'အနန္တဓားဂိုဏ်း'၏ ရှုခင်းကို အသုံးပြုရန် ငှားရမ်းခြင်း

ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားက ဓားပတ်လည်မှလျှပ်စီးမျဉ်းကွေးများကို ချုပ်တည်းလိုက်ပြီး လေထဲတွင်ဆိုင်းတွဲနေသော ဓားထောင်ပေါင်းများစွာမှာ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ လျို့ကျန့်လီက အနီရောင်မိုးကြိုးကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်ဆံများ ကျယ်ပြန့်သွားကာ 'ရေအေးဓား'ကိုကိုင်စွဲထားသောလက်မှာ မသိစိတ်ကပင် တုန်ယင်နေသည်။ သူမ သေခြင်းကိုကြောက်ရွံ့သည်ဟုဆိုခြင်းထက် သူမ ဆုံးရှုံးမှုကိုကြောက်ရွံ့သည်ဟုဆိုလျှင် ပို၍တိကျမှန်ကန်ပေမည်။ သူမ မူလက ထိုသူနှင့်သူမ၏ကတိကို ဖြည့်ဆည်းလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန်မှာ စိန်ခေါ်မှုများနေပုံရသည်။ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကိုရင်ဆိုင်ရာတွင် နက်ရှိုင်းသောအားကိုးရာမဲ့မှုခံစားချက်တစ်ခု သူမ၏စိတ်ထဲသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာသည်။

ဂိုဏ်း၏ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ အဘိုးကြီးပိုင်လီက "မင်း သေခြင်းရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အသံဝါကြီးတစ်ခုက သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်ပြန်ဖြေသည်၊

"အဲ့ဒီလို မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး သေခြင်းရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုကိုကြုံတွေ့မှသာ တစ်ယောက်က ပိုပြီးအားကောင်းလာနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ကာကွယ်ပေးချင်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေခြင်းက မင်းကို ဘာကိုမှမကြောက်ရွံ့စေဘူး။"

"ကောင်းလိုက်တဲ့စကား။" ပိုင်လီက ခပ်ဖွဖွရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားရသောမျက်နှာပေါ်တွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်တမ်းတနေသည့်အလား။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လောကကြီး ရပ်တန့်သွားပုံရသည်။ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'မှလူတိုင်းမှာ မှင်တက်စွာစိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းကင်ဘုံစွမ်းအားရှေ့တွင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ဝံ့ကြပေ။ သူတို့ လျို့ကျန့်လီ ဤသည်ကိုလွတ်မြောက်နိုင်ပါစေဟုသာ မျှော်လင့်ချက် မှေးမှိန်နေပုံရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းနေနိုင်သည်။

သို့သော် 'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'၌ လူတစ်ယောက်မှာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ထိုသူမှာ ချင်ဖုန်းပင်။ ဤအလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးရှေ့တွင် သူ အဆုံးစွန်ထိ ကြောက်ရွံ့နေသည်။ ခေါင်းအထက်မှကောင်းကင်ဘုံစွမ်းအားဖြင့် သူ၏နှလုံးသားမှာ ခုန်ခြင်းရပ်တန့်သွားလုနီးပါးဖြစ်ပြီး သူ၏ခြေထောက်များမှာ ဘိလပ်မြေများဖြင့် ဖြည့်ထားသည့်အလား ခံစားနေရသည်။ သူ သွားများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်သီးများကိုဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်သည်းများမှာ သူ၏လက်ဖဝါးများထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး သွေးများ သူ၏လက်ချောင်းများကြားမှ တစ်ဆင့် လျှောကျသွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် သူ အသည်းအသန်အော်ဟစ်နေသည်၊

(ပြေး၊ ပြေး!)

သူ၏အရိုးများ ကြေမွသွားသည့်တိုင်၊ သူ၏ရှေ့တွင် သေခြင်းကစောင့်ကြိုနေသော်လည်း သေဆုံးခြင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ ဆုံးရှုံးမှုကို ပို၍ကြောက်ရွံ့သည်။

ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် မိုးကြိုးနှင့်ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်မှာ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ပင်မခန်းမဆောင်၏လားရာဘက်မှ ကြည်လင်သောချီစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး သူ့ကို ရှေ့သို့ညင်သာစွာ တွန်းပို့လိုက်သည်။ သူ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကိုယ်ကိုပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီးနောက် ကျန်းကွမ်းနှင့် ဆွန်းချိုင်တို့၏မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာများအလယ်တွင် 'ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်'အောက်ခြေဆီသို့ ချီတုံချီတုံမဖြစ်ဘဲ ပြေးဝင်သွားသည်။

ညာလက်မှာ ရင်ခွင်ထဲသို့ဆန့်တန်းထွက်သွားပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ အပြာနုရောင်ပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မုယိုချန်ထံမှရရှိခဲ့သော 'ရေနဂါးမျက်လုံး'ပင်၊ အစီအရင်ကြီး၏အရေးကြီးဆုံးအမြုတေပင်တည်း။ အနီရောင်မိုးကြိုး ဆင်းသက်လာပြီး မည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်များမှာ ကျိုးပဲ့နေသောမှန်တစ်ချပ်အလား ကြေမွသွားသည်။ သေခြင်းတရားမှာ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ထဲမှ'ရေနဂါးမျက်လုံး'ကို ကောင်းကင်သို့ ပြင်းထန်စွာပစ်တင်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုး၏ဟန့်တားမှုမှ လွတ်မြောက်လိုဟန်ရှိပြီး ကောင်းကင်မှအဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုံရိပ်ကို သူ၏တည်ရှိမှုကို ဆက်သွယ်အသိပေးရန်လည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏အစွမ်းအစအားလုံးနီးပါးကိုအသုံးပြု၍ သူ အသံအက်ကွဲစွာအော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ရဲ့ တောင်နဲ့မြစ်တွေကို ကျွန်တော့်ကို အသုံးပြုခွင့်ပေးပါ။"

ဒီ ကြုံးဝါးသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ လူများ ထိတ်လန့်တကြားခေါင်းမော့လိုက်ကြပြီး နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ရှုနေကြပြီး'အနန္တဓားဂိုဏ်း'တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက်တုန်ခါသွားသည့်တိုင်အောင်ပင် ဘာဖြစ်သွားမှန်း လုံးဝမသိကြပေ။ အဆက်မပြတ်ရှိနေသောဓားတောင်ထွတ်များထဲတွင် တောင်ပေါ်စမ်းချောင်းများ၊ မြစ်များ၊ ရေတံခွန်များ၊ ရေစီးကြောင်းအားလုံးမှာ တစ်စုံတစ်ရာသောလမ်းညွှန်မှုဖြင့် လမ်းညွှန်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သူတို့ ရေတိုင်လုံးများအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ နေရာတစ်ခုသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်ပြီး ပို၍ပို၍ ထူထပ်သိပ်သည်းစွာ စုစည်းလာကြသည်။ ရေစီးကြောင်းများ 'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'၌ စုစည်းသောအခါ သူတို့ ကျန့်တစ်ထောင်မြင့်သော၊ ပြင်းထန်သောရေနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနီရောင်မိုးကြိုးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အစီအရင်တစ်ခု—'ရေလေပြေ ကောင်းကင်ဘုံနဂါး'ပင်တည်း။

လျို့ကျန့်လီက ရင်းနှီးသောအသံတစ်သံကိုကြားလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမစဉ်းစားနေခဲ့သောထိုပုံရိပ်မှာ သူမကိုမော့ကြည့်ရင်း ပါးစပ်ဟကာ ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်နေသည်။ သို့သော် 'ရေလေပြေ ကောင်းကင်ဘုံနဂါး'အစီအရင်မှာ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးနှင့် တိုက်မိပြီးဖြစ်သည်။ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာသောစွမ်းအားမှာ အသံအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။ သို့သော် လျို့ကျန့်လီမှာ ကြားလိုက်ရသည်၊ သို့မဟုတ် ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

(ငါသိတယ်၊ မင်း အမြဲတမ်း ဒီမှာရှိနေခဲ့တာ။)

သူမ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးငယ်တစ်ခုနှင့်အတူ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အလွန်အမင်းခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ 'ရေအေးဓား'မှာ နောက်တစ်ကြိမ် တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက် သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးကို အစီအရင်တစ်ခုတည်းဖြင့် မည်သို့တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးကိုတားဆီးရန် 'ရေလေပြေ ကောင်းကင်ဘုံနဂါး'အတွက် အသက်ရှူချိန်သုံးကြိမ်မှာ သူ၏ကန့်သတ်ချက်သို့ရောက်ရှိနေပြီ၊ သို့သော် လျို့ကျန့်လီအတွက်မူ ၎င်းမှာ လုံလောက်သည်။

ရေနဂါးမှာ ကွဲအက်ပြိုကျသွားပြီး ရေများ အမြင့်ကောင်းကင်ယံ၌ ပက်ဖျန်းသွားသော်လည်း သူတို့ မကွဲလွင့်သွားပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ်ပြောင်းလဲကာ ရေဓားများ ဖြစ်သွားသောကြောင့်ပင်။ ပဉ္စမအဆင့်ဓားသဘောတရားမှာ 'အနန္တနတ်ဘုံ'နယ်ပယ်၌ရှိပြီး လောကရှိအရာအားလုံးကို ဓားများအဖြစ်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ထို့အပြင် လျို့ကျန့်လီမှာ ဤမရေမတွက်နိုင်သောရေဓားများဖြင့် အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးကို ကြေမွသွားစေရန် ရည်ရွယ်နေသည်။ အနီရောင်လျှပ်စီးမျဉ်းကွေးများ အဆိပ်ပြင်းသောမြွေများကဲ့သို့ ပက်ဖျန်းနေသည်။ လျို့ကျန့်လီ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် 'စီးဆင်းနေသောတိမ်တိုက်ဆံထိုး'မှာ တောက်ပသောဖြူလွှသောအလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူမကို အတွင်း၌ကာကွယ်ထားသည်။ 'ရေအေးဓား'ကိုမြှောက်တင်လိုက်ပြီး ဓားတစ်သောင်းမှာ အတူတကွ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူမ၏နီဆွေးသောနှုတ်ခမ်းလွှာများကို အနည်းငယ်ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး "ခုတ်ပိုင်း"ဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးတည်းကိုသာ မြွက်ဟလိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သောရေဓားများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှေ့သို့တိုးဝင်ကာ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။ လေဟာနယ် တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ ပရမ်းပတာဖြစ်သွားသည်။ ရေဓားများ ကြေမွသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုး၏မျဉ်းကွေးများမှာ ရေဓားများဖြင့်ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူ၏အရှိန်အဟုန်နှင့်စွမ်းအားမှာ ကနဦးအခိုက်အတန့်ထက် အများကြီးလျော့နည်းသွားသည်။ လျို့ကျန့်လီ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ၏အကြည့်မှာ ပို၍ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသည်။

စီးဆင်းနေသောရေကဲ့သို့သောဓားချီမှာ သူမ၏ပတ်ပတ်လည်တွင်လည်ပတ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ညာလက်ထဲမှ'ရေအေးဓား'ပေါ်တွင် စုစည်းသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေတစ်ရာရှည်သော ရေဓားတစ်လက် ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသည်မှာ သူမ၏နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာ ထိုလှုပ်ရှားမှုအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

'အနန္တဓားဂိုဏ်း'မှလူတိုင်း ဤမြင်ကွင်းကို အာရုံ စူးစိုက်မှုအပြည့်ဖြင့်ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ချင်ဖုန်းမှာ စိုးရိမ်တကြီး ကောင်းကင်သို့ငေးမောကြည့်ရင်း အဆက်မပြတ် ဆုတောင်းနေသည်။ ဧရာမရေဓားကြီးမှာ ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာပြီး နဂါးငွေ့တန်းကဲ့သို့သော ဓားစွမ်းအင်မှာ အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးကိုထိုးဖောက်ကာ မည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ကွဲအက်သံသာ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးမှာ ကြည့်ရှုနေသူများ၏ အံ့ဩပြီးစိတ်လှုပ်ရှားနေသောအကြည့်များအလယ်တွင် တစ်လက်မချင်း တဖြည်းဖြည်းကြေမွသွားပြီးနောက် လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျက်ပြယ်သွားသည်။

မည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်များ ကွဲလွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်မှာ ကြည်လင်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရွာသွန်းကျလာသည်။ လျို့ကျန့်လီမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲတွင် ရေချိုးနေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားကာ သူမ၏လှပသောကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအငွေ့အသက်ကို စုပ်ယူပြီး တတိယအဆင့်၏ အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကိုစုပ်ယူပြီးနောက် သူမ တတိယအဆင့်များထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်လာရန် ခုန်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

ခေတ္တမျှတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီး၏စိတ်လှုပ်ရှားသောအော်ဟစ်သံများ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'အထက်မှ ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် သူ သူ၏သတိကို မလျှော့ချလိုက်ပေ၊ သူ ကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးရန် အများကြီးလိုသေးသည်ကို သိနေသည်။

လေဟာနယ်ထဲတွင်ရပ်နေသော ဖူကျားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။ ထူးဆန်းသောလေသံတစ်ခု သူ၏ပါးစပ်မှထွက်ပေါ်လာသည်၊

"ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ၊ ဒါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအရှိန်အဝါပဲ။ ငါသာ ဒီရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအရှိန်အဝါအားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ရင် ငါ အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိမှာပဲ။"

ထိုအချိန်မှာပင် လေဟာနယ် တုန်ခါသွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နံပါတ်လေးတက်တူးထိုးထားပြီး တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျားတစ်ဦးက ဦးဆောင်နေသည်။ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'မှလူများ ဤမြင်ကွင်းကိုရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

(သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲ၊ ဘာလို့ သူတို့က ငါတို့ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'မှာ ရောက်နေရတာလဲ။)

'ကြယ်လမင်းတောင်ထွတ်'၌ ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ ဤလူများမည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကိုမသိသော်လည်း တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့် အဖြူအနက်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသောခေါင်းဆောင်ကို သူ မှတ်မိသည်။

(သူတို့က ချီယွမ်မြို့နဲ့ ကျင့်ယန်မြို့ကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူတွေနဲ့ အုပ်စုတူတူပဲ။) (နောက်ကွယ်ကကြိုးကိုင်သူက တကယ်ပဲ ဒီလူတွေပဲ။)

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။ အကြိမ်များစွာကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် သူ ဤအုပ်စု မည်မျှအားကောင်းသည်ကို သိနေသည်။

"ငါ့မိန်းမကော ဘယ်မှာလဲ" ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လျို့ကျန့်လီမှာ ကောင်းကင်မှရွှေရောင်အလင်းတန်းကို စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်ပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်တည်နေသည်။ သူမ တတိယအဆင့်သို့ လုံးဝဝင်ရောက်ရန် အချိန်အနည်းငယ်ယူရဦးမည်ဟု ထင်ရသည်။

ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်မိမိ အားပေးလိုက်သည်၊ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါက 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ပဲ၊ ဒီမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေပေါများတယ်၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က သေချာပေါက် ဒီလူတွေကိုတားဆီးနိုင်မှာပဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ဆရာလည်း ဒီမှာရှိနေတယ်၊ သူ့ရဲ့ထူးကဲတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေနဲ့ဆိုရင် အရာအားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် နောက်ထပ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဖူကျားမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် လျို့ကျန့်လီထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း သူ၏အသွင်အပြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲသွားသည်၊ အရေပြားကွဲအက်သွားသည်။ သူ၏မူလအရွယ်အစားမှာ ခဏတာတွေဝေသွားသည့်အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် တောင်တန်းတစ်ခုအရွယ်အစားရှိသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အနက်ရောင်မီးတောက်များဖြင့်ဝန်းရံနေပြီး သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချိုတစ်ချောင်းပေါက်လာကာ ကျားသစ်နက်နှင့်တူသော ကြီးမားသည့်ဦးခေါင်းခွံနှင့် ရှည်လျားသောအမြီးငါးခုမှာ လွတ်လပ်စွာကခုန်နေသည်။ ထိုအရာမှထုတ်လွှတ်နေသောကြောက်မက်ဖွယ်ရာအရှိန်အဝါမှာ ယခင်အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း သိပ်တော့မကွာပေ။

"ဒါက 'မီးလျှံဂူ'ပဲ။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ 'နတ်ဘုရားတို့၏ ပွဲတော်ကြီးည'ကိုကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးကိုမြင်တွေ့ခဲ့ရရာ သူ မည်သို့ မထိတ်လန့်ဘဲနေနိုင်မည်နည်း။ ထိတ်လန့်မှုအပြီးတွင် နက်ရှိုင်းသောစိုးရိမ်ပူပန်မှု လိုက်ပါလာသည်။

(ငါ့မိန်းမ ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ။)

ဂိုဏ်းချုပ်၏ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ အဘိုးကြီးပိုင်လီက ခေါင်းလှည့်ကာ "တကယ့်သခင်က ပေါ်လာပြီ။ မင်းတက်သွားမှာလား ဒါမှမဟုတ် ငါတက်သွားရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ "သိလျက်နဲ့မေးနေတာ။" မျက်နှာမဲ့လူသားက အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။