အစီအရင်

နောက်တစ်နေ့နံနက်၊ အရှေ့ဘက်တွင် နေထွက်လာသည်နှင့် အိပ်ရာပေါ်တွင်လှဲလျောင်းနေသော ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်ညက ထူးဆန်းသောအိပ်မက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း သူ ယခင်ကမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်နှင့် အနည်းငယ်ကွာခြားနေသည်။

လျို့ကျန့်လီမှာ ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်အတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ဆက်လက်ရင်ဆိုင်နေပြီး မိုးကြိုးကိုးစင်းထိုးဆင်းသွားပြီးနောက်။ အနီရောင်အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်မှာ အနီရောင်မိုးကြိုးဖြင့် ဝါးမြိုခြင်းမခံခဲ့ရပေ။ အရေးကြီးဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ဦးခေါင်းပေါ်မှ 'စီးဆင်းနေသောတိမ်တိုက်ဆံထိုး'မှာ တောက်ပသောဖြူလွှသောအလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုး၏ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခုခံလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုသို့ဆိုသည့်တိုင်အောင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးမှာ အနီရောင်မိုးကြိုး၏ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သေးဘဲ ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းအပြီးတွင် အိပ်မက်မှာ နောက်ထပ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ 'မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်'တွင် ဖတ်ရှုခဲ့သော စာအုပ်များအစီအရီမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုမျှသာမက 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏ တောင်ကုန်းမြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ စမ်းချောင်းများနှင့်ရေတံခွန်များ၏ ဖြန့်ကျက်တည်ရှိပုံအားလုံးမှာ ရုပ်ပုံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြသနေသည့်အလား သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒီ'အနန္တဓားဂိုဏ်း'က တောင်တန်းတွေထဲမှာတည်ရှိပြီး တောင်နဲ့မြစ်တွေက ဝန်းရံထားတယ်။ အရှေ့၊ အနောက်၊ မြောက်၊ တောင် လားရာက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့အစီအရင်တစ်ခုအတွက် တော်တော်လေးသင့်တော်တယ်။" ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။ သူ၏စိတ်ထဲမှစိတ်ကူးတစ်ခုမှာ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

(ငါသာ ဒီနည်းလမ်းကို အောင်မြင်စွာအသုံးချနိုင်ခဲ့ရင် ငါ့မိန်းမ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးနဲ့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေတဲ့အခါ ငါသူ့အတွက် အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခု ဝယ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်။)

(ငါ့မိန်းမရဲ့အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်လေးက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ဖို့ လုံလောက်သင့်တယ်။)

သို့သော် အစီအရင်ကြီးတစ်ခုတည်ဆောက်ရန် ပြဿနာသုံးခုကို ဖြေရှင်းရန်လိုအပ်သည်။

"ပထမ၊ ငါ့အိပ်မက်ထဲက 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ရဲ့မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ဖြန့်ကျက်တည်ရှိပုံက လက်တွေ့နဲ့ တစ်ထပ်တည်းကျရဲ့လား။"

"ဒုတိယ၊ ဒီအစီအရင်ကိုတည်ဆောက်ဖို့အတွက် ငါ'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ရဲ့ အဓိကဓားတောင်ထွတ်တွေကို သွားရောက်လည်ပတ်ဖို့လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ပြင်ပလူတစ်ယောက်သက်သက်ပဲ။ အဲ့ဒီဓားတောင်ထွတ်တွေရဲ့သခင်တွေကငါ့ကိုဝင်ရောက်ခွင့်ပြုမှာလား။"

"တတိယ၊ အရာအားလုံးရဲ့နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူက 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို တိတ်တဆိတ် လေ့လာစောင့်ကြည့်နေမှာသေချာတယ်။ ငါအစီအရင်ကိုတည်ဆောက်တဲ့အခါ ဒါက အရမ်းသိသာထင်ရှားလွန်းလို့မဖြစ်ဘူး" ချင်ဖုန်းက အသံထွက်၍ တွေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏အတွေးမှာ အလွန်ရှင်းလင်းနေသဖြင့် ယခုအတည်ပြုရန် ပထမဆုံးအရာမှာ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ဖြန့်ကျက်တည်ရှိပုံပင်။ သူ ဧည့်သည်ခန်းအပြင်ဘက်သို့သွားကာ သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းကိုကောက်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အိပ်မက်ထဲတွင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော တောင်နှင့်ရေ ဖြန့်ကျက်တည်ရှိပုံကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံဖော်လိုက်သည်။

တောင်ပေါ်လမ်းတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု၊ တစ်ယောက်ကဝပြီး တစ်ယောက်ကပိန်သော၊ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'က ဧည့်သည်များကိုလက်ခံသောနေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။ ဆွန်းချိုင်က "စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲသွားရမှာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ကျန်းကွမ်းမှာ ခါးသက်သောအမူအရာဖြင့် "ဒါပေါ့ ငါတို့သွားရမှာပေါ့။ ငါတို့သာ အဲ့ဒီကောင်ကိုမတောင်းပန်ခဲ့ရင် တခြားဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်တွေက ငါတို့ကိုသတ်ပစ်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

မနေ့က ချင်ဖုန်း၏စွမ်းဆောင်ရည်မှာ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'အတွင်း၌ သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ သူ အခြားသူများ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို အဖြူရောင်အလင်းတန်းအကာအကွယ်ဖြင့် လွယ်ကူစွာခုခံနိုင်ရုံသာမက ရူးသွပ်သွားသောဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတစ်ဦးကို ကုသပေးခြင်းဖြင့် ရန်ငြိုးကို စေတနာဖြင့်ပြန်လည်ပေးဆပ်ခဲ့သည်။

အနည်းငယ်စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏တပည့်များကို ဓားတာအိုနားလည်သဘောပေါက်စေရန် ကူညီပေးသော ထူးကဲသည့်ကဗျာမှာလည်း ချင်ဖုန်းက ရေးသားခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိရှိခဲ့ကြသည်။ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ချင်ဖုန်းအတွက်ချီးကျူးစကားများမှာ အဆုံးမရှိဖြစ်နေပြီး များစွာသောသူတို့မှာ သူနှင့်ဆရာတူအစ်မကျန့်လီတို့မှာ ပြီးပြည့်စုံသောစုံတွဲဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါ်တင်တင် ဖော်ပြကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ဦးက စာပေအနုပညာ၌ထူးချွန်ပြီး အခြားတစ်ဦးက သိုင်းပညာ၌ထူးချွန်သည်—ဘယ်လောက်လှပတဲ့စုံတွဲလဲ။

သို့သော် သူတို့ သူ့ကိုချီးကျူးနေစဉ်မှာပင် စကားဝိုင်းမှာ ယခင်က သစ္စာမရှိသောယောက်ျားအကြောင်း ကောလာဟလများဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။

"ဘယ်မကောင်းဆိုးဝါးကောင်ကများ သခင်လေးချင်ကို ဒီလိုနာမည်ဖျက်ရတာတုန်း။ သူ့ရဲ့ အသိတရားကို ခွေးစားသွားပြီလား။"

"ဘယ်သူလဲဆိုတာသာ ငါမိကြည့်၊ ကောင်းကောင်းကြီးကို ဆုံးမပစ်မယ်။"

"အော်... ကြားရတာတော့ အဲ့ဒီကောလာဟလက ဟိုနှစ်ယောက်၊ ကျန်းကွမ်းနဲ့ စွန်းချိုင်တို့ဆီက စတယ်ဆိုပဲ။"

" "သူတို့ဖြစ်နေတာကိုး။" ဤသို့ဖြင့် နှစ်ဦးသား ချင်ဖုန်းထံသို့ လာရောက်တောင်းပန်သည့်မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်လမ်းအဆုံးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားရာ အိမ်တန်းများ အမြင်အာရုံထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသားတစ်ဦး အိမ်အပြင်ဘက်မှမြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ပုံကြမ်းရေးဆွဲနေပြီး ထိုသူမှာ ချင်ဖုန်းပင်တည်း။

ကျန်းကွမ်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "ဂျူနီယာညီ၊ စောင့်ဦး၊ မင်းဘာမှမပြောခင် ငါပဲ ကောလာဟလတွေဖြန့်ခဲ့တယ်ဆိုပြီး အပြစ်ကို ခံယူလိုက်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကို၊ ကောလာဟလကို ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံးဖြန့်ခဲ့တာလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်း ခံယူခိုင်းနိုင်မှာလဲ" ဆွန်းချိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားသောအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ဟူး၊ ဘယ်သူက ငါ့ကို မင်းရဲ့စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်စေခဲ့တာလဲ။"

နောက်ဆုံးတစ်ချက်ဆွဲလိုက်သည်နှင့် အိပ်မက်ထဲတွင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏တောင်နှင့်ရေဖြန့်ကျက်တည်ရှိပုံမှာ သူ၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် မပြောင်းမလဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကိုထိကာ မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်၊ "ပုံဆွဲပြီးသွားပြီ၊ အခု ငါ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ကတစ်ယောက်ယောက်ကိုရှာပြီး ဒီဖြန့်ကျက်ပုံမြေပုံက တကယ့်'အနန္တဓားဂိုဏ်း'နဲ့ တစ်ထပ်တည်းကျရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ဖို့လိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါဘယ်သူ့ကို ရှာသင့်လဲ။" သူ ဤသို့စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ခြေသံတစ်သံ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှက်ရွံ့နေသောပုံရိပ်နှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

(သူတို့က အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့ကောင်နှစ်ယောက်ပဲ။)

ချင်ဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင်ဒေါသထွက်သွားသည်။

(မနေ့ကကောလာဟလက ဒီနှစ်ယောက်ကဖြန့်ခဲ့တာ၊ အခု သူတို့ ငါ့ရှေ့မှာပေါ်လာရဲသေးတယ်။)

"ငါ မင်းတို့ကို စာရင်းရှင်းဖို့မလာသေးဘူး၊ မင်းတို့က ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ငါ့ဆီကို ရောက်လာကြတာလား။" ချင်ဖုန်းက ပြုံးတစ်ဝက်မပြုံးတစ်ဝက်အမူအရာဖြင့်ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကောက်ဝတ်မှာ ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ အရေးယူဆောင်ရွက်တော့မည့်အလားပင်။

စကားပြောတော့မည်ပြုသော ကျန်းကွမ်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူပြောလိုသောစကားများအားလုံးမှာ ပြန်မျိုချခြင်းခံလိုက်ရသည်။ မနေ့ကမြင်ကွင်း၊ အခြားတစ်ဖက်မှသူ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများကို တည်ငြိမ်စွာကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ပုံနှင့် မယိမ်းမယိုင်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းအကာအကွယ်၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

(ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းတွေမရှိဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ သူ ဒဏ်ရာရချင်စိတ်မရှိပေ။)

(ဂျူနီယာညီ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။) ကျန်းကွမ်း ဤသို့တွေးပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်၊

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့လာခဲ့တာက မနေ့ကကောလာဟလအတွက် တောင်းပန်ဖို့ပါ။"

"အိုး؟" ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောမည့်အရာကို စောင့်မျှော်နေသည်။ ထို့နောက် ဝတုတ်သောလူက ဦးညွှတ်ကာ တောင်းပန်သည်၊

"မနေ့ကကောလာဟလတွေရဲ့အကြောင်းရင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့စည်းကမ်းညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်ချည်းပါပဲ။ ကျွန်တော့်ဂျူနီယာညီက ကောလာဟလဖြန့်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော်သိလိုက်ရတဲ့အခါ တားဆီးဖို့ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီနေ့ ခင်ဗျားကိုတောင်းပန်ဖို့အတွက် ကျွန်တော့်ဂျူနီယာညီကို ခင်ဗျားတံခါးဝအထိ ခေါ်လာခဲ့တာပါ။"

"အင်း؟"

ဆွန်းချိုင်၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ကြည့်နေသည်။

(ဒါက အစောပိုင်းက သဘောတူထားခဲ့တာနဲ့မတူဘူးလေ။)

"စီနီယာအစ်ကို၊ လျှောက်မပြောနဲ့။ မင်းလည်း ဒီကောလာဟလတွေဖြန့်တာမှာ ပါဝင်နေတာပဲ။"

ကျန်းကွမ်း ချက်ချင်းပင် စိတ်သောကရောက်နေသောအမူအရာပြသည်၊

"ဂျူနီယာညီ၊ ဒီလိုမဟုတ်ကဟုတ်ကတွေပြောရတာ၊ မင်းရဲ့ အတွင်းစိတ် က မနာကျင်ဘူးလား။"

"ဘာမဟုတ်ကဟုတ်ကလဲ စီနီယာအစ်ကို။ ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မင်းပဲလေ။"

နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် နှစ်ဦးသား ပြင်းထန်သောငြင်းခုံမှုတစ်ခုတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ဒါက တကယ့်ကို အပေါ်ယံ ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ် ပြဇာတ်တစ်ခုပဲ။ ချင်ဖုန်းက သူ့လက်ထဲမှာ နေကြာစေ့မရှိတာကိုပဲ နောင်တရမိတော့သည်။

ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုစဉ်းစားမိလိုက်သည်၊

"ခဏနေဦး၊ ငါသာမမှားဘူးဆိုရင် ဒီကောင်တွေနှစ်ယောက်လုံးရဲ့အဖေတွေက ဓားတောင်ထွတ်သခင်တွေပဲ။ သူတို့ရဲ့အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ကနေရာအများစုကို လွတ်လပ်စွာဝင်ရောက်နိုင်သင့်တယ်။ ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို ကောင်းကောင်းအသုံးချလို့ရနိုင်မလား။"

"ဒါ့အပြင် ဒီအရူးနှစ်ယောက်ကို အကာအကွယ်အဖြစ်နဲ့ဆိုရင် ငါ ငါ့အစီအရင်ကိုတည်ဆောက်တဲ့အခါ အာရုံလွှဲနိုင်တယ်။" ဤသို့တွေးရင်း ချင်ဖုန်းက စကားစလိုက်သည်၊

"ငြင်းမနေကြနဲ့တော့။ ကိစ္စက ပြီးသွားမှတော့ ငါ ဒါကိုနောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မပြောချင်တော့ဘူး။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အရူးနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်မှေးစင်းသွားကာ သူတို့၏ပါးစပ်ထောင့်များ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားသည်။

သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့ အမှန်တကယ်တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြစ်မတင်ခဲ့ကြပေ။ အတိတ်ကာလတွင် သူတို့ သူတို့၏စီနီယာအစ်ကိုများကို စိတ်မချမ်းမြေ့အောင်လုပ်ခဲ့သည့်အခါ သူတို့ အမြဲတမ်း ဤနည်းလမ်းများကိုအသုံးပြု၍ ဒုက္ခကိုရှောင်ရှားခဲ့ရာ ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထားသော လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"လာပြီး ဒီမြေပုံကိုတစ်ချက်ကြည့်စမ်း။" ချင်ဖုန်းက လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ ကျန်းကွမ်းနှင့် ဆွန်းချိုင်တို့ ချက်ချင်းပင်ချဉ်းကပ်လာပြီး မြေပြင်ကိုကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ရှုခင်းပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ချီတုံချီတုံမဖြစ်ဘဲ အရှက်မရှိ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုစပြုတော့သည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်ခုံးများကိုညှစ်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်၊ "နောက်ထပ်မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေမပြောနဲ့တော့။ ဒီရှုခင်းမြေပုံက မင်းတို့'အနန္တဓားဂိုဏ်း'နဲ့ တစ်ထပ်တည်းကျရဲ့လား။"

"ဟင်؟ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'လား။"

ကျန်းကွမ်းနှင့် ဆွန်းချိုင်တို့ သတိပြန်ဝင်လာပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"စီနီယာအစ်ကို၊ သူပြောပြီးမှပဲ ကျွန်တော်သဘောပေါက်သွားတယ်၊ ဘာလို့ ဒီရှုခင်းက ဒီလောက်ရင်းနှီးနေရတာလဲဆိုတာ။ ကြည့်စမ်း၊ ဒါက ယစ်မူးလိပ်ပြာတောင်ထွတ်ပဲ။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက ငါတို့ ဒီချောက်ကမ်းပါးနောက်မှာပုန်းပြီး ဂျူနီယာအစ်မတွေ တောင်ပေါ်စမ်းချောင်းမှာ ရေချိုးနေတာကို တိတ်တဆိတ်ချောင်းကြည့်ခဲ့ကြတာ။"

ဆွန်းချိုင် သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်းကွမ်းက သူ၏ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန်ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ချင်ဖုန်း၏ထူးဆန်းသောအမူအရာကိုမြင်သောအခါ ကျန်းကွမ်း မျက်နှာပူနေဟန်ဖြင့် အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်သည်၊

"ကျွန်တော် ခုနက သေသေချာချာကြည့်လိုက်ပြီး ဒါက တကယ်ပဲ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ပါ။"