ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ (၂)

ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်တွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် သစ်ပင်ထိပ်များတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းရင်း ရှေ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။

လင်းရှစ်ကန်ဝင်သွားသည်မှာ နာရီဝက်ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် တိတ်ဆိတ်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းသည် ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လင်းရှစ်ကန်၏ ဘေးကင်းရေးကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပြီး တင်းမာနေပုံရသည်။ သူ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“ဆယ့်နှစ်ကြိမ်မြောက် အဘိုး တတိယအဘိုးက အထဲမှာ ဒီလောက်ကြာနေပြီ။ ဘာလို့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုမှ မရှိတာလဲ”

လင်းရှီဟွာလည်း အတွင်းစိတ်က စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း အရိပ်အယောင်မျှ မပြရဲပေ။ သူသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ

“လှုပ်ရှားမှု မရှိဘူးဆိုတာက တတိယညီက နှိုင်းယှဉ်ရင် ဘေးကင်းတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ နောက်ထပ် နည်းနည်းလေး စောင့်ကြစို့။ မက်ဆေ့ချ် ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ဝင်ပြီး သူ့ကို ကူညီမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားမဆုံးမီ ချောက်နက်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သေးငယ်သော အချက်အလက်မျှပင် မလွတ်တမ်း ရှေ့သို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် မှိန်မှိန်ပျပျ ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားကာ ဝါးပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ရွှေရောင်ဝါးသည် ထူထပ်သော မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်း၍ သူတို့ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ အလွန်ထင်ရှားသည်။

“ဒါ ဘာလဲ”

လင်းရှီဟွာ၏ မျက်နှာ နီမြန်းနေပြီး လင်းထျန်းမင်အား ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ငါတို့ တတိယညီနဲ့ သဘောတူထားတဲ့ အချက်ပြနည်းလမ်းပဲ။ သူက ငါတို့ကို ဝင်လို့ရပြီလို့ အရိပ်အမြွက်ပြနေတာ”

“ဆယ့်နှစ်ကြိမ်မြောက် အဘိုး အချိန်ဆွဲစရာမလိုတော့ဘူး။ အခုပဲ ဝင်ကြစို့”

လင်းထျန်းမင်သည် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် လင်းရှီဟွာအား သတိပေးပြီးနောက် ချောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မှတ်သားထားသော လမ်းကြောင်းဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားသည်။

လင်းရှီဟွာသည်လည်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လင်းထျန်းမင်၏ ခြေလှမ်းကို လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားကာ အဝင်ဝတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် လျင်မြန်သော မျောက်များကဲ့သို့ သစ်ပင်ထိပ်များပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေကြသည်။

လင်းရှစ်ကန် ကင်းထောက်၍ မှတ်သားထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် သတိထားစရာ မလိုတော့ပေ။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်သည် အလွန်တိုးလာခဲ့ပြီး လင်းရှစ်ကန် ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်ကထက် အဆများစွာ ပိုမြန်သည်။

လင်းရှီဟွာ၏ နတ်အာရုံနှင့် မျက်စိအမြင်များ ပိတ်ဆို့နေသော်လည်း လင်းထျန်းမင်သည် ပဉ္စရောင်မျက်လုံးကို အားပြု၍ သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

ဆူညံသံများ ပို၍ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် လင်းရှစ်ကန်၏ တည်နေရာနှင့် ပို၍နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ဆယ်ကြိမ်ထက်မက အသက်ရှူချိန်ခန့် အကြာတွင် သူတို့သည် လင်းရှစ်ကန်ထံမှ ပေငါးရာအောက်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

သူတို့ရှေ့တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် လင်းရှစ်ကန်သည် ဒုတိယအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

လင်းရှစ်ကန်သည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ရေပုံးခန့် ထူထဲသော မီးလုံးများကို အမျိုးမျိုးသော အဆင့်ရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

“ဘွမ် ဘွမ် ဘွမ်…”

ကောင်းကင်ယံမှ မီးတောက်များ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေပေါ်သို့ ရွာချလိုက်ပြီး မီးရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ၏ ကြီးမားသော ပုံစံ ပေါ်လာသည်။

အစိမ်းနှင့် အဝါရောင် အကြေးခွံများတွင် မီးလောင်ထားသော အစက်အပြောက်အချို့ကို ပြသနေပြီး အပေါ်ပိုင်းရှိ နေရာနှစ်ခုမှာ အသားများ ပွင့်နေသည်။ သို့သော် ဤဒဏ်ရာများသည် ဒုတိယအဆင့် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် ခြစ်ရာများကဲ့သို့ပင်။

“ဟစ်…”

အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် သူ၏ခေါင်းကို အကြမ်းဖက်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ကိုက်ရှည်သော လျှာကို ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော သူ့ပါးစပ်မှ စေးကပ်သော တံတွေးများ စီးကျနေသည်။

သေလောက်သည့် ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့သော်လည်း လင်းရှစ်ကန်က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရှောင်တိမ်းနေသည့်အတွက် သူ၏ ဒေါသ ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် သူ၏ ကြီးမားသော အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ လင်းရှစ်ကန်ဘက်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။

လင်းရှစ်ကန်သည် အပေါ်သို့ ပေတစ်ရာကျော် ခုန်တက်လိုက်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို နည်းနည်းလေးနှင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်တွင် သစ်ပင်ကြီးအချို့သည် ပင်စည်တွင် ပြတ်တောက်သွားပြီး မြေပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသော တွင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လင်းရှစ်ကန်၏ မျက်နှာလည်း တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ သားရဲနှင့် ဆယ်ကြိမ်ကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရွှေလေဓားကို အားပြု၍ အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေကို အနိုင်ယူရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘဲ သူ၏ ပြင်းထန်မှုကို လျော့နည်းစေရန် အချိန်ဆွဲလိုခဲ့ခြင်းပင်။

ကြာရှည်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အသာစီး မရရှိသေးသော ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် သူ၏ သွေးနီရောင် မျက်လုံးများဖြင့် လင်းရှစ်ကန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက လိမ်ဖယ်သွားကာ ပို၍ပင် ရူးသွပ်လာသည်။

လင်းရှီဟွာနှင့် အခြားသူ ရောက်ရှိလာသောအခါ လင်းရှစ်ကန်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သုံးဦးစလုံး ကျန်ရှိနေသေးသော သစ်ပင်အနည်းငယ်ပေါ်တွင် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ရပ်ကာ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“ရှီဟွာ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီသားရဲကို ဘေးကနေ အာရုံပြောင်းလိုက်။ ငါတို့ အင်အားစုပြီး ဝိုင်းတိုက်မယ်။ တခြားနတ်ဆိုးတိရစ္ဆာန်တွေ ရောက်မလာအောင် မြန်မြန်တိုက်ရမယ်”

“ကောင်းပြီ၊ာအားလုံး သတိထား”

သုံးဦးစလုံး စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် လင်းရှစ်ကန်က ဦးဆောင်ကာ သူ၏ ရွှေလေဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပိုမိုပြင်းထန်လာသော ဓားချီများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကို အော်မြည်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ မြေသားနတ်ဆိုးဓားအားလုံးကို ဖန်တီးကာ လင်းရှီဟွာနှင့်အတူ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေကို အခြားတစ်ဖက်မှ ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

သုံးဦးစလုံး အင်အားအပြည့်အစုံဖြင့် တိုက်ခိုက်သောအခါ ချောက်ကမ်းပါးသည် မီးတောက်များဖြင့် လင်းထိန်သွားပြီး မြေကြီးတုန်လှုပ်စေသော ဆူညံသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အင်အားကန့်သတ်ချက်ရှိသော လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် အနီးကပ် ချဉ်းကပ်ဝံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရန်သူကို ထိန်းချုပ်ရန် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝဲလည်နေခဲ့ပြီး ဓားအစီအရင်ကို စတင်ဖွဲ့စည်းရန် အခွင့်အရေးယူခဲ့သည်။ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် ယခုအခါ သတိထားရန် အတင်းအကျပ် ခံခဲ့ရပြီး တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံး အလွန် စိတ်ပျက်အားငယ်နေပုံရသည်။

တိုက်ပွဲပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ဆယ်နှင့်ချီသော တိုက်ပွဲများ အကြမ်းဖက်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အရေးပါပြီး ပြင်းထန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သုံးဦး၏ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် စတင်ယိုင်နဲ့လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဒဏ်ရာများ တဖြည်းဖြည်း စုပုံလာခဲ့သည်။

သုံးဦး၏ အပြည့်အစုံ တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် နှစ်ဖက်ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တပြိုင်နက်တည်း အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာကို လိမ်ဖယ်သွားကာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ထိမှန်မှုများကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

ရွှေလေဓားမှ ပြောင်းလဲလာသော ဓားချီသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ သည် ရှောင်တိမ်းမရဘဲ ဓားချီဖြင့် သူ၏ အမြီးကို ထိမှန်ခဲ့သည်။

သူ၏ ကြီးမားပြီး သွေးထွက်နေသော ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြီးတွင် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိထားပြီး ရေပုံးခန့် ထူထဲသော အမြီးသည် ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

နာကျင်နေသော ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် သူ၏ သတိကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူ၏ သွေးနီရောင် မျက်လုံးများသည် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏ အဖော်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အနှောင့်အယှက်နှစ်ခုကို ဖယ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ထားဟန်တူသည်။

ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် သူ၏ ပါးစပ်မှ ရေစီးကြောင်းထူထူနှစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ မာကျောသော ရေခဲတုံးများအဖြစ် ခဲသွားပြီး လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်ဘက်သို့ လှိမ့်ဝင်လာသည်။

ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေရုတ်တရက် ပစ်မှတ်ပြောင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှစ်ကန်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ထျန်းမင် အဲဒါ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေရဲ့ မွေးရာပါ နတ်စွမ်းရည်ပဲ မြန်မြန် ရှောင်လိုက်”

လင်းရှစ်ကန်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏ အဖော်တို့က ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ၏ မွေးရာပါ နတ်စွမ်းရည်ကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်ဝံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဆုတ်ခွာရင်း ဒုတိယအဆင့် ကာကွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့အများအပြားကို ထုတ်ပစ်လိုက်ရာ သူတို့ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရေးဒိုင်းနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နောက်ဆုတ်ဝံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဒုတိယအဆင့် ကာကွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသောကြောင့် သူတို့ တစ်ဦးစီသည် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး စိတ်ဝိညာဉ်ကိရိယာများကို ထုတ်ယူကာ မိမိကိုယ်ကို လုံခြုံစွာ ကာကွယ်ခဲ့ကြသည်။

ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ပြီး သူ၏ အာရုံစိုက်မှု လွှဲပြောင်းသွားချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် စွန့်စားပြီး မြေသားနတ်ဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းမှုကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ မြွေ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်ကို ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကာအကွယ်များနှင့် ဝဲနေသော ဓားချီကို ခံစားမိသောအခါ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး ဓားအစီအရင်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

“ဘွမ် ဘွမ် ဘွမ်…”

ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဒိုင်းသည် ကွဲကြေသွားကာ ရေခဲတုံးများသည် လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှီဟွာတို့ကို ကာကွယ်ထားသော ကာကွယ်ရေး စိတ်ဝိညာဉ်ကိရိယာများပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

“ဒုန်း ဒုန်း…”

အေးစက်သော ရေခဲများက သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး စိတ်ဝိညာဉ်ကိရိယာများကို ထိမှန်သောအခါ လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှီဟွာတစ်ဦးစီသည် သွေးအန်ကျကာ ကြိုးပြတ်သော စွန်များကဲ့သို့ နောက်ပြန်လဲကာ ပေ ဒါဇင်များစွာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ဟန်ချက်ညီအောင် ပြန်ထိန်းလိုက်သောအခါ သူတို့၏ ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသော အမြင့်ဆုံး အရည်အသွေးရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ဖြူဖျော့သော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းထျန်းမင်သာ အချိန်မှီ မြေသားနတ်ဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းမှုကို အသက်မသွင်းခဲ့လျှင် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေကို ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို စွန့်လွှတ်ရန် အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့လျှင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားစွာ ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ပြီး လင်းထျန်းမင်၏ ဓားတပ်ဆင်မှုသည် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေကို ခဏတာ ပိတ်မိနေစဉ် လင်းရှစ်ကန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သားရဲ မင်းရဲ့ အဆုံးကို ရောက်နေပြီ”

ငွေရောင်ဓားချီတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်သည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေကာ မှိန်မှိန်ပျပျ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားတော့သည်။

ဤရင်းနှီးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင် အနည်းငယ် တအံ့တဩ ဖြစ်သွားပြီး “နေမင်းဓားချီပညာလား” ဟု မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိပြီး ၎င်း၏ ချည်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ခဏလေးအတွင်းတွင် ၎င်းသည် ဓားအစီအရင်၏ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ဓားအစီအရင်ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဆိုးကျိုးကို ခံစားခဲ့ရကာ သွေးထပ်မံ ထွက်ကျလာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေသည် ဓားအစီအရင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်နှင့်အမျှ ငွေရောင် ဓားချီသည် ၎င်း၏ အရေးပါသော ခုနစ်လက်မ နေရာကို ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။

“ဖွတ်…”

ဒုန်းခနဲ အသံပြီးနောက် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေလဲကျသွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ဦးခေါင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်ကျရောက်ကာ တိုက်မိသည့် နေရာတွင် နက်ရှိုင်းသော တွင်းတစ်တွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းဖြတ်ခံထားရသော ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ၏ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်သနားဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သွေးများ စီးထွက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ရေအိုင်တစ်ခုအဖြစ် စုပုံသွားသည်။ မြွေသည် မသေသေးဘဲ ၎င်း၏ အားကောင်းသော အသက်ရှင်သန်မှု စွမ်းအားကို အားပြု၍ ဆက်လက် ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ပင် ကယ်တင်၍မရနိုင်တော့ပေ။

မကြာမီတွင် ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေ၏ ရုန်းကန်ခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် အသက်မရှိတော့ပေ။

ကြက်သွေးရောင် ရွှေမြွေလုံးဝသေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရထားသော အဖော်နှစ်ဦးသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။