← Chapters

စကားဘုရင်

Vol. 19 Ch. 272

စကားဘုရင်

Vol. 19 Ch. 272

ဤစကားများကို ကြားသော် လီရှိုးကျူးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချက်ချင်းထရပ်လိုက်သည်။ လီမိသားစုမှ ကျန်သိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲမှ ပျော်ရွှင်သောအမူအရာကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြပေ။

တကယ်ပဲ ကုသလိုက်နိုင်တာလား။ ဒါက မြို့တော်က တော်ဝင်သမားတော်တောင် မကုသနိုင်ခဲ့တဲ့ သွေးကြောပျက်စီးမှုလေ။

အချိန်အတော်ကြာ အာရုံစိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် အနီးအနားရှိ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကိုရှာကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထိုအခြင်းအရာကို သတိပြုမိသော် လီရှိုးကျူးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်အား သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်ငှဲ့ပေးရန် ချက်ချင်းညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း အမောဖြေပြီးသောအခါ လီမိသားစုမှ အကြီးအကဲချုပ်သည် ချဉ်းကပ်လာပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။ လီရှိုးကျူးသည် လီမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြု၍ ရှေ့သို့တက်လာပြီး "ခင်ဗျားရဲ့ကျေးဇူးကို လီမိသားစုက အမှတ်ရနေပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ငါ ဒီလောက်ကြာအောင် အပင်ပန်းခံကုသပေးခဲ့တာကို မင်းတို့က ပါးစပ်က ကျေးဇူးတင်စကားတစ်ခွန်းပဲ ပေးတာလား။ ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာထားသည် ညိုမှောင်သွားသည်။ သူလာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဓားသိုင်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုအား သိုင်းပညာကို အပြင်သို့သင်ကြားပေးရန် အဆင်ပြေချောမွေ့စေရန်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ထံမှ မည်သည့်ဆုလာဘ်ကိုမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် လီမိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော လီရှိုးကျူးသည် ဤအချက်ကို မျက်ကွယ်ပြုနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်သည်။ လီမိသားစု၏ လက်ရှိအပြုအမူသည် အနန္တဓားဂိုဏ်းနှင့် ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်၏ ခေါင်းဆောင်တို့နှင့် ညှိနှိုင်းရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရှာရမယ်။ ဆရာပြောတာက လီမိသားစုအကြီးအကဲရဲ့ သွေးကြောပျက်စီးရခြင်းအကြောင်းရင်းက လီမိသားစုရဲ့ သိုင်းကျင့်စဉ်အားနည်းချက်ကြောင့်ပဲ၊ ဓားကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဓားထိန်းချုပ်မှုကို အလေးပေးပြီး ကိုယ်ပိုင်တိုးတက်မှုကို လျစ်လျူရှုထားလို့တဲ့။ ဒါက ဦးစားပေးမှားနေတဲ့ကိစ္စပဲ။ ဒီလိုဆိုမှတော့ လီမိသားစုရဲ့ တခြားလူငယ်တွေမှာလည်း ဒီပြဿနာမျိုး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ခေါင်းဆောင်ကို ပြန်စဉ်းစားလာအောင် လုပ်လို့ရလောက်တယ်။

ဤသို့တွေးပြီး သူသည် သူ၏ထူးခြားသောစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုကာ လီမိသားစုမှ အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလူများသည် သွေးကြောပျက်စီးခြင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများ မပြသော်လည်း အနည်းနှင့်အများ ပျက်စီးမှုများ ခံစားနေရသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံမှုမလုံလောက်သည့်အခြေအနေတွင် မိမိတို့၏စွမ်းရည်ထက် များစွာကျော်လွန်သော ဓားထိန်းချုပ်မှုနည်းစနစ်များကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပါက ဤသို့သောရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ချင်ဖုန်းက "အကြီးအကဲ လီ၊ ကျွန်တော်ပြောသင့်မပြောသင့် စဉ်းစားထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ လီရှိုးကျူးက မျက်နှာထားမပြောင်းဘဲ "မလိုအပ်ဘူးလို့ ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ငါက ဂျူနီယာတစ်ယောက်ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအရ အလိုက်အထိုက် ဟန်ဆောင်မေးကြည့်တာကို၊ ဘာလို့ လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်ရတာလဲ။ ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာထားသည် တောင့်တင်းသွားပြီး လေးစားစွာဖြင့် "အကြီးအကဲ လီက ကျွန်တော်ပြောဖို့ သဘောတူမှတော့ ကျွန်တော် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီမိသားစုမှလူများသည် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ ငါတို့နားကြားမှားတာများဖြစ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီကလေးရဲ့နားမှာ တစ်ခုခုမှားနေတာလား။ လီရှိုးကျူး၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့်ပင် သူ၏မျက်နှာထားသည် အံ့ဩမှုကို ရှင်းလင်းစွာပြနေသည်။ အဘိုးကြီးသုံးဦးသည် ထိုစကားများကိုကြားပြီး ချင်ဖုန်းကို ပြုံးဖြီးဖြီးအပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ နောက်ဆက်တွဲကို စောင့်နေကြသည်။

"တကယ်တော့ အကြီးအကဲချုပ်ရဲ့ သွေးကြောပျက်စီးရခြင်းအကြောင်းရင်းကို အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် ကောင်းကောင်းသိသင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးလိုက်ရင်တောင် အနာဂတ်မှာ လီမိသားစုထဲမှာ ဒုတိယ၊ တတိယ ဒါမှမဟုတ် အကြီးအကဲချုပ်လိုလူမျိုး ထပ်မပေါ်လာဘူးလို့ အာမခံဖို့ခက်ပါတယ်။"

"အကြီးအကဲက မိသားစုထဲကလူတိုင်းကို ခင်ဗျားရဲ့သားလို အရည်အချင်းရှိပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်း မြန်မြန်တက်ကာ ဓားထိန်းချုပ်မှုအနုပညာကို အပြည့်အဝကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့တော့ မျှော်လင့်လို့မရဘူး မဟုတ်လား။"

လီရှိုးကျူးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြန်ဖြေသည်

"မင်းရဲ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုအတွက် မလိုအပ်ပါဘူး။ လီမိသားစုက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းတွေကို အဆက်မပြတ် တိုးတက်အောင်လုပ်နေပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ လာမယ့်ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ဓားထိန်းချုပ်မှုအနုပညာကျင့်လို့ သွေးကြောပျက်စီးတဲ့လူ နောက်တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက ပြုံးပြီး "သွေးကြောပျက်စီးသလောက် ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာမျိုး မရှိခဲ့ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေက အနည်းနဲ့အများတော့ ပျက်စီးမှုဒဏ်ကို ခံစားနေရဆဲပါ။ ရေတိုမှာတော့ သတိမထားမိနိုင်ပေမယ့် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အကျိုးဆက်တွေက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။"

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" လီရှိုးကျူးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ လီမိသားစု၏ သိုင်းတပ်ဖွဲ့ခွဲမှ လူတစ်ဦးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူသည် ထိုသူ၏ ပခုံးအောက်နားကို လက်ဖြင့်ညွှန်ပြပြီး "ခင်ဗျားရဲ့ ချီစွမ်းအင် ဒီနေရာမှာ လည်ပတ်တိုင်း စူးရှတဲ့နာကျင်မှုကို ခံစားရသလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုသူသည် မေးခွန်းကြောင့် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး "မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ" ဟု မေးသည်။

"လာမယ့်နေ့တွေမှာ အစားအသောက်ကောင်းကောင်းစားပါ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲမနေပါနဲ့" ဟု ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ" ထိုသူသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ၏အချိန်ကုန်တော့မည်လော။

"အိုး၊ အထင်မလွဲပါနဲ့။ ခင်ဗျားကို ဖြူဖျော့ပြီး ပိန်လှီနေတာတွေ့လို့၊ အသက်မရှိသလိုဖြစ်နေလို့ အစားကောင်းကောင်းစားဖို့ သတိပေးတာပါ။"

ထိုသူ: ...

ထို့နောက် ချင်ဖုန်းသည် အခြားသူများဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ပြဿနာများကို ထောက်ပြခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ဒဏ်ရာက ညာဘက်လက်မောင်းမှာ။ အဲ့ဒါကိုမြှောက်ပြီး ချီစွမ်းအင်လည်ပတ်တဲ့အခါ ဓားထိန်းချုပ်မှုနည်းစနစ်ကိုသုံးရင် လိမ်ပြီးနာကျင်တာမျိုး မလွဲမသွေဖြစ်မှာပဲ။"

"ခင်ဗျားရဲ့ ဒန်ထျန်းမှာ သွေးနဲ့ချီစွမ်းအင်တွေ ရောထွေးနေတယ်။ ချီစွမ်းအင်စုစည်းရတာ တော်တော်လေးအားစိုက်ရတယ်လို့ အမြဲခံစားနေရသလား။"

"ပြီးတော့ ခင်ဗျား၊ ဘယ်ဘက်ဒူးမှာ မကြာခဏ အားမသုံးနိုင်တာကို သတိမထားမိဘူးလား။"

"နောက်တစ်ယောက်က ခင်ဗျား၊ ကျောက်ကပ်အားနည်းနေတဲ့တစ်ယောက်။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ပြဿနာက သူတို့နဲ့နည်းနည်းကွာတယ်။ နောက်မှဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"

ချင်ဖုန်းသည် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး လူအများရှေ့တွင် တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မလုံမလဲဖြစ်နေသည်။

ကျောက်ကပ်အားနည်းသောသူ၏ မျက်နှာသည် တစ်လှည့်စီ နီလိုက်ဖြူလိုက်ဖြစ်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ ထူးဆန်းသောအကြည့်များကြားတွင် သူသည် မျက်နှာကိုအုပ်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်းသည် လီရှိုးကျူးဘက်သို့ လှည့်ပြီး "ကိုယ့်အလုပ်မှာ ထူးချွန်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး မှန်ကန်တဲ့ကိရိယာတွေရှိရမယ်။ သိုင်းအိမ်တော် လီမိသားစုရဲ့ သိုင်းပညာက ဓားသိုင်းပညာနဲ့ ဓားထိန်းချုပ်မှုအနုပညာကို အာရုံစိုက်ပြီး လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အပံ့အဖြစ်မသုံးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် အားစိုက်ခိုင်းနေလိမ့်မယ်။ သွေးကြောတွေမပျက်စီးရင်တောင် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြီးမားတဲ့ထိခိုက်မှုတွေ ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်။ သူတို့မှာရှိနေတဲ့ ပြဿနာတွေက ဒါကြောင့်ပဲ။"

"တကယ်တော့ အကြီးအကဲ လီ၊ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်လည်း မိသားစုမှာ ခေတ်အဆက်ဆက်က လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းမှာ အားနည်းချက်တွေရှိတယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ အပြောင်းအလဲလုပ်ဖို့ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား။ အနန္တဓားဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာက အခြေခံကို အဓိကအားဖြည့်ပေးပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေကို သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေဖို့ ကူညီပေးတယ်။ ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်ရဲ့ သိုင်းပညာက ဓားနည်းစနစ်တွေနဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို တိကျစွာအသုံးပြုမှုကို အလေးပေးတယ်။ တကယ်လို့သာ အကြီးအကဲ လီက ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး တိုးတက်အောင်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သိုင်းအိမ်တော် လီမိသားစုက အမြင့်ဆုံးအဆင့်အသစ်တစ်ခုကို မလွဲမသွေရောက်ရှိသွားမှာပါ။"

ဤစကားကိုကြားသော် လူအုပ်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ အားလုံးသည် စိတ်ဝင်စားမှုအချို့ ပြသကြသည်။ ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်းနှင့် ပိုင်ယန်တို့သည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးက 'ဒီကောင်လေး တကယ်ပဲ စကားပြောတတ်ပါလား' ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

"အကြီးအကဲ..." အကြီးအကဲချုပ်သည် လီရှိုးကျူးကို ကြည့်ကာ စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

ခရမ်းရောင်အဝတ်အစားနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ထိုသူ၏ မျက်နှာထားသည် ပြောင်းလဲနေသည်။ သူသည် ဤကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။

သို့သော် သူ၏ဘိုးဘေးများက ချမှတ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းများ—မိသားစု၏သိုင်းပညာကို အပြင်သို့ လက်မဆင့်ကမ်းရ—သည် သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ ရုန်းထွက်ချင်လျှင်ပင် ထိုမျှမလွယ်ကူပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော မိသားစုတစ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူစဉ်းစားရမည့်အရာများသည် အပြင်လူများ စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက် များစွာပို၍ ရှုပ်ထွေးသည်။

ချင်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူလည်း အပြောင်းအလဲလုပ်ချင်သော်လည်း စွဲမြဲနေသောအတွေးအခေါ်များ၏ ချုပ်ချယ်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သည်ကို မြင်သည်။ ဤသို့သောအခြေအနေများတွင် တစ်ဖက်လူကို လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသောရလဒ်များ ရရှိနိုင်ပေသည်။

သူ့ကို နည်းနည်းလောက် ဆူလိုက်ရင်ကော။ ခဏလေး၊ ဘာလို့ ငါ့မှာ ဒီလိုအတွေးတွေဝင်လာရတာလဲ။ သိုင်းအိမ်တော် လီမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ဆူရဲတယ်လား။ ငါ အသက်မရှည်ချင်တော့ဘူးလား။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဆရာကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် အနန္တဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဓားဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အစမှအဆုံး သူတစ်ယောက်တည်းသာ အလုပ်ကြိုးစားလုပ်ပြီး စကားတွေပြောနေရသည်။ ဘာကြောင့် ဒီလူတွေက ဒီကိစ္စနဲ့ ဘာမှမဆိုင်သလို ပြုမူနေကြတာလဲ။ ဒါက ရန်သူ့ရဲ့အမြင့်ဆုံးနေရာကို သိမ်းပိုက်ပြီးတော့ ရုတ်တရက် အဖွဲ့သားတွေအားလုံး AFK ဖြစ်နေသလိုပဲ။ ချင်ဖုန်း တကယ်ပဲ ပင်ပန်းနေပြီ၊ အမှန်တကယ်ပင်၊ စကားဘုရင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီအဖွဲ့သားတွေကို သူတစ်ယောက်တည်း မသယ်ဆောင်နိုင်တော့ဘူး။

ထိုအခိုက်တွင် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ယွဲ့ဟယ်ရွှမ်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စကားစလိုက်သည်

"ညီလေး ရှိုးကျူး၊ ငါတို့ အလောင်းအစားတစ်ခု လုပ်ကြရင်ကော။"

All Chapters