနှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် ကြယ်လတောင်ထိပ်တွင် ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်ကိုဦးဆောင်နေသင့်သော လျိုကျန့်လီလည်းရှိနေသည်။

" တောင်ထွတ်သခင် ဖူ" တပည့်များ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

အင်း။ ဖူကျား ညင်သာစွာဆင်းသက်လာပြီး လျိုကျန့်လီနှင့်အတူရပ်နေသောမရင်းနှီးသည့်အမျိုးသားကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လူအများအပြားဖိနှိပ်ထားသောတပည့်ကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ "သူဘာဖြစ်တာလဲ။"

တပည့်များ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာအားလုံးကို အမှန်အတိုင်းပြန်ပြောပြကြသည်။

"တောင်ထိပ်သခင်ဖူ၊ အစ်ကိုကြီးဘာဖြစ်တာလဲခင်ဗျာ။" သူနှင့်ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးရှိသည့် ညီလေးတစ်ဦး စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားလျှင် ဖူကျား မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူပြန်မဖြေချင်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ လက်ရှိအခြေအနေအရ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤသို့သောအရာမျိုးကို အရင်ကတစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အခြေအနေကိုမြင်လျှင် ချင်ဖုန်း စကားပြောလာသည်၊ "ကျွန်တော်တစ်ချက်ကြည့်ခွင့်ရှိမလား။"

မင်းလား။ ဖူကျား အသံလာရာဘက်သို့လှည့်လိုက်သည်။ တပည့်များ၏ဖော်ပြချက်အရ သူချင်ဖုန်း၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အနည်းငယ်သိရှိထားသည်။

"ကျွန်တော်သမားတော်တစ်ယောက်ပါ။ သခင်ဖူသာယုံကြည်ဖို့ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်၊" ချင်ဖုန်း ထပ်ပြောသည်။

သမားတော်တစ်ယောက်။

ဖူကျား မိမိကိုယ်ကိုတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူတစ်စုံတစ်ခုကိုစဉ်းစားမိပြီး မေးသည်၊ "ကျန့်လီရဲ့သွေးကြောတွေကပျက်စီးမှု၊ မင်းကုသပေးခဲ့တာလား။"

"မှန်ပါတယ်။"

ဤစကားများနှင့်အတူ တုန်လှုပ်မှုမှာ ကြည့်ရှုနေသူများအကြား ပျံ့နှံ့သွားသည်။

All Chapters