← Chapters

ငါက အဲ့ဒီလိုလူစားမျိုးလား။

Vol. 18 Ch. 266

ငါက အဲ့ဒီလိုလူစားမျိုးလား။

Vol. 18 Ch. 266

လောကကြီးမှာ မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေ ညဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေရင်း ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုက လူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေနှင့်ပြီ။ ထိုသို့သောအခြေအနေတွင် မဟာချန် နတ်သိုင်းပညာ၏စွမ်းအားမှာ လွှမ်းမိုးကြီးစိုးနေသော်လည်း အရည်အသွေးမြင့် သိုင်းသမားများမှာ အလွန်နည်းပါးနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ အဆင့်နိမ့်သိုင်းသမားများမှာ သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာမည်သို့တိုးတက်ရမည် သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ၏ တကယ့်အဓိပ္ပာယ်ကို မည်သို့နားလည်သဘောပေါက်ရမည်ကို မသိရှိခြင်းကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ အဓိကဂိုဏ်းကြီးများနှင့် သိုင်းပညာမိသားစုများမှာ သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများကို မျှဝေရန်ဆန္ဒရှိခဲ့ပါက ဤအခြေအနေမှာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပေမည်။ သို့သော် ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အသိပညာကို တန်ဖိုးထား ထိန်းသိမ်းလိုသော နက်ရှိုင်းစွာအမြစ်တွယ်နေသည့်စိတ်ဓာတ်မှာ သူတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် နေရာယူနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ဤစိတ်နေသဘောထားကို ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ပြောရတာထက် လုပ်ရတာက ပိုခက်သည်။ အချို့သောထင်ရှားသည့်ဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုများ ရှေ့သို့ထွက်ကာ စံနမူနာတစ်ခု ချမှတ်မှသာ ဤအကျပ်အတည်းကို ချိုးဖျက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့ဆိုလျှင် မေးခွန်းမှာ ပေါ်ပေါက်လာသည်- လောကတွင် မည်မျှသော ဂိုဏ်းများနှင့် သိုင်းပညာမိသားစုများမှာ အဓိက ဓားဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၏ စံပြအခန်းကဏ္ဍနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်မှာ ဘာကိုမျှမဖုံးကွယ်ပေ။ သူ၏အတွေးများကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြလိုက်ရာ ၎င်းမှာ လီရှိုးကျူးခန့်မှန်းခဲ့သည်နှင့် သိပ်မဝေးကွာပေ။ ဘေးမှ ပိုင်ယန်မှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ ပိုင်ချိုးကို 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'သို့ ဓားသိုင်းပညာလေ့လာရန်စေလွှတ်စဉ်က သူ၏အဖြေမှာ ပေးပြီးသားဖြစ်နေသည်။

"'အနန္တဓားဂိုဏ်း'က တပည့်တွေကို သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်စေဖို့နဲ့ ဓားသိုင်းပညာရဲ့အနှစ်သာရကို နားလည်စေဖို့ ကူညီရာမှာ ထူးချွန်တယ်။ 'ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်'က ဓားနည်းစနစ်တွေကိုအာရုံစိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ရှိနေပြီ။ ခင်ဗျားတို့မိသားစုနှစ်ခုလုံးကအရာတွေက တကယ်ပဲ လောကကိုသင်ကြားပေးလို့ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့လီမိသားစု သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကတော့ မျိုးဆက်များတစ်လျှောက် လက်ဆင့်မကမ်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဓားသေတ္တာထဲမှာ လုံးလုံးလျားလျားရှိနေတယ်" လီရှိုးကျူးက တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။ လီရှိုးကျူးက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ တိုက်ရိုက်မငြင်းပယ်သည့်တိုင် သူ၏ဆိုလိုရင်းမှာ အတော်လေး ရှင်းလင်းနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က ထပ်ပြောသည်၊ "ညီကိုရှိုးကျူး၊ လီမိသားစုရဲ့သိုင်းပညာတွေက ဓားသေတ္တာထဲမှာရှိနေပေမယ့် ခင်ဗျားက ဓားပျိုးထောင်နည်းလမ်းများနဲ့ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်းအနုပညာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တာပဲ။ ဒီနှစ်ခုသာဆိုရင်..." "သခင်ကြီးယွဲ့၊ နောက်ထပ်ပြောစရာမလိုတော့ပါဘူး။" လီရှိုးကျူးက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

သူ မတ်တပ်ရပ်ကာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဆိုသည်၊ "ကျုပ် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံး လောကအတွက် ဒီလိုစိတ်သဘောထားကြီးမားတဲ့ စိတ်ကူးတွေရှိတာကို လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့က ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်သင်ကြားမှုတွေကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သိုင်းပညာလက်ဆင့်ကမ်းခြင်းက ကျုပ် တစ်ယောက်တည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ တခြားကိစ္စတွေရှိသေးလို့ အရင်ဆုံးထွက်ခွာ ခွင့်ပြုပါဦး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုမော့ချလိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ရှေးဟောင်းပြာသာဒ်ထဲတွင် ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်နှင့် ပိုင်ယန်တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးလုံး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

"ဒီအတွက် ညီကိုရှိုးကျူးကို အပြစ်တင်လို့မရပါဘူး။ သိုင်းပညာဓလေ့တွေက သူ့မိသားစုမှာ အချိန်အတော်ကြာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ သူ့မိသားစုကအဘိုးကြီးတွေက တော်တော်ခေါင်းမာပြီး ရှေးရိုးစွဲနိုင်တယ်။"

"ငါတို့နဲ့မတူတာက ငါတို့က ငါတို့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေမှာ အများကြီးပိုပြီးရဲရဲရင့်ရင့် လုပ်နိုင်တယ်" ပိုင်ယန်က ဆိုလိုက်သည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က သက်ပြင်းချသည်၊

"ငါ သူ့ရဲ့အခက်အခဲတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နားမလည်ဘဲနေနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ပြောင်းလဲမှု ယူဆောင်လာပြီး လောကအတွက်စံနမူနာတစ်ခု ချမှတ်ဖို့အတွက် အဓိကဓားဂိုဏ်းကြီးသုံးခုက ဓားလမ်းစဉ်မှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်။"

"ဓားပြိုင်ပွဲက သုံးရက်ပဲလိုတော့တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ ညီကိုရှိုးကျူးရဲ့အတွေးတွေကို ပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုရှိလာနိုင်တယ်။ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ပိုင်ယန်က သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုမြှောက်တင်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ ဒါပဲရှိတော့တယ်။" ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က သူနှင့်အတူ ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဓားပြိုင်ပွဲက အတော်လေး ဂယက်ရိုက်သွားတယ်။ မင်း နောက်ကွယ်ကနေ ကောလာဟလတစ်ခုခု ဖြန့်ခဲ့တာလား" ပိုင်ယန်က ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်သည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ ငါက ညီကိုရှိုးကျူးသာသဘောတူခဲ့ရင် ငါတို့ အဓိကဓားဂိုဏ်းကြီးသုံးခုက သိုင်းပညာသင်ကြားပေးမယ်ဆိုပြီး ပြည်သူလူထုကို တိုက်ရိုက်ကြေညာပြီး လူတွေပိုများများသိအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာ။"

"တခြားအကြောင်းရင်းမရှိဘူးလား" ပိုင်ယန်က မေးလိုက်သည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က တည်ငြိမ်နေဆဲပြီး"တခြားဘာအကြောင်းရင်း ရှိနိုင်မှာလဲ။"

ပိုင်ယန်က လှောင်ပြုံးပြုံးသည်၊

"ငါက မင်းက လောကကြီးကို လျို့ကျန့်လီ 'ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်'နဲ့ 'စစ်အိမ်တော်'ကို လွှမ်းမိုးသွားတာကို မြင်စေချင်တယ်လို့ထင်ခဲ့တာ၊ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ပေါ်လွင်စေဖို့ပေါ့။ ကြည့်ရတာ ငါ မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို အထင်လွဲခဲ့ပုံပဲ။"

ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်က ခြောက်ကပ်စွာရယ်မောသည်၊

"ဟားဟား၊ ဒါက အထင်လွဲမှုကြီးတစ်ခုပဲ။ ငါက မင်းအတွက် အဲ့ဒီလိုလူစားမျိုးလား။"

" ဟုတ်တယ်။"

ပိုင်ယန်က သူ၏ခွက်ထဲမှသောက်စရာကိုကုန်ဆုံးလိုက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်၏အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

(ဒီကောင်က အရင်ကလိုပဲ လူတွေကိုဖတ်ရာမှာ တိကျတာပဲ။)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းမှာ မသက်မသာဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ကျင့်ယန်မြို့၌ရှိနေစဉ် သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် အပြာရောင်ကောင်းကင်အထက်မှ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကို မမြင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်နှင့်နေရာအခြေအနေများကြောင့်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

သူ နေရာပြောင်းလဲခြင်းက အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'အတွင်း၌ပင် သူ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ အဖြူရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ အပြာရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတစ်လုံးပင် မရှိချေ။

(ပြဿနာက ဘာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက ငါက သဘာဝအတိုင်း ဒီလိုကံမျိုးမရှိတာများလား။)

(ဖြစ်နိုင်တာက ငါ တကယ်ပဲ ဆရာပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းလိုက်နာပြီး အဆင့်မြင့်အရာရှိတချို့နဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီး သူတို့ရဲ့ကံကောင်းခြင်းတချို့ကို စုပ်ယူဖို့ လိုအပ်နေတာလား။)

ချင်ဖုန်းက မိမိကိုယ်မိမိ သံသယဝင်စပြုလာသည်။

သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို အချိန်အတော်ကြာလေ့လာပြီးနောက် ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများမှာ ပြောင်းလဲမှုလက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာမပြကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ ပြတင်းပေါက်ကိုပိတ်ကာ သူ၏အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလိုက်သည်။ ရှည်လျားသောညမှာ အဆုံးမရှိဘဲ သူ ဗလာဖြစ်နေသောအခန်းကို တစ်ယောက်တည်း စောင့်ရှောက်နေသည်။

ပြီးခဲ့သည့်ညကနူးညံ့မှုကို ခံစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းမှာ တစ်လူးလူးတစ်လိမ့်လိမ့်ဖြစ်ကာ အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူ့မိန်းမ၏ နူးညံ့ပြီးမွှေးပျံ့သောကိုယ်ကို အနည်းငယ်လွမ်းဆွတ်မိသည်။ လျို့ကျန့်လီမှာ တတိယတန်းနယ်ပယ်သို့ ခုမှဝင်ရောက်ခဲ့သည်ကို သိသည်။ သူမ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နှင့် သူမ၏ကျင့်ကြံမှုကိုခိုင်မာအောင်လုပ်ရန် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ သူမ အချိန်တိုင်း အချစ်ရေးခံစားချက်များထဲတွင် နစ်မြောနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လျို့ကျန့်လီနှင့်တွေ့ဆုံပြီး သိကျွမ်းလာခဲ့သည့်ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်လည်သတိရရင်း၊ ထို့နောက် သူမကိုသေသေချာချာနားလည်သွားရင်း အပြုံးတစ်ခု ချင်ဖုန်း၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ တွားသွား တက်လာသည်။ သူ အနာဂတ်ကို စိတ်ကူးပုံဖော်စပြုလာသည်၊

သူတို့မိသားစုတစ်ခုရှိပြီးနောက် ကလေးများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်သောမြင်ကွင်းတစ်ခု။

ယောက်ျားလေး သို့မဟုတ် မိန်းကလေးရှိခဲ့လျှင် မည်သို့သောအမည်များပေးရမည်ကိုပင် စတင်စဉ်းစားနေသည်။

သူ၏အတွေးများထဲတွင်နစ်မြောရင်း ချင်ဖုန်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားသည်။ သူ ထူးဆန်းသောအိပ်မက်တစ်ခုမက်ခဲ့သည်၊ သူ၏အရင်ဘဝက သူကြည့်ခဲ့ဖူးသော တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ခုကို မက်ခြင်းပင်။

အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်က အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ကို "မင်း ငါ့ကိုယ်ထဲမှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့အရာတွေကို ငါ အတွင်းအားနဲ့ အပြင်ကိုအတင်းအကျပ်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီးပြီ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ပြီး မနေ့ကအိပ်မက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

(အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာတွေ၊ လူတွေကိုဒုက္ခပေးတဲ့သူတွေပဲ။)

(ငါ့မိန်းမက ဘယ်တော့မှ ဒီလိုရူးသွပ်တဲ့အရာတွေ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။)

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် သူ ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လှပသည့်ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ချင်ဖုန်းက သူမ၏ဘေးတွင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ မသိစိတ်ကပင် သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လျို့ကျန့်လီက ထူးခြားမှုတစ်ခုကိုအာရုံခံမိပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ တိုးညင်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။" ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ရှောင်လိုက်သည်။

သူတို့ နံနက်စာစားနေစဉ်မှာပင် မီးသွေးခေါင်း၏ခေါင်းမှာ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်၊

"ဒီမနက်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေတုန်း ကျွန်တော် 'ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်'နဲ့ 'စစ်အိမ်တော်'ကလူတွေ အဲ့ဒီမှာယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်နေတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်စွာကြုံတွေ့ခဲ့တယ်။" ရှင်းရှန့်က 'ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်'၏ဓားနည်းစနစ်များအကြောင်းပြောပြီး 'စစ်အိမ်တော်'ဓားသေတ္တာနှင့် ဓားအနုပညာကိုဖော်ပြကာ သူ သူတို့ကိုချီးကျူးခဲ့သည်။

အဘိုးကြီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "အဓိကဓားမိသားစုသုံးခုအဖြစ် ဖော်ပြခြင်းခံရနိုင်ခြင်းက သဘာဝအတိုင်းပဲ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီမှာ သူတို့ရဲ့အားသာချက်တွေရှိတယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ 'အနန္တဓားဂိုဏ်း'က ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းတွေမှာထူးချွန်တယ်၊ 'ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်'ရဲ့ဓားသိုင်းပညာက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်၊ ပြီးတော့ 'စစ်သိုင်းဝူမျိုးနွယ်'ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေက ဓားသေတ္တာထဲမှာရှိနေပြီး ဓားသဘောတရားပျိုးထောင်ခြင်းနဲ့ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်းအနုပညာမှာ အထူးပြုတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုစဉ်းစားမိဟန်ဖြင့် ခိုးရယ်လိုက်သည်၊

"တစ်ယောက်က ကျင့်ကြံမှုမှာထူးချွန်တယ်၊ တစ်ယောက်က ဓားနည်းစနစ်တွေကိုကျွမ်းကျင်တယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ယောက်က ဓားပျိုးထောင်ခြင်းနဲ့ ဓားထိန်းချုပ်ခြင်းအနုပညာကိုနားလည်တယ်။ ဒီမိသားစုသုံးစုသာ ပူးပေါင်းပြီး လောကကိုသိုင်းပညာသင်ကြားပေးခဲ့ရင် မဟာချန်က အဆင့်မြင့်သိုင်းသမားတွေ သေချာပေါက် အများကြီးတိုးတက်လာမှာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ မိစ္ဆာတွေလွှမ်းမိုးနေတဲ့ လက်ရှိပရမ်းပတာအခြေအနေကိုတောင် ပြောင်းလဲနိုင်ကောင်း ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မယ်။"

သို့သော် စိတ်ကူးမှာ မည်မျှလှပသည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ လက်တွေ့မကျပေ။ ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏စကားများမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းသော မျှော်လင့်ချက်သက်သက် ဖြစ်သည်ကို နားလည်သည်။ အဓိကဂိုဏ်းကြီးများ နှင့်သိုင်းပညာမိသားစုများမှာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေများကို တန်ဖိုးထားထိန်းသိမ်းကြသည်။ ဤသည်ကိုချိုးဖျက်ရန် ဤမျှလွယ်ကူခဲ့ပါက လူသားမျိုးနွယ်မှာ ဤသို့တုံ့ပြန်မှုမဲ့သောအခြေအနေတွင် ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

All Chapters