ချင်ရှီ

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လေးငါးလပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

သူ တရားထိုင်နေစဉ်ကာလအတွင်း လင်းထျန်းမင်သည် ပြည့်စုံသောဘဝကို နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိသားစုအတွက် ဆေးဝါးများဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတို့ကိုသာမက မိသားစုက ကူးယူထားသော စာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ရန် အချိန်အနည်းငယ်လည်း ယူခဲ့သည်။

နီးပါး တစ်နှစ်ခန့်အတွင်း သူသည် ဆေးပြားဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်ပန်းပဲမှစ၍ အဆောင်လုပ်ခြင်းနှင့် ဖွဲ့စည်းခြင်းအထိ အဖိုးတန်စာပေများကို လေ့လာခဲ့သည်။ သူ၏ အဓိကအာရုံမှာ ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း အခြေခံဗဟုသုတအချို့ကို လေ့လာခြင်းက သူ၏ ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး အရေးပါသော အချိန်အခါတွင် အသုံးဝင်လာနိုင်သည်။

တစ်နှစ်ခွဲအကြာတွင် ကျင်းမိသားစုနှင့် ဝူမိသားစုတို့မှ အဖိုးတန်စာပေများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ၏ ရရှိမှုများမှာ အမှန်ပင် သိသိသာသာ များပြားခဲ့သည်။

လေလံပွဲမစတင်မီ သုံးရက်အလိုတွင် လင်းထျန်းမင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်နားပြီး လေလံပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် တရားထိုင်ခြင်းမှ ထွက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး ဈေးလမ်းများပေါ် လျှောက်သွားရင်း လင်းထျန်းမင်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

လေလံပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လော့ယွမ်ဈေးသည် ထူးထူးခြားခြား စည်ကားနေပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားက ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆနီးပါး တိုးလာခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ဈေးထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အချို့မှာ စီးပွားလုပ်ရန်၊ အချို့မှာ သူတို့၏ အရင်းအမြစ်များကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားရန် ဖြစ်သည်။ ကြွယ်ဝသော ကျင့်ကြံသူများ မှာမူ လေလံပွဲအတွက် အထူးပင် ရောက်ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကောင်းဆုံးပစ္စည်းများသည် ထိုနေရာတွင်သာ ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မသိစိတ်ဖြင့်ပင် လင်းထျန်းမင်သည် လှည့်လည်ရင်း ဈေး၏ ဆိုင်ခန်းဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မနက်စောစော ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများ အများအပြားသည် သူတို့၏ ဆိုင်ခန်းများကို ငှားရမ်းထားကြပြီးဖြစ်သည်။ နေရာများစွာတွင် ရတနာအမျိုးမျိုးကို ပြသထားပြီးဖြစ်သည်။ ရင်ပြင်အပြင်ဘက်တွင်လည်း လူများစွာ ဆက်လက်ရောက်ရှိနေကြသည်။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျင့်ကြံသူများ အမျိုးအစားစုံသည် ရတနာများကို ရွေးချယ်နေကြပြီး ဆူညံသံများက သူ့နားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာရာ ပုံမှန်ဈေးတစ်ခု၏ မြင်ကွင်းနှင့် လုံးဝတူညီနေသည်။

အလုပ်များသော ကုန်သွယ်ရေးမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤစုဝေးပွဲသည် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုလူကြိုက်များနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ရင်ပြင်တွင် ဆိုင်ခန်းများ ထပ်မံဖွင့်လှစ်ရန် လူများ ပိုမိုရောက်ရှိလာကာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြင့် နေရာတိုင်း ပြည့်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး သူသည် ထပ်မံမနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ရင်ပြင်ထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

စတင်ရမည့်နေရာကို ရွေးချယ်ပြီး သူသည် ဆိုင်ခန်းများကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

ဆိုင်ခန်း ဆယ်ခုကျော်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် အရာအားလုံးသည် အတော်လေး သာမန်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း သူ့အတွက်မူ အသုံးဝင်မှု နည်းပါးသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲပေ။

အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီး နေ့လည်စာချိန်ရောက်သောအခါ သူသည် ဆိုင်ခန်းဧရိယာ၏ အများစုကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးစီးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အဓိကလမ်းမကြီးအနီးတွင် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းအချို့ ပေါ်လာသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် ချက်ချင်း ဝယ်ယူမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ရှားပါးမျိုးစိတ်များဖြစ်သော ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းအနည်းငယ်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်ရာပေါင်းများစွာ အကုန်အကျခံခဲ့သည်။

ဤအသုံးဝင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို ကြိုတင်ဝယ်ယူထားခြင်းဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဒုတိယအဆင့် ဆေးပြားများကို ဖော်စပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းထျန်းမင် ထွက်ခွာတော့မည်ဆဲတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်ကျင့်ကြံသူ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။

ရင်ပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ အစွန်အဖျားနေရာတစ်ခုတွင် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် ဆယ့်နှစ်၊ ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးတို့သည် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုရှေ့တွင် ထိုင်နေကြသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် ဆံပင်ဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဆိတ်မွေးမုတ်ဆိတ်ပါရှိကာ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်း၏ လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။ မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အာရုံစိုက်ဖတ်ရှုနေသည်။

ချင်ရှီဟု အမည်ရသော ဤမိန်းကလေးငယ်သည် သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ကြည်လင်သော မျက်လုံးများရှိသည်။ အရပ်ရှည်သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ရှိပြီး မပြောပြနိုင်သော အသက်ဝင်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမ၏ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံသည် လတ်ဆတ်ပြီး သဘာဝဆန်ကာ အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် အလွန်လှပသူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် သူ၏လက်ထဲတွင် ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအနည်းငယ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အားအင်ပြည့်ဝစွာ အော်ဟစ်ရောင်းချနေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ဆိုင်ခန်းနေရာ မကောင်းခြင်းနှင့် သူရောင်းချနေသော ပစ္စည်းများမှာ အလွန်အမင်း သာမန်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဖြတ်သန်းသွားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ စျေးနှုန်းမေးမြန်းရန် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြဘဲ သူ့ကို ကျော်လွန်သွားကြသည်။

တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးလုနီးပြီဖြစ်သော်လည်း မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အဘိုးအို၏ ဆိုင်ခန်းမှာ ဝယ်သူ အနည်းငယ်မျှသာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအနည်းငယ်မျှသာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့ကာ စျေးနှုန်းနိမ့်ကျစွာဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရသည်။

ခက်ခဲစွာ ရရှိခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများကို ထိုမျှ နိမ့်ကျသော စျေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချရသည်ကို ကြည့်ရင်း မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများတွင် ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့်နှင့် ပူဆွေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။

သူ၏ ဘဝနိဂုံးချုပ်နီးပြီဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဘဝ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တစ်နှစ်ခွဲခန့်အကြာက သူ၏ မြေးမလေးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချီကို အောင်မြင်စွာ ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူဖြစ်လာခဲ့ရာ သူ့ကို ပြောမပြနိုင်အောင် ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

သူသည် သူ အသက်စွန့်၍ စုဆောင်းခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများကို ရောင်းချရန် လော့ယွမ်ဈေးသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ မြေးမလေးအတွက် လင်ရှန်ဆေးပြားအချို့ ဝယ်ယူရန်၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန် ကူညီရန် ဖြစ်ပြီး သူ မသေဆုံးမီတွင် သူမသည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းအချို့ ရှိနေစေရန်နှင့် အန္တရာယ်များသော ကျင့်ကြံမှုလောကတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မမြင့်မားခြင်းနှင့် သူစုဆောင်းခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးမှာ အလွန်အမင်း သာမန်ဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် ဝင်ငွေ နည်းပါးခဲ့သည်။

သူ၏ မြေးမလေးမှာ ကျင့်ကြံနေသည်မှာ မကြာသေးဘဲ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အလွန်နိမ့်ကျနေသည်။ သူသည် သူမကို နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ ဤအချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် အကူအညီမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသလိုက်သည်။

သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချင်ရှီသည် ထရပ်ကာ အဘိုးအို၏ ကျောကို နှိပ်နယ်ပေးရင်း သူမ၏ အထူးတလည် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

“အဘိုး တကယ်လို့ ရောင်းလို့မရဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးတွေကို အဘိုး အများကြီး အကုန်အကျခံပြီး ရခဲ့တာ၊ ဒဏ်ရာတောင် ရခဲ့သေးတယ်။ အဆင်မပြေရင် လင်းမိသားစုဆိုင်ကို စမ်းကြည့်လို့ရတယ်။ သူတို့ဆိုင်က လော့ယွမ်ဈေး မှာ နာမည်ကြီးတယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတွေလည်း ဝယ်တယ်။ သူတို့စျေးနှုန်းတွေက တော်တော်လေး မျှတတယ်။ ကျွန်မတို့ အဘိုးအတွက် ဆေးကုသဖို့ ဆေးပြားတချို့ ဖလှယ်ဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ ပိုရနိုင်ပါတယ်”

မြေးမလေး၏ စကားကြောင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော အဘိုးအို၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် နီရဲတောက်ပလာသည်။

လင်းမိသားစုသည် ယခုအခါ လော့ယွမ်တောင်တန်း တစ်လျှောက်လုံး နာမည်ကျော်ကြားနေပြီး သူတို့၏ ကောင်းမွန်သော နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို သူ ကြားဖူးသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးတကယ် ရောင်းမရပါက လင်းမိသားစုဆိုင်တွင် သူတို့၏ ကံကို စမ်းကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုသည် သူ၏မြေးမလေး၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း အားအင်အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာပြီး ကျင့်ကြံသူများအချို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားရန် အော်ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် အဘိုးအို၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ခင်းကျင်းထားသော ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုရန် ငုံ့လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင် ရောက်ရှိလာသည်နှင့် အဘိုးအိုသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း သူ၏ဝတ်စုံမှာ ပြစ်ချက်မရှိသလောက် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး တရားမျှတသော ဟန်ပန်ရှိသည်။ သူသည် မည်သည့် အရှိန်အဝါကိုမျှ ထုတ်ဖော်မပြသော်လည်း အဘိုးအိုသည် ထိုလူငယ်က သာမန် ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိနေသည်။

လင်းထျန်းမင်က ပစ္စည်းများကို အနီးကပ်ကြည့်ရှုနေစဉ် အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်း ကြည့်ရှုဖို့ လွတ်လပ်စွာ ကြည့်ရှုပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စျေးနှုန်းတွေက လုံးဝတရားမျှတပါတယ်”

အဘိုးအို စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဆယ်မျိုးကျော်၊ စုတ်ပြဲနေသော စာအုပ်အချို့နှင့် အပြာရောင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို သားရေပြားပေါ်တွင် ခင်းကျင်းထားသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အလွန်အမင်း သာမန်ဖြစ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများကို ဂရုမပြုဘဲ သူ၏အာရုံကို အပြာရောင် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ယူပြီး အတွင်းရှိ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရန် သူ၏ နတ်အာရုံကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းရှိ မိတ်ဆက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပြသခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းပြားတွင် ရှေးဟောင်းဆေးပြားဖော်မြူလာတစ်ခု ပါဝင်ပြီး ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီရန်အတွက် ဆေးဝါးအမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤဖော်မြူလာမှ ဆေးပြားများသည် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးပြားများထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းသည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် အဘိုးအိုသည် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ထားရှိထားရာ ဆေးပြား၏ အဆင့်နှင့် ပစ္စည်းများကို အပြည့်အဝ ကြည့်ရှုခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် ထိုကန့်သတ်ချက်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း သူ မလုပ်ခဲ့ပေ။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆေးပြားဖော်မြူလာကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင်သည် ၎င်းကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က မေးလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်ရင်း ဒီ ကျောက်စိမ်းပြားက ဘယ်လောက်လဲ”

လင်းထျန်းမင်က စျေးနှုန်းမေးမြန်းသည်ကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် မကြာမီပင် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး လင်းထျန်းမင် ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ စျေးနှုန်းကို အလျင်စလို ပြောရန် မရဲခဲ့ပေ။

ခဏအကြာတွင် စဉ်းစားပြီးနောက် အဘိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်သွားပြီး သူက စမ်းသပ်သည့် လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းက မျက်စိကောင်းတယ်။ ဒီ ကျောက်စိမ်းပြားကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရခဲ့တာပါ။ ၎င်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဆေးပြားဖော်မြူလာက တကယ့်ကို အစစ်အမှန် ဖြစ်သင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လိုအပ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတွေက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်၊ အချို့ကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီ ကျောက်စိမ်းပြားက သိပ်ပြီး လက်တွေ့ကျတဲ့ အသုံးဝင်မှု မရှိဘူး။ တကယ်လို့ တာအိုရောင်းရင်း သဘောကျတယ်ဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးဆယ်နဲ့ဆို ဘယ်လိုလဲ”

လင်းထျန်းမင်သည် ဤစကားကို ကြားရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အဘိုးအိုသည် အလွန်ရိုးသားပုံရသည်။ ဆေးပြားဖော်မြူလာများသည် အမြဲတမ်း တန်ဖိုးမြင့်မားပြီး ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဆေးပြားဖော်မြူလာ တစ်ခုပင်လျှင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်ရာကျော်ဖြင့် အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်သည်။ ဤဖော်မြူလာ၏ အဆင့်ကို မသိရှိရသော်လည်း ဆေးပြားများကို ဖော်စပ်နိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ကျောက်စိမ်းပြားသည် အသုံးဝင်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်ရာသည် နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်သော်လည်း လင်းထျန်းမင်အတွက်မူ အရေးမကြီးလှပေ။

စျေးဆစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်ရာကို ထုတ်ယူကာ အဘိုးအိုအား ပေးလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျင့်ကြံသူများအချို့သည် ဆေးပြားဖော်မြူလာကို စစ်ဆေးခဲ့ကြသော်လည်း အန္တရာယ်နှင့် မထိုက်တန်ဟု ယူဆကာ ဝယ်ယူခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် လင်းထျန်းမင်သည် မျက်တောင်တစ်ချက်မျှပင် မခတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ဤ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များဖြင့် သူ၏မြေးမလေးအတွက် ဆေးဝါးအချို့ကို ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် လင်းထျန်းမင် ရက်ရက်ရောရော သုံးစွဲသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုကာ အကဲဖြတ်နေသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံမိပြီးနောက် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် လင်းထျန်းမင်၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ခုန်လာခဲ့သည်။ သမင်တစ်ကောင် အတွင်း၌ ကခုန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူ၏သွေးများ ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဤခံစားချက်မျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးပေ။

ချင်ရှီ၏ နှလုံးသားသည်လည်း ထပ်တူ မြန်ဆန်စွာ ခုန်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် နီမြန်းလာရာ သူမကို ပို၍ပင် လှပစေခဲ့သည်။

အလျင်အမြန်ဖြင့် လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ထပ်မံ မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြကာ လက်သီးဆုပ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဈေးဧရိယာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာကာ လင်းမိသားစု ခြံဝင်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။